>
Όνομα άλμπουμ: ‘Sanctified’ – MORGANA LEFAY
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ – 1995
ΕΤΑΙΡΙΑ – Black Mark Production
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ – MORGANA LEFAY – Ulf Peterson
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Charles Rytkonen
Κιθάρες – Tony Eriksson
Κιθάρες – Daniel Persson
Μπάσο – Joakim Heder
Τύμπανα – Jonas Soderlind
Περίεργη περίπτωση μπάντας με τις αλλαγές στο όνομα της, τα διαφορετικά line up και τις κυκλοφορίες και επανακυκλοφορίες που έχουν κάνει. Αν μπερδευτήκατε έχετε δίκιο, όπως μπερδεμένοι είναι όλοι όσον αφορά τους MORGANA LEFAY, που κυκλοφορούν πριν 20 χρόνια το τέταρτο κατά τας γραφάς (δεν παίρνουμε και όρκο βέβαια) άλμπουμ τους με τον τίτλο “Sanctified”. Το ντεμπούτο τους “Symphony Of The Damned” στις αρχές των 90’s είχε κάνει εντύπωση ως προς την ποιότητα αλλά και τη μουσική τους ταυτότητα, που κινείτο ανάμεσα σε αυτό το κάπως ασυνήθιστο όριο μεταξύ power και thrash. Στα επόμενα δυο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν φρόντισαν να εδραιώσουν και γενικότερα να παγιώσουν των ήχο τους, όμως με σαφώς κατώτερου ποιοτικά επιπέδου, που πάντως δεν το λες κακό. Αυτή τη φορά προσπαθούν να το πάνε και ακόμα παραπέρα με το “Sanctified” να είναι μάλλον το πιο σκληρό ηχητικά άλμπουμ τους, αφού το κλασικό μείγμα του power/thrash είναι φυσικά παρόν αλλά με πιο φρέσκο αέρα μια και θα το εμπλουτίσουν με αρκετά groovy σημεία, με αρκετές καθαρές doomy δομές αλλά και με μπόλικη τεχνικότητα. Όλα αυτά τα στοιχεία δίνουν φυσικά ένα αρκετά ποικιλόμορφο και ενδιαφέρον τελικό αποτέλεσμα. Στα συν τους είναι και η καλύτερη δουλειά που γίνεται σε σχέση με πριν στον τομέα της παραγωγής τόσο από την μπάντα και τον συμπαραγωγό Ulf Peterson (που έχει και την ευθύνη για τα πλήκτρα στο άλμπουμ) όσο και από την εταιρεία τους, την ανεξάρτητη Black Mark Production (ιδιοκτήτης της οποίας είναι ο Boss, πατέρας του Quorthon) και τη βοήθεια που αυτή τους παρέχει. Η απόδοση της μπάντας είναι και πάλι στα πλεονεκτήματα τους. Το δίδυμο των Tony Eriksson και Daniel Persson στις κιθάρες τα πάει περίφημα με μπόλικα όμορφα και τεχνικά riffs αλλά και κάποια εξαιρετικά σολαρίσματα. Το rhythm setion των joakim Heder και Jonas Soderlind σε μπάσο και τύμπανα στέκει εξαιρετικά στο ρόλο του με τον δεύτερο να έχει και κάποιες πολύ ωραίες προσωπικές στιγμές. Επιπλέον, η φωνή του Charles Rytkonen ντύνει πολύ όμορφα αυτό το πολυποίκιλο τελικό αποτέλεσμα μιας και προσαρμόζει εξαιρετικά την φωνή του στο κάθε κομμάτι. Σε ομαδική δουλειά επίσης οφείλεται τόσο η μουσική όσο και οι στίχοι που εκτός από τις εμφανείς Tolkien επιρρόες τους, ασχολούνται και με μυστικιστικά θέματα. Το μειονέκτημα όμως σε αυτό το άλμπουμ έχει να κάνει με την ποιότητα και τη συνοχή των κομματιών, μιας και δεν μπορεί να πει κανείς πως έχουμε να κάνουμε με ένα συμπαγές αποτέλεσμα που όλες ή οι περισσότερες συνθέσεις βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο. Όμως σίγουρα στις 11 απ’ αυτές, υπάρχουν πέντε με έξι που ξεχωρίζουν και κλέβουν τις εντυπώσεις, συμπεριλαμβανομένων των heavy και γκαζωμένων ‘Out In The Silence’ και ‘In The Court Of Crimson King’ του doomy ‘To Isengard’και των μπαλαντοειδών, με αρκετές power πινελιές, ‘Why?’ και ‘Sorrow Calls’. Το “Sanctified” αν και μάλλον δεν θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στις κορυφαίες στιγμές των MORGANA LEFAY, κάτι ασφαλώς ισχύει για το “Maleficium” που θα επακολουθήσει, εντούτοις είναι ένα αρκετά καλό και αξιοπρεπές άλμπουμ στην δισκογραφία των Σουηδών.
