“Metal clansman”
Είτε σου αρέσει, είτε δεν σου αρέσει, δεν μπορείς παρά να παραδεχτείς ότι ο Blaze Bayley, είναι ένας τίμιος καλλιτέχνης, ένας καλλιτέχνης με πάθος, που υπηρετεί την αγαπημένη μας μουσική με όποιον τρόπο μπορεί. Η περίοδος που έπαιξε στους IRON MAIDEN ήταν η πιο περίεργη στην ιστορία του σχήματος, αλλά με τα χρόνια βρίσκει την αναγνώριση που της αρμόζει και στα πλαίσια του Rock Hard Festival Greece, ο -πλέον- Hall of Famer, θα έρθει να ερμηνεύσει μερικά από τα αγαπημένα μας τραγούδια απ’ όταν ήταν στους MAIDEN. Η συνέντευξη που κάναμε, κλασικά, ποταμός!!!
Είναι τιμή να έχουμε έναν μουσικό που έχει εισαχθεί στο Rock & Roll Hall of Fame στο Rock Hard Greece. Πώς είσαι, Blaze;
Είμαι φανταστικά. Είμαι τόσο ενθουσιασμένος που έρχομαι στην Ελλάδα για το Rock Hard Festival. Είναι απλώς απίστευτο. Είναι το πρώτο μου φεστιβάλ στην Ελλάδα (σ.σ. έχει παίξει και στο Chania Rock Festival, οπότε προφανώς εννοεί στην Αθήνα). Έχω παίξει πολλές φορές στην Ελλάδα, σε μεγάλους χώρους και σε μικροσκοπικούς χώρους. Είμαι πολύ ενθουσιασμένος που έρχομαι για να κάνω το πρώτο μου ελληνικό φεστιβάλ και είναι το Rock Hard Festival. Είμαι πραγματικά, πραγματικά ενθουσιασμένος γι’ αυτό.
Είναι τιμή και για εμάς. Πρέπει να το ξέρεις αυτό. Ανυπομονούμε για το επετειακό σου show με τραγούδια των IRON MAIDEN, για το οποίο θα μιλήσουμε αργότερα στη συζήτησή μας. Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να σε ρωτήσω, πώς νιώθεις που τελικά βρίσκεσαι στο Rock & Roll Hall of Fame μαζί με τους IRON MAIDEN;
Λοιπόν, δεν είναι κάτι για το οποίο μπήκα σε ένα συγκρότημα. Το πιο σημαντικό πράγμα για μένα είναι να παίζω live και να μπορώ να φτιάχνω τη μουσική που θέλω και, ως καλλιτέχνης, να είμαι αληθινός με τον εαυτό μου. Αυτό ήταν το πιο σημαντικό, αλλά είναι μια πραγματική τιμή. Και το να αναγνωρίζεται η δουλειά μου είναι απίστευτο, πραγματικά. Δεν το περίμενα ποτέ, αλλά είναι ένα πραγματικά όμορφο συναίσθημα. Σκέφτομαι, λοιπόν, παίζω heavy metal μουσική όλα αυτά τα χρόνια. Δεν είναι pop μουσική ή, ξέρεις, δεν είναι, δεν ξέρω, σαν τον Phil Collins ή τους GENESIS ή τέτοια πράγματα. Και ίσως κάποιοι να μη θεωρούν ότι είναι κλασική μουσική, αλλά είναι κάτι που είναι γεμάτο πάθος. Και πάντα
έδινα το εκατό τοις εκατό στη μουσική μου. Οπότε το να αναγνωρίζεται αυτό είναι ένα
πραγματικά όμορφο συναίσθημα. Ξέρεις, είναι υπέροχο να βρίσκεσαι δίπλα στους LED ZEPPELIN.
Και υποθέτω πως ήταν υπέροχο όταν βρέθηκες στην προβολή του “Burning Ambition” στην Αγγλία και έβγαλες μερικές φωτογραφίες με τους υπόλοιπους IRON MAIDEN. Ένιωσες ότι, ξέρεις, δικαιώθηκες στην καριέρα σου μέσα από αυτή την κίνηση, μέσα από αυτές τις μέρες;
Λοιπόν, νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι ο Eddie. Όταν κάναμε την περιοδεία για το “X-Factor”, ο Eddie δεν ήταν καλά εκείνη την περίοδο. Και μάλιστα έπεσε πάνω στη σκηνή. Κάποιες φορές δεν μπορούσε να περπατήσει πολύ καλά. Οπότε το να είμαι στο κόκκινο χαλί και να είμαι εκεί και να μου επιτίθεται ο Eddie και να είμαι μέρος όλου αυτού, ήταν πολύ διασκεδαστικό. Και νομίζω ότι ήταν ωραίο να είμαι μέρος όλης αυτής της ιστορίας. Είναι ένα σημαντικό πράγμα στην καριέρα των MAIDEN. Έχουν κάνει και άλλα ντοκιμαντέρ και διάφορα πράγματα. Αλλά αυτό είναι μια μεγάλη, παγκόσμια κυκλοφορία. Οπότε ήταν σημαντικό να είμαι μέρος αυτού. Δεν υπάρχουν κακά αισθήματα. Δεν υπήρξαν ποτέ ανάμεσα σε εμένα και τα παιδιά του συγκροτήματος. Οπότε σκέφτηκα ότι ήταν μια πραγματικά διασκεδαστική μέρα. Ξέρεις, ήταν μια μεγάλη μέρα. Ήμουν στη μέση της περιοδείας μου και απλώς κατάφερα να έχω εκείνη τη μέρα ελεύθερη και μπορέσαμε να πάμε. Και ήταν πολύ διασκεδαστικό. Και το ευχαριστήθηκα πραγματικά, που βρέθηκα εκεί στο κόκκινο χαλί με τα παιδιά και πήρα μαζί μου την Kate. Ήταν ωραία, ξέρεις, και είναι σύμπτωση.
