>
Δεν είχα καμία σχεδόν απαίτηση από τη νέα δουλειά του Paul Di’Anno και διατηρούσα ελάχιστες προσδοκίες για την ποιότητα της πρώτης αυτής δουλειάς με το συγκρότημα των ARCHITECTS OF CHAOZ.
Δε θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που είχα ευχαριστηθεί ένα δίσκο του πρώην τραγουδιστή των IRON MAIDEN και όπως οι περισσότεροι από εσάς εκεί έξω, είχα κουραστεί με τις συνεχόμενες λεκτικές επιθέσεις του στους MAIDEN, τις καταχρήσεις του, τα αστεία όσο και προσβλητικά live του και κυρίως τη δισκογραφική απουσία του, αφού αν δε με απατά η μνήμη μου, το “Nomad” θα πρέπει να ήταν το τελευταίο του άλμπουμ και αυτό κυκλοφόρησε πριν από 15 χρόνια.
Και εκεί που δεν περίμενα τίποτα, έρχεται το “The league of shadows”, για να μου δείξει ότι η νέα αυτή δουλειά είναι αρκετά αξιόλογη και τολμώ να πω ότι μπορεί κάλλιστα να συμπεριληφθεί στις καλύτερες στιγμές του Di’Anno από το 1981 και μετά. Σπουδαίο ρόλο διαδραματίζουν και οι υπόλοιποι μουσικοί που αποτελούσαν τα τελευταία χρόνια τη ραχοκοκκαλιά της live σύνθεσης του Di’Anno, ενώ έχουν παίξει και σε διάφορα συγκροτήματα όλα αυτά τα χρόνια. Οι ARCHITECTS OF CHAOZ παίζουν ένα old school ευρωπαικό heavy metal, που δε διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας, αλλά τουλάχιστον είναι αξιοπρεπές, με ένα συγκρότημα που παίζει πολύ καλά, η παραγωγή είναι δυνατή και πεντακάθαρη και το κυριότερο, οι συνθέσεις σου μένουν και αξίζει πραγματικά να τις ξανακούσεις.
Το “The league of shadows” είναι ένα μουσικό σταυροδρόμι, όπου συναντώνται το NWOBHM με το κλασικό metal, μέσα σε ένα χωνευτήρι ευρωπαικού power ήχου. Και μπορεί η φωνή του Di’Anno να μη θυμίζει το ένδοξο παρελθόν, αλλά είναι (παραδόξως) αρκετά καλή, ενώ θα πρέπει να επισημάνω ότι μου έκανε και ιδιαίτερη εντύπωση η αίσθηση της μελωδίας σε ορισμένες συνθέσεις, όπως το “How many times”, που είναι για μένα το απόλυτο highlight του δίσκου.
Ας ελπίσουμε να υπάρξει και συνέχεια με τους ARCHITECTS OF CHAOZ και να μην αποδειχτεί το “The league of shadows” ένα ακόμη πυροτέχνημα. Πολλά θα εξαρτηθούν, βέβαια, και από τον αυτοκαταστροφικό χαρακτήρα του Di’Anno. Ο χρόνος θα δείξει.
7.5/10
Σάκης Νίκας
