>
“The apocalypse is here”
Όσοι περιμένετε να διαβάσετε ίντριγκες, μπινελίκια του Slash εναντίον του Axl, παρελθοντολαγνεία κτλ, μπορείτε να διαβάσετε οτιδήποτε άλλο υπάρχει στο ROCK HARD, όχι όμως αυτή τη συνέντευξη. Ο μεγάλος Slash, κυκλοφόρησε έναν σπουδαίο δίσκο, το “Apocalyptic love”, με τον Myles Kennedy στα φωνητικά και η συνέντευξη κινήθηκε γύρω από αυτά τα πλαίσια. Read on!
Θα έλεγα ότι ο δίσκος αυτός έχει μεγαλύτερη συνοχή από τον προηγούμενο σόλο δίσκο σου. Έχει να κάνει με το γεγονός ότι πρόκειται για μία μπάντα πλέον;
Ακριβώς. Το ντεμπούτο ήταν μία εντελώς διαφορετική παραγωγή με όλους αυτούς τους τραγουδιστές που είχα προσλάβει, τον Chris Chaney στο μπάσο και τον Josh Freese στα ντραμς. Περάσαμε φανταστικά, είχε πολύ πλάκα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν αυτό που ήθελα να κάνω στη συνέχεια της καριέρας μου, δηλαδή να δημιουργώ δίσκους σαν αυτόν. Ήταν ένα one–off project. Στη διάρκεια αυτού του δίσκου, γνώρισα τον Myles Kennedy, αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα είχαμε μία τέτοιου είδους συνεργασία. Η επαγγελματική μας σχέση, είχε μία σπίθα και όταν κάναμε την περιοδεία με τον Todd Kerns στο μπάσο και τον Brent Fritz στα ντραμς, όλη η φάση ήταν εξωπραγματικά καλή, κάτι που δεν συμβαίνει με μία τέτοιου είδους μπάντα σε καμία περίπτωση. Εκείνη τη στιγμή αποφάσισα ότι αν έκανα άλλο δίσκο, θα τον έκανα με αυτά τα άτομα. Έγραψα τα τραγούδια κατά τη διάρκεια της περιοδείας με τον Myles και κάτσαμε με τους υπόλοιπους και κάναμε τις ενορχηστρώσεις. Όταν τελείωσε αυτή η διαδικασία, παίξαμε τα τραγούδια ζωντανά στο στούντιο και βγήκε όλος ο αυθορμητισμός.
Εσύ κατάγεσαι από την Αγγλία, ο Myles είναι Αμερικάνος και το rhythm section του γκρουπ κατάγεται από τον Καναδά. Ωραίος συνδυασμός!
Είναι καλά παιδιά. Οι Καναδοί είναι σούπερ ευγενικοί τύποι, πολύ φανατικοί οπαδοί του rock n’ roll, γνωρίζουν τα πάντα γύρω από τη μουσική αυτή και είναι πολύ ενδιαφέροντες χαρακτήρες.
Ήταν σημαντικό για εσένα που περιόδευσες μαζί τους πρώτα και μετά παίξατε μαζί στο στούντιο;
Είναι σαν να έχεις σχέση με μία κοπέλα και την κάνεις πιο δυνατή αφού κάνεις σεξ μαζί της!!! Έτσι και στην περίπτωσή μας, το γεγονός ότι παίξαμε μαζί live, μας έδεσε περισσότερο και είχαμε πολύ καλή χημεία. Αν δεν είχαμε περιοδεύσει μαζί, δεν θα σκεφτόμουν να κάναμε τον δίσκο μαζί.
Ο πρώτος σόλο σου δίσκος λοιπόν, ήταν ενός είδους τεστ για τη «μηχανή»;
Όχι, όχι. Ποτέ δεν έχω κάποιο πλάνο πάνω στο οποίο γράφω τους δίσκους μου. Το θέμα ήταν ότι είχα κάνει τόσες πολλές session εμφανίσεις σε δίσκους άλλων καλλιτεχνών, που σκέφτηκα ότι θα ήταν πολύ ωραίο να είχα κάποιους απ’ αυτούς να τραγουδάνε στο δίσκο μου!
Επιτρεπόταν στα υπόλοιπα μέλη της μπάντας να φέρουν τις ιδέες τους για το “Apocalyptic love” ή εσύ είσαι ο άνθρωπος που γράφει κατ’ αποκλειστικότητα τα κομμάτια;
Ο τρόπος που δουλεύουμε είναι ο εξής: Φέρνω εγώ την αρχική ιδέα στον Myles Kennedy, βάζει αυτός τη μελωδία και μετά δουλεύουμε πάνω στην ενορχήστρωση μαζί. Στη συνέχεια δίνουμε το τραγούδι στον Todd και τον Brent, οι οποίοι μπορούν να παίξουν ότι θέλουν πάνω σ’ αυτή την ενορχήστρωση που έχουμε ήδη κάνει.
