"/>
Το κίνημα του female fronted metal τα τελευταία χρόνια έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και όλο και περισσότερες μπάντες ξεπετάγονται με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Υπάρχουν μερικές όμως, που με την πάροδο των χρόνων καθιερώθηκαν, αγαπήθηκαν, λατρεύτηκαν και φυσικά έκαναν, κάνουν και θα κάνουν τη διαφορά. Μια από αυτές τις μπάντες είναι οι Ιταλοί LACUNA COIL, οι οποίοι παρά το γεγονός πως η μουσική τους κατεύθυνση δεν είναι ακριβώς η ίδια όπως ξεκίνησαν, αλλά κινείται σε πιο rock και mainstream μονοπάτια, είναι το ίδιο αγαπητοί και αξιόλογοι τόσο στους παλαιότερους όσο και στους νεότερους οπαδούς. Είναι μια μπάντα με χαρακτήρα κι ευτυχώς αυτό φροντίζει να μας το δείχνει κάθε φορά που παρουσιάζεται επί σκηνής. Οι LACUNA COIL βρέθηκαν ξανά στη χώρα μας λοιπόν το Σάββατο 3 του Δεκέμβρη και η μπάντα που είχε το δύσκολο έργο ως opening act, ήταν οι δικοί μας ELYSION.
Το πρόγραμμα της συναυλίας ακολουθήθηκε πιστά και γύρω στις 21.00 και κάτι οι ELYSION έκαναν την αρχή μιας πολλά υποσχόμενης βραδιάς. Προσωπικά πιστεύω πως η συγκεκριμένη μπάντα έχει πάρει στα σοβαρά αυτό που κάνει, δείχνει επαγγελματισμό και φυσικά μας υπόσχεται πολλά για το μέλλον. Ξεκινώντας, ο καλός ήχος ήταν με το μέρος των ELYSION και σύντομα φάνηκε το πόσο δεμένοι και καλά προβαρισμένοι ήταν. Τα κομμάτια τους είχαν την απαραίτητη ενέργεια, όλα τα μέλη της μπάντας φαίνονταν ευδιάθετα και έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν ώστε να ζεστάνουν τον αρκετό κόσμο που είχε έρθει από νωρίς στο club. Σήμα κατατεθέν της μπάντας η εκπληκτική φωνή της Χριστιάνας, η οποία από μόνη της ήταν ικανή να τραβήξει την προσοχή ακόμα και του πιο δύσπιστου οπαδού που βρισκόταν στο χώρο. Καλύτερη στιγμή θα χαρακτήριζα το “Killing my dreams” αλλά και την πρωτότυπη διασκευή στο “Mein Herz brennt” των RAMMSTEIN, κάτι που συνηθίζουν γενικώς στις ζωντανές εμφανίσεις τους. Συνολικά, οι ELYSION έδωσαν μια αξιοπρεπέστατη εμφάνιση, χειροκροτήθηκαν ζεστά από το κοινό και απέδειξαν πως ήταν κάτι παραπάνω από ικανοί για τη συγκεκριμένη θέση. Να τους ευχηθούμε καλή συνέχεια για το μέλλον λοιπόν και εις ανώτερα!
