>
Η Ελβετία σίγουρα δε φημίζεται για την παραγωγή πολλών metal συγκροτημάτων και το εν λόγω σχήμα, οι CRYSTAL BALL, μου ήταν εντελώς άγνωστοι, παρότι η καριέρα τους μετράει αισίως περί τα είκοσι χρόνια ύπαρξης και το “Liferider” είναι ούτε λίγο ούτε πολύ η όγδοη δισκογραφική δουλειά τους!
Από όσο καταλαβαίνω, οι CRYSTAL BALL έχουν ένα σημαντικό πυρήνα οπαδών στη χώρα τους, έχουν όμως περιοριστεί εντός αυτής και οι λόγοι για αυτό είναι ξεκάθαροι ακούγοντας την καινούρια τους δουλειά.
Οι Ελβετοί λοιπόν, επιδίδονται σε ένα μελωδικό, επικό heavy/power metal, που θυμίζει κάτι από ACCEPT meets GAMMA RAY, κάπως κοινότυπο μεν, με αξιολογότατα ρεφρέν δε και με ελαφρώς βραχνά φωνητικά, το οποίο ακούγεται σίγουρα αρκετά ευχάριστα από έναν οπαδό του είδους. Στα συν του “Liferider”, είναι οι πιασάρικες και ευκολομνημόνευτες μελωδίες του. Γύρω από αυτές δομούνται όλες οι συνθέσεις του δίσκου και σαν αποτέλεσμα, έχουν κάποιες εξαιρετικές στιγμές, όπως το “Paradise” και καθιστούν το άλμπουμ διασκεδαστικότατο στο σύνολο του.
Στα πλην του από την άλλη, είναι το γεγονός πως όλα τα κομμάτια και η παραγωγή τους, είναι επικεντρωμένα σε τόσο υπερβολικό βαθμό γύρω από τα ρεφρέν, που, στα περισσότερα τουλάχιστον, τα υπόλοιπα μέρη τους και τα solos ακούγονται σχεδόν διαδικαστικά.
Πιστεύω πως το “Liferider” είναι μία δουλειά που δεν είναι καθόλου κακή, αντίθετα είναι ικανή να προσφέρει ευχάριστες στιγμές σε όσους και όσες επιλέξουν να της χαρίσουν λίγες ακροάσεις. Ταυτόχρονα όμως, δεν έχει και πολλά να προσφέρει στους μη μυημένους και που ως συνέπεια είναι καταδικασμένη να μείνει στο ράφι μετά από λίγες ακροάσεις. Οι power-άδες τσεκάρετέ τους, οι υπόλοιποι και οι υπόλοιπες αφιερώστε το χρόνο σας αλλού.
6.5/10
Πάνος Παπαπανάγου
