>
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Nemesis Divina” – SATYRICON
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1996
ΕΤΑΙΡΙΑ: Moonfog Productions
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Sigurd Wongraven
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά, κιθάρα, μπάσο – Satyr
Κιθάρα – Kveldulv
Τύμπανα – Frost
Αναμφίβολα οι SATYRICON όχι μόνο συγκαταλέγονται στην elite του black metal, αλλά είναι και από εκείνες τις μπάντες που μπορούν να περηφανεύονται πως οδήγησαν τις εξελίξεις. Και αυτό το οφείλουν σε μεγάλο βαθμό στο ανεπανάληπτο “Nemesis divina”, που έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία, στις 22 Απριλίου 1996, ακριβώς τριάντα χρόνια πριν.
Η πρώτη έκρηξη του Norwegian black metal είχε ήδη αρχίσει να γράφει ιστορία, με τους DARKTHRONE και ειδικά με το “Transylvanian Hunger” να ορίζουν το lo-fi “δόγμα”, τους MAYHEM να καταπίνουν σύμπαντα με το τεράστιο “De Mysteriis Dom Sathanas” και τους EMPEROR να διδάσκουν τον τρόπο συνύπαρξης της συμφωνικής μεγαλοπρέπειας με το ωμό και παγωμένο black metal. Ο Satyr, με τις δύο πρώτες δουλειές των SATYRICON, “Dark medieval times” και “The shadowthrone” είχε χτίσει ένα μικρό μύθο για τη μπάντα μέχρι τα μέσα της δεκαετίας των 90s, θέτοντας στέρεες βάσεις για κάτι μεγαλύτερο. Και μπορεί οι προσδοκίες να ήταν μεγάλες για τους Νορβηγούς, ουδείς όμως περίμενε ένα δίσκο που θα αναδιαμόρφωνε τα πράγματα. Με την κυκλοφορία όμως του τρίτου τους δίσκου, ο οποίος αποδείχτηκε και ο καλύτερος της μουσικής τους σταδιοδρομίας, όλα εκτοξεύτηκαν στη στρατόσφαιρα. Οι κύριοι Satyr και Frost, παρέα και τον Kveldulv (λέγε με Nocturno Culto) στη σύνθεση της μπάντας, έστησαν ένα δίσκο ο οποίος αγγίζει την τελειότητα και θα μνημονεύεται έκτοτε ως ένας από τους καλύτερους του black metal και όχι μόνο.
Το “Nemesis Divina” («θεία εκδίκηση» στα Λατινικά) ξεκινά με το “The Dawn of a New Age” και στα πρώτα δευτερόλεπτα ακούς τον Satyr να φωνάζει “This is Armageddon!”. Και αυτό που έπεται είναι κυριολεκτικά αυτό το πράγμα! Από τα πρώτα riffs του εναρκτήριου κομματιού ήταν πρόδηλο πως αυτό που θα ακολουθούσε θα ήταν μεγαλειώδες. Κομμάτια σαν το “Forhekset”, “Du Som Hater Gud” και το ομώνυμο “Nemesis Divina” λάμπουν ακόμα και σήμερα. Το θρυλικών διαστάσεων δε “Mother north”, είναι βγαλμένο από άλλο σύμπαν. Τα επιθετικά riffs βρίσκονται σε πλήρη ισορροπία με τις εκπληκτικές μελωδίες μέσα στο δίσκο. Το παραδοσιακό black metal συνυπάρχει αρμονικά με κάποια progressive στοιχεία (βλέπε στη μέση του “Forhekset”, όπου η μπάντα έκανε spoiler τα μονοπάτια που θα κινούταν στον επόμενο δίσκο).
Κεντρικός αρχιτέκτονας όλου του εγχειρήματος είναι βεβαίως ο Satyr. Η ιδιοφυία του κατά κόσμον Sigurd Wongraven, εκτός από το ότι έγραψε καταπληκτικές συνθέσεις και τις ενορχήστρωσε με εκπληκτικό τρόπο, έντυσε το δίσκο με έναν καθαρότατο ήχο, όπου ο ακροατής μπορεί να ακούσει διαυγέστατα όλα τα όργανα. Ανήκουστο μέχρι τότε για τον black metal ήχο, σε μια εποχή που η lo-fi ηχογράφηση ήταν σχεδόν ιδεολογική επιταγή, ο Satyr επέλεξε τον αντίθετο δρόμο.
Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται από την κυκλοφορία του “Nemesis divina”, και έχοντας περάσει τη δοκιμασία του χρόνου, δικαίως θεωρείται σήμερα ένας κλασικός δίσκος. Το τιμητικό για τους ίδιους τους SATYRICON είναι πως μετά από μια τέτοια δουλειά, δεν στρογγυλοκάθισαν στις δάφνες τους, αλλά πήγαν βήματα παρακάτω και τρία χρόνια αργότερα δημιούργησαν άλλον ένα δίσκο σταθμό για το είδος του, το “Rebel Extravaganza”. Τρεις δεκαετίες μετά, εκείνο το “This is Armageddon!” ακούγεται ακόμα απειλητικό, με το “Nemesis divina” να αρνείται πεισματικά να παλιώσει…
Did you know that:
– Το video clip του “Mother North” γυρίστηκε σε εξωτερικούς χώρους, μέσα στον χειμώνα. Μία από τις σκηνές απαιτούσε από τον Frost να κάνει fire breathing — αλλά ο αέρας δεν συνεργαζόταν. Σαν αποτέλεσμα ο Frost μουσκεύτηκε στη βενζίνη ξανά και ξανά, καθώς οι λήψεις επαναλαμβάνονταν αμέτρητες φορές. Στο τέλος ήταν τόσο παγωμένος που… “εξήγαγε τα εσώψυχά του” στο δρόμο της επιστροφής. Σε συνέντευξή του δήλωνε πως δεν τον ένοιαξε ούτε λεπτό όλη αυτή η ταλαιπωρία, μιας και το μόνο που τον απασχολούσε ήταν αν το video θα ήταν αρκετά εντυπωσιακό.
– Η συμμετοχή του Nocturno Culto στο “Nemesis Divina” ξεκίνησε σχεδόν τυχαία. Ο συνοδοιπόρος του Fenriz στους DARKTHRONE, βρέθηκε στο Όσλο για να επισκεφτεί τη φίλη του και εκεί ήρθε σε επαφή με τους SATYRICON. Όπως ο ίδιος είχε πει, του έλειπε η αίσθηση του να παίζει κιθάρα σε μια μπάντα, κάτι λογικό αφού οι DARKTHRONE είχαν εγκαταλείψει τις live εμφανίσεις και ο Fenriz είχε αναλάβει όλες τις κιθαριστικές υποχρεώσεις στα τελευταία άλμπουμ. Η «τυχαία» επίσκεψη μετατράπηκε σε ένα από τα πιο cult line-ups στην ιστορία του είδους.
– Το “Du Som Hater Gud” είναι το μοναδικό κομμάτι του άλμπουμ με στίχους που δεν έγραψε ο Satyr. Τον Ιούνιο του 1994, ο Fenriz των DARKTHRONE (στα credits του δίσκου αναφέρεται ως «Herr Nagell») τους χάρισε τους στίχους ως φόρο τιμής. Στην ουσία αυτό σημαίνει ότι στο “Nemesis Divina” το ντουέτο των SATYRICON συνυπάρχει δημιουργικά με το αντίστοιχο ντουέτο των DARKTHRONE.
– Ο καλλιτέχνης Stein Løken δημιούργησε μια εικαστική εγκατάσταση εμπνευσμένη από τη θεματολογία και τη μουσική του άλμπουμ, στην οποία στη συνέχεια της έβαλε φωτιά και εν τέλει τη φωτογράφισε. Το αποτέλεσμα το απολαμβάνουμε στο εξώφυλλο. Ήταν τόσο διαφορετικό από τα τότε πρότυπα της σκηνής όπου κυριαρχούσαν «ερασιτεχνικές φωτογραφίες και άθλιες γραμματοσειρές», όπως παραδέχεται η ίδια η μπάντα. Αργότερα το Decibel Magazine το παρομοίασε με κάτι βγαλμένο από το εργαστήρι του σκιτσογράφου Dave McKean.
Θανάσης Μπόγρης
