"/>
Ας ξεκινήσουμε κατευθείαν με ότι συνέβη στο συναυλιακό κομμάτι της βραδιάς πριν περάσουμε στα συμπεράσματα. Οι SEPULTURA μας επισκέφτηκαν για μια ακόμη φορά με αφορμή την κυκλοφορία του νέου τους άλμπουμ “The Mediator…”. Μπαίνοντας στον συναυλιακό χώρο η κατάσταση ήταν τουλάχιστον δραματική. Ούτε πενήντα δεν ήμασταν, αλλά ευτυχώς μέχρι να βγει το γκρουπ στην σκηνή ο αριθμός αυτός τριπλασιάστηκε.
Η μπάντα βγήκε ακριβώς στην ώρα της και φέρθηκε απολύτως επαγγελματικά παίζοντας ένα πλήρες set παρόλο που φάνηκε ότι ήταν λίγο επηρεασμένη από τον ελάχιστο κόσμο. Η απόδοση τους ήταν καλή σε γενικά πλαίσια, αν και θεωρώ ότι ήταν η χειρότερη εμφάνισή τους επί ελληνικού εδάφους κυρίως λόγω του γενικότερου συναισθήματος που υπήρχε κατά την διάρκεια του live. Ο κόσμος πάντως προσπάθησε να το διασκεδάσει και είχε γνώση και από την περίοδο του γκρουπ με τον Green, αν και η διαφορά των αντιδράσεων στα παλιά κομμάτια σε σχέση με τα καινούργια ήταν παραπάνω από έντονη. Πράγμα που κάνει εμφανές το γεγονός ότι η μπάντα συντηρείται από το ένδοξο παρελθόν της. Σχετικά με το setlist το βρήκα ισορροπημένο αλλά απογοητεύτηκα κάπως μιας και ύμνοι όπως τα “Troops of Doom” και “Escape to the Void” έλειψαν. Θεωρώ όμως ότι το να μην παίζεις το “Beneath the Remains” είναι υπέρτατο ολίσθημα. Ο ήχος της μπάντας επίσης σε όλη την διάρκεια της βραδιάς, απείχε πολύ από το να χαρακτηριστεί σπουδαίος. Αντιθέτως ήταν αρκετά μέτριος.
Το δεύτερο μέρος της βραδιάς με τα παλιά κομμάτια ήταν και το πιο ενεργητικό με το pit να μην κλείνει ούτε στιγμή αντίθετα στο τέλος όπου ακούστηκε το “Roots Bloody Roots”, έφτασε λίγα μέτρα από την έξοδο του κλαμπ. Η πλειονότητα ήταν νέα παιδιά που ήθελαν να λένε ότι πήγαν να δουν και αυτοί τους SEPULTURA και χτυπήθηκαν στους ήχους του “Territory” αλλά και κάποιοι μεγαλύτεροι που μάλλον όταν άκουγαν το “Ratamahata” θυμόνταν ωραίες στιγμές που έπιναν μπύρα στα Εξάρχεια κάνοντας κοπάνες από την σχολή.
Πάμε όμως τώρα στα συμπεράσματα που βγήκαν από αυτή την βραδιά. Οι SEPULTURA για μένα όπως και για τους περισσότερους από εμάς είναι ένας κολοσσός του metal που η ιστορία τους και η προσφορά τους στην μουσική μας, φτάνει για να τους προσκυνάνε δέκα γενιές μετά.
Από την άλλη η γνωστή ιστορία που την αναμασάμε εδώ και 18 χρόνια από την ώρα που άφησε δηλαδή ο Max το συγκρότημα και όταν πλέον ήρθε η ολοκληρωτική απαξίωση και με την αποχώρηση του Igor, με έχει κουράσει όσο δεν πάει. Είναι σα να βλέπω ένα συνεχόμενο “λάθος” (το λάθος σε εισαγωγικά και θα εξηγήσω παρακάτω γιατί).
Βλέποντας την μπάντα με τα χρόνια να προσπαθεί να περάσει σε αλλά μονοπάτια, κάνοντας πιο δύσκολους αλλά και πιο ποιοτικούς δίσκους τόσο ο κόσμος απομακρύνεται σιγά-σιγά από αυτούς. Δεν μπορεί να πει κανείς ότι τα τρία τελευταία τους άλμπουμ είναι άθλια. Αντίθετα δείχνουν μια μπάντα που έχει ένα μουσικό όραμα και το ακολουθεί όσο και αν είναι μεγάλο το κόστος. Ποιο είναι αυτό; Ότι κάθε χρόνο η μπάντα είναι όλο και πιο πολύ πεσμένη στην συνείδηση του κόσμου. Όχι γιατί παίζει χάλια αλλά γιατί ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ οι SEPULTURA. 
