>
Προτού ξεκινήσω την ανάλυση των σκέψεών μου για το πώς βίωσα τη βραδιά της Παρασκευής, θα ήθελα να σας ξεκαθαρίσω ορισμένα πράγματα. Πρώτα-πρώτα, ξεχάστε ό,τι γνωρίζετε για τα σύγχρονα «μεταλλικά» συναυλιακά φαινόμενα, όχι μόνο της χώρας μας αλλά και σε διεθνές επίπεδο (σας παραπέμπω σχετικά στο άρθρο με τις δηλώσεις του τραγουδιστή των ANGRA, Edu Falaschi, στον μουσικό ιστότοπο που αυτήν την στιγμή ενημερώνεστε) . Ξεχάστε ακόμα το γεγονός ότι η χώρα μας, όπως και οι πολίτες της, βρίσκονται στο χείλος της οικονομικής καταστροφής, που ως αποτέλεσμα έχει εκτός από το «άδειασμα» στις τσέπες μας, το «άδειασμα» και των «πάλαι ποτέ» γεμάτων συναυλιακών χώρων. Ξεχάστε επίσης, σημείο ίσως των καιρών, ένα «καθηλωμένο», έως στο σημείο «κατάνυξης», και μόνο άνω των 20, ελληνικό ακροατήριο που παρακολουθεί μια συναυλία metal λες και βρίσκεται στο Μέγαρο Μουσικής. Ξεχάστε τέλος ό,τι γνωρίζετε για μια μουσικά «απρόβλεπτη» «μεταλλική» πανδαισία, γιατί όπως και να το κάνουμε πόσο «προοδευτική» θα μπορούσε να είναι μια συναυλία με το γνωστό επαναλαμβανόμενο riffing των ρυθμικών του Schaffer; Όχι ότι μας χαλάει βέβαια… Και για να μην το κουράσω περισσότερο, ξεχάστε γενικά ό,τι συνήθως ισχύει σε οποιαδήποτε άλλη metal συναυλία στην Ελλάδα τον τελευταίο καιρό, πλην μίας. Εκείνης των ICED EARTH. Σίγουρα αυτή η συναυλία, σκεφτόμουν, θα είχε τους δικούς της ξεχωριστούς κανόνες λειτουργίας λαμβάνοντας υπόψη την απήχηση της συγκεκριμένης μπάντας στο ελληνικό κοινό. Και δεν έπεσα καθόλου έξω στις προβλέψεις μου.
Στην ουσία των πραγμάτων τώρα. Οι ICED EARTH είτε το θέλουν μερικοί, είτε όχι, επανέρχονται στο προσκήνιο. Δείχνουν έτοιμοι να επανακτήσουν την θέση τους στις καρδιές μας, όχι βέβαια ότι είχαν φύγει, άλλα όπως και να το κάνουμε οι «πειραματισμοί» στον ήχο και οι λίγες πραγματικά καλές στιγμές των 3-4 τελευταίων άλμπουμ τους, είχαν κλονίσει την πίστη των πολυάριθμων οπαδών όσον αφορά το τι έχει ακόμα να προσφέρει αυτή η μπάντα. Η κίνηση του Schaffer με την πρόσληψη του Ε-Κ-Π-Λ-Η-Κ-Τ-Ι-Κ-Ο-Υ (μακράν ο καλύτερος μη-Βarlow τραγουδιστής που θα μπορούσαν να έχουν, sorry Tim…) Stu Block στα φωνητικά σε συνδυασμό με τον «επαναπροσδιορισμό» του ήχου τους σε γνωστά επιτυχημένα μονοπάτια, στο πολύ καλό νέο τους άλμπουμ, “Dystopia”, αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος άκρως επιτυχημένη. Το show που έδωσε αυτός ο άνθρωπος, ο οποίος ακροβατούσε με τέτοια σιγουριά, ευκολία και τελειότητα στις φωνητικές μελωδίες δεν περιγράφεται εύκολα… Εύγε τι άλλο να πω…
Ο ήχος κινήθηκε σε πολύ καλό επίπεδο σε γενικές γραμμές, θυμίζοντας έντονα αυτόν του “Dystopia”, ενώ το set–list βασίστηκε κυρίως στο νέο τους άλμπουμ χωρίς όμως να «ρίξουν» καμία περίοδο στην καριέρα τους. Βest of setlist δεν είχαμε, όμως από την άλλη πόσες φορές πρέπει να παίξουν το “Melancholy” και το “I died for you” οι ICED EARTH στην Ελλάδα για να είμαστε ευχαριστημένοι; Kορυφαία για μένα στιγμή το –σχεδόν εικοσάλεπτο- “Dante’s inferno” του encore σε μια συναυλία που κράτησε δύο ώρες.
Η βραδιά όμως δεν εμπεριείχε μόνο τους ICED EARTH, καθώς οι Άγγλοι, FURY UK, καθώς και οι Αμερικανοί, WHITE WIZZARD, φρόντισαν να μας προετοιμάσουν για τους headliners. Για να πω την αλήθεια μου εμένα μου άρεσε πιο πολύ το τρίο από το Manchester, οι οποίοι για όσους τους θυμούνται είχαν παίξει support στον Blaze Bailey (ex–IRON MAIDEN, WOLFSBANE) δυο χρόνια πριν. To «φουριόζικο» metal τους δεν άφησε ασυγκίνητο το κοινό ενώ πολύ καλή εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι οι ίδιοι «προμόταραν» την μπάντα τους μοιράζοντας flyers μετά το τέλος του δικού τους ημιώρου. Παρακαταθήκη για το μέλλον αυτή η μπάντα, γιατί όχι;
Όσον αφορά τους WHITE WIZZARD με δύο full length άλμπουμ και δύο EP στο ενεργητικό τους από το 2008 έως τώρα αυτό που έχω πω είναι ότι ήδη έχουν σχηματίσει το δικό τους σκληρό πυρήνα οπαδών στην Ελλάδα. Aυτό αποδείχθηκε και την Παρασκευή, αφού μιλάμε για συνεχές και non–stop headbanging από τους παρευρισκόμενους στο παραδοσιακό «Μaidenικό» metal τους! Συμπαγής μπάντα με έναν αξιοπρεπέστατο τραγουδιστή. Η δική μου θέση στην όλη κατάσταση ; Nαι μεν αξίζει να τους δει κάποιος live, αλλά εγώ θα πάω να ακούσω το “Powerslave”, γιατί 100% οι MAIDEN παίζουν καλύτερα MAIDEN!
Iάσονας Φίλης
Φωτογραφίες: Πέτρος Καραλής
