"/>
Ειλικρινά, δεν είχα καμία διάθεση να ασχοληθώ με το τι γίνεται με τους QUEENSRYCHE τον τελευταίο καιρό… Μέχρι που διάβασα το post που έκανε στο facebook η θετή κόρη του, Miranda Tate, και πήρα λίγο ανάποδες… Να δούμε λοιπόν τι σημαίνει QUEENSRYCHE αρχικά. Μιλάμε για ένα συγκρότημα που έβγαλε τη δεκαετία του ’80 μία σειρά από υπέροχους, συγκλονιστικούς θα μπορούσα να πω, δίσκους. Το ομώνυμο EP τους, το “Warning”, το “Rage for order” και το “Operation: mindcrime”. Στη συνέχεια, έβγαλαν άλλους δύο πολύ καλούς δίσκους, το “Empire” και το “Promised land”, μέχρι που άρχισε η κατηφόρα. Δεν θυμάμαι άλλη φορά διαχρονικά, άλλο συγκρότημα που βγάζει τέτοια σκουπίδια, να έχει τόσο ήπια αντιμετώπιση από τον Τύπο, ιδιαίτερα τον εγχώριο (κι επειδή τα γραπτά μένουν, σας παραπέμπω σε παρουσιάσεις που έχω κάνει για το σχήμα στην κακή τους περίοδο, για να διαπιστώσετε ότι δεν γλύφω κανένα σχήμα, όσο αγαπημένο και να είναι). Διότι το “Hear in the now frontier”, είχε ενάμιση αξιόλογο τραγούδι, το “Q2K” ένα, το “Tribe” κανένα, ώσπου έφτασαν να «αναγκαστούν» να βγάλουν το “Operation: mindcrime II” μπας και ξαναφέρουν πίσω τους παλιούς οπαδούς τους. Προσωπικά μου άρεσε αρκετά έως πολύ αυτός ο δίσκος, μία άποψη που δεν συμμερίζονται πάντως οι οπαδοί τους. Για να μην χαλάσουν το σερί των αισχρών κυκλοφοριών, έβγαλαν τον δεύτερο αισχρότερο άλμπουμ διασκευών στην ιστορία του metal (το χειρότερο είναι το “Graveyard classics” των SIX FEET UNDER, που είχε και δύο μέρη, τρομάρα τους), με τον τίτλο “Take cover” και στα καπάκια το ελεεινό “American soldier”!
Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι είναι το περσινό “Dedicated to chaos”, που είναι εξοργιστικά άθλιο και δείχνει μία μπάντα χωρίς κανένα προσανατολισμό. Συνολικά λοιπόν, για κάθε πολύ καλό δίσκο, έχουν τουλάχιστον κι έναν πολύ κακό, με την τελευταία σπουδαία τους –κατά γενική ομολογία- στιγμή, να χρονολογείται το 1994. Εκτός αυτού, αλλάζουν εταιρίες σαν τα πουκάμισα, αφού είναι πολύ ακριβοί σε σχέση με τα χρήματα που φέρνουν πλέον πίσω και η ζήτησή τους δεν είναι και η μεγαλύτερη. Οι πωλήσεις τους, με εξαίρεση αυτές του “Operation: mindcrime II” (λόγω του τίτλου του περισσότερο), έχουν πάρει την κατιούσα με εξωφρενικούς ρυθμούς. Από εκεί που έπαιζαν σε αρένες τη δεκαετία του ’90, φτάνουν να παίζουν σε χώρους μικρότερους από χίλια άτομα.
Κύριος υπεύθυνος αυτής της πορείας του σχήματος, φωτογραφίζεται ο τραγουδιστής τους, Geoff Tate, αφού κατά γενική ομολογία ήταν υπεύθυνος για τη μουσική πορεία του σχήματος, αφού δεν γούσταρε το metal, όπως επανειλημμένως έχει δηλώσει (και σε μένα προσωπικά) και κατάντησε τους ‘RYCHE ουσιαστικά ένα προσωπικό project, που έπαιζε σε καμπαρέ και απομακρυνόταν με γοργούς ρυθμούς από αυτό που ήξερε να κάνει καλύτερα από πολλούς. Να παίζει προοδευτική μουσική κι όχι να προσπαθεί να μοιάσει σε πιο μοντέρνα σχήματα που ακμάζουν στην Αμερική. Η φυγή του Chris DeGarmo, δεν είναι βασικός λόγος για την κατρακύλα τους, αφού υπήρξε ο βασικός συνθέτης του “Hear in the now frontier”, ότι έγραψε στο “Tribe”, είναι όσο σκουπίδι είναι και ο υπόλοιπος δίσκος, ενώ και το “Justified” που έγραψε για μία συλλογή των ‘RYCHE, στην κυριολεξία δεν ακούγεται.
