Το που αποβλέπουν πλέον οι NWOBHM μπάντες που βρίσκονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στο προσκήνιο, είναι ένα θέμα που σηκώνει πολλή συζήτηση… Οι GASKIN ποτέ δεν έγιναν το μεγάλο όνομα την περίοδο που δραστηριοποιήθηκαν, σκόρπιες καλές στιγμές και τίποτα παραπάνω… Το “Edge of madness” κυκλοφορεί δώδεκα σχεδόν χρόνια μετά το “Stand or fall” και πραγματικά απορώ με το γούστο της συγκεκριμένης εταιρίας που έχει αποδείξει πολλές φορές το καλό της γούστο… Εδώ όμως έπεσε παταγωδώς έξω, αφού το μελιστάλαχτο bluesy hard των Βρετανών είναι από αυτά που αποκαλούμε “ωδή στην υπνηλία”… Είναι κρίμα από τον Θεό να βλέπεις κάτι κουρασμένα παλικάρια να προσπαθούν να σου αποδείξουν πως η μουσική τους έχει ακόμα την –όποια- φλόγα του μακρινού παρελθόντος. Η δε χρήση σαξοφώνου στο “Man’s world” καταστρέφει ολοσχερώς κάθε πιθανότητα διάσωσης της παρτίδας, έστω κι αν ορισμένα κιθαριστικά παρουσιάζουν –σχετικό- ενδιαφέρον…
3 / 10
Γρηγόρης Μπαξεβανίδης