Είχα ήδη αρχίσει να οργανώνω τη δική μου επετειακή περιοδεία για την εποχή μου στους MAIDEN, επειδή η “X-Factor anniversary tour” πήγε τόσο καλά. Θέλαμε πραγματικά να συνεχίσουμε. Λατρεύω να παίζω αυτά τα παλιά τραγούδια. Και να τα κάνω με τον δικό μου τρόπο. Οπότε είναι πραγματικά διασκεδαστικό. Α, λοιπόν, αρχίσαμε να κλείνουμε την επετειακή περιοδεία μας, για τα “X-Factor” και “Virtual XI”. Και μετά με καλούν στην πρεμιέρα της ταινίας. Και μετά έρχεται το Rock and Roll Hall of Fame. Ω, φίλε, είναι απίστευτο. Απίστευτη χρονιά για μένα. Και οι οπαδοί μου στην Ελλάδα ξέρουν ότι δεν σταμάτησα ποτέ. Και πάντα προσπαθούσα να έρχομαι στην Ελλάδα ό,τι κι αν γινόταν. Ακόμα και ως ανεξάρτητος καλλιτέχνης, κάποιες φορές δεν ήταν εύκολο. Αλλά πάντα προσπαθούσα να έρθω. Πάντα είχα εξαιρετική υποστήριξη από όλους τους οπαδούς μου στην Ελλάδα. Οπότε ήταν ωραίο. Ήταν ωραίο να είμαι μέρος του κόκκινου χαλιού. Είναι απίστευτο να εισάγεσαι στο Rock and Roll Hall of Fame. Η βρετανική μου περιοδεία για το επετειακό μου festival αρχίζει να γίνεται sold out. Και κλείνω όλα αυτά τα φεστιβάλ επίσης. Πραγματικά σημαντικά φεστιβάλ όπως το Rock Hard Greece. Οπότε είναι μια συναρπαστική περίοδος για μένα.
Κοιτώντας πίσω στην καριέρα σου στους IRON MAIDEN, καθώς πρόκειται να παίξεις ένα επετειακό show με τραγούδια των IRON MAIDEN, είχαμε μιλήσει για το “X-Factor” πριν από μερικά χρόνια. Αλλά ξέρουμε ότι ο Steve Harris έχει πει πως ήσουν ένας από τους υποψηφίους που προτιμούσε από την αρχή. Πίστευε σε εσένα. Πότε συνειδητοποίησες για πρώτη φορά ότι πραγματικά πίστευε σε εσένα;
Νομίζω όταν βρισκόμασταν στο στούντιο και γράφαμε μαζί. Επειδή η φωνή μου είναι τόσο διαφορετική από του Bruce, πραγματικά δεν πίστευα ότι θα επιλεγόμουν ως ο νέος τραγουδιστής των MAIDEN. Αλλά όταν αρχίσαμε να γράφουμε μαζί και να έχουμε ιδέες και να φτιάχνουμε τραγούδια μαζί, τότε σκέφτηκα ότι μάλλον είχε μια ιδέα να αλλάξει τον ήχο των MAIDEN με τα φωνητικά. Είχαν δουλέψει με τον Bruce για πολύ καιρό. Οπότε, εντάξει, υπήρχε η στενοχώρια, εντάξει, αυτό το line-up τελείωσε. Αλλά υπήρχε και η ευκαιρία να κάνουμε κάτι πολύ νέο μουσικά, πάνω απ’ όλα. Έτσι, τα τραγούδια που έγραψα με το συγκρότημα και με τον Steve, τότε ήταν που σκέφτηκα, ναι, ίσως ο Steve να είχε σκεφτεί, «Θα ήθελα έναν διαφορετικό ήχο στα φωνητικά. Και θα δοκιμάσω κάτι διαφορετικό με τον Blaze, ίσως».
