BLACK FATE – “Between Visions & Lies” (Ulterium Records)












    Οι Λαρισινοί BLACK FATE, πάντα υπήρξαν από τις αγαπημένες underground μπάντες της χώρας μας. Υπάρχουν από το 1990, μέχρι τώρα όμως είχαν καταφέρει να βγάλουν μόνο δύο δίσκους και μία συλλογή που περιέχει τα demo τους. Στις τάξεις τους, φρόντισαν να πάρουν έναν από τους κορυφαίους εγχώριους κιθαρίστες της γενιάς του, τον Gus Drax (πιο γνωστό από τη συμμετοχή του στους BIOMECHANICAL, εκτός των άλλων), ενώ στα φωνητικά υπάρχει μία από τις καλύτερες φωνές μελωδικού metal που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια και ακούει στο όνομα Βασίλης Γεωργίου. Πριν μερικά χρόνια, όταν οι KAMELOT έψαχναν τραγουδιστή για να αντικαταστήσουν τον Roy Khan, είχαμε ακούσει ότι ένας από τους υποψηφίους ήταν και ο Γεωργίου. Τελικά δεν ξέρω τι πήγε στραβά και οι KAMELOT πήραν τον Karevik, έχω την εντύπωση όμως ότι έκαναν λάθος με την επιλογή τους, μας έδωσαν όμως την ευκαιρία να ακούσουμε έναν εξαιρετικό δίσκο μελωδικού heavy metal, από συμπατριώτες μας κιόλας…

    Το “Between visions