>
Υπάρχουν ένα σωρό καλοί λόγοι για να λατρέψεις τους NASHVILLE PUSSY. Αν το αβυσσαλέο στήθος της Ruyter Suys, που κολυμπάει στον ιδρώτα κάθε φορά που η συμπαθέστατη ξανθιά κιθαρίστρια ξεσαλώνει πάνω στα ακόρντα της αγαπημένης της Gibson SG και η παλαιάς κοπής bad-ass μουστάκα του Blaine Cartwright, που θα μπορούσε να παίζει άνετα πόκερ και πιστολιές με τον Jesse James και τον Lee Van Cleef σε κάποιο βρώμικο saloon της Άγριας Δύσης, ανήκουν στους πιο προφανείς λόγους, τότε ο πιο σημαντικός παραμένει σαφέστατα ένας. Οι NASHVILLE PUSSY είναι από τις ελάχιστες μπάντες που έχουν βρει τον τρόπο να βγάζουν προς τα έξω το αλήτικο πρόσωπο του rock ‘n’ roll. Και το κάνουν τόσο παρακμιακά, ξεδιάντροπα, αλλά και τσαμπουκαλεμένα που δεν μπορείς παρά να τους βγάλεις το καπέλο.
Στη δισκογραφική τους επιστροφή μετά από πέντε χρόνια, συνεχίζουν ακόμα πιο ανανεωμένοι από εκεί που σταμάτησαν με το “From Hell to Texas”. Πατώντας πάνω στις βιβλικές διδαχές πρωτίστως των AC/DC και MOTORHEAD και δευτερευόντως στην άγρια πλευρά των AEROSMITH και ΖΖ ΤΟΡ και με τα γκάζια να είναι μισό βήμα πίσω σε σχέση με τα συνηθισμένα standards του αμερικανικού κουαρτέτου, το “Up the dosage” δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα ηλεκτρισμένο κρεσέντο, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα ολόκληρου του αμετανόητου rock ‘n’ roll εκκλησιάσματος. Με το δίδυμο των Suys και Cartwright να βρίσκεται για ακόμη μια φορά σε μεγάλα κέφια, χωρίς να βάζει φρένο στις συνηθισμένες cowpunk/southern ορέξεις του, δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι τα περισσότερα από τα riffs και τα refrains του άλμπουμ ξεχειλίζουν από τσαγανό και ουισκίλα με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα τα μερακλήδικα “Rub it to death”, “Beginning of the end”, “White and loud”, το TED NUGENT meets AC/DC συναίσθημα του “Pillbilly blues” καθώς και το “Takin’ it easy” όπου η lady Syus εκτός από την κιθάρα δείχνει ότι το έχει και στα φωνητικά. Το αλατοπίπερο βεβαίως (και) του “Up the dosage” είναι η ατόφια rock ‘n’ roll, όσο και άκρως “ποιητική” (και κωμική μέχρι ενός σημείου) αιδώ που διακρίνει τους στίχους ασμάτων σαν τα “’Til the meat falls off the bone”, “Hooray for Cocaine, Hooray for Tennessee” και “Pussy’s not a dirty word” που αδιαμφισβήτητα θα έκαναν μέχρι και τον μακαρίτη Βon Scott να δακρύσει από συγκίνηση.
Δεν ξέρω αν το “Up the dosage” είναι το “Back in black” των NASHVILLE PUSSY, όπως έσπευσε να το χαρακτηρίσει λίγο πριν από την επίσημη κυκλοφορία του ο Blaine Cartwright, όμως σίγουρα αποτελεί ένα διαβολεμένα καλό άλμπουμ. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι απλά να ανοίξεις όσες μπουκάλες Jack Daniels μπορεί να αντέξει το συκώτι σου και να αφεθείς στην ατμόσφαιρα παρτοκατάστασής του. Εξάλλου, σε ένα ευλογημένο μέρος σαν το Texas, όλα επιτρέπονται και όλα είναι δυνατά.
7.5 / 10
Πάνος Δρόλιας