Ποιο ήταν το μεγαλύτερο πολιτισμικό σοκ όταν μετακινήθηκες από τους WOLFSBANE στους IRON MAIDEN;
Λοιπόν, είναι η ίδια δουλειά, πραγματικά. Ήμουν σε συγκρότημα για χρόνια, στους WOLFSBANE. Κάναμε περιοδείες και ταξιδεύαμε με tour bus και όλα αυτά. Οπότε είχα περιοδεύσει σε πολλά διαφορετικά μέρη και τα πάντα. Αλλά το πραγματικό σοκ ήταν ο αριθμός των συνεντεύξεων. Υπήρχαν πάρα πολλές συνεντεύξεις. Και ο τρόπος που τις οργάνωνε η δισκογραφική εταιρεία, δεν ήταν καθόλου καλός. Σου έδιναν μια σελίδα με συνεντεύξεις, σαν αυτή. Αυτή είναι η σελίδα μου σήμερα, με όλες τις συνεντεύξεις που έχω σήμερα. Αλλά όταν η δισκογραφική τις κανόνιζε για τους MAIDEN και όλα αυτά, μπορούσες να έχεις κάτι σαν 20 συνεντεύξεις. Σου έδιναν 10, 15, 20 λεπτά. Και μετά, αν ήταν 20 λεπτά, η επόμενη συνέντευξη άρχιζε 20 λεπτά αργότερα. Οπότε δεν μπορούσες πραγματικά
να κάνεις μια συζήτηση με τον δημοσιογράφο. Ή αν είχαν κάποια ενδιαφέρουσα ερώτηση
που συνήθως δεν κάνουν οι άνθρωποι, δεν μπορούσες να εμβαθύνεις σε αυτήν και πράγματα τέτοια. Οπότε απλώς ο αριθμός των συνεντεύξεων, αυτό ήταν το σοκαριστικό πράγμα. Αλλά αυτό συνέβαινε κυρίως στο “X-Factor”. Αλλά φυσικά, όλοι ήθελαν να μιλήσουν με το νέο πρόσωπο και όλα αυτά. Αλλά αυτή ήταν η μεγάλη διαφορά. Όλα τα υπόλοιπα, απλώς… Η άλλη πλευρά του πράγματος ήταν ότι όταν έγραφες ένα τραγούδι με τους MAIDEN, και όλοι στο συγκρότημα είχαν δουλέψει πάνω σε αυτό, ή ο Steve κι εγώ, ή εγώ και ο Janick, εγώ και ο Dave, όπως και να ήταν. Όταν έγραφες αυτό το τραγούδι και όλοι έλεγαν, «Ναι, είναι καλό, είναι αρκετά καλό για τον δίσκο», ήξερες ότι το τραγούδι θα μπει στο άλμπουμ. Ενώ στους WOLFSBANE, παλιότερα, επειδή δούλευες με παραγωγούς και τη δισκογραφική και όλα αυτά, μερικές φορές η δισκογραφική είχε πολύ λόγο και ήταν πολύ δύσκολο. Και έλεγες, «Λοιπόν, πραγματικά θέλω αυτό να είναι στο άλμπουμ». Και εκείνοι έλεγαν, «Α, δεν νομίζω ότι είναι αρκετά καλό», ή «Δεν μου αρέσει», κάτι τέτοιο.
Οπότε, ποτέ δεν υπήρχαν δημιουργικές διαφωνίες στους MAIDEN. Όλα αποφασίζονταν μέσα στο συγκρότημα. Έτσι, αν το συγκρότημα αποφάσιζε ότι αυτή ήταν η μουσική που ήθελε να κάνει, κανείς άλλος δεν είχε κανέναν λόγο πάνω σε αυτό. Και αυτό ήταν ένα πραγματικά
ωραίο συναίσθημα. Και το να ξέρεις ότι θα κάνεις άλλο ένα άλμπουμ είναι επίσης πολύ ωραίο. Σκέφτεσαι, λοιπόν, είναι οι IRON MAIDEN, είναι ένα πραγματικά μεγάλο συγκρότημα.
Πάντα θα κάνουν άλμπουμ, κάτι που, ως καλλιτέχνης, είναι ένα υπέροχο συναίσθημα. Επειδή στα πρώτα χρόνια της καριέρας μου, θυμάμαι συγκροτήματα που υπέγραφαν συμβόλαιο και είχαν μεγάλα όνειρα. Και η δισκογραφική εταιρεία δεν κυκλοφορούσε ποτέ το άλμπουμ τους. Δηλαδή, τι τρομερό πράγμα για νέους καλλιτέχνες. Έχεις βάλει όλη σου την καρδιά και την ψυχή στο πρώτο σου άλμπουμ και αυτό βρίσκεται απλώς σε ένα ράφι, σε κάποια αποθήκη. Δεν κυκλοφορεί ποτέ, επειδή ξαφνικά το περνάνε ως φορολογική ζημία. Στους MAIDEN, ήξερες ότι η δουλειά σου θα κυκλοφορούσε. Οπότε το “Futurereal” και το “Man on the Edge” και το “Look for the Truth”, όλα αυτά τα τραγούδια που σήμαιναν τόσα πολλά για μένα, κυκλοφόρησαν. Και ήξερες ότι αν δουλεύεις πάνω σε κάτι, σκέφτεσαι, εντάξει, αυτό μπορεί να είναι αρκετά καλό για το άλμπουμ. Και το να θεωρούνται οι ιδέες σου αρκετά καλές ώστε να συμπεριληφθούν σε έναν δίσκο των IRON MAIDEN είναι απίστευτο. Είναι απολύτως απίστευτο.
Και ποιο τραγούδι από το “X-Factor” αντιπροσωπεύει καλύτερα τη δική σου συμβολή στους IRON MAIDEN; Και ποιο τραγούδι νιώθεις ότι παραμένει υποτιμημένο σήμερα;
Λοιπόν, νομίζω ότι είναι το ίδιο τραγούδι. Νομίζω ότι είναι το “Look for the Truth”. Ξέρεις, είναι ένα μεγάλο, συναισθηματικό τραγούδι. Είναι λίγο διαφορετικό. Αλλά είναι ένα τραγούδι για την αλήθεια και για το να κοιτάς μέσα σου, να δεις ποια είναι η ζωή σου. Και η δική μου εκδοχή αυτού του τραγουδιού live είναι αρκετά διαφορετική από τον δίσκο. Ένα από τα σπουδαία πράγματα στους MAIDEN όταν ήμουν εκεί ήταν ότι δεν υπήρχε click track. Οπότε για να κρατάει τον χρόνο ο ντράμερ, υπήρχε απλώς το timing του Nicko McBrain και το συναίσθημα και η ένταση όλων των παιδιών στο συγκρότημα. Αυτή ήταν η ταχύτητα του τραγουδιού. Και τα πράγματα θα επιταχύνονταν ελαφρώς. Θα πήγαινε λίγο πιο γρήγορα εδώ, θα επιβράδυνε ξανά εκεί. Οπότε όλο το πράγμα είναι πολύ, πολύ δυναμικό. Αλλά ταυτόχρονα έχει και μια οργανική αίσθηση. Είναι ζωντανό, επειδή δεν υπάρχει κάτι αυστηρά καθορισμένο πάνω του. Και νομίζω ότι το “Look for the Truth” είναι ένα από αυτά. Και το “Como Estais Amigo” από το “Virtual XI”.
