Κυριακή βράδυ και κατηφορίζουμε προς το ιστορικό, θρυλικό Κύτταρο, προκειμένου να παραστούμε σε μια βραδιά γιορτής για το death metal. Οι ιστορικοί Ολλανδοί PESTILENCE, στα πλαίσια της “Entering the portals” περιοδείας, μας επισκέπτονται εκ νέου, αυτή τη φορά ως headliners. Στο πλευρό τους, δύο δικά μας παιδιά. Άμεσο support οι DEAD CONGREGATION, η δίχως αμφιβολία κραταιά δύναμη της Ελλάδας στο death metal (περισσότερα επ’ αυτού, παρακάτω) ενώ τη βραδιά θα ανοίγανε οι ανανεωμένοι και πλήρως έτοιμοι για πολλά, ABYSSUS. Φτάνοντας έξω από τον χώρο στην Ηπείρου, είδα πολύ κόσμο και σε μικρές ηλικίες αρκετοί, που ανυπομονούσαν να ανοίξουν οι πόρτες. Πάμε να δούμε τι ζήσαμε και πως επιζήσαμε.
Στις 20:00 με το ρολόι, οι ABYSSUS βρίσκονται στο σανίδι με το ομώνυμο του ντεμπούτου τους “Into the abyss”. Μετρώντας 15 χρόνια ύπαρξης πλέον, αλλά και αμέτρητες συναυλίες στο βιογραφικό τους, πατάνε γερά στα πόδια τους, με την τωρινή σύνθεση να δίνει πόνο με μια έξτρα δυναμική. Ο λόγος κιόλας είναι πως το τρίτο τους full-length “The reign” είναι προ των πυλών, με επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας 23 Οκτωβρίου, άλλο που η μπάντα είχε στα χέρια της ήδη κόπιες CD και βινυλίου στο merch. Από τον δίσκο αυτόν λοιπόν, ακούσαμε τα τρία κομμάτια που έχουν ήδη βγει προς τα έξω (“The meaning of pain”, “Destined to die”, “The prophecy”) με ενθουσιώδεις αντιδράσεις από πλευρά του κοινού, όπου τα πρώτα pit άρχισαν να λαμβάνουν χώρα.
Φυσικά, ο μπροστάρης τους Κώστας Αναλυτής, δεν παρέλειψε να αφιερώσει ένα κομμάτι στον Cronos των VENOM, το δικό τους “Sacrifice”, αναφερόμενος φυσικά και στα κομμάτια των VENOM, BATHORY και MOTORHEAD με το ίδιο όνομα. Δεν ξέχασε να τονίσει πως η βραδιά είναι γιορτή για το είδος και πως και οι ίδιοι ζουν το όνειρο να ανοίγουν για τους PESTILENCE, στο πλευρό “της καλύτερης death metal μπάντας της χώρας” όπως είπε για τους DEAD CONGREGATION (δεν πρόκειται να διαφωνήσω στο ελάχιστο, να ξέρετε. Ούτε τώρα, ούτε ποτέ). Το προηγούμενο ακριβώς εξαιρετικό άλμπουμ “Death revival” δεν έμεινε χωρίς εκπροσώπηση (“The ten commandments” και “The beast within”).
Τέλος, είχαμε κι άλλα από το “Into the abyss” (“Enthrone the insane”, “Visions of eternal pain” ενώ εξαιρετικά αφιερωμένο σε εμάς ήταν το “Those of the unholy”) και το ομώνυμο του “Unleash the storm”. Κάπως έτσι, άλλη μια εμφάνιση – θρίαμβος ολοκληρώθηκε, τώρα θέλω τον δίσκο σε φυσική κόπια κύριοι!
Ας είμαστε ειλικρινείς, οι μόνοι που θα μπορούσαν να σταθούν επάξια στο ύψος των περιστάσεων μετά από κάτι τέτοιο, είναι οι DEAD CONGREGATION από αυτό το είδος. Να πω κάποια πράγματα πρώτα, που θεωρώ ότι αξίζουν να επισημανθούν. Κάθε φορά που αυτό το συγκρότημα παίζει, νιώθεις δέος, σεβασμό και απλά υποκλίνεσαι. ΚΑΝΕΝΑΣ δεν μπορεί να αρνηθεί την ισχύ τους επί σκηνής, ακούει-δεν ακούει death metal. Έχω ακούσει τα τελευταία 15 χρόνια που τους ακούω, εγκωμιαστικά σχόλια έρχονται από όλες τις κατευθύνσεις. Η δε νοοτροπία τους, είναι παράδειγμα προς μίμηση για οποιονδήποτε εκεί έξω. Δεν είναι τυχαία μια από τις 2-3 αγαπημένες μου ελληνικές μπάντες όλων των εποχών.