Δεν χρειάζεται κάποια χημεία όταν γράφεις για συγκεκριμένο τραγουδιστή;
Υποθέτω ότι επιφανειακά θα μπορούσα να πω «όχι», αλλά υποσυνείδητα θεωρώ ότι γνωρίζω πως πρέπει να συμβούν ορισμένα πράγματα. Με τον Myles δημιουργήσαμε έναν πολύ ισχυρό προσωπικό δεσμό, αλλά και σε δημιουργικό επίπεδο συνειδητοποίησα ότι μπορώ να του δώσω οτιδήποτε και να καταφέρει να δημιουργήσει κάτι. Από τη στιγμή που είναι και κιθαρίστας κιόλας, μπορεί να προσθέσει οτιδήποτε μπορεί να διευκολύνει τα φωνητικά του. Αυτό που συμβαίνει με τον Myles είναι πολύ σπάνιο, γιατί έχω δουλέψει με πολλούς τραγουδιστές που μπορούσαν να φέρουν μία καλή ιδέα που όμως να μην κολλάει με τίποτα στο τραγούδι…
Ο τίτλος “Apocalyptic love” είναι αρκετά δυνατός…
Για εμένα ήταν απλά ο τίτλος ενός τραγουδιού του δίσκου, που μου άρεσε πολύ και για τίτλος του άλμπουμ. Μιλάει για την παραμονή της Αποκάλυψης όπου οι σεξουαλικές σχέσεις γίνονται… ξέρεις… πιο «καυτές»!!! (γέλια)
Στο τραγούδι “One last thrill” τραγουδάει ο Myles;
Ναι!
Θα έλεγα ότι μοιάζει πολύ η φωνή του στον Johnny Rotten των SEX PISTOLS σ’ αυτό το τραγούδι…
Ναι! Έμεινα κι εγώ έκπληκτος. Όταν είχα πρωτογράψει αυτό το τραγούδι στην ακουστική κιθάρα κι έβαλε ο Myles τα φωνητικά, ήταν εντελώς διαφορετικό απ’ αυτό που είχα φανταστεί στην αρχή, ιδιαίτερα όταν το παίξαμε ηλεκτρικά, με όλα τα υπόλοιπα παιδιά. Ήταν πολύ γρήγορο και πολύ αυθόρμητο. Ξαφνιάστηκα που τον άκουσα να τραγουδά έτσι, γιατί δεν ήξερα ότι μπορεί να το κάνει αυτό. Έχει πολύ ευρεία μουσική παιδεία και παρότι δεν μπορείς να τον πεις punk rocker, εκείνος όπως κι εγώ, θεωρούμε ότι υπάρχουν πολύ δυνατές προτάσεις σ’ αυτή τη μουσική που δεν μπορείς να τις αγνοήσεις.
Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε το “Anastasia”, το οποίο έχει ένα κλασικότροπο σόλο που δεν μας έχεις συνηθίσει τόσα χρόνια.
Είναι φυσιολογικό για μένα. Δεν ξέρω ποια συγκεκριμένη κλίμακα είναι, αλλά το συγκεκριμένο τραγούδι έχει να κάνει με ένα σόλο που έπαιζα στην περιοδεία, ώστε όταν επιστρέψαμε, έφτιαξα ένα ολόκληρο τραγούδι πάνω σ’ αυτό!
Σαν να μου φαίνεται ότι σ’ αυτόν το δίσκο, τα σόλο σου είναι πιο «προσεγμένα», πιο δουλεμένα θα έλεγα, παρότι έχουν παιχτεί live.
Ίσως έχει να κάνει με το γεγονός ότι στο “Slash”, παρουσίαζα τα κομμάτια στους υπόλοιπους μουσικούς και τα έπαιζαν μέσα σε μία μέρα, ενώ τώρα είχαμε κάνει ένα μήνα προ-παραγωγή… Αυτό το γεγονός ίσως σου δημιουργεί αυτήν την εντύπωση.
Ζεις στο Los Angeles πάρα πολλά χρόνια. Σε έχουν πλησιάσει μήπως για την προβολή της πόλης στους τουρίστες;
(γέλια) Όχι, παρόλα αυτά όμως, τον Ιούλιο θα πάρω ένα αστέρι και θα με βάλουν στο Hollywood Boulevard!!! Είναι μία πολύ περίεργη αναγνώριση για εμένα, αλλά και πολύ ξεχωριστή με τον τρόπο της. Μεγάλωσα στους δρόμους του Hollywood και το να με αναγνωρίζουν σαν χαρακτήρα του Hollywood, είναι περίεργο αλλά και ωραίο ταυτόχρονα!