Ο Janick Gers έχει υποστηρίξει ότι κάποια τραγούδια παίζονταν σε τονικότητες που δεν ταίριαζαν στο φυσικό σου εύρος. Συμφωνείς με αυτή την εκτίμηση;
Λοιπόν, από τα παλιά χρόνια, ναι. Επειδή ένα από τα απόλυτα αγαπημένα μου τραγούδια όλων των εποχών δεν είναι το “Heaven Can Wait”, είναι το “Wasted Years”. Και όταν το δοκίμασα στην πρόβα, είπα ότι θα ήθελα πραγματικά να κάνω το “Wasted Years” στην επόμενη περιοδεία. Αλλά ήταν απλώς υπερβολικό, φίλε. Έχω παίξει το “Wasted Years” με τον Thomas Faison. Και το κάναμε σε χαμηλότερη τονικότητα, κατάλληλη για τη φωνή μου. Και απλώς ακουγόταν φανταστικό. Αλλά ναι, υπήρχαν μερικά τραγούδια όπου απλώς η τονικότητα ήταν λάθος. Ξέρεις, η φωνή μου είναι εδώ. Βρίσκομαι πραγματικά στο βαρύτονο εύρος. Η δύναμή μου είναι εδώ και χαμηλότερα, κάτι που φαίνεται πολύ περισσότερο στο άλμπουμ μου “Circle of Stone”, το νέο μου άλμπουμ. Μπορείς πραγματικά να ακούσεις τη διαφορά. Οπότε η διαφορά είναι ότι τότε ακούγομαι σαν ένας νεαρός άντρας σε σύγκριση με έναν έμπειρο άντρα τώρα. Οπότε ναι, υπήρχαν μερικά πράγματα. Και νομίζω ότι θα μπορούσα να επιλέξω περισσότερα τραγούδια από τον κατάλογο αν είχαμε αλλάξει το κούρδισμα. Αλλά δεν μπορώ να παραπονεθώ. Ξέρεις, έκανα το καλύτερο που μπορούσα. Λατρεύω αυτά τα τραγούδια. Λατρεύω αυτή τη μουσική. Ήταν απόλυτη τιμή και προνόμιο να τραγουδάω αυτά τα τραγούδια κάθε βράδυ.
Και η αντίδραση που είχαμε στην Ελλάδα με εμένα ως τραγουδιστή των IRON MAIDEN, οι Έλληνες οπαδοί απλώς με έκαναν να νιώσω τόσο ευπρόσδεκτος. Ήταν ένα απίστευτο, απίστευτο συναίσθημα. Και νομίζω ότι αυτό ήταν που με έκανε πραγματικά να ερωτευτώ την Ελλάδα. Έχω πάει διακοπές στην Ελλάδα μία φορά, στο νησί του Πόρου. Και έμαθα από τον παγωτατζή στην παραλία να λέω ευχαριστώ. Οπότε έμαθα. Μου πήρε μερικές μέρες επειδή είναι μια διαφορετική… Εννοώ, είναι εξωγήινη σε σύγκριση με τα αγγλικά. Οπότε έμαθα αυτό. «Ευχαριστώ». Και είμαι εκεί πάνω στη σκηνή, στην πρώτη μου ελληνική συναυλία. Και είπα… «Ευχαριστώ»!!! Και το κοινό ξέσπασε λες και ήμουν ο μοναδικός καλλιτέχνης, ο μοναδικός διεθνής καλλιτέχνης, που είχε ποτέ μπει στον κόπο να μάθει να λέει ευχαριστώ στα ελληνικά. Ήταν απλώς φανταστικό. Και γέλασα, φίλε. Με δυσκολία μπορούσα να τραγουδήσω, επειδή σκεφτόμουν, αυτή είναι η λέξη που έμαθα από τον παγωτατζή στην παραλία στον Πόρο.