Να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Κάθε φορά που τους βλέπω ολοένα και λιγότερος κόσμος βρίσκεται στα live τους. Τυχαίο; Καθόλου. Αν έφερναν την μπάντα όμως, έστω και με τον Green (ο όποιος μετά από μια ολόκληρη ζωή στην μπάντα παραμένει ο “νέος” τραγουδιστής) αλλά να έπαιζαν ένα oldschool set για τα 30 χρόνια τους είμαι σίγουρος ότι το κλαμπ θα ήταν τουλάχιστον μισογεμάτο. Είναι οι SEPULTURA ένα όνομα να ΑΝΤΕΧΕΙ να παίζει μπροστά σε ένα κοινό 150 (βαριά) ατόμων; Είναι δυνατόν ένα όνομα που κάποτε κατάφερε να πουλήσει 2 εκατομμύρια άλμπουμ με τον δίσκο που άλλαξε την σκληρή μουσική (ναι, μιλώ για το “Roots”) να ζει τέτοιες στιγμές απαξίωσης;
Κι όμως οι δράστες του εγκλήματος, γιατί για έγκλημα πρόκειται, στέκονται και κοιτούν “κάτω από τα συντρίμμια” τους και δεν κάνουν κάτι γι’ αυτό. Ναι, και οι SOULFLY δεν τα πάνε και τόσο καλά τελευταία έτσι δεν είναι; Μπορεί ο Max να είναι πιο έξυπνος με τα media και να κατάφερε να κρατήσει την φήμη του ψηλά παράγοντας στην αρχή σπουδαία άλμπουμ με τους SOULFLY και όταν έβλεπε τα πράγματα να δυσκολεύουν να κράταγε το όνομά του ζεστό με τους CAVALERA CONSPIRACY αλλά πλέον και αυτός πόσα χαρτιά έχει ακόμη να παίξει;.
Δεν είναι τυχαίο ότι ένα διάστημα προσπάθησε να τους προσεγγίσει για να γίνει η πολυπόθητη επανένωση. Αυτό δεν έγινε ποτέ και ο Max κατηγορούσε όπου στεκόταν και όπου βρισκόταν τους πρώην συναδέλφους του λέγοντας απίστευτα πράγματα. Το αποκορύφωμα ήταν πριν λίγο καιρό που δήλωσε ο Max ότι άκουσε μια φήμη ότι θα διαλυθούν. Πόση κακία και εμπάθεια πια; Είναι δυνατόν σοβαρός μουσικός να κάνει τέτοιες δηλώσεις; Όλα είναι ένα τεράστιο παιχνίδι εγωισμού.
Καταλαβαίνω σε μεγάλο βαθμό την στάση του Andreas που τον θεωρώ πολύ σοβαρό μουσικό. Τι θα προτιμούσες; Την γκόμενα που σε παράτησε και σε έβριζε από εδώ κι από εκεί να την ξαναφέρεις πίσω, γνωρίζοντας ότι έχει μεγάλη περιουσία και ωραιότερο σώμα, ή την πίστη γυναίκα σου που παρόλο που έχει τρομερές αδυναμίες (που καμιά φορά και εσένα σε ενοχλούν) αλλά είναι όμως κοντά σου σε κάθε άσχημη στιγμή και το βασικότερο, δείχνει ΠΙΣΤΗ και ΑΓΑΠΗ; Φυσικά λοιπόν ο Andreas προτιμά να παραμείνει το πράγμα ως έχει και γουστάρει εκατό φορές οι SEPULTURA να παίζουν σε μικρά κλαμπ και σε κάποια να υπάρχει και κακή προσέλευση από το να μπλέξει σε μια κατάσταση που δεν θα μπορεί να ελέγξει και θα του καταστρέψει την ψυχολογία.
Ο μόνος χαμένος τελικά από όλη αυτή την υπόθεση ποιος είναι; Θα έλεγα ο κόσμος που το μόνο που πραγματικά ζητά είναι την επανένωση της original ομάδας και το όνομα αυτού του ιστορικού συγκροτήματος το οποίο παραπαίει με τα χρόνια. Κρίμα πραγματικά.
SETLIST
1. The Vatican
2. Kairos
3. Propaganda
4. Impending Doom
5. Manipulation of Tragedy
6. Convicted in Life
7. Dusted
8. Attitude
9. Dead Embryonic Cells
10. Biotech Is Godzilla
11. Spectrum
12. Da Lama ao Caos
13. Inner Self
14. Territory
15. Arise
16. Refuse/Resist
Encore:
17. Trauma of War
18. Ratamahatta
19. Roots Bloody Roots
Υ.Γ. Διάβασα σχόλια καφενειακού επιπέδου στο διαδίκτυο, που λίγο πολύ έθαβε τα λόγια του Green πριν από το τραγούδι “Propaganda”, λέγοντας ότι και καλά αναφέρθηκε στο κοινό. Μάλλον οι άνθρωποι δεν βρίσκονταν καν στο χώρο του live να ακούσουν τι ακριβώς είπε, “για κάποια άτομα εκεί έξω που μας θάβουν και λένε μαλακίες και σκατά για εμάς, έχω να τους πω ότι εμείς είμαστε οι SEPULTURA”. Το να δημιουργούμε εντυπώσεις από το πουθενά δεν βοηθά κανέναν… Φανταστείτε να δει κάτι τέτοιο η μπάντα πως θα νιώσει για το όλο γεγονός. Ήταν ξεκάθαρη η μπηχτή τους στα λόγια του Max και αλίμονο να έλεγαν κάτι για εμάς όταν αναφέρθηκαν τρεις φορές για το πόσο μεγάλη τιμή είναι για αυτούς να παίζουν για εμάς. Επίσης, το setlist ήταν αρκετά ισορροπημένο με βάση την ιστορία τους και αν υπάρχει κάποιος που ασχολείται με τον Max και το τι κάνει, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν είναι οι SEPULTURA. Μάλλον αυτό που θα ήθελαν είναι να τους αφήσει ήσυχους ο ίδιος ο Max.
Γιώργος Καραγιάννης
