>
Ποιόν θυμούνται όλοι μετά το τέλος ενός παγκόσμιου τουρνουά στίβου στις μέρες μας; Τον Usain Bolt φυσικά. Δε λέω, τρομερός αθλητής ο Τζαμαϊκανός. Ποιοι όμως είναι οι πραγματικοί men of steel του στίβου, που κάνεις σχεδόν τους γνωρίζει; Εύκολη απάντηση… οι δεκαθλητές. Πάντα θαύμαζα αυτούς του ανθρώπους. Που κολλάνε όλα αυτά; Στον Tuomas Saukkonen (ex- BEFORE THE DAWN/ BLACK SUN AEON)! Όχι δεν τρέχει 100άρια, δε πηδά άλμα εις μήκος κ.τ.λ. Απλά είναι ένας ολοκληρωμένος, υπερταλαντούχος, all-around μουσικός, ο οποίος πέρα από τις μουσικές του ικανότητες σε όλα τα όργανα, είναι και τρομερός συνθέτης. Πράγμα σπάνιο και αξιοθαύμαστο.
Ο Φιλανδός μας έχει χαρίσει πολλούς καλούς δίσκους, είτε μέσα από τις πρώην μπάντες του, BEFORE THE DAWN και BLACK SUN AEON κ.ά., είτε ακόμη και από άλμπουμ άλλων συγκροτημάτων που συμμετείχε απλά ως guest, όπως φέτος στους NONEXISTENCE του Philip Santoll, στο δίσκο “Antarctica”, κριτική του οποίου μπορείτε να διαβάσετε εδώ
Πλατειάζω, το ξέρω, αλλά ο Saukkonen αξίζει μιας ιδιαίτερης αναφοράς. Ας έρθουμε στα καθέκαστα. Στις αρχές του 2013, ο Tuomas με μια λιτή ανακοίνωση σταματά όλα τα projects του, για να αφοσιωθεί στο νέο του μουσικό παιδί, τους WOLFHEART. Το ντεμπούτο τους, με τίτλο “Winterborn”, κυκλοφορεί στις 11 Οκτωβρίου. Πάλι κάνει τα πάντα όλα στη μπάντα, ακόμη και τη παραγωγή, με μόνο έξτρα μέλος τον συμπατριώτη του, κιθαρίστα Mika Lammassaari (ETERNAL TEARS OF SORROW), ο οποίος συμμετέχει σε ορισμένα κομμάτια στα solos, αλλά θα είναι και στην tour για τη προώθηση του δίσκου. Στο “Winterborn”, ο Φιλανδός δεν απομακρύνεται από το παρελθόν του. Σίγουρα υπάρχουν στοιχεία από BLACK SUN AEON (τρανό παράδειγμα το τραγούδι “Routa pt. 2”) και κυρίως BEFORE THE DAWN. Αυτό από μονό του με ενθαρρύνει γιατί λατρεύω και τις 2 μπάντες. Το καλύτερο όμως, είναι ότι έχει κρατήσει τα πιο καλά, τα πιο χαρακτηριστικά αν θέλετε στοιχεία από το παρελθόν, βάζοντας νέες πινελιές. Αν οι 2 αυτές μπάντες έκαναν μια super-μπάντα (μιας που είναι και της μόδας), αυτή θα λεγόταν WOLFHEART. Ο δίσκος, χωρίς να είναι αυστηρά concept, έχει εμπνευστεί από χιονισμένα βουνά, επικές μάχες και τους μαγευτικούς λύκους (εξού και το WOLFHEART). Κάλλιστα λόγω της καταγωγής του, θα έλεγε κάποιος ότι είναι ένα folk άλμπουμ για την παγωμένη Φιλανδία. Το ενδιαφέρον του άλμπουμ είναι η εναλλαγή των τραγουδιών. Υπάρχουν κυρίως mid-tempo τραγούδια, κάποια γρήγορα στα όρια του black metal (όπως το “Ghost of Karelia”), αλλά κυρίως μελωδικά. Παρόλα αυτά και τα 9 συνδέονται με μια λογική συνέχεια, μετατρέποντας το “Winterborn” σε ένα μουσικό ταξίδι στο παγωμένο Βορρά! Ο δίσκος είναι γεμάτος riffs που καρφώνονται στο μυαλό για ώρες. Τα βιρτουόζικα solos του Lammassaari στα “The hunt”, “Routa pt. 2”, “Whiteout”, “I” και “Chasm”, δίνουν μια διαφορετική διάσταση στα τραγούδια, ακολουθώντας το tempo καθενός ξεχωριστά, χωρίς να υπερβάλει. Το γεγονός ότι ο Saukkonen ασχολείται με όλα, έχει φέρει το αποτέλεσμα εκεί που θέλει με το σταθερό του παίξιμο. Ακόμα και το rhythm section είναι τόσο άψογο, ώστε να μην παρεκκλίνει από το concept. Όσο αφορά τα τραγούδια αυτά καθαυτά, δε θα βρείτε ούτε ένα μέτριο. Το καθένα έχει το δικό του χαρακτήρα. Θα έλεγε κανείς ότι ξεχωρίζει το “Routa pt.2”, το οποίο έχει γίνει και videoclip, έχοντας μια επική εισαγωγή με βιόλα. Προσωπικά όμως λατρεύω το “Chasm”… τρομερή σύνθεση με άκρως κολληματικό riff.
Καλλιτέχνες και γενικά μυαλά σαν τον Tuomas Saukkonen σε κάνουν να αισθάνεσαι άχρηστος! Αστειεύομαι (όχι και τόσο)! Άλλο ένα πόνημα του Φιλανδού, που μέσα από τις παγωμένες μελωδίες του μας ταξιδεύει και μας πωρώνει! Είναι λίγο άστατος χαρακτήρας με τις μπάντες και τα project του, αλλά τουλάχιστον είναι σταθερός μα συνάμα εξελίξιμος στη μουσική του. Εν κατακλείδι, θετικότατο το ντεμπούτο των (του) WOLFHEART και είμαστε τυχεροί, γιατί μια από τις χώρες που θα προωθήσει τον δίσκο είναι και η χώρα μας σε λίγες μέρες. Αδημονώ!
8.5/10
Γιώργος Δρογγίτης