Έχεις περιγράψει το “Virtual XI” ως ένα πιο θετικό άλμπουμ από το “X-Factor”. Τι
άλλαξε μέσα στο συγκρότημα ανάμεσα σε αυτούς τους δύο δίσκους;
Λοιπόν, αν σκεφτείς ότι τα βρετανικά περιοδικά, ο βρετανικός Τύπος έλεγαν, οι IRON MAIDEN τελείωσαν, το heavy metal τελείωσε. Τώρα είναι η εποχή του grunge. Αυτό είναι το μέλλον. Και, ξέρεις, ο Steve Harris περνούσε μια ταραχώδη περίοδο στην προσωπική του ζωή. Οι άνθρωποι αναρωτιούνταν, μπορούμε να συνεχίσουμε; Θα λειτουργήσει; Υπάρχει νέος τραγουδιστής και όλα αυτά. Είναι κάτι διαφορετικό. Οπότε υπάρχει μια σκοτεινιά στο “X-Factor”, την οποία πραγματικά απολαμβάνω. Έχει απλώς φανταστική μουσική. Και μετά νομίζω ότι περάσαμε όλη αυτή την περιοδεία και όλο αυτό το πράγμα του, «Λοιπόν, πρόκειται πραγματικά να συμβεί;». Και μετά ήρθε το συναίσθημα, εντάξει, ναι, μπορούμε να κάνουμε άλλο ένα άλμπουμ. Είχαμε εξαιρετική μουσική στο “Virtual XI”. Οπότε νομίζω ότι καθώς μπαίναμε στο “Virtual XI”, τα πράγματα ήταν θετικά, επειδή ξέραμε ότι θα πηγαίναμε σε περιοδεία και όλα αυτά. Οπότε νομίζω ότι από αυτή την άποψη υπήρχε λιγότερη προσωπική αναταραχή και ανασφάλεια μέσα στο συγκρότημα.
Στο “X-Factor”, παλεύαμε πραγματικά για τη ζωή μας. Για τη ζωή των IRON MAIDEN και, σε έναν πολύ μικρό βαθμό, για τη ζωή της heavy metal μουσικής. Ξέρεις, ποιο είναι το μέλλον; Ήταν οι MAIDEN και οι METALLICA και, ξέρεις, στην κορυφή, οι SAXON και συγκροτήματα σαν κι αυτά. Και έλεγαν, «Α, λοιπόν, τελειώσατε». Και ποιοι ήταν αυτοί; Ξέρεις, όλα εκείνα τα συγκροτήματα, πραγματικά, τα περισσότερα από τα συγκροτήματα που έλεγαν ότι ήταν καλύτερα και ότι ήταν το μέλλον, τα περισσότερα από αυτά κατέστρεψαν τον εαυτό τους. Εμείς απλώς συνεχίσαμε. Κι εγώ απλώς συνέχισα από τότε που έφυγα από τους MAIDEN επίσης. Απλώς συνέχισα. Είχα τρομερές τραγωδίες και εμπόδια, αλλά χάρη στους οπαδούς μου, κατάφερα να συνεχίσω.
Μιλώντας για τους οπαδούς, το “Clansman” αργότερα έγινε ένα από τα αγαπημένα τραγούδια στα live, ακόμα και μετά την επιστροφή του Bruce. Τι πιστεύεις ότι κάνει αυτό το τραγούδι τόσο ξεχωριστό;
Βρισκόμαστε στην πρόβα στο στούντιο και μπαίνει ο Steve Harris και είχε ένα μικρό κομμάτι
χαρτί με λίγες χειρόγραφες σημειώσεις πάνω του. Και μου είπε, τι λες γι’ αυτό, Blaze; Και σφύριξε. Άρχισε να παίζει το μπάσο, ξέρεις, στην αρχή και σφύριξε τη μελωδία και μετά τραγούδησε μερικούς από τους στίχους. Κι εγώ λέω, νομίζω ότι αυτό είναι απλώς απίστευτο. Είναι φανταστικό. Οπότε το μόνο πράγμα που θα άλλαζα είναι ότι θα επαναλάμβανα το “Freedom” σε εκείνα τα σημεία, επειδή πιστεύω ότι είναι τόσο δυνατό που πρέπει να το κάνουμε. Και είπε, εντάξει, ναι, εντάξει, ας το κάνουμε. Το δοκιμάσαμε και λειτούργησε. Οπότε νομίζω ότι πραγματικά μιλάει σε κάθε έθνος, επειδή είναι ένα τραγούδι που μιλάει για το να παλεύεις για τη ζωή σου, αλλά και για την ύπαρξη του πολιτισμού και της φυλής σου. Και υπάρχουν πολλές φυλές στον σύγχρονο κόσμο μας. Υπάρχουν ακόμα φυλές που ζουν σε ζούγκλες, στον Αμαζόνιο και την Αφρική και σε μέρη απομακρυσμένα. Αλλά στον σύγχρονο δυτικό κόσμο, το heavy metal είναι μια φυλή. Το να είσαι οπαδός των MAIDEN είναι μια φυλή. Το να είσαι οπαδός των METALLICA, είσαι μέρος μιας φυλής. Οπότε, κατά μία έννοια, νιώθω ότι αυτό που συμβαίνει είναι πως υιοθετούμε αυτή την ιδέα ότι είμαστε η φυλή. Είμαστε μέρος αυτού τώρα. Οπότε, να είσαι ο Clansman. Και στη δική μου ζωή, όταν τραγουδάω αυτό το τραγούδι και παρασύρομαι από αυτό, τότε οι στίχοι δεν είναι περίπλοκοι, αλλά είναι δυνατοί επειδή είναι απλοί. Είναι δυνατοί. Και μπορώ να χαθώ μέσα σε αυτό το τραγούδι.
