>
Με αφορμή την εμφάνιση τους στο Fuzz club της Αθήνας το Σάββατο 26 Νοεμβρίου, ήρθαμε σε επικοινωνία με τον ηγέτη των Ulver μέσω skype. Η προγραμματισμένη δικτυακή συνάντηση αναβλήθηκε 2-3 φορές, μέχρι να καταφέρουμε να τον έχουμε ευδιάθετο και ξεκούραστο, για να μας πει όσο το δυνατόν περισσότερα από το στρατόπεδο του νορβηγικού avant garde σχήματος. Ακόμα και Κυριακή, ο Chrystoffer Rygg είναι μαζί με τους συνεργάτες στο studio!
«Πάντοτε είμαστε στο studio ετοιμάζοντας κάτι. Αυτήν την περίοδο τελειώνουμε το album με τις διασκευές ψυχεδελικού rock της δεκαετίας του 60, που ξεκινήσαμε πριν δύο χρόνια. Είναι ουσιαστικά ένας φόρος τιμής σε αυτά που μας αρέσουν πολύ να βάζουμε στο στερεοφωνικό μας όταν θέλουμε να ακούσουμε μουσική στο σπίτι μας! Δεν τα ενορχηστρώνουμε εκ νέου, μιας και τα περισσότερα από αυτά έχουν έναν πολύ lo-fi ποιότητα και garage ήχο. Είναι πολλοί που συνδέονται με αυτή τη μουσική λόγω αυτού του γεγονότος. Είναι κρίμα που συμβαίνει κάτι τέτοιο, γιατί γράφτηκε πολύ καλή μουσική τότε, στην εποχή της γέννησης της rock μουσικής».
Από το Μάιο του 2009 οι Ulver δίνουν και συναυλίες, κάτι που απέφευγαν συστηματικά στην, μέχρι τότε, 16χρονη πορεία τους. Πώς λειτούργησε άραγε ο συναυλιακός παράγοντας για εκείνους;
«Υπάρχει πάντοτε αμφιθυμία σε ό,τι κάνουμε. Θα έλεγα πως είναι και κάτι σαν τρόμος όπως συμβαίνει σε όλες τις μεγάλες απολαύσεις που κάνουμε χε χε. Λειτουργεί ευεργετικά όταν σε βγάζει από την πλήρη αφοσιώση πάνω σε κάτι που ετοιμάζεις όταν είσαι συνεχώς στο studio. Τώρα ας πούμε είμαστε στη μέση αυτού του project και θα το αφήσουμε πίσω για να ξεκινήσουμε τις πρόβες. Από όλες τις πλευρές, είναι από αυτά που είμαι ευγνώμον που γινόνται».
Στην πρώτη συνάντηση που είχα μαζί του στα studios τους στο Οσλο, μου είχε παραδεχτεί απερίφραστα πως ξεκίνησαν τις συναυλίες καθαρά λόγω οικονομικής δυσπραγίας! Μετά από όλη αυτή τη συναυλιακή εμπειρία θα συνέχιζε να το κάνει αν δεν υπήρχε η οικονομική αναγκαιότητα;
«Ναι, θα το έκανα αλλά λίγο διαφορετικά για να είμαι ειλικρινής. Αν η πραγματικότητα το επέτρεπε, θα προτιμούσα να κάναμε λιγότερα shows και μεγαλύτερες παραγωγές, για να δώσω περισσότερο χρόνο σε κάθε μία και την ανάλογη ενέργεια που απαιτείται για μια συναυλία.
Από όλες τις συναυλίες που έχουμε κάνει μόνο στις μισές πήγαν όλα τέλεια! Για τις άλλες νιώθω μια αμφιθυμία, γιατί δεν πήγαν όλα όπως τα είχαμε προγραμματίσει στο πλάνο μας. Είχαμε προβλήματα με το backline, με το μέγεθος του συναυλιακού χώρου. Ακόμα και το περιβάλλον που δεν έχει καλή ακουστική, που ακούς τόσο χάλια που αποδίδεις και εσύ χάλια! Περσι δώσαμε 30 συναυλίες και είναι πολύ για εμάς το να ταξιδεύουμε συνεχώς και να κουβαλάμε μαζί μας εξοπλισμό».
Οι Ulver είναι μια μπάντα που έφτασε στο σημείο να έχουν δικό τους studio να ηχογραφούν (Jester studios), δική τους δισκογραφική εταιρία (Jester records) και δική τους αντίληψη για το πως δουλεύει μια μπάντα, απομακρυσμένη από τα media και τις live περιοδείες. Αυτή η νοοτροπία έρχεται σε σύγκρουση με την πιο “χύμα” που έχουν οι συναυλίες, κάτι που ξεκίνησαν και σε μεγάλη ηλικία!