Είσαι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ζωολογικού Κήπου του Los Angeles;
Ναι. Αγαπάω πολύ τα ζώα. Όταν ζούσα στο Λονδίνο, ήμουν θαμώνας του Ζωολογικού Κήπου του Λονδίνου και του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας. Αυτά ήταν τα δύο αγαπημένα μου μέρη. Όταν μετακόμισα στο L.A., είχα άμεση σχέση με τον Ζωολογικό Κήπο της πόλης. Στην πορεία μου δόθηκε η ευκαιρία να γίνω και μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Στην αρχή δεν συμφωνούσα με την ιδέα του ζωολογικού κήπου, επειδή πίστευα ότι εκμεταλλεύονται τα ζώα όχι τόσο για να γίνει καλύτερη η ζωή τους, αλλά τώρα έχει γίνει απαραίτητο για την διατήρηση κάποιων ειδών. Μου αρέσει πολύ να ασχολούμαι με το πώς μπορεί να γίνει καλύτερη η ζωή των ζώων στους ζωολικούς κήπους!
Θα έλεγα ότι αυτό είναι κάτι που δεν θα περίμεναν οι οπαδοί σου…
(γέλια) Ναι. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι όλη τη μέρα παίζω κιθάρα, καπνίζω, πίνω και βγαίνω με γυναίκες!!! Χαχαχα!
Είναι αλήθεια ότι έχεις σταματήσει το κάπνισμα;
Εδώ και τρία χρόνια. Παίρνω κάποιες «δόσεις» νικοτίνης, αλλά δεν καπνίζω. Όταν έγραφα τον προηγούμενο δίσκο, έπαθα πνευμονία, προφανώς λόγω της έλλειψης ύπνου κτλ και για δύο εβδομάδες δεν μπορούσα να αναπνεύσω, πόσο μάλλον να καπνίσω. Τότε αποφάσισα ότι αν ήταν να κόψω το κάπνισμα, εκείνη ήταν η κατάλληλη στιγμή, κάτι που έκανα. Κόντευα να πάθω καρκίνο στους πνεύμονες αφού κάπνιζα τρία πακέτα την ημέρα…
Την παραγωγή του δίσκου, έκανε πάλι ο Eric Valentine…
Δεν έχω τι να πω γι’ αυτόν τον άνθρωπο. Είναι ευφυΐα!!! Γνωρίζει τέλεια και τα μηχανήματα και τη μουσική καθ’ αυτή. Γνωρίζει ποια είναι τα συστατικά που κάνουν ένα δίσκο σπουδαίο και μπορεί να το βγάλει στη δουλειά σου. Είναι πραγματικά εκπληκτικό να δουλεύεις μαζί του. Το ότι ήθελα να ηχογραφήσω όλο τον δίσκο live, είναι κάτι που τρομάζει όλους τους παραγωγούς, όχι όμως εκείνον. Είναι από τους ανθρώπους που εμπιστεύομαι σε απόλυτο βαθμό.
Αν δεν κάνω λάθος έπαιζε ντραμς σε μία disco μπάντα;
Ναι και όχι μόνο σε ένα γκρουπ. Έπαιζε σε πολλά σχήματα κι εντελώς διαφορετικά είδη μουσικής κι έχει κάνει παραγωγή σε πολλούς δίσκους εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους. Ήθελα λοιπόν στον πρώτο σόλο μου δίσκο, έναν άνθρωπο που να μπορεί να κατανοήσει πολλά διαφορετικά μουσικά είδη. Εκτός των άλλων, έχει κάνει την παραγωγή και σ’ έναν πολύ αγαπημένο μου δίσκο, στο “Songs for the deaf” των QUEENS OF THE STONE AGE.
Παίζεις συχνά κιθάρα μόνος σου; Εξασκείσαι; Κάνεις πρόβες;
Σίγουρα, συνέχεια! Είναι επιτακτική ανάγκη για μένα να παίζω συνέχεια και να κάνω πρόβες επειδή απλά… ξεχνάω! Ή ίσως νιώθω ότι πρόκειται να ξεχάσω… Θέλω να κάνω πρόβες για να θυμάμαι ακριβώς πως πάει το κομμάτι ώστε να μπορώ να αυτοσχεδιάσω.