ΟΝΟΜΑ ALBUM: “Magnum opus” – Yngwie Malmsteen
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1995
ΕΤΑΙΡΙΑ: Music For Nations
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Chris Tsangarides, Yngwie Malmsteen
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Κιθάρα – Yngwie Malmsteen
Φωνητικά – Michael Vescera
Πλήκτρα – Mats Olausson
Τύμπανα – Shane Gaalaas
Μπάσο – Barry Sparks
Το 1995 ο Yngwie Malmsteen είχε αρχίσει να χάνει κάτι από τη δημοτικότητα, την έμπνευση και την αίγλη του σαν συνθέτης. Οι εποχές των 80ς και των αρχών της δεκαετίας του 90 είχαν παρέλθει και ο Σουηδός κιθαρίστας προσπαθούσε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα της εποχής επιλέγοντας να κάνει…ακριβώς τα ίδια πράγματα! Ευρωπαικής κοπής hard rock γεμάτο από τις περίφημες νεοκλασικές σφήνες του Malmsteen, με μελωδικά φωνητικά και συνθέσεις που μπορεί να μην άγγιζαν τα μεγαλεία δίσκων όπως π.χ. το “Trilogy” ή το “Odyssey” αλλά ήταν αξιοπρεπείς και αν μη τι άλλο φανέρωναν ότι ο Σουηδός ακόμη το πάλευε. Εννοείται ότι η κιθάρα ήταν –όπως πάντα- υπερηχητική και ο Malmsteen αποδείκνυε (ξανά) ότι τελικά υπάρχουν εκατομμύρια νότες που μπορεί κάποιος να παίξει με την εξάχορδη θεά.
Στα θετικά του “Magnum opus” ήταν η παρουσία του Michael Vescera πίσω από το μικρόφωνο ο οποίος θεωρώ ότι αποδίδει καλύτερα τις δύσκολες ούτως ή αλλως συνθέσεις σε σχέση με το “The seventh sign” της προηγούμενης χρονιάς. Επίσης, πίσω από την κονσόλα βρισκόταν ο μεγάλος Chris Tsangarides ο οποίος φρόντισε, όσο αυτό ήταν εφικτό, να περιορίσει κάπως την…καταιγιστική κιθαριστική επίθεση του Malmsteen και να δώσει έμφαση στις συνθέσεις αυτές καθαυτές. Πράγματι, κομμάτια σαν τα “No love lost”, “Vengeance”, “The only one” αποτελούν κλασικές προσθήκες στο ρεπερτόριο του Σουηδού και θυμίζουν τις καλές μέρες του παρελθόντος. Ακόμη και τα instrumental κομμάτια του Malmsteen είναι αξιομνημόνευτα και δε νομίζω ότι κανένας από εκείνους που αγόρασαν το δίσκο εκείνη την εποχή (ή και αργότερα) έμεινε απογοητευμένος. Βέβαια, κάποιοι εντοπίζουν στο εν λόγω άλμπουμ τα πρώτα σημάδια κόπωσης και συνθετικής ανομβρίας αλλά προσωπικά θεωρώ ότι αυτά ήρθαν τέσσερα χρόνια μετά και ότι το “Magnum opus” είχε ακόμη πολλά να προσφέρει.
Did you know that:
– Υπάρχουν δύο επανεκδόσεις του δίσκου με bonus track μία προσέγγιση του Malmsteen σε μία σύνθεση του πολυαγαπημένου του Vivaldi.
– Στα πλαίσια της περιοδείας που ακολούθησε για την προώθηση του “Magnum opus”, o Yngwie Malmsteen ανέλαβε και χρέη τραγουδιστή σε τέσσερις συναυλίες καθώς αρρώστησε ο Michael Vescera. Το αποτέλεσμα βέβαια ήταν κατώτερο του αναμενομένου κάτι που δεν πτόησε τον Σουηδό σε ερχόμενες studio κυκλοφορίες.
– Η Αθήνα αποτέλεσε σταθμό στην “Magnum opus tour” με δύο συναυλίες στο Ρόδον. Ακόμη θυμάμαι την αλγεινή εντύπωση να βγάλει πασαρέλα επί σκηνής τη γκόμενα του αλλά και τη γενικότερη αποκρουστική εικόνα του ίδιου –λόγω του κακώς εννοούμενου αέρα- που απογοήτευσε πολλούς μακροχρόνιους (και όχι μόνο) οπαδούς του.
Χαρά Νέτη & Παναγιώτης ‘The Unknown Force’ Γιώτας
Κείμενο Yngwie J. Malmsteen: Σάκης Νίκας