Φτάσαμε λοιπόν τις τελευταίες ημέρες, να παρακολουθούμε μία σαπουνόπερα με τη φήμη ότι ο Tate πήγε να μαχαιρώσει τον Rockenfield για κάποιες διαφωνίες που είχαν, τους υπόλοιπους QUEENSRYCHE να προσλαμβάνουν τον Todd LaTorre των CRIMSON GLORY, να σχηματίζουν τους RISING WEST και να παίζουν υλικό από τους πέντε πρώτους δίσκους του σχήματος, στη συνέχεια να κατηγορούν τον Tate ότι δεν τους αφήνει να έχουν πρόσβαση στις ιστοσελίδες της μπάντας από την οποία ουσιαστικά έχουν αποχωρήσει και τώρα τσακώνονται στο facebook η θετή κόρη του Tate με τη γυναίκα του Rockenfield. Έλεος δηλαδή.
Είναι τουλάχιστον αστείο το γεγονός ότι ο Tate προσέλαβε για δεύτερο κιθαρίστα στο γκρουπ τον γαμπρό του, Parker Lundgren, που δεν είχε ουσιαστικά γεννηθεί όταν μεγαλουργούσαν και όταν εκείνος χώρισε με την θετή του κόρη, προσχώρησε τους RISING WEST και δεν έμεινε με τον πρώην πεθερό του, που τον έβαλε στον μουσικό χάρτη. Είναι αστείο η Miranda Tate να ισχυρίζεται ότι ο πατέρας της ήθελε μία πιο heavy κατεύθυνση στους QUEENSRYCHE και δεν τον άφηναν οι υπόλοιποι. Να μην επανερχόμαστε στις δηλώσεις του σχετικά με το metal και πόσο δεν του αρέσει, αλλά και στο υλικό που έχει γράψει στον σόλο του δίσκο και το ότι περιοδεύει ακουστικά ενώ οι υπόλοιποι παίζουν τραγούδια από τα πέντε πρώτα άλμπουμ.
Είναι αστείο να βγάζουν την ουρά τους απ’ έξω όταν μιλάμε για την κατάντια που έχει περιέλθει το σχήμα, όταν δεν έχουν συνεισφέρει συνθετικά παρά ελάχιστα τα τελευταία σχεδόν είκοσι χρόνια και ο Tate έγραφε τους δίσκους με βοήθεια από «εξωτερικούς». Είναι επίσης αστείο να μας προτρέπει η Miranda να κοιτάξουμε τα συνθετικά credits του “Dedicated to chaos”, όταν έλεγε ότι ευθύνη για το υλικό έχουν και τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος, όταν σε όλα τα τραγούδια είναι συνθέτης ο Tate, με τη βοήθεια των υπολοίπων μελών στα μισά απ’ αυτά και στα υπόλοιπα έχει πάλι τη βοήθεια εξωτερικών συνεργατών. Ούτε σκουπίδια δεν μπορεί να γράψει μόνος του πλέον, αυτός ο πάλαι ποτέ κορυφαίος τραγουδιστής/ερμηνευτής. Τέλος, είναι τουλάχιστον αστείο τα μέλη που έχουν ουσιαστικά φύγει από τους QUEENRYCHE, να παραπονιούνται ότι δεν μπορούν να ποστάρουν στο επίσημο site του σχήματος ή στο facebook. Λες και το έκαναν ποτέ…
Ένα συμπέρασμα που βγαίνει, είναι ότι όταν μπλέκουν στα εσωτερικά των συγκροτημάτων οι γυναίκες των μελών, γίνεται μύλος. Θυμηθείτε τι έγινε με την Gloria Cavalera και τους SEPULTURA, τη Sharon Osbourne, ακόμα και τη Wendy Dio, την οποία έχουν κακολογήσει κάποια σχήματα και μέλη του σχήματος του Dio. Η Sharon Tate κινούσε τα νήματα τους QUEENSRYCHE εδώ και πολλά χρόνια, μάλλον όχι με τον καλύτερο τρόπο και δίνοντας λανθασμένες συμβουλές όπως φαίνεται. Οι διαμάχες των μελών μεταξύ τους, έχουν να κάνουν και με τις γυναίκες τους, και κυρίως ανάμεσα στις κυρίες Tate και Rockenfield, πάλαι ποτέ κολλητές.
Αισθάνομαι σιχαμένα που μπήκα στη διαδικασία να κάνω έστω και μία μικρή ανάλυση της σαπουνόπερας που παρακολουθούμε από τους ‘RYCHE, η οποία προβλέπεται να έχει πολλά επεισόδια ακόμα και το μόνο που μου μένει στο μυαλό, είναι η ατάκα του φίλου μου του Αλέξη. «Λήχτο, σου φεύγει ο κόσμος»… Ας μείνουμε με τις αναμνήσεις και ας μην επαληθευτούν οι φήμες που θέλουν να υπάρχουν δύο μπάντες του τύπου OPERATION QUEENSRYCHE και QUEENSRYCHE featuring Geoff Tate. Δεν θα το αντέξουν αυτό οι οπαδοί τους. Θα είναι η χαριστική βολή. Αρκετά τους δικαιολογήσαμε τόσα χρόνια. Σπίτια σας όλοι, να τελειώνουμε.
Σάκης Φράγκος