Και γίνομαι ο Clansman, επειδή παλεύω για τη δική μου ύπαρξη, για το δικό μου δικαίωμα, για τη δική μου οικογένεια. Έτσι το νιώθω. Και νομίζω ότι αγγίζει τους πάντες, επειδή έχει ήδη μέσα του αυτό το πάθος. Προέρχεται από ένα μέρος γεμάτο πάθος, σχεδόν από απόγνωση, πραγματικά. Και νομίζω ότι γι’ αυτό έχει αντέξει στον χρόνο. Αλλά θα σου πω και αυτό. Με τα χρόνια, έπρεπε να το βγάλω από το set μου. Συνήθως παίζω περίπου τέσσερα τραγούδια από την εποχή μου στους MAIDEN στο live set μου, στο set του Blaze Bayley, όταν παίζουμε το “Circle of Stone” και όλα αυτά τα άλμπουμ. Και έπρεπε να το βγάλω επειδή τα πράγματα άρχισαν να γίνονται άγρια, ξεσπούσαν καβγάδες και ο κόσμος ανέβαινε στη σκηνή. Οπότε έπρεπε να το αφήσω εκτός set για αρκετά χρόνια. Στις περιοδείες, δεν το έπαιζα. Και μετά σιγά-σιγά το επαναφέραμε. Εντάξει, ο κόσμος δεν τσακώνεται πια μεταξύ του. Απλώς ενθουσιάζονται υπερβολικά. Οπότε πηγαίνει πραγματικά πολύ καλά. Αλλά είναι τεράστιο. Είναι ένα τεράστιο, συναισθηματικό, δυναμικό ταξίδι. Και είναι προνόμιο για μένα που υπήρξα μέρος του.
Όταν ακούς το “Virtual XI” σήμερα, τι ακούς που ίσως οι κριτικοί εκείνης της εποχής δεν αντιλήφθηκαν τότε;
Δεν νομίζω ότι δεν αντιλήφθηκαν κάτι. Απλώς νομίζω ότι ήταν κακοί. Είμαι σε ένα συγκρότημα. Δυσκολεύτηκα. Αποφάσισα να γίνω τραγουδιστής. Ήθελα να γίνω τραγουδιστής. Δεν μπορούσα να τραγουδήσω. Έμαθα να τραγουδάω επειδή ήθελα να γίνω τραγουδιστής σε ένα συγκρότημα. Και νομίζω ότι πολλοί κριτικοί απλώς έλεγαν, δεν ήμασταν της μόδας. Οι IRON MAIDEN δεν είναι της μόδας. Αυτό ήταν. Οπότε βγαίνουν όλα αυτά τα νέα συγκροτήματα και μπορεί να παίζουν πιο γρήγορα και να φωνάζουν ή να ουρλιάζουν ή οτιδήποτε, να φορούν διαφορετικά ρούχα. Και αυτοί οι άνθρωποι είναι απλώς κακοί. Θέλουν οι παλιοί να εξαφανιστούν, τα παλιά συγκροτήματα. Α, ας κάνουμε χώρο για αυτούς. Έτσι ήταν πολλοί δημοσιογράφοι στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις ΗΠΑ. Α, όχι, θέλουμε να ακούμε μόνο για τα νέα πράγματα. Οπότε δεν νομίζω ότι είναι τόσο θέμα ότι δεν το κατάλαβαν. Και πραγματικά δεν νομίζω ότι οι απόψεις των δημοσιογράφων αξίζουν απολύτως τίποτα. Το πιο σημαντικό πράγμα είναι οι οπαδοί. Αυτό είναι όλο. Οι οπαδοί που αγοράζουν τον δίσκο έχουν γνώμη. Ναι, νιώθεις ότι δεν πήρες αυτό που άξιζαν τα χρήματά σου. Νιώθεις ότι πήρες έναν κακό δίσκο. Εντάξει, αυτή είναι η άποψή σου. Εκτιμώ το γεγονός ότι πραγματικά δεσμεύτηκες με το συγκρότημα, το υποστήριξες και ξόδεψες τα χρήματά σου γι’ αυτό.
Αλλά και εκείνοι οι δημοσιογράφοι που έθαψαν το “Virtual XI” και το “X-Factor”, δεν νομίζω ότι κάποιος από αυτούς πραγματικά τα άκουσε. Ξέρεις, για μένα, στον δικό μου κόσμο, μισώ να βρίσκομαι στη θέση όπου μου ζητούν τη γνώμη μου για συγκροτήματα, επειδή για να δώσω μια δίκαιη άποψη, πρέπει να ακούσεις αυτό το άλμπουμ τέσσερις φορές. Επειδή χρειάζονται έξι μήνες, ίσως και ένας χρόνος για να το φτιάξεις, ξέρεις, μερικοί μήνες. Οπότε όλη αυτή η δουλειά που έχεις βάλει μέσα σε αυτό δεν μπορεί να κριθεί μέσα σε μία ώρα. Μου πήρε έναν χρόνο να το φτιάξω. Δεν γίνεται να καταλάβεις, να ακούσεις και να αναγνωρίσεις όλα τα διαφορετικά πράγματα που συμβαίνουν εκεί μέσα με μία ακρόαση. Οπότε βασικά αυτό που έκαναν αυτοί οι ηλίθιοι δημοσιογράφοι ήταν απλώς να λένε, και κάποιους από αυτούς ξέρω ότι δεν άκουσαν καν ολόκληρο το άλμπουμ, «Α, λοιπόν, είναι απλώς ένας δίσκος των MAIDEN. Τελείωσαν. Πάει, τελείωσε. Ας τους θάψουμε». Οπότε πραγματικά δεν νομίζω ότι οι δημοσιογράφοι εκείνη την εποχή δεν αντιλήφθηκαν κάτι. Νομίζω ότι ήταν απλώς κακοί και ήθελαν να τελειώσουν οι MAIDEN, λες και αυτό θα δημιουργούσε χώρο για άλλα συγκροτήματα που προτιμούσαν. Και δεν νομίζω ότι αυτό είναι αλήθεια καθόλου.
