>
Ένα death/thrash metal πανδαιμόνιο επιφύλασσε στους λάτρεις του ακραίου ήχου η 9η Ιουνίου, που μπορεί η προσέλευση του κοινού να μην ήταν η αναμενόμενη, αλλά τουλάχιστον όσοι παρευρέθησαν το ευχαριστήθηκαν με το παραπάνω.
Οι Γερμανοί MORGOTH, στην πρώτη τους εμφάνιση στη χώρα μας και δύο χρόνια μετά την πρόσφατη επαναδραστηριοποίηση τους ανέβηκαν στη σκηνή έχοντας ένα ευδιάθετο Marc Grewe πίσω από το μικρόφωνο και τον κιθαρίστα Harry Busse από το αυθεντικό line-up, τον πρώην drummer των DESTRUCTION, Marc “Speedy” Reign και τον ελληνικής καταγωγής Σωτήρη Κελεκίδη στο μπάσο. Με set-list που βασίστηκε κατά κύριο λόγο στα “The eternal fall” και “Cursed”, με τραγούδια όπως τα “Body Count”, “Unreal imagination”, “Pits of Utumno”, “White gallery” και “Isolated”, ακούστηκε επίσης το “Lies of distrust” από το “Resurrection absurd” αν και προσωπική μου αδυναμία αποτέλεσαν τα “Resistance” και “Under the surface” από το φοβερό και πιο πειραματικό “Odium”. Έχοντας καλό ήχο και αρκετά δεμένοι παρά το νέο line-up, δεν μπορώ να φανταστώ πόσο καλύτεροι θα ακουγόντουσαν αν ο Sebastian Swart δεν έλειπε λόγω ασθενείας και οι πρώιμες DEATH μελωδίες υποβαστάζονταν από μία ρυθμική κιθάρα. Δεν θα με χάλαγε να άκουγα και κάτι από το “Feel sorry for the fanatic” αλλά δεν νομίζω να συμμερίζονται αρκετοί αυτοί την άποψη.
Από το γερμανικό death metal περνάμε στο μελωδικό Bay Area thrash των HEATHEN (οι οποίοι ηχογράφησαν την εμφάνισή τους για μελλοντικό live CD) και αυτό συνεπάγεται σε αλλαγή φρουράς από κάτω μιας και παρατήρησα ότι οι deathsters δεν έδειχναν να έχουν το παραμικρό ενδιαφέρον για αυτό που θα ακολουθούσε κάτι που επαναλήφθηκε και κατά τη διάρκεια του set των EXODUS με τους thrashers από τη πλευρά τους να δείχνουν παρόμοια συμπεριφορά λες και επρόκειτο για στρατευμένους οπαδούς. Στη παρθενική τους εμφάνιση κι έχοντας επιστρέψει δυναμικά με το “The evolution of chaos” πριν τρία χρόνια, οι HEATHEN φάνηκαν σαν να μην πέρασε μια μέρα από τις αρχές των 90’s ενώ εμφανισιακά και το όλο τους στήσιμο παρέπεμπε εκτός της μουσική τους, στη μετάλλαξη των METALLICA από τη “Damage, Inc. Tour” σε αυτή της “Damaged Justice”. Έχοντας τα 3/5 της αυθεντικής τους σύνθεσης, με τον Jason Viebrooks (ex-GRIP INC.) στο μπάσο και τον κιθαρίστα Kragen Lum να ανταλλάσσει εκπληκτικά solos με τον Lee Altus, φέρνοντας στο μυαλό για λίγο το επίσης εκπληκτικό δίδυμο Locicero/Calvert των FORBIDDEN, οι HEATHEN δεν με απογοήτευσαν καθόλου. Τα καινούρια τραγούδια “Dying season”, “Control by chaos” και “Arrows of agony” δεν είχαν να ζηλέψουν τίποτα από αυτά του παρελθόντος αν και όταν ακούστηκαν οι πρώτες νότες των “Goblin’s blade” και “Open the grave” από το ντεμπούτο τους “Breaking the silence”, η ανταπόκριση του κόσμου από κάτω ήταν πιο θερμή ενώ εκτινάχθηκε στα πιο τεχνικά και τσιτωμένα τραγούδια του πιο “…and justice for all” πεθαίνεις “Victims of deception”. To “Hypnotized” παραμένει ένας ύμνος του τεχνικού thrash, το “Heathen’s song” ίσως να κούρασε λόγω της μεγάλης του διάρκειας αλλά ξύπνησαν τους οπαδούς τους “Opiate of the masses”, “Mercy is no virtue” και “Death by hanging”.
