Τα τελευταία έχουν ξεφυτρώσει τόσες εγχώριες metalcore μπάντες που και ο πιο φανατικός του είδους χάνει την μπάλα. Έτσι λοιπόν μη γνωρίζοντας τους NEW WORLD DISORDER, η προσέγγιση της νέας κυκλοφορίας τους πραγματοποιήθηκε με μια μικρή επιφυλακτικότητα. Ένα αίσθημα που ευτυχώς γρήγορα απομακρύνθηκε, και έδωσε την θέση του στην ευχάριστη έκπληξη. Το συγκρότημα που δραστηριοποιείται από το 2010 μετράει ακόμα ένα EP στο ενεργητικό του, ενώ από ότι φαίνεται το “Prometheus” αποτελεί προάγγελο του ντεμπούτου δίσκου τους.
Στα της κυκλοφορίας τώρα. Ο δίσκος καταφέρνει να σου μεταδώσει το πομπώδες ύφος που περιγράφει το όνομά του, τόσο με τα καταιγιστικά riffs όσο και με τα εμφατικά sing along που θα συναντήσει ο ακροατής διάσπαρτα στα πέντε κομμάτια του ep. Με κύριες επιρροές από PARKWAY DRIVE, AUGUST BURNS RED και CALIBAN, οι NEW WORLD DISORDER δεν κρύβουν τα σπασμένα κάτω από το τραπέζι. Όσο εμφανής κι αν είναι η μουσική συγγένεια ορισμένων φράσεων, η μπάντα δημιουργεί την δική της πραγματικότητα, αποδεικνύοντας ότι παίζει πρωτίστως για τον εαυτό της.
Ωστόσο δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν και κάποια πράγματα που δε θα ήθελα να ακούσω στον επερχόμενο δίσκο. Αρχικά, αν και η επιθετική κατεύθυνση των συνθέσεων βρίσκεται σε καλό δρόμο, οι επαναλαμβανόμενες κοφτές κιθάρες μάλλον κουράζουν από ένα σημείο και μετά. Επίσης στο τομέα των φωνητικών, παρά το γεγονός ότι έχει καλυφθεί πολύς δρόμος από το προηγούμενο ep ‘Wreckquiem’, θαρρώ πως υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης κυρίως στα μελωδικά μέρη.
Παρόλα αυτά οι NEW WORLD DISORDER πιστεύω πως δημιουργούν τις συνθήκες αυτές που θα προκαλέσουν το ενδιαφέρον ενός ακροατή της metalcore κοινότητας. Διαθέτουν τον απαραίτητο τσαμπουκά και την αντίστοιχη τεχνική κατάρτιση ώστε να προκαλέσουν τα πολυπόθητα κύματα θαυμασμού. Βέβαια μπορείτε να βγάλετε και τα δικά σας συμπεράσματα, περνώντας μια βόλτα από την σελίδα τους στο Bandcamp.
Νίκος Ζέρης






>



