"/>
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “The force” – ONSLAUGHT
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1986
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Under One Flag
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Dave “Death’ Pine
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Sy Keeler
Κιθάρες – Jason Stallard, Nigel Rockett
Μπάσο – Paul Mahoney
Ντραμς – Steve Grice
Αν με ρωτήσετε να σας πω τέσσερις ιστορικές thrash μπάντες από τη Μεγάλη Βρετανία, η απάντηση θα έρθει αυτόματα: SABBAT, ACID REIGN, XENTRIX, ONSLAUGHT. Σήμερα θα ασχοληθούμε με τους τελευταίους, και με ένα από τα πλέον αγαπημένα μου άλμπουμ τους, το εκπληκτικό “The force” που κυκλοφόρησε σαν σήμερα το 1986.
Μόλις έναν χρόνο πριν, οι ONSLAUGHT ντεμπουτάρισαν με το “Power from hell”, έναν δίσκο που, έγινε δεκτός με καθολική αποδοχή. Τα hardcore/punk στοιχεία, κατάλοιπα από την πρώιμη εποχή της μπάντας, κούμπωσαν ιδανικά με τις speed/black επιρροές από SLAYER και VENOM. Για το δεύτερο άλμπουμ τους, όμως, οι ONSLAUGHT ένιωθαν ότι χρειάζεται κάτι παραπάνω. Και έτσι προχώρησαν σε ανακατατάξεις.
Ο Paul Mahoney άφησε το μικρόφωνο και ανέλαβε το μπάσο, ενώ με τη σειρά του, ο μπασίστας Jason Stallard ανέλαβε το ρόλο του δεύτερου κιθαρίστα δίπλα στον Nigel Rockett. Όσο για τα φωνητικά καθήκοντα, αυτά ανατέθηκαν στον Sy Keeler.
To δεύτερο άλμπουμ των ONSLAUGHT για πολλούς, θεωρείται το καλύτερό τους. Στο “The force” τα hardcore στοιχεία έχουν εξαφανιστεί. Εδώ, κυρίες, κύριοι και μικρά παιδιά, μιλάμε για έναν δίσκο ορισμό του THRASH! Του THRASH του ΣΩΣΤΟΥ, του ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ! Η διαφορά από το “Power from hell” είναι τεράστια, τόσο συνθετικά όσο και εκτελεστικά. Ο ήχος έχει γίνει συμπαγής σαν τσιμέντο, και απίστευτα ογκώδης (έχω κάψει ηχεία ακούγοντας το άλμπουμ αυτό!) απόρροια προφανώς των δύο κιθαριστών. Είναι όμως και οι συνθέσεις που παίζουν σημαντικό ρόλο! Οι επιρροές από SLAYER αλλά και από MERCYFUL FATE γίνονται περισσότερο εμφανείς, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι ONSLAUGHT πια, δεν έχουν αρχίσει να διαμορφώνουν μια πιο προσωπική ταυτότητα. Μέσα σε μόλις επτά κομμάτια, οι ONSLAUGHT ένα στιβαρό και στακάτο άλμπουμ με στιγμές που είναι καταδικασμένες να γίνουν κλασικές. Προφανώς και ξεχωρίζουν τα απόλυτα fan favorites “Let there be death” με την εξαιρετική mid tempo εισαγωγή του πριν ξεσπάσει ο κακός χαμός, και το βαρύ και ασήκωτο “Metal forces” , χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι τα υπόλοιπα κομμάτια υστερούν. Κάθε άλλο. Τα “Fight with the beast”, “Demoniac”, “Flame of the antichrist” και βέβαια ο ύμνος “Thrash ‘ till the death” είναι αυτό που λέμε “ξύλο στο μεγάλο διάλειμμα” ενώ το “Contract in blood” κινείται σε πιο mid tempo, όχι όμως σε λιγότερο τραχείς ρυθμούς.
Η απόδοση των μελών της μπάντας είναι εξαιρετική, τα riffs των Rockett/ Stallard είναι κοφτερά σαν ξυράφια, ενώ τα φωνητικά του Sy Keeler κλέβουν την παράσταση. Μακριά από τα black/death φωνητικά του Mahoney στο “Power from hell”, ο Keeler προτείνει μια πιο thrash προσέγγιση με καθαρά φωνητικά και τσιρίδες που κουμπώνουν απόλυτα με το όλο κλίμα του δίσκου.
Το “The force” δεν είναι ο πιο ολοκληρωμένος δίσκος των ONSLAUGHT (αυτός ο τίτλος μάλλον θα πρέπει να πάει στο “In search of sanity”) , είναι όμως ο δίσκος που ξεκάθαρα τους ανέβασε επίπεδο και τους προώθησε στην ελίτ του thrash metal. Και το αξιοσημείωτο είναι ότι, ακόμα και σήμερα, 40 χρόνια μετά την κυκλοφορία του, ακούγεται τόσο φρέσκος και δυνατός όπως τότε. Δίσκος απαραίτητος, ή, όπως λένε και οι ίδιοι…
“Leather and metal the forces are slamming the sky
Louder than hell the thrashers are screaming to die
Thrash till the death”
Did you know that:
- Στην Ιαπωνική έκδοση του 1993 υπάρχουν επιπλέον τα τρία κομμάτια του P. “Let there be rock” του 1987 , δηλαδή η διασκευή στο “Let there be rock” των AC / DC και live εκτελέσεις των “ Metal forces” και “ Power from hell/ Angels of death”. Η επανέκδοση του άλμπουμ για τα 30 χρόνια του δίσκου έχει τέσσερα επιπλέον live κομμάτια, τα “ Let there be death”, “Metal forces”, “Fight with the beast” και “Demoniac”.
Θοδωρής Κλώνης
