Το “Paths” είναι το πρώτο full length άλμπουμ του κιθαρίστα Φοίβου Ζαχαρόπουλου, ένας επαγγελματίας και πραγματικά εξαιρετικός κιθαρίστας που έχει παίξει ως session μουσικός σε πλείστες μπάντες που εμφανίστηκε επίσης στο Rockwave Festival το 2025. Με το “Paths” μας παρουσιάζει το έργο ενός μουσικού με μια προσωπική ταυτότητα και πολλές ενδιαφέρουσες εκφάνσεις μιλώντας έτσι για ένα πολυποίκιλο άλμπουμ που εκπλήσσει και συνεπαίρνει.
Ο δίσκος κινείται στον γενικότερο χώρο του progressive rock/metal και instrumental χώρου με κάποια κομμάτια που δείχνουν προς το σύμπαν των σημαντικότερων guitar heroes όπως τον Joe Satriani και τον Steve Vai αλλά, ακόμα περισσότερο, στις σόλο κυκλοφορίες του Vinnie Moore. Ειδικά τα πιο hard rock κομμάτια με ξεσηκωτικά blues σόλο θυμίζουν έντονα τις αντίστοιχες συνθέσεις του σπουδαίου Αμερικάνου κιθαρίστα. Ομολογώ πως ακούγοντας το “Paths” φανταζόμουν πόσο θα ταίριαζε ο Ζαχαρόπουλος να άνοιγε μια συναυλία των προαναφερθέντων κιθαριστών αφού απ τη μία ταιριάζει στο στυλ τους αλλά παράλληλα τους συμπληρώνει ειδικά με τις πιο «ελληνικές» συνθέσεις όπου παίζει πάνω σε «δρόμους», κοινώς modes, που θυμίζουν παραδοσιακές ελληνικές φόρμες. Στο κομμάτι “Peaks and valleys” μάλιστα, ακούγεται και η παραδοσιακή πίπιζα που κολλάει τέλεια στην όλη ατμόσφαιρα. Μιλώντας για ατμόσφαιρα, το “Paths” ξεχωρίζει για μια γενικότερη διάθεση που το διαπερνάει, καθώς ο Ζαχαρόπουλος δίνει έμφαση στη μελωδία, τον ήχο και τη διάθεση παρόλο που μπορεί να παίξει μακροσκελή σόλο σαν βιρτουόζος. Επιλέγει ωστόσο να χρησιμοποιήσει την τεχνική του κατάρτιση έτσι ώστε να ενισχύσει την ατμόσφαιρα και να υπηρετήσει την εκάστοτε σύνθεση. Και αυτό είναι που σίγουρα θα κερδίσει τον ακροατή μιας και, κατά γενική ομολογία, τα πολλά σόλο τείνουν να κουράζουν.
Έκπληξη προκαλούν και τα δύο κομμάτια με φωνητικά που δείχνουν πως ο Ζαχαρόπουλος μπορεί να γράψει και συμβατικά τραγούδια με όμορφες φωνητικές μελωδίες. Το ωραίο ωστόσο είναι πως είτε με ανθρώπινη είτε με κιθαριστική «φωνή», υπάρχουν ωραία μουσικά, μελωδικά θέματα που επαναλαμβάνονται στον δίσκο που γραπώνουν τον ακροατή και μένουν στο νου, ειδικά στα πιο απαλά κομμάτια. Σε γενικές γραμμές λοιπόν το “Paths” αξίζει της προσοχής σας. Δεν προσφέρεται αποκλειστικά σε κιθαρίστες και μουσικούς, αλλά εν γένει οπαδούς μιας ποιοτικής rock/metal μουσικής με έμφαση στην κιθάρα, τη μελωδία και το συναίσθημα.
7,5 / 10
Φίλιππος Φίλης
