Ο πολυπράγμων Καναδός είναι και πάλι εδώ! Μόλις ένα χρόνο μετά τη διπλή κυκλοφορία του “Deconstruction” και “Ghost”, μας παραδίδει άλλο ένα δημιούργημά του, ονόματι “Epicloud”. Για όσους δεν έχουν καλή βραχυπρόθεσμη μνήμη (μάγκες, κόψτε τους μπάφους), να σας υπενθυμίσω ότι ο Devin Townsend, υπό το όνομα του DEVIN TOWNSEND PROJECT είχε κυκλοφορήσει μία τετραλογία (“Ki”, “Addicted”, “Deconstruction” και “Ghost”) από το 2009 έως το 2011 που ουσιαστικά περιλάμβανε όλες τις πτυχές της καριέρας του κι όχι μόνο. Κι ενώ το έκανε αυτό, παράλληλα είχε έμπνευση για να γράψει το παρόν δισκάκι καθώς και το επικείμενο “Z2”, συνέχεια του “Ziltoid the omniscient”, ενώ θα παρουσίαζε ως bonus CD για το “Epicloud” και ιδέες που είχαν μείνει έξω από το “Ghost”, ως “Ghost 2” (τελικά αυτό δε συνέβη, καθώς θεώρησε ότι δεν ήταν αρκετά αξιόλογες, οπότε θα κρατήσει τις καλύτερες και θα τις εντάξει στο “Z2”). Και μην ξεχνάμε ότι σχεδίασε το τετραήμερο στο Λονδίνο το Νοεμβρίου του 2011 όπου παρουσίασε ζωντανά την προαναφερθείσα τετραλογία, τετραήμερο το οποίο βιντεοσκοπήθηκε και κυκλοφόρησε ως κασετίνα με 4 DVD και 5 CD πριν λίγους μήνες. Εάν αυτό δεν είναι αστείρευτη έμπνευση και δουλειά χωρίς ανάσα, τότε δεν ξέρω τι είναι!
Ο Devin Townsend είχε προμηνύσει ότι το “Epicloud” θα ήταν ό,τι πιο rock και κεφάτο έχει κυκλοφορήσει από τα προσωπικά του σχήματα (αρχικά το DEVIN TOWNSEND PROJECT είχε δημιουργηθεί για να κυκλοφορήσει την τετραλογία και μόνο αυτή, αλλά από μέσα από το προσωπικό του twitter λογαριασμό, αποφάσισε να συνεχίσει τη μουσική του πορεία με το ίδιο όνομα). Και φυσικά αυτό ακριβώς είναι. Το άλμπουμ ξεκινάει με το “Effervescent!”, που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι commercial jingle για διαφήμιση απορρυπαντικού σε κινηματογράφο στη δεκαετία του ‘60. Άλλωστε effervescent σημαίνει “ξεβράζων”. Μετά από αυτή τη μικρή εισαγωγή, ακούμε την Anneke van Giersbergen (ex–THE GATHERING, AGUA DE ANNIQUE) να μας τραγουδάει με την αγγελική φωνή της “I love you, I need you, I‘ve always been around you” και αμέσως νιώθεις ένα ζεστό συναίσθημα να κατακλύζει την καρδιά σου. Μετά από λίγο, συμπληρώνει σα ντουέτο το ρεφρέν και ο Devin. Το “True north” είναι ένα πολύ καλό ξεκίνημα για το δίσκο, για να ξέρεις τι σε περιμένει, αν και είναι το πιο τεχνικό κομμάτι του δίσκου, για να κάνει λίγο πιο βατή τη μετάβαση για τους τακτικούς οπαδούς του σχήματος από τις προηγούμενες δουλειές στην παρούσα. Διότι η συνέχεια είναι λιγάκι πιο “απλουστευμένη”. Το “Lucky animals”, το οποίο κυκλοφορεί στο διαδίκτυο εδώ και λίγο καιρό, με το Devin να “χορεύει”, είναι ίσως το λιγότερο ενδιαφέρον κομμάτι του “Epicloud”. Παρόλα αυτά η απλότητά του το κάνει υπερβολικά πιασάρικο. Άλλωστε ο ίδιος ο Devin αναφέρει στην προακρόαση του δίσκου που διέρρευσε με voice over από τον ίδιο, πως τα παιδιά του όποτε το ακούνε όλο χορεύουν και χαίρονται. Έπεται το “Liberation” το οποίο είναι ό,τι πιο rawk έχει βγάλει ο Devin, με μία άπλετη DEF LEPPARD/VAN HALEN αισθητική, ειδικά στο refrain. Άμα το ακούσει αυτό ο Σειρηνάκης, ετοιμαστείτε να το ακούτε συχνά πυκνά όποτε βρίσκεται πίσω από τα decks. Και σας υπόσχομαι ότι δε θα χαλάσει κανέναν απολύτως! Ανυπομονώ να δω πως θα αντιδρά ο κόσμος σε συναυλία ακούγοντας την εν λόγω κομματάρα! Η συνέχεια θέλει το “Where we belong” να μας θυμίζει στιγμές από το “Ghost” να βρίσκουν την ατμόσφαιρα των “Terria” και “Synchestra”. Η ηρεμία μετά την καταιγίδα, ένα μικρό διάλειμμα για το “Save our now”. Με εκκίνηση που φέρνει αμυδρά στο μυαλό την αντίστοιχη του “Vampira”, ακούμε το Devin να παίζει με την πραγματεία του χρόνου. Ενώ άλλοι πασχίζουν να σώσουν το αύριο, αυτός μας λέει να σώσουμε το τώρα. Με τη συνδρομή της Anneke, το τραγούδι