«Κατά κάποιο τρόπο η όλη υπόθεση συναυλίες είναι κάτι σαν άσκηση της ελεύθερης βούλησης. Κι εμείς είμαστε control freaks! Είναι δύσκολο να είμαστε χαλαροί με αυτήν την δραστηριότητα. Από την άλλη τις περισσότερες φορές μας αρέσει πάρα πολύ! Είμαστε ευγνώμονες που μπορούμε και ταξιδεύουμε πολύ».
Κατάφεραν, όμως, και στις συναυλίες να είναι μοναδικοί όπως και στα album τους, φτάνοντας πέρσι να εμφανιστούν στην εκπληκτική Οπερα του Οσλο! H εμφάνιση αυτή σφράγισε και τη φήμη που έχουν και στην πατρίδα τους, που τους παραχώρησε έναν χώρο που ελάχιστοι καλλιτέχνες είχαν την τύχη να χρησιμοποιήσουν! Η εμφάνιση αυτή στα τέλη Νοεμβρίου θα είναι διαθέσιμη και σε dvd και blu-ray!
«Αυτή ήταν φοβερή εμπειρία, αλλά δεν ήταν η καλύτερη συναυλία από θέμα απόδοσης! Από θέμα παραγωγής και συνόλου ήταν πραγματικά φοβερό το αποτέλεσμα! Είχαμε κυριολεκτικά ό,τι θέλαμε και έναν εκπληκτικό ήχο να μας υποστηρίζει! Αλλά με την πίεση από το γεγονός ότι είμασταν στην πόλη μας και στο κοινό ήταν συγγενείς και φίλοι, έκανε την απόδοση κάπως «τετράγωνη». Λίγες μέρες μετά πήγαμε στο Ελσίνκι και κάναμε μια φοβερή εμφάνιση».
Και για τους Ulver η επανάληψη των μερών ενός live set είναι κάτι παραπάνω από ευεργετική.
«Στην περιοδεία το δεύτερο μισό είναι που φαίνεται να αποδίδεις πραγματικά καλά, γιατί το έχεις ήδη κάνει αρκετές φορές και έχεις εντρυφήσει στο show. Αφού το κάνεις παίρνεις περισσότερες πρωτοβουλίες όσον αφορά το live set. Χρειαζόμαστε δηλαδή κάποιες βραδιές για να μπούμε στο groove, για να χρησιμοποιήσω έναν rock n roll όρο χε χε».
Εχοντας αυτή την εμπειρία, πλέον ο Christoffer είναι σε θέση να αντιληφθεί και πότε ένα live θα πάει καλά. Και οι ετοιμασίες για το live στο Fuzz club μάλλον θα αποφέρουν μια εμφάνιση κατά πολύ καλύτερη από εκείνη στο Gagarin 205 πριν 2 χρόνια.
«Αυτή τη φορά μάλλον θα είστε τυχεροί, γιατί θα είστε στην Αθήνα οι τελευταίοι της περιοδείας. Οπότε μάλλον αυτή η εμφάνιση θα είναι πολύ καλή! Θα είναι περίπου μιάμιση ώρα, αλλά όχι δύο ώρες. Είναι πολύ πιστεύω. Είναι καλύτερα να φύγεις, πριν σε αφήσει ο κόσμος χε χε! Για να χρησιμοποιήσω πάλι αργκώ, προτιμάμε να κρατήσουμε το live set «short and sweet», παρά να το μεγαλώσουμε και να χάσει την ορμή του. Θεωρώ πως μιάμιση ώρα είναι η καλή διάρκεια μιας συναυλίας. Ετοιμάζουμε κάποια πράγματα για την Αθήνα, κι αν όλα πάνε καλά θα τα παρουσιάσουμε. Είναι κάπως δύσκολο όμως να πω πως ακριβώς θα είναι και δε νομίζω να θέλετε να μάθετε χε χε»
Εχοντας κυκλοφορήσει 8 full length albums, 2 soundtracks και 4 EPs, έχει μάλλον αξία να δούμε με ποιο σκεπτικό γίνεται η επιλογή των κομματιών για το setlist των συναυλιών τους.
«Εχουμε πολλά να σκεφτούμε. Από τη μια έχουμε τα κομμάτια που το κοινό μας θέλει να ακούσει, αλλά δε μας ικανοποιούν εμάς να παίξουμε live».
