>
O Χρήστος Κάππας είναι παραπάνω από γνωστός στην ελληνική σκηνή. Με πολυετή θητεία αρχικά στους REFLECTION και εν ενεργεία στους ACHELOUS, η φωνή του ακούγεται πολύ και η παρουσία του επί σκηνής, είναι τακτική. Ο Γιώργος Κασαπίδης, αρχηγός των TAPEWORM ELECTRIC, είναι ένας από τους εξαιρετικά ταλαντούχους μουσικούς της ελληνικής σκηνής, πολυοργανίστας και πολυποίκιλος συνθέτης.
Οι δυο τους, μετά τους WHISPER KILLERS, ένωσαν ξανά τις δυνάμεις τους και με την αρωγή μερικών ακόμη υπερ-ταλαντούχων προσωπικοτήτων του χώρου (και όχι μόνο), δημιούργησαν το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του Χρήστου. Η πρόσκληση που δεχτήκαμε ως Rock Hard λοιπόν, αφορούσε την πρώτη του επίσημη ακρόαση, στο bar En Vivo του Περιστερίου. Πριν περάσουμε όμως σε αυτή, μερικές χρήσιμες πληροφορίες:
Πέραν του Χρήστου που τραγουδά και γράφει τους στίχους και του Γιώργου που συνθέτει, συνεισφέρει στους στίχους και παίζει κιθάρα και μπάσο, το line up του άλμπουμ συμπληρώνουν οι Νίκος Αναστασιάδης (ROCK ‘N’ ROLL CHILDREN) στα τύμπανα και Κώστας Αναστασόπουλος (TAPEWORM ELECTRIC, πρώην REFLECTION) στα πλήκτρα, ενώ συμμετέχουν ως καλεσμένοι οι:
Γιώργος Βράιλας (solo) – Lead κιθάρα
Στάθης Παυλάντης (REFLECTION) – Lead κιθάρα
Γιώργος Μαυρομάτης (ACHELOUS) – Lead και ρυθμική κιθάρα
Θανάσης Λαμπράκης (LIGHTFOLD, THSL, GENETIC SEQUENCE) – Lead κιθάρα
Chris Achelous (ACHELOUS) – Μπάσο
Φαίη Καραστεργίου (solo) – Α’ και β’ φωνητικά
Αργυρώ Ιγκιλιζιάν (TAPEWORM ELECTRIC) – Α’ και β’ φωνητικά
Πάμε τώρα στο μουσικό περιεχόμενο…
“I’m alive” – Ο δίσκος ξεκινά εξαιρετικά, με ένα γρήγορο κομμάτι, καθαρά μελωδικού heavy metal. Αναγνωρίσιμα σημεία αναφοράς, σίγουρα οι INNERWISH και οι RIOT της εποχής του Mike DiMeo, γιατί όχι οι PINK CREAM 69 με τον Readman στη φωνή κι ο DC Cooper στα προσωπικά του. Στη lead κιθάρα ακούμε τον Στάθη Παυλάντη σε ένα χαρακτηριστικότατο «παυλάντικο» solo που φέρει την υπογραφή του (η κιθάρα του ανθρώπου αυτού ξεχωρίζει πιο εύκολα και από ελιά σε μερίδα τζατζίκι) και στο μπάσο τον Chris Achelous.
“Breaking the chains” – To hard ‘n’ heavy που αγαπήσαμε και αγαπάμε. Οι VOW WOW, EZO, LOUDNESS και PRAYING MANTIS παίζουν πολύ καλή μπαλίτσα εδώ, το solo του Μαυρομάτη των ACHELOUS, ο οποίος έχει πάρει τις κιθάρες επ’ ώμου είναι εντελώς Akira Takasaki ενώ το κυρίως riff, όσο το ακούω και το ξανακούω, τόσο περισσότερο μου θυμίζει SPITFIRE. Super, δηλαδή!
“Light my fire” – Το τραγούδι αυτό, αν είχε την υπογραφή του Billy Duffy των THE CULT, δίχως να φανώ υπερβολικός, θα μπορούσε πανεύκολα να πρωταγωνιστεί στο “Sonic temple”. Μέχρι και η ερμηνεία του Κάππα πάει προς τον Ian Astbury! Η μελωδία που συνοδεύει το κυρίως riff είναι για Oscar, μιλάμε για «κόλλημα»! Στα φωνητικά, η Αργυρώ περνά στο προσκήνιο κάνοντας ντουέτο με τον Κάππα και ο συνδυασμός τους, είναι ταιριαστός. Να σημειώσουμε τέλος ότι αρχικά, η σύνθεση προοριζόταν για τους TAPEWORM ELECTRIC, αλλά τελικά βρήκε αλλού στέγη. Σίγουρα, από τις top στιγμές του άλμπουμ, ίσως η top.