Ο αυτοσχεδιασμός σου έρχεται καλύτερα όταν το κάνεις με την καρδιά σου αντί να το κάνεις απλά με τεχνική;
Μου αρέσει να μπορώ να εκφράσω τον εαυτό μου. Κάθε μέρα είναι διαφορετική μέρα, καταλαβαίνεις; Όσο πιο ικανός είμαι παιχτικά, τόσο πιο πολύ μπορώ να πάω διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικές κατευθύνσεις και να γνωρίζω ακριβώς τι κάνω. Από την άλλη πρέπει να έχεις την κατάλληλη εμπειρία, ώστε όταν έχεις στο μυαλό σου κάποιες νότες, να μην τις ψάχνεις εκείνη τη στιγμή, απλά να γνωρίζεις που είναι… Δεν έχει να κάνει με τεχνική, απλά με την ταχύτητα που μεταφέρεται η πληροφορία από το μυαλό σου στα δάχτυλα.
Ποιοι κιθαρίστες σε έχουν επηρεάσει τελευταία;
Όταν έμπαινα στο Rock N’ Roll Hall Of Fame, εκείνη την ώρα έπαιζαν ο Derek Trucks (ALLMAN BROTHERS), o Billy Gibbons (ZZ TOP), ο Joe Bonamassa και ο Dusty Hill. Ήταν εκπληκτικά. Δεν υπάρχουν πολλοί που να παίζουν τόσο καλά, παρότι και ο Derek είναι νέος και ο Joe Bonamassa είναι αρκετά νέος…
Από νέες μπάντες;
Θα έλεγα τους AIRBOURNE, αλλά και τους AVENGED SEVENFOLD που νομίζω ότι έχουν μοναδική αίσθηση του heavy metal. Μου αρέσουν επίσης οι LAMB OF GOD και οι MASTODON, και νομίζω ότι και οι δυο τους είναι εξαιρετικοί σ’ αυτό που κάνουν και απολύτως αυθεντικοί. Στο rock n’ roll δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλά γκρουπ που να μου δημιουργούν τα συναισθήματα που μου δημιουργούσαν οι AEROSMITH, για παράδειγμα, όταν ήμουν 15 ετών. Λείπει το attitude. Τα γκρουπ δείχνουν να μην ενδιαφέρονται τόσο για όσα συμβαίνουν γύρω τους, όπως συνέβαινε στα 60’s και τα 70’s.
Έχεις ακούσει το νέο άλμπουμ των AEROSMITH;
Δυστυχώς όχι ακόμα. Ο Steve Tyler και ο Joe Perry μου λένε συνέχεια να περάσω από το στούντιο που ηχογραφούν, το οποίο είναι στο L.A., αλλά ποτέ δεν έτυχε να είμαι εκεί γύρω όταν εκείνοι μπορούσαν. Κρίμα και θέλω πάρα πολύ να ακούσω τι γράφουν.
Τον νέο δίσκο των VAN HALEN τον άκουσες;
OK. Με ανανεώνει να ακούω νέα δουλειά από τους VAN HALEN, μου αρέσει να ακούω το χαρακτηριστικό παίξιμο του Eddie και τη φωνή του David. Σαν ήχος βέβαια, δεν με ενθουσίασε. Εννοώ, είχα δει κάποια κομμάτια live και είχα ξετρελαθεί κι όταν τα άκουσα στο δίσκο δεν με ενθουσίασαν. Είναι σαν τη διαφορά να βλέπεις μία ταινία και να διαβάζεις το βιβλίο. Σίγουρα έχει καλές στιγμές ο δίσκος τους κι ελπίζω να μείνουν μαζί και να βγάλουν σπουδαίους δίσκους. Νομίζω ότι αυτό που λείπει στο δίσκο, είναι η κοντινή σχέση που θα αποκτήσουν όσο περισσότερο χρόνο ξοδέψουν παίζοντας μαζί.
Thomas Kupfer
Μετάφραση/απομαγνητοφώνηση: Σάκης Φράγκος
www.slashonline.com
Line-up:
Slash – κιθάρες
Myles Kennedy – φωνητικά
Todd Kerns – μπάσο
Brent Fritz – ντραμς
Discography (studio):
(με τους GUNS N’ ROSES)
“Appetite for destruction” (1987)
“Lies” (1988)
“Use your illusion I” (1991)
“Use your illusion II” (1991)
“The spaghetti incident?” (1993)
(με τους SLASH’S SNAKEPIT)
“It’s five o’ clock somewhere” (1995)
“Ain’t life grand” (2000)
(με τους VELVET REVOLVER)
“Contraband” (2004)
“Libertad” (2007)
(σόλο καριέρα)
“Slash” (2010)
“Apocalyptic love” (2012)