απογειώνεται και είναι ένα από τα αγαπημένα μου! Επικές χορωδίες με τη φωνή της Anneke σε πολλαπλά επίπεδα, ένα αρχικό ρυθμό που θα μπορούσε να ανήκει στον Sting ή στον Bryan Adams, αλλά όλα περασμένα από το πρίσμα του Devin, φτάνουμε στο ρεφρέν, το οποίο είναι το αποκορύφωμα της μελωδίας και του catchiness. Ένα αιθέριο, νεραϊδένιο τραγούδι, που στο τέλος του σκάει καπάκι το “Kingdom”. Ναι, το “Kingdom” από το “Physicist”. Με λίγο αλλαγμένους στίχους και ενορχήστρωση, είναι σαφέστατα καλύτερο από όταν το πρωτοάκουσα προ 12 ετών, παρά τη δυσκολία που μπορεί να έχει η τελειοποίηση ενός ήδη γαμάτου κομματιού! Είναι γνωστό άλλωστε ότι ο Devin γουστάρει πολύ αυτό το τραγούδι, καθώς είναι από τις σχετικά συχνές επιλογές στα setlist των συναυλιών του, με πρόσφατο προηγούμενο τη συναυλία του Νοεμβρίου 2011 στο Λονδίνο για το τετραήμερο που έπαιξε την τετραλογία των “Ki”, “Addicted”, “Deconstruction” και “Ghost”. Εδώ βγαίνει κι από τις πιο έντονες και επιθετικές διαθέσεις του Devin και είναι ό,τι πιο κοντά μπορεί να ακούσει κανείς σε STRAPPING YOUNG LAD. Η ανατριχίλα με έχει κατακυριεύσει από το πρώτο άκουσμα και δεν ξέρω τι άλλο να περιμένω από τη συνέχεια του δίσκου.
Έχουμε ήδη ξεπεράσει τα μισά του “Epicloud” και ειδικά μετά το “Kingdom” είναι απαραίτητο ένα ακόμα διάλειμμα. Κι αυτό έρχεται στο πρόσωπο του “Divine”, μία παραδοχή αγνής αγάπης. Με την ακουστική κιθάρα μαζί με τη φωνή του Townsend να παίζουν κυρίαρχο ρόλο, τα επόμενα 3 λεπτά μπορούν να φέρουν δάκρυα στα μάτια κάθε ερωτευμένου/ερωτοχτυπημένου, με στίχους “’Cause loving you is divine” σιγοτραγουδισμένους από τον Καναδό. Το “Grace” που ακολουθεί μπαίνει με τη φωνή της Anneke και ακουστική κιθάρα και νομίζεις ότι θα ακούσεις μία εξίσου ήρεμη και χαλαρωτική στιγμή. Με το που τελειώνει όμως το κουπλέ της, ακούς το ρεφρέν το οποίο είναι τίγκα στον όγκο, την επιθετικότητα και τα καταιγιστικά τύμπανα! Mid–tempo αλλά τσιτωμένο, με πολυεπίπεδα φωνητικά και ατέλειωτη χορωδιακή διάθεση, προσδίδει μία απίστευτα επική υφή που το κάνει να ξεχωρίζει χωρίς πολλά-πολλά. Και σα να μην έφτανε αυτό, έρχεται το “More!” να σε τσιτώσει ακόμα περισσότερο! “Give me more!” από την Anneke και πάρτα! Οι ταχύτητες ανεβαίνουν, η ένταση έχει χτυπήσει κόκκινο και εάν δεν ακούς το άλμπουμ ήδη με φουλ το volume, τώρα είναι η στιγμή να το κάνεις! Ξαναπέφτουν λίγο οι στροφές με το “Lessons” που θυμίζει τις ατμοσφαιρικές στιγμές από “Terria”, “Accelerated evolution” και “Synchestra”, με τη φωνή του Devin να ψιθυρίζει τους στίχους. Το “Hold on” περνάει κι αυτό το θετικό του μήνυμα, εφόσον αναφέρεται στους γονείς παιδιών με προβλήματα υγείας και τους προτρέπει να έχουν δυνατή κράση. Το κλείσιμο έρχεται με το “Angel”, ένα ακόμα επικό κομμάτι με τις φωνές της Anneke και του Devin περασμένες από συστάδα καναλιών ώστε να δημιουργούν αίσθηση πολυφωνίας. Στο τέλος του τραγουδιού ακούμε μέρος του “Effervescent!” ωσάν outro, αλλά αυτή τη φορά με μία χροιά που παραπέμπει σε εκκλησιαστική χορωδία, σφραγίζοντας ευλαβικά το δίσκο.
Ο Devin Townsend ήθελε ένα δίσκο που θα έχει ανταπόκριση σε μεγαλύτερο φάσμα κοινού από αυτό που τον ακολουθεί πιστά τόσα χρόνια, γνωρίζοντας πως λειτουργεί η μουσική βιομηχανία. Challenge completed! Εάν είσαστε από τους τακτικούς οπαδούς του Devin, έχετε ήδη κάνει προπαραγγελία το δίσκο. Εάν είσαστε από αυτούς που τον έμαθαν σχετικά πρόσφατα με το “Addicted”, τότε ετοιμαστείτε να σας ξετινάξει τα μυαλά το “Epicloud”. Και μην ξεχνάτε: ο δίσκος αυτός πρέπει να ακούγεται με την ένταση στο φουλ. Μπορεί οι SPINAL TAP να έχουν ενισχυτές που φτάνουν μέχρι το 11, αλλά ο Devin έχει ενισχυτή που φτάνει μέχρι το epicloud!
9.5/10
Κωνσταντίνος Βασιλάκος
Υ.Γ.: Τα λέμε στο Retinal Circus τον Οκτώβριο.
