
Μπορεί οι συνθήκες, λόγω της τεχνολογίας, να έχουν καλυτερεύσει σε πολύ μεγάλο βαθμό και να επιτρέπουν σε συγκροτήματα που βρίσκονται εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων να δημιουργούν και να ηχογραφούν μουσική πιο εύκολα, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι προσεγγίζουν απόλυτα και αυτές που υπάρχουν για τα εγχώρια σχήματα της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης.
Οι SENSE OF FEAR, κατάγονται από την Κοζάνη και πάντα θα έχουν τη συμπάθειά μου, επειδή συναγωνίζονται γκρουπ με αναμφίβολα μεγαλύτερες «ανέσεις». Αυτό που κάνει τη διαφορά όμως, είναι η μουσική. Οι συνθέσεις. Διότι όταν ακούς ένα δίσκο, δεν σε ενδιαφέρει από πού κρατάει η σκούφια του. Η σκηνή είναι παγκόσμια και αμείλικτη. Και το τελικό συμπέρασμα που έβγαλα, ακούγοντας το “Infernal decay”, οχτώ χρόνια μετά το ντεμπούτο του, είναι άκρως θετικό.
Θεωρώ ότι η ταυτότητα του σχήματος, δεν έχει αλλοιωθεί καθόλου και παραμένουν πιστοί στο heavy / power / thrash που πάντα πρέσβευαν, με αξιόλογα τραγούδια και αναφορές σε αγαπημένα σχήματα, μόνο που αυτή τη φορά, η εμπειρία στη σύνθεση, είναι εμφανής κι ένα επίπεδο πάνω. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το δεκάλεπτο “The shallow journey of your soul”, που είναι ένα ολοκληρωμένο έπος, που θυμίζει το “Travel in Stygian” στη διάρθρωσή του και χρειάζεται ταλέντο και ικανότητα για να μην βαρεθεί ο ακροατής.
Νομίζω ότι οι ICED EARTH, είναι μία βασική επιρροή του σχήματος (και τα φωνητικά στα πιο επικά κομμάτια, φέρνουν αρκετά στον Matt Barlow), όπως μπορεί κανείς να ακούσει στο πολύ αντιπροσωπευτικό “Kiss of war” αλλά και οι NEVEMORE (άκου για παράδειγμα το “Riddle of shadows”), χωρίς να αποκλείουμε τους METAL CHURCH, που ούτως ή άλλως περιέχουν το US Metal και το thrash στη μουσική τους.
Ιδιαίτερο τραγούδι είναι το “Labyrinth”, στο οποίο επιστράτευσαν τον Σάκη Τόλη των ROTTING CHRIST στα φωνητικά, όχι για τη guest συμμετοχή καθ’ αυτή, αλλά για την ατμόσφαιρα που είναι πιο σκοτεινή από συνήθως και την a la “Seasons in the abyss” εισαγωγή.
Το έργο των SENSE OF FEAR, υπήρξε ανέκαθεν δύσκολο, όμως έχουν αποδείξει ότι έχουν την ικανότητα να ανταπεξέρχονται στις προκλήσεις, να βγάζουν καλούς δίσκους και να παρουσιάζουν ζωντανά το υλικό τους με πάθος. Στο τέλος της ημέρας, κανείς δεν θυμάται από ποια πόλη ξεκίνησε μια μπάντα. Θυμάται μόνο τα τραγούδια της. Και οι SENSE OF FEAR έχουν γράψει αρκετά καλά τραγούδια ώστε να τους προσέξεις, ανεξάρτητα από το πού βρίσκονται στον χάρτη.
8 / 10
Σάκης Φράγκος












