>
Τρίτη βράδυ, ανήμερα της γιορτής του φτερωτού θεού (δεν νομίζετε ότι το Βαλεντίνος είναι πολύ cheesy όνομα για Άγιο;) ή καλύτερα της γιορτής των ανθοπωλών και ζαχαροπλαστών, τι καλύτερο από μια metal συναυλία; Το είχα δοκιμάσει πριν 3 χρόνια όταν είχαν εμφανιστεί οι AMON AMARTH στην Αθήνα και πέρασα μια χαρά και μιας και ξαναπαρουσιάστηκε η ευκαιρία είπα να το ξαναδοκιμάσω. Έτσι κι αλλιώς οι metal συναυλίες που γίνονται κάθε χρόνο στον Βόλο, μετριούνται πλέον στα δάχτυλα του ενός χεριού. Μπαίνοντας στο Cafe Santan κατάλαβα γιατί διοργανώνονται τόσες λίγες συναυλίες στον Βόλο. Ζήτημα είναι να ήταν στον χώρο 30 άτομα. Και να φανταστεί κανείς ότι ο κιθαρίστας και ιδρυτής των Ελληνοϊταλών 81 DB είναι γέννημα-θρέμμα της πόλης. Απ’ ότι φαίνεται οι υπόλοιποι προτίμησαν να περάσουν την βραδιά με το έτερόν τους ήμισυ…
Η ώρα είχε πάει 11.30 το βράδυ και η μπάντα φορώντας λευκές μάσκες, ανέβηκε στην μικρή σκηνή του Cafe Santan. Για την επόμενη μιάμιση περίπου ώρα, η μπάντα μας παρουσίασε αυτό το ιδιότυπο metal που πάιζει, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν ένα μίγμα από SYSTEM OF A DOWN, MACHINE HEAD και TOOL (των πρώτων τους δίσκων) με αρκετά ethnic στοιχεία που οφείλονται ως επί το πλείστον στην χρήση μπουζουκιού από τον κιθαρίστα των 81 DB, στηριζόμενη κυρίως στον τελευταίο πολύ καλό της δίσκο “Impressions”. Το set της βραδιάς έιχε μία έκπληξη από τα “αποδυτήρια”! Μετά την σύντομη εισαγωγή όπου έπαιξαν και μέρος από το ορχηστρικό “Impressions”, το μενού είχε ένα νέο τραγούδι, το οποίο με μια πρώτη ακρόαση μου φάνηκε αρκετά καλό και μουσικά ήταν στο γνωστό ύφος της μπάντας. Το τραγούδι θα το ακούσετε αν ποτέ κυκλοφορήσει νέο δίσκο η μπάντα, όπως μας είπαν και οι ίδιοι, γεγονός που καταδεικνύει την ρευστότητα που υπάρχει στην μουσική βιομηχανία καθώς και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει μία μπάντα που στηρίζεται κυρίως στους δικούς της πόρους, για να κάνει αυτό που γουστάρει.
Οι 81 DB εκτός από προσωπικές τους επιτυχίες, όπως τα “Jabberwocky”, “Nice trip”, “Luna” και “Wasting my hate” (μεταξύ άλλων), μας επιφύλαξαν και κάποιες “εκπλήξεις”. Αυτές ήταν το “Surprise, you’re dead” των FAITH NO MORE, το “Undertow” των TOOL και για να μας βάλουν στο πνεύμα της ημέρας έπαιξαν και το “Only you” του Βασιλιά Elvis, το οποίο και περιποιήθηκαν δεόντως φέρνοντάς το στα μέτρα τους! Μ’ αυτά και μ’ αυτά η σεμνή τελετή φαίνεται πως έλαβε τέλος μετά από περίπου μια ώρα και ένα τέταρτο μουσικής, αλλά οι αιτιάσεις του κοινού (το οποίο είχε ελάχιστα αυξηθεί) έπεισαν την μπάντα να παραμείνει στην σκηνή για λίγο ακόμη. Έτσι μας “χάρισαν” τα “So what” των ANTI-NOWHERE LEAGUE (το οποίο είναι ευρέως γνωστό από την διασκευή που του έχουν κάνει οι METALLICA), το “Nice trip” (για άλλη μια φορά) και το “Toxicity” των SYSTEM OF A DOWN, στο οποίο έγινε χαμός!
Όποιος βρέθηκε στο Cafe Santan εκείνο το βράδυ σίγουρα πέρασε καλά. Η μπάντα ήταν σε καλή μέρα και ωθούμενη από τον καλό ήχο αλλά και από το οικογενειακό κλίμα είχε πολύ καλή απόδοση και έδειξε ότι είναι αρκετά δεμένη και έμπειρη συναυλιακά. Το rhythm section έστρωσε το απαραίτητο μουσικό “χαλί”, ο κιθαρίστας της μπάντας Κώστας Λαδόπουλος μας έδειξε τις αρετές του τόσο στην επτάχορδη όσο και στο μπουζούκι, ενώ ο τραγουδιστής William Costello έδειξε ότι έχει τις δυνατότητες αλλά και την απαραίτητη δόση τρέλας για να τραγουδήσει σε αυτό το είδος μουσικής. Δυστυχώς, όπως προανέφερα, το κοινό ήταν πάρα πολύ λίγο και με μόνο 2 ευρώ επιβάρυνση στο πρώτο ποτό σαν εισιτήριο, δεν μπορούμε να ρίξουμε το φταίξιμο στην κρίση, αλλά στην αδιαφορία…
Γιώργος Βογιατζής