Ξεκούραση για λίγο και μεταφερόμαστε στη Florida βλέποντας μέλη των OBITUARY να κάνουν soundcheck που δεν ξέρω τι μάγια έκαναν αλλά όταν ακούστηκαν οι νότες των “Redneck stomp” και “On the floor” ο ήχος ήταν ε-κ-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ό-ς. O Trevor Peres με μακρύ μαλλί και μούσια και το πιο ψαρωτικό ύφος που υπάρχει στην πιάτσα ξέρναγε τα πηχτά τους riff με τέτοια άνεση που γέμιζε όλο το Fuzz. O Donald Tardy ήταν λες και είχε φέρει το drum–kit από τις ηχογραφήσεις του “Cause of death” με το ride πιατίνι να ακούγεται σαν σφυρί που καρφώνει σε ταφόπλακα κατά τη διάρκεια του “Dying” και τον John Tardy να διατηρεί το κλασικό του στήσιμο που όλοι θυμόμαστε από τις πρώτες μέρες της μπάντας όπως και ανατριχιαστικά ουρλιαχτά του. Στο μπάσο συναντήσαμε τον Terry Butler (ex–DEATH, MASSACRE, SIX FEET UNDER), γεμίζοντας με περίσσεια άνεση το κενό που άφησε πίσω του ο Frank Watkins και αξιοσημείωτη είναι η απουσία ενός lead κιθαρίστα, ούτε καν ο Lee Harrison (MONSTROSITY) που τους είχε συνοδέψει πριν λίγους μήνες
στην αμερικάνικη περιοδεία αλλά πιστέψτε με λίγο μας ένοιαξε μιας και οι OBITUARY πραγματικά βομβάρδιζαν τους πάντες. Άλλωστε πιο πριν οι HEATHEN έπαιξαν τόσα solos που περίσσευαν για όλη τη βραδιά . Το κλασικό medley του “Chopped in half” με το “Turned inside out” διαδέχτηκαν τα “Threatening skies” και “By the light” από το “Back from the dead”, ενώ ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε η επιλογή τους “The end complete”. Εκτός της απουσίας της lead κιθάρας, ενίσταμαι στο ότι οι OBITUARY έχουν παγιώσει εδώ και αρκετά χρόνια το set–list τους μιας και δεν είχε τρομακτικές διαφορές με αυτό των δύο προηγούμενων εμφανίσεών τους στη χώρα μας αν και σε θέμα απόδοσης ήταν αισθητά καλύτεροι από αυτή στο Gagarin το 2008. Υπάρχουν τόσοι ύμνοι στον κατάλογό τους που είναι κρίμα μόνο το “Find the arise” να βρίσκει τον δρόμο για το set–list και ειδικά από τη στιγμή που έπαιξαν λιγότερο από το αναμενόμενο . Όπως και να ‘χει όμως τo απόλυτο headbanging έπεσε στη διασκευή τους στο “Dethroned emperor” των CELTIC FROST ενώ το κλείσιμο ήρθε με τα “Evil ways” και “Slowly we rot”
Επιστρέφοντας στο San Francisco λίγα λόγια για τους EXODUS μιας και στις τελευταίες τους εμφανίσεις όλο και κάποιο μέλος θα λείπει. Την προηγούμενη φορά ήταν ο Tom Hunting που είχε αντικατασταθεί από τον Nicholas Barker (απόψε εκτελούσε χρέη drum–tech), τώρα ο Gary Holt ήταν αυτός που απουσίαζε λόγω των υποχρεώσεών του με τους SLAYER μιας και αντικαθιστά τον Jeff Hanneman. O αντικαταστάτης του βέβαια δεν ήταν κάποιος τυχαίος αλλά ο έτερος της H-Team, Rick Hunolt. Με το “The last act of defiance” στα ηχεία οι EXODUS ορμάνε με τα μπούνια στη σκηνή, με τον Lee Altus εκτός του ότι εμφανίστηκε πιο πριν με τους HEATHEN να έχει μάθει τα μέρη του Gary Holt και τον Rick Hunolt φανερά πιο «καθαρό» απ’ ότι τον θυμόμαστε, να συντηρεί την τρέλα που τον συνοδεύει επί σκηνής και να δείχνει συνεχώς πόσο ευχαριστιόταν που έπαιξε ξανά το υλικό των EXODUS ζωντανά. Τα τραγούδια του “Bonded by blood” (“Piranha”, “Bonded by blood”, “And then there were none”, “Metal command” και “A lesson in violence”, “Strike of the beast”)
έκλεψαν για άλλη μία φορά την παράσταση από τα υπόλοιπα τραγούδια αν και το ίδιο πωρωτικά ακούστηκαν κι αυτά από το “Tempo of the dammed” όπως τα “Shroud of urine”, “War is my shepherd” και το αρχαίο “Impaler”. O Rob Dukes όσο φιλότιμος και αν είναι πάντα θα τον θεωρώ «λίγο» για να κρατάει το μικρόφωνο των EXODUS αλλά οι οπαδοί των EXODUS έχουν έρθει για ξύλο και από το πιο πρόσφατο “Iconclasm” μέχρι το “Pleasures of the flesh” και με κορύφωση στο all the world’s a mosh–pit, “Toxic waltz” την ίδρωσαν με το παραπάνω τη φανέλα. Μπορεί να τους έχουμε δει και καλύτερους αλλά το κλείσιμο της βραδιάς μας βρήκε όλους εξουθενωμένους μετά από εξίμιση ώρες συνεχούς thrash/death metal ολοκαυτώματος.
Κώστας Αλατάς
Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας (MORGOTH), Πέτρος Καραλής (HEATHEN, OBITUARY, EXODUS)