“Lies” – Ακούς τα πλήκτρα στην εισαγωγή, ακούς την κιθάρα και λες από μέσα σου… «Πιο FM γίνεται; Όχι, δε γίνεται» Και μπράβο στα παιδιά, που θέλησαν να πάνε τη βάρκα και προς τα κει! Μελωδικό hard rock/A.O.R λοιπόν, πρώτης τάξεως και στο κιθαριστικό solo ακούμε τον Θανάση Λαμπράκη, σε μια επίδειξη τεχνικής μα και ουσίας.
“Day in your hell” – Ώρα να μπουν στο παιχνίδι και οι SAXON του “Innocence is no excuse”. Μου θυμίζει και ένα όχι τόσο τσαμπουκαλεμένο, αλλά πολύ πιο ευαισθητούλι, “I’ve got to rock (to stay alive)”, αλλά ok, πάλι σε SAXON καταλήγουμε. Το μπάσο κρατά όλο το κομμάτι, στην ουσία και την lead κιθάρα εδώ έχει αναλάβει ο Γιώργος Βράιλας, πολύ «δυνατό» όνομα στον χώρο της ηχοληψίας, συνεργάτης και φίλος των παιδιών, που προσωπικά δεν ήξερα ότι μπορεί να σολάρει ΤΟΣΟ ωραία!
“Your reasons why” – Και εδώ πάμε σε καθαρά μελωδικό hard rock, με τα πλήκτρα του, τις χαρακτηριστικές του ρυθμικές κιθάρες, την σήμα κατατεθέν στιχουργική προσέγγιση (πονεμένες καρδιές, “baby baby” και τα ρέστα) και όλα του, γενικά, τα συμπαρομαρτούντα. Ό,τι πρέπει για το αυτοκίνητό μας!
“Strangers in love” – Η δεύτερη παλαιότερη «ηλικιακά» σύνθεση του δίσκου (η πρώτη είναι το “I’m alive”), άνω των 20 (!) ετών, παρακαλώ! Έρχεται από την εποχή των RAINDREAM, μιας μπάντας που προήλθε στην ουσία από τους πάλαι ποτέ WISDOM, πρόλαβε να κυκλοφορήσει ένα μόνο demo, το “Miracle” και της οποίας ο Κασαπίδης ήταν ο μπασίστας. Οι πολύ χωμένοι στην ελληνική σκηνή, σίγουρα τη θυμούνται. Από τα κορίτσια, η Φαίη αφήνει τώρα τα δεύτερα φωνητικά και κάνει το βήμα μπροστά, σε ένα ακόμη ντουέτο ανδρικών-γυναικείων φωνητικών. Η 80s synth εισαγωγή ταιριάζει τέλεια με το hard rock a la M.S.G (όπου “M” εννοούμε τον McAuley, για “Perfect timing” και “Save yourself” μιλάμε) «υπόλοιπο».
“Crawling in the fire” – Ακόμη μια εισαγωγή με πλήκτρα, «melodic hard rock αφού». Κομμάτι – λουκουμάκι για νυχτερινή, καλοκαιρινή οδήγηση, με το χέρι έξω από το παράθυρο και ιδανικά, θάλασσα στα αριστερά. Για κάποιον λόγο, θα ήθελα πολύ να έχει και σαξόφωνο, ίσως επειδή μου αρέσουν οι HARLAN CAGE και μου τους θυμίζει αρκετά (“As you are” o ύμνος των ύμνων, τσεκάρετε). Στη lead κιθάρα ο Γιώργος Βράιλας, ξανά.
“Electrified” – Το αρχικό πλάνο ήθελε το “Electrified” να είναι ένας φόρος τιμής στις πιο “hard rock” στιγμές των JUDAS PRIEST, με στίχους μάλιστα παρμένους από τους γεννήτορες του metal ήχου, αλλά γρήγορα η ιδέα εγκαταλείφθηκε από τα παιδιά και το κομμάτι έγινε 100% δικό τους. Καταλαβαίνεις οπότε περί τίνος πρόκειται: Γκαγκανιάρικο hard ‘n’ heavy, ό,τι πρέπει για μια (ακόμη) μπύρα.
Φτάσαμε στο τέλος, υπάρχει όμως χώρος για λίγα ακόμη λόγια…
Μιας και το “Breaking the chains” είναι ένα, ας το πούμε έτσι, μουσικό «απωθημένο» των δημιουργών του, χαρακτηρίζεται από άπλετο μεράκι. Ήθελαν και έπρεπε κάποια στιγμή, επιτέλους, να κυκλοφορήσουν κάτι που να αντικατοπτρίζει πλήρως τα αγαπημένα τους ακούσματα, άρα δικαιολογημένα ο ενθουσιασμός ξεχειλίζει.
Μακάρι να βρει την ανταπόκριση που του πρέπει και να ακολουθήσουν κι άλλες τέτοιες κυκλοφορίες, τόσο από τους ιδίους όσο και από άλλους θιασώτες του μελωδικού hard ‘n’ heavy στη χώρα μας. Πολλά περισσότερα, θα πούμε κάποια στιγμή στο εγγύς μέλλον, όταν με το καλό ο δίσκος θα έχει κυκλοφορήσει.
Καλοτάξιδο, κύριοι!
Δημήτρης Τσέλλος