Νομίζω ότι για μένα, ως οπαδό της metal μουσικής και ως οπαδό, ήμουν οπαδός των MAIDEN και πριν, ξέρεις, ακόμα τα ακούω. Όχι τόσο πολύ όσο παλιά, λόγω όλων των συναισθημάτων, αλλά ακόμα ακούω τους METALLICA και υπάρχουν νέα συγκροτήματα που ακούω. Δεν θα μπορούσα καν να διανοηθώ να ακούσω ένα άλμπουμ μόνο μία φορά αν ήταν από έναν σημαντικό καλλιτέχνη. Οπότε δεν νομίζω ότι δεν αντιλήφθηκαν κάτι. Απλώς νομίζω ότι ήθελαν να πεθάνουν οι MAIDEN. Και φυσικά, οι μόνοι άνθρωποι που μπορούν να σκοτώσουν τους MAIDEN είναι οι οπαδοί. Και ο τρόπος που το κάνουν είναι να σταματήσουν να πηγαίνουν να τους βλέπουν. Και αυτό δεν συνέβη, έτσι δεν είναι; Οπότε η γνώμη των δημοσιογράφων δεν σήμαινε τίποτα. Η γνώμη των οπαδών σημαίνει τα πάντα. Και δεν το κάνω για καλές κριτικές ή για να αρέσω στους δημοσιογράφους. Το κάνω για να μπορώ να στέκομαι πάνω στη σκηνή μπροστά στους οπαδούς και να τραγουδάω μαζί τους τα τραγούδια μου που έχω γράψει ή στη συγγραφή των οποίων έχω συμμετάσχει με τους MAIDEN, να τραγουδάω αυτά τα σπουδαία τραγούδια μαζί με τους οπαδούς. Γι’ αυτό το κάνω. Αυτό είναι που με έβαλε σε αυτό το ταξίδι. Οπότε πραγματικά δεν δίνω δεκάρα για το τι σκέφτονται οι δημοσιογράφοι.
Πιστεύεις ότι μερικές φορές κάποιοι δημοσιογράφοι που δεν ήταν απλώς κακοί ή κάποιοι οπαδοί απλώς δεν ήταν διατεθειμένοι να αποδεχτούν κανέναν μετά τον Bruce Dickinson;
Ναι, νομίζω, ξέρεις, αν ο Bruce είχε πεθάνει, τότε ίσως να ήταν λίγο πιο ανοιχτοί. Αλλά ευτυχώς, ξέρεις, ο Bruce, με την υγεία του, δεν είχε κανένα μεγάλο πρόβλημα υγείας. Και ο Bruce έχει επιβιώσει από τα πάντα. Η φωνή του είναι υπέροχη. Και η εμφάνισή του είναι απολύτως εξαιρετική. Αλλά νομίζω ότι όταν το αγαπημένο σου… Ερωτεύεσαι ένα συγκρότημα με έναν τραγουδιστή και η φωνή είναι μια τόσο μεγάλη αλλαγή. Επειδή είναι το πρώτο πράγμα που ακούει ο καθένας. Είναι το πρώτο πράγμα που ακούμε. Οπότε αν πρέπει να συνηθίσεις μια νέα φωνή στο αγαπημένο σου συγκρότημα και δεν ήθελες να φύγει ο τραγουδιστής σου, δεν το ήθελες αυτό, απλώς δεν πρόκειται να είσαι ανοιχτός σε αυτό. Είναι πολύ δύσκολο. Πολλοί οπαδοί ήταν ανοιχτοί. Μου έδωσαν πολλή υποστήριξη ως νέος τραγουδιστής. Αλλά υπήρχαν και άλλοι οπαδοί που απλώς δεν μπορούσαν να δεχτούν αυτή την αλλαγή και δυσκολεύτηκαν. Δεν το ήθελαν. Και δεν είχαν καμία επιλογή σε αυτό. Αυτό ήταν. Και νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο. Για μένα, ξέρεις, λατρεύω τον Bon Scott. Και, ξέρεις, ήμουν ανοιχτός στον Brian Johnson επειδή ήταν αδύνατο να υπάρξει άλλο άλμπουμ των AC/DC με τον Bon Scott. Λατρεύω τον Dave Lee Roth με τους VAN HALEN. Δεν
ήμουν ανοιχτός στον Sammy Hagar με τους VAN HALEN.