Εχουν όμως οι Ulver κομμάτια γνωστά στο σημείο που να είναι hits;
«Δεν έχουμε hits, αλλά είναι κάποια κομμάτια που ξέρουμε ότι ιντριγκάρουν τον κόσμο όπως κομμάτια από το Blake album ή αν πάμε και πιο πίσω στο metal υλικό μας. Θα πρέπει να υπάρχει μια αίσθηση ενότητας στο set και δεν μπορούμε απλά να πετάξουμε μέσα ένα κομμάτι, γιατί περνάμε πολύ χρόνο ετοιμάζοντας το οπτικό μέρος της συναυλίας».
Τα κομμάτια, λοιπόν, που επιλέγονται σε μια συναυλία τους πρέπει να καλύπτουν πολλές παραμέτρους, ώστε να είναι μερος ενός setlist. Κι αυτό γιατί ο ήχος των κομματιών αυτών διαμορφώθηκε εξ’ολοκλήρου στο studio, χωρίς να υπάρχει προσανατολισμός να παρουσιαστούν ποτέ live. Και για να γίνει η μεταφορά τους πρέπει να προκύψει και το ανάλογο οπτικό υλικό, που θα το πλαισιώσει!
«Εχουμε να συνδέσουμε και το υλικό αυτό με την οπτική παρουσίαση και πρέπει να σκεφτούμε τί μπορεί να αποδοθεί καλά σε συναυλιακό εξοπλισμό. Και κυριότερα είναι και τα κομμάτια που αφήνουν το περιθώριο να αποδώσεις live και όχι απλά να αφήνεις τον υπολογιστή να τα παίξει. Κι αυτό γιατί υπάρχουν πολλά στοιχεία που πρέπει να αποδοθούν από samples. Ετσί είναι πολλά τα στοιχεία που συνθέτουν τί τελικά θα παρουσιαστεί live και θα είναι μέρος του setlist».
Αν υπήρχε η χρονομηχανή, ποιο album θα επέλεγε άραγε για να παρουσιάσει ολόκληρο σε μια σειρά από συναυλίες;
«Πιστεύω ότι το πιο ενδιαφέρον θα ήταν το Blake album, γιατί είναι επικεντρωμένο σε λέξεις που έχουν πολύ μεγάλο εννοιολογικό υπόβαθρο. Αυτές οι έννοιες έχουν μεγάλη δύναμη και πιστεύω το να το παρουσιάσεις ολόκληρο είναι μονολιθικό χε χε! Δεν μπορώ να σκεφτώ την προοπτική να κάνεις πρόβες γι’αυτό το υλικό»!
Ενα album πολύπλευρο, που σηματοδότησε τη στροφή τους στον πειραματισμό, απομακρύνοντας μονομιάς το metal παρελθόν τους. Τα φωνητικά μέρη του είναι άκρως απαιτητικά και εξαιτίας τους προέκυψε ο μύθος των φοβερών ερμηνευτικών ικανοτήτων του Christoffer Rygg!
«Θυμάμαι όταν τελειώσαμε αυτό το album, είχα τη δυνατότητα να σου υπαγορεύσω ολόκληρα μέρη του, αν όχι ολόκληρο το “Marriage of heaven and hell” του William Blake! Πλέον βέβαια δεν ισχύει κάτι τέτοιο χε χε»!
Οπότε η πιθανότητα να παρουσιάσουν κάποιο album από το παρελθόν δεν υπάρχει.
«Μας αρέσει να κοιτάζουμε μπροστά, αλλά και τώρα κοιτάζουμε προς τα πίσω με τις συναυλίες. Ουσιαστικά όμως είναι σαν να ονειρευόμαστε πως είμασταν στα 18 μας όταν το ετοιμάζαμε. Δεν κοιτάζουμε στο τι έχουμε κάνει μέχρι τώρα, αλλά να κάνουμε κάτι καινούριο. Κοιτάμε μπροστά κατά βάση».
Πριν πολλά χρόνια είχαν ξεκινήσει την ορχηστρική έκδοση του “Nattens Madrigal – Aatte Hymne til Ulven i Manden” album. Το παράτησαν και απ’ό,τι φαίνεται δε θα το ολοκληρώσουν με αυτό το σκεπτικό που έχουν!
«Δεν νομίζω ότι θα γίνει σύντομα. Το ακούγαμε μάλιστα πρίν κάτι μήνες, αλλά δεν μας ενθουσιάζει η ιδέα να ασχολούμαστε με κάτι τέτοιο. Αντίθετα με ενθουσιάζει να γράψω νέους στίχους και να σκεφτώ τι θα κάνω μετά».
To τελευταίο τους album,”War of roses”, σηματοδοτεί και τη στροφή τους σε πιο ορχηστρικά μέρη, κάτι που έκαναν κυρίως στα “Svidd neger” και “Lycantropen themes” soundtracks.
