>
9 / 10
Παίρνω που λέτε το βιογραφικό στα χέρια μου και κοιτάζω δήλωση των μελών του συγκροτήματος: «Ακούμε τα πάντα από τον Michael Jackson και τον Miles Davis, μέχρι τους MESHUGGAH» και μου ήρθε στο μυαλό η ατάκα του φίλου μου του Θανάση «ακούω τα πάντα, από Ozzy μέχρι Μαραγκόζη!!!». Κάτι τέτοιου είδους δηλώσεις, μου δίνουν στα νεύρα, γιατί σκέφτομαι ότι αν πάνε να μπλέξουν πολλά διαφορετικά είδη μουσικής, πρέπει να έχουν πολλά κιλά… «άντερα» για να το κάνουν και εννιά στις δέκα περιπτώσεις που έχω ακούσει, καταντούν γραφικοί όσοι το προσπαθούν. Σε συνδυασμό με το όνομά τους που δεν μου λέει και τίποτα (death metal γ’ κατηγορίας μου θυμίζει) και το ότι είχαν έρθει με τους THERION και δεν τους είχα δει, ούτε είχα ακούσει κάτι το εκπληκτικό γι’ αυτούς, άφησα το CD να σκονίζεται, μέχρι που μου τη βάρεσε μία μέρα να το ακούσω, προτού το αφήσω να σκονίζεται μαζί με τη ζελατίνα του. Μάγκες, βαρέσαμε φλέβα χρυσού εδώ πέρα!!! Τι σοκ ήταν αυτό; Θυμήθηκα την πρώτη φορά που άκουσα PAIN OF SALVATION ή OPETH… Μην πω και ακόμα περισσότερο, γιατί τώρα ήμουν και αρνητικά προδιατεθειμένος!!!
Κατ’ αρχήν, να πω ότι το γκρουπ, είναι από τη Νορβηγία και ήταν η backing band του Ihsahn, εξ ου και η συμμετοχή του ηγέτη των EMPEROR στο “Thorn” (το οποίο έχει μέσα μέχρι και τρομπέτα!!!), που το κάνει να black metalίζει επικίνδυνα στο τέλος!!! Δεν κάνω πλάκα, το συγκρότημα ακούγεται σαν τον καλύτερο συνδυασμό από PAIN OF SALVATION (ακούστε το “Acquired taste”), FAITH NO MORE (ακούστε το ΕΠΟΣ “Mediocrity wins”), Devin Townsend (ακούστε το ομώνυμο εναρκτήριο τραγούδι), OPETH (ακούστε το “Waste of air”), PORCUPINE TREE (ακούστε το “Mb. Indifferentia”). Από εκεί και πέρα, δείτε το video clip του “Restless” και ακούστε το δεκάλεπτο “Forced entry” για να καταλάβετε πως αναμιγνύουν αριστουργηματικά αυτές τις επιρροές, σ’ ένα ομοιογενές αποτέλεσμα!!! Δεν κάνω πλάκα, είμαι ακόμα σοκαρισμένος!!! Σε μία χρονιά, που έβγαλαν δίσκους σχεδόν όλα τα αγαπημένα μου γκρουπ, σε μία χρονιά που το progressive rock / metal έχει ζήσει μεγάλες στιγμές, οι LEPROUS για εμένα, δεν έβγαλαν μόνο τον πιο προοδευτικό δίσκο της χρονιάς, αλλά και τον καλύτερο! Σίγουρα το “Bilateral” είναι ο δίσκος που άκουσα τουλάχιστον δύο φορές περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο το 2011 και τώρα που τελειώνει η χρονιά, ξέρω καλά τι θέση θα έχει στη λίστα μου με τα καλύτερα. Την κορυφαία… Άντε να τους δούμε και με τους AMORPHIS να δούμε τι ψάρια πιάνουν στις ζωντανές τους εμφανίσεις!
Σάκης Φράγκος