Ε, και όταν πατάνε τη σκηνή του Κυττάρου με ένα “Morbid paroxysm”, που να υπάρξει ο παραμικρός χώρος για παράπονα; Ανοίγουν οι πύλες για το πνιχτό, κολασμένο χαρμάνι τους που άλλαξε το παιχνίδι στο death metal τα τελευταία 20 χρόνια. Κάτι που το διαπιστώνω κάθε φορά που παίζεται κάτι τόσο από το ΜΝΗΜΕΙΟ “Graves of the archangels” (“Teeth into red”, ομώνυμο και “Hostis humanis generis” – έγκλημα, τιμωρία και μετάνοια μέχρι θανάτου) όσο και από το έτερο μνημείο “Promulgation of the fall” (“Only ashes remain”, “Promulgation of the fall”, “Serpentskin”, “Quintessence maligned” – η πρώτη πλευρά ασάλιωτη, έτσι για να στρώσουμε!). Φυσικά, είχαμε για συμπλήρωμα, το “Wind’s bane” από το “Sombre doom” EP και το “Dismal realm”, το οποίο είναι μια καταστροφική νέα σύνθεση από το επερχόμενο τρίτο άλμπουμ τους.
Το “Teeth into red” ειδικά όπως παίχτηκε δίπλα-δίπλα με το ομώνυμο του “Graves of the archangels” για φινάλε αυτής της εμφάνισης, άνοιξε κανονικά τους τάφους και μας πέταξε μέσα για να μη γυρίσουμε ποτέ! Μια ώρα αρχοντικής εμφάνισης, επίδειξης δύναμης σαν να είναι το πιο φυσικό πράγμα στο κόσμο για εκείνους. Αυτό το τρίτο άλμπουμ το θέλω, το χρειάζομαι και είμαι σίγουρος ότι θα σκοτώσει κόσμο! Τόσα χρόνια το περιμένουμε, κάντε το να συμβεί!
Και μετά από αυτή την επίδειξη ισχύος της εγχώριας σκηνής, οι Ολλανδοί PESTILENCE, ανεβαίνουν στη σκηνή, για να μας γυρίσουν πίσω στο χρόνο, υπενθυμίζοντας το δικό τους ρόλο στα έργα και τις ημέρες του Ευρωπαϊκού death metal. Μπάσιμο με το “The secrecies of horror” από το αγαπημένο μου “Testimony of the ancients” και τα πράγματα δείχνουν υπέροχα με το καλημέρα σας! To “Morbvs propagationem” από το τελευταίο πόνημα “Exitivm” και δύο κομμάτια από το “Resurrection macabre” (“Devouring frenzy” και ομώνυμο), αποτελούν τα μοναδικά δείγματα από το παρόν των PESTILENCE που θα ακούγαμε για το υπόλοιπο της εμφάνισης τους. Μια παράξενη επιλογή, δεδομένης της ποιότητας της δισκογραφίας τους, που τους δίνει επιλογές για setlist.
Τα υπόλοιπα 10 κομμάτια της εμφάνισης τους, μοιράστηκαν ανάμεσα στο “Testimony of the ancients” (“Twisted truth”, “Land of tears”, “Prophetic revelations”, “Lost souls”) και στο “Consuming impulse” (“Dehydrated”, “The process of suffocation”, “The trauma”, “Chronic infection”, “Out of the body”) με το κοινό να τα διαλύει όλα, όπως πρέπει, μέχρι και ορισμένους γενναίους stagedivers είχαμε! Όπως προείπα το “Testimony of the ancients” είναι η λατρεία μου από τη μπάντα, ενώ το “Consuming impulse” είναι η προσωπικά αδυναμία από τη περίοδο με τον Martin Van Drunen στο μικρόφωνο. Και εκεί που έχουμε καραζεσταθεί ως το “Land of tears” (κομμάτι γνωριμίας με τους PESTILENCE και για μένα) μας πετάει δύο βόμβες ο Patrick Mameli.
Βόμβα νούμερο ένα, ότι ο μπασίστας που βλέπαμε αυτή τη στιγμή (Dario Rudić), θα είναι η τελευταία του εμφάνιση με τους PESTILENCE! Βόμβα νούμερο δύο, ότι το επόμενο κομμάτι, “Out of the body” θα είναι το τελευταίο κομμάτι της βραδιάς (θέλοντας λέει να του δώσει ένα “happy ending” – το αφήνω ασχολίαστο!). Όπερ και εγένετο. Όχι “κλείνουμε και επιστρέφουμε για 2-3 ακόμα κομμάτια” για να φτάσουμε στο επαγγελματικά αποδεκτό 70-75λεπτο. Απλά γεια σας. 60 λεπτά εμφάνιση headliner, δεν δικαιολογείται με αυτή τη δισκογραφία και με τόση υπερπροσφορά συναυλιών. Ήταν τέτοια η απόδοση ως εκείνο το σημείο, που το να κάνεις αυτό που έπρεπε, παίζοντας 3 ρημάδια κομμάτια ακόμα, θα ήταν λόγος να μην έχει κανένας κάτι να πει.
Αλλά το να αφήνεις τον κόσμο έτσι, είναι κίτρινη κάρτα κύριε Mameli. Δεν θέλω να ακούσω δικαιολογίες, όταν στις τελευταίες ακραίες συναυλίες που είδα είχα τα ακόλουθα νούμερα από συνομηλίκους τους: UNLEASHED (80’), MAYHEM (90’), SUFFOCATION (70’) και MESSIAH (90‘). Χώρια που στο πρόσφατο παρελθόν, οι συμπατριώτες τους ASPHYX στον ίδιο χώρο, δίδαξαν ισοπέδωση για 90’. Κρατάμε τα ωραία, κρατάμε την άψογη διοργάνωση και εις άλλα, με υγεία!
Γιάννης Σαββίδης
Φωτογραφίες: Έλενα Βασιλάκη