«Μμμ…θα έλεγα ότι έχεις δίκιο. Το τελευταίο album γράφτηκε γρήγορα. Δεν έχουμε ξαναηχογραφήσει και συνθέσει ένα album τόσο γρήγορα όσο αυτό! Δεν εννοώ βέβαια ότι βιαστήκαμε, αλλά με αυτόν τον τρόπο του δώσαμε μια αίσθηση ζωντάνιας».
Στην παρουσίαση που είχα κάνει για το album, είχα πει ξεκάθαρα ότι ο δίσκος αυτός σηματοδοτεί τη στροφή των Ulver σε πιο απλές δομές, που να μπορούν να αποδοθούν άνετα στα live. Οι συναυλίες έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία αυτού του album!
«Ξεκινήσαμε να ετοιμάζουμε ιδέες πέρσι το καλοκαίρι μετά την πρώτη περιοδεία και ουσιαστικά την περίοδο που δώσαμε τη μεγάλη συναυλία στην Οπερα του Οσλο. Μετά δώσαμε κάποιες συναυλίες και στο ενδιάμεσο κάναμε 2-3 επισκέψεις στο studio για να το ηχογραφήσουμε. Μετά για κάποιους μήνες το δουλέψαμε για να το φέρουμε στην τελική του μορφή, αλλά ουσιαστικά είναι ένα project που δημιουργήθηκε το περασμένο φθινόπωρο.
Μπορεί να μην είναι το καλύτερο πράγμα που έχουμε κάνει ποτέ, αλλά είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι είμαστε πλέον σε περιοδείες και δίνουμε συναυλίες. Κι αυτό είναι κάτι που δεν είχαμε ξανακάνει και προσωπικά με ευχαριστεί! Το ηχογραφήσαμε σαν μπάντα, δηλαδή με κιθάρες, drums και πλήκτρα. Μπορεί να είναι και η κατάσταση που θα μείνουμε για πάντα από εδώ και πέρα, παίρνοντας το soundtrack ύφος που ανέφερες από το “Svidd neger”, τα πιο σκοτεινά σημεία του “Shadows of the sun”, αλλά και τα πιο rock όπως συμβαίνουν στο “Blood inside”».
Λόγω των δραστικών αλλαγών και μεταβάσεων από δίσκο σε δίσκο, οι Ulver δημιούργησαν – και όχι αναίτια – στο κοινό τους την αίσθηση της συνεχούς αλλαγής, που ξεπερνούσε το στάδιο της συνεχούς εξέλιξης. Αυτό φάνηκε να ξένισε όσους εξέφρασαν την άποψη ότι το “War of roses” δεν εκπλήσσει, κάτι που όμως έχει ελάχιστη σημασία μπροστά σε αυτό που θέλει να κάνει ένας καλλιτέχνης
«Διάβασα κάποιες κριτικές, οι οποίες ανέφεραν ότι είναι η πρώτη φορά που δεν προκαλέσαμε έκπληξη στον κόσμο. Αυτή, όμως, δεν ήταν ποτέ η επιδίωξη μου! Δε γράφω ένα δίσκο για να εκπλήξω τον κόσμο, αλλά γράφω μουσική που τη θεωρώ καλή ή έστω ενδιαφέρουσα. Νομίζω πως σε αυτό το σημείο μάλλον έχουμε παρεξηγηθεί. Είναι μια ξεκάθαρη εικόνα του γεγονότος ότι παίζουμε live και είμαστε μπάντα, μιας και πλέον δύο live μέλη συμμετείχαν και στη δουλειά στο studio».
Από το καλοκαίρι του 2009, ο Daniel O’ Sullivan είναι το τέταρτο μέλος των Ulver! Πέρασαν 9 χρόνια για να ενταχθεί νέο μέλος στους Ulver, κάτι που φαίνεται πως είχαν ανάγκη!
«Είναι φανταστικά! Χρειαζόμασταν κατά κάποιο τρόπο νέο αίμα! Είναι όμως και δύσκολο, γιατί μένει στο Λονδίνο. Δεν είναι πρόβλημα όταν περιοδεύουμε, αλλά είναι όταν θα πρέπει να πηγαινοερχόμαστε όταν ετοιμάζεται κάτι. Είναι δύσκολο, αλλά από τις δυσκολίες είναι που προκύπτουν καλά πράγματα. Και δεν θα τον καλούσα να μπει στους Ulver αν δεν υπήρχε χημεία και είμαι χαρούμενος που είναι μαζί μας».