Μετά από κάποια λεπτά αναμονής και το χώρο να έχει περισσότερο κόσμο, τα φώτα έσβησαν και στη σκηνή εμφανίστηκαν οι LACUNA COIL. Εναρκτήριο κομμάτι, το “Our truth” μέσα από το δίσκο του 2006 “Karmacode”. Αρκετά καλό για ξεκίνημα αφού πρόκειται για ένα groove –ατο τραγούδι που μεταδίδει ενέργεια και ένταση στις ζωντανές εμφανίσεις. Ακολούθησαν και άλλα κομμάτια από την πρόσφατη καριέρα των Ιταλών όπως “To the edge”, “I won’t tell you”, “I’m not afraid”, “Kill the light” (που πρόκειται για ένα νέο κομμάτι από τον επερχόμενο δίσκο τους “Dark adrenaline” που θα κυκλοφορήσει στις αρχές του νέου έτους και σίγουρα αφήνει εξαιρετικές εντυπώσεις) και “Fragments of faith”. Σε όλα τα κομμάτια η μπάντα ήταν ευδιάθετη και κατάφερε αυτό να το περάσει και στους παρευρισκόμενους. Η κυρία Scabbia ήταν σε φόρμα και δεν έχανε την ευκαιρία να ευχαριστεί τους Έλληνες οπαδούς αρκετά συχνά μεταξύ των κομματιών. Δεν παρέλειψε μάλιστα να αναφέρει και τη γνωστή σε όλους μας Ιταλική πρόταση “Una faccia una razza” κερδίζοντας έτσι ένα ακόμα πιο ζεστό χειροκρότημα. Η συνέχεια ήρθε με δύο κομμάτια μέσα από τον αγαπημένο μου δίσκο των Ιταλών ονόματι “Comalies” και φυσικά δεν ήταν άλλα από τα “Heaven’s a lie” και “Daylight dancer”. Το κοινό ήταν εμφανώς πιο ενθουσιασμένο σε αυτά τα δύο τραγούδια αφού είναι από τα πλέον αγαπημένα και σχεδόν όλοι τραγουδούσαν κυρίως τα ρεφρέν με μεγάλο πάθος μάλιστα. Έπειτα από αυτά η μπάντα επανήλθε και πάλι στην πρόσφατη καριέρα της με το “Wide Awake” και “Without fear” τα οποία ακούγονταν πολύ ευχάριστα ενώ σειρά είχε το επίσης αγαπημένο μας “Swamped”. Κάπου εδώ όμως θα ήθελα να εκφράσω το πρώτο μου παράπονο γιατί ναι μεν η μπάντα μπορεί να έχει αλλάξει κάπως κατεύθυνση αλλά έχει ένα εξαιρετικό παρελθόν, το οποίο στις συναυλίες της πλέον δεν έχει καμία θέση. Για παράδειγμα, προσωπικά μου έλειψαν κομμάτια μέσα από το “Unleashed memories” ή από το “In a reverie” αλλά από την άλλη δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα. Θα ήταν καλό πάντως έστω ένα ή δύο κομμάτια να υπάρχουν στο setlist τους για τους παλιότερους οπαδούς. Η συνέχεια ήρθε με το εναρκτήριο κομμάτι του “Karmacode”, που ονομάζεται “Fragile” και πιστεύω πως πρόκειται για ίσως το πιο συναυλιακό τραγούδι τους. Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείψει και η αγαπημένη διασκευή των LACUNA COIL στο “Enjoy the silence” των DEPECHE MODE που η μπάντα έχει φροντίσει να το φέρει στα μέτρα της και καταφέρνει να ηχεί σαν δικό της κομμάτι. Εξαιρετικό. Για κλείσιμο οι Ιταλοί μας επιφύλασσαν τα “I survive”, το νέο τους single «Trip the darkness” και το “Spellbound”. Σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας ο ήχος ήταν εξαιρετικός, η μπάντα δεν έκανε λάθη, ήταν ορεξάτη και έδωσε τον καλύτερο της εαυτό. Το δεύτερο παράπονο μου ωστόσο είναι η σχετικά μικρή διάρκεια της συναυλίας αφού δεν ξεπέρασε τα 80 λεπτά.
Όπως και να ‘χει, πιστεύω πως όλοι έφυγαν ικανοποιημένοι και τώρα αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε ως την κυκλοφορία του νέου δίσκου αλλά και να ευχηθούμε καλή επιτυχία στους Ιταλούς αφού θα είναι μια από τις μπάντες που θα λάβουν μέρος στην γνωστή “Gigantour”.
Βασίλης Μάζαρης
Φωτογραφίες: Ιάσονας Φίλης