Οπότε καταλαβαίνω πώς νιώθουν οι οπαδοί σε αυτή την κατάσταση. Και έχει περάσει πολύς καιρός τώρα. Και υπάρχουν άνθρωποι που… Υπάρχουν νέοι οπαδοί τώρα και υπάρχουν πολλοί οπαδοί για τους οποίους ήμουν ο πρώτος τραγουδιστής που γνώρισαν στους MAIDEN. Και είμαι πάντα στην καρδιά τους. Και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Και επίσης, υπάρχουν οπαδοί που δεν άκουσαν ποτέ πραγματικά εκείνα τα άλμπουμ τότε. Παλιοί οπαδοί που λένε, «Α, δεν τα άκουσα. Δεν τα ήθελα». Και μετά γυρίζουν πίσω και λένε, «Λοιπόν, έχω ακούσει τα πάντα εκτός από αυτά. Είναι τα μόνα που δεν έχω ακούσει σωστά». Και μετά ανακαλύπτουν όλη αυτή τη σπουδαία μουσική. Οι άνθρωποι βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά. Οπότε είναι ένας διαφορετικός τρόπος να τα βλέπεις. Και νομίζω ότι τώρα υπάρχει μια μεγάλη αλλαγή στον τρόπο που σκέφτονται οι άνθρωποι. Και πολλοί οπαδοί τώρα νιώθουν νοσταλγία για τη δική μου εποχή με το συγκρότημα. Και δεν παίζω αυτά τα τραγούδια με τον ίδιο τρόπο όπως στον δίσκο. Δεν προσπαθώ να το κάνω. Δεν είναι το στυλ μου. Δεν είναι Blaze Bayley. Όταν έρχεσαι να δεις τον Blaze Bayley στο IRON MAIDEN Anniversary, τα τραγούδια είναι ελαφρώς διαφορετικά. Τα παίζω όπως είμαι τώρα, με τη φωνή που έχω τώρα, με το συγκρότημα που έχω τώρα. Λέμε, ξέρεις κάτι; Εντάξει, αυτό είναι ένα παλιό τραγούδι, αλλά δεν θα έχω καθόλου keyboards στο τραγούδι. Αυτό είναι όλο. Επειδή αυτά υπάρχουν στον δίσκο. Δεν τα θέλω. Και υπάρχουν κάποια σημεία όπου οι μελωδικές κιθάρες ήταν σε μια οκτάβα. Και λέω, ξέρεις κάτι; Νομίζω ότι θα προτιμούσα να έχω μια αρμονική κιθάρα εδώ. Ακούγεται πιο κλασικά MAIDEN. Και μου αρέσει η αρμονία. Οπότε μερικές μικρές αλλαγές. Και μέχρι στιγμής, όλοι οι οπαδοί που ήρθαν να με δουν, λένε, λοιπόν, τα τραγούδια ακούγονται υπέροχα, αλλά όντως ακούγονται φρέσκα. Οπότε έχει λειτουργήσει πολύ καλά, και η φωνή μου είναι τόσο, τόσο διαφορετική. Τότε μάθαινα να τραγουδάω με έναν νέο τρόπο. Ανακάλυψα ένα επιπλέον κομμάτι της φωνής μου, ή ο Steve Harris ανακάλυψε αυτό το επιπλέον κομμάτι της φωνής μου που δεν ήξερα ότι είχα. Και με τα χρόνια, αυτό δυνάμωσε, έγινε μέρος του στυλ μου και είναι ένα υπέροχο συναίσθημα.
Ήμουν έτοιμος να σε ρωτήσω γι’ αυτή την επαναξιολόγηση, θα μπορούσα να πω, του “X-Factor” και του “Virtual XI”, επειδή νομίζω ότι η νεότερη γενιά των οπαδών βλέπει αυτά τα άλμπουμ πιο θετικά σήμερα. Τα επαναξιολογεί, και δεν είναι μόνο δική μου άποψη, είναι και δική σου αίσθηση, κάτι που είναι υπέροχο. Αν μπορούσες να ηχογραφήσεις ξανά ένα τραγούδι από την εποχή σου στους MAIDEN σήμερα, ποιο θα ήταν και γιατί;
Ξέρεις, αυτή είναι μια πολύ δύσκολη ερώτηση, επειδή εκείνη την εποχή βάζεις τα πάντα σε αυτό. Δεν ξέρω, ποιο είναι το setlist; Νομίζω ίσως το “Educated Fool”. Η φωνή μου είναι τόσο διαφορετική από τότε που το ηχογράφησα στο στούντιο. “I’m an educated fool, and I
don’t know what it is I’m supposed to do about this”. Η φωνή μου τώρα, όταν το κάνουμε στις πρόβες και το παίζουμε live, νιώθω ότι έχει πολύ περισσότερο νόημα τώρα απ’ ό,τι τότε.
Και έχω ηχογραφήσει το “Judgment of Heaven” live σε μερικές συναυλίες μου και το έβαλα
σε ένα άλμπουμ, και αυτό είναι ένα από εκείνα που νιώθεις ότι είναι τεράστιο, έχει τόσα πολλά μέσα του. Και νιώθω ότι έχει ωφεληθεί από το πώς η φωνή μου έχει ωριμάσει και εξελιχθεί.
Τι πρέπει να περιμένουμε από την εμφάνισή σου στο Rock Hard Festival στην Ελλάδα;
Λοιπόν, θα είμαι υπερβολικά ενθουσιασμένος, οπότε μπορεί να ξεχάσω όλους τους στίχους. Λατρεύω την Ελλάδα, λατρεύω να έρχομαι και να παίζω στην Ελλάδα. Είναι το πρώτο μου ελληνικό φεστιβάλ, οπότε είμαι απλώς πολύ, πολύ ενθουσιασμένος. Και θα ήθελα απλώς να πω, «Ευχαριστώ» σε όλους τους Έλληνες οπαδούς μου για την υποστήριξη και την ενθάρρυνση που μου έχουν δώσει. Για τόσα πολλά χρόνια, η Ελλάδα ήταν πάντα ένα σπίτι για μένα, ένα μέρος όπου ερχόμουν να παίξω. Οπότε, ευχαριστώ πάρα πολύ όλους για όλη σας την υποστήριξη, και μπορείτε να περιμένετε ένα set γεμάτο πάθος.
Σάκης Φράγκος