Πριν 2 χρόνια στο Gagarin 205, ανέβηκαν επί σκηνής μέλη της ελληνικής σκηνής για να αποδώσουν live το “Capitel I: I Troldskog Faren Vild” από το “Bergtaat” album. Η παρουσίαση μέρους από την τριλογία της μεταλλικής εποχής των Ulver έγινε μόνο στη χώρα μας και προετοιμάστκε με μάλλον ανορθόδοξο τρόπο.
«Ελπίζω να είμαστε καλύτερα την επόμενη φορά, γιατί το προβάραμε μόνο μια φορά ακουστικά στο backstage χε χε! Δεν ήταν προσχεδιασμένο τότε και σίγουρα δεν υπάρχει κάτι ανάλογο και τώρα. Ήξερα ότι θέλανε να το κάνουμε, αλλά ήταν της απόφαση της στιγμής».
Μετά από τόσο καιρό τελικά πως θυμάται τη μόνη φορά που παρουσίασε κάτι από εκείνη την εποχή;
«Για να είμαι ειλικρινής ήμουν επικεντρωμένος στο κυρίως σετ μας. Βέβαια κατάλαβα ότι πολύς κόσμος πίστευε ότι ήταν πολύ καλό και φυσικά κι εγώ το ευχαριστήθηκα»!
Αραγε υπάρχει περίπτωση να επαναληφθεί κάτι ανάλογο; Η απάντηση του μάλλον δεν αφήνει περιθώρια να ζητηθεί κάτι τέτοιο, ακόμα και από εκείνους που το επιζητούν διακαώς!
«Ήταν μια γιορταστική στιγμή για εκείνη την εποχή και δε θα έδινα και τόσο μεγάλη σημασία. Είμαι, όμως, χαρούμενος που ο κόσμος το ευχαριστήθηκε. Κάνοντας, όμως, συνεχώς κάτι τέτοιο καταντάει σαν λαϊκίστικο. Είναι κι αυτό μέρος της αμφιθυμίας μας σε ό,τι κάνουμε. Είμαστε σκεπτικιστές στο υψηλότερο επίπεδο».
Οι συμμετοχές του σε δίσκους άλλων καλλιτεχνών είναι συχνές, με πιο πρόσφατη στο τελευταίο album των Dimmu Borgir.
«Ο Shagrath απλώς είναι φίλος μου από παλιά. Έπαιζε μαζί μας μεταξύ του πρώτου demo και του πρώτου μας album (σ.σ. δηλαδή γύρω στο ’93-’94). Με πήρε απλώς τηλέφωνο και μου ζήτησε να κάνω φωνητικά σε ένα κομμάτι. Δεν είναι και τίποτα σημαντικό.
Γενικώς δεν ακούω τίποτα από metal στο σπίτι μου. Δεν μπορείς να παραβλέψεις το γεγονός ότι είναι πολύ προσεγμένο και ακούγεται φανταστικό σαν ήχος. Απευθύνονται βεβαια σε ένα κοινό τελείως διαφορετικό από το δικό μας και σίγουρα το ξέρουν και οι ίδιοι αυτό. Είναι κατά κάποιο τρόπο ένα εμπορικό παιχνίδι, που είναι κατά κάποιο τρόπο μακριά από μένα. Δεν έχει να κάνει με το αν μου αρέσει ή όχι! Απλώς είμαι σε διαφορετικό μέρος από αυτά».
Και εκεί οφείλεται και το γεγονός γιατί δεν ασχολήθηκε με την επανασύνδεση των Arcturus, οι οποίοι θα έρθουν στην Αθήνα για μια συναυλία το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου με τον Simen Heastnes πίσω από το μικρόφωνο.
«Εφυγα από τους Arcturus το 2003 για συγκεκριμένους λόγους και δεν έχω κάποιο ενδιαφέρον να ξανασχοληθώ μαζί τους. Εχω πολλά περισσότερα να κάνω με τους Ulver».
Μην τους χάσετε αυτό το Σάββατο στο Fuzz club της Αθήνας! Προσωπικά περιμένω πως και πως να τους χαρίσω ακόμα ένα σετ φωτογραφιών που να αξιοποιήσουν ανάλογα με εκείνα από την πρώτη τους συναυλία στο Lillehammer της Νορβηγίας το Μάιο του 2009 και στο Gagarin 205 πριν δυο χρόνια! Για το αν θα είναι εκπληκτικοί στην γενικότερη παρουσία τους επί σκηνής ούτε λόγος! Οσοι είστε fans τους σίγουρα θα ζήσετε μια ακόμα μοναδική εμπειρία με τη μουσική τους!
Λευτέρης Τσουρέας
