"/>
Δέκα χρόνια Release Athens Festival και το πάρτι συνεχίζεται με απόλυτη επιτυχία θα έλεγα, αν κρίνουμε και από τα πολλά sold out αλλά και τη γενικότερη προσέλευση.
Μόλις είχαν ξεκινήσει οι OVERGROWN όταν έφτασα στην Πλατεία Νερού και αυτό που αντίκρισα μου έκανε τρομερή εντύπωση. Κόσμος παντού. Τα περίπτερα του φεστιβάλ γεμάτα, τα παιδιά στο merch πραγματικά περνούσαν δύσκολες ώρες, καθώς η ουρά είχε φτάσει στην απέναντι πλευρά και ταυτόχρονα η κεντρική αλάνα μπροστά από τη σκηνή ασφυκτικά γεμάτη.
Όλα αυτά την ώρα που οι Βρετανοί είχαν πάθει πλάκα με αυτό που έβλεπαν και το δήλωσαν, λέγοντας ότι είναι όνειρο ζωής αυτό που βιώνουν.
Ο ήχος τους ήταν αρκετά καλός, η μπάντα κινείται στο ύφος του nu metal / alternative και grunge, έχει κυκλοφορήσει μερικά singles και απέκτησε μεγάλη απήχηση μέσω των social. Το κοινό έδειξε να διασκεδάζει τρομερά μαζί τους. Το συγκρότημα φαινόταν λίγο μαγκωμένο βέβαια αλλά δικαιολογείται αν σκεφτεί κανείς ότι βρίσκεται στα πρώτα του βήματα.
Στις 20:00 ήταν η ώρα των BLACK VEIL BRIDES να απογειώσουν την Πλατεία Νερού και ήταν έτοιμοι ακριβώς στην ώρα τους. Ο Andy και η παρέα του εμφανίστηκαν ντυμένοι στα μαύρα αφού πρώτα έπαιξε το γνωστό intro του Δράκουλα.
Το κοινό ενθουσιάστηκε επικρατώντας ένας χαμός αν και ο ήχος βγήκε κάπως μπουκωμένος, χωρίς βέβαια να απασχολεί ιδιαίτερο αυτό. Ο γυναικείος πληθυσμός είχε έναν παραπάνω λόγο να χαίρεται καθώς ο Andy (που θα μπορούσε να παίζει ανάμεσα στους Μπράντ Πιτ και Τομ Κρουζ στο «Συνέντευξη με έναν βρυκόλακα») έχει μεγάλη πέραση!
Ο ήχος βελτιώθηκε στη συνέχεια, το συγκρότημα είχε τρομερή διάθεση όπως και ο κόσμος, κάτι που δημιούργησε ένα εκρηκτικό μίγμα. Πρώτη φορά στη χώρα μας και οι BLACK VEIL BRIDES που όπως μας δήλωσε ο Andy επιστρέφουν τον Φεβρουάριο στο Floyd.
Τα έδωσαν όλα με την γνωστή τους ατμόσφαιρα και έκλεισαν φυσικά με το “In the end” προκαλώντας ντελίριο στους 16.000 οπαδούς που βρέθηκαν στην Πλατεία Νερού!
Ένα τέταρτο πριν τις 22:00, έφτασε η ώρα που περίμενε όλος ο κόσμος, παρεμπιπτόντως η ηλικιακή ομάδα δεν ξεπερνούσε τα 40 έτη, εκτός ίσως ελαχίστων εξαιρέσεων. Ο μέσος όρος πρέπει να ήταν κάτω από τα 30 χρόνια (μπορεί να λέω και πολλά), κάτι που δείχνει πολλά στοιχεία και ενδιαφέροντα, για όποιον θέλει να τα δει.
Οι THREE DAYS GRACE λοιπόν, εμφανίστηκαν στη σκηνή παίζοντας το “Dominate” για να ακολουθήσει το “Animal I have become” και ο χώρος να σηκωθεί στον αέρα. Στο συγκρότημα όπως ξέρετε οι περισσότεροι βρίσκεται εδώ και δυο χρόνια ο Adam Gontier (πρώτος τραγουδιστής) χωρίς όμως να αποχωρήσει ο Matt Walst που τον είχε αντικαταστήσει. Η συνύπαρξη αυτή όχι μόνο δεν χάλασε τις ισορροπίες, αλλά εκτόξευσε το συγκρότημα ακόμη περισσότερο ειδικά συναυλιακά!
Απίστευτη απόδοση από την μπάντα μ’ ένα εκπληκτικό setlist από ολόκληρη την δισκογραφία τους. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες τους όπως τα: “I am machine”, “Pain”, “The mountain”, “I hate everything about you”, “Painkiller”, “Never too late” και πολλά ακόμη, ήταν εκεί για να μας προκαλέσουν νοσταλγία συγκίνηση και τεράστια χαρά που είδαμε αυτή την παρέα ενωμένη όσο ποτέ! Αν κάτσω να τα γράψω όλα, θα γίνει ένα ατελείωτο σεντόνι οπότε κάποια πράγματα μένουν γι’ αυτούς που τα έζησαν!
Μετά από αυτή την ανταπόκριση του κόσμου, είμαι σίγουρος ότι θα τους ξαναδούμε σύντομα! Ο κόσμος έδειξε ότι υπάρχει για αυτή την σκηνή, είναι πολύς και σε μικρή ηλικία! Τροφή για σκέψη!
Αντρέας Ζώρας
Φωτογραφίες: Πέτρος Καραλής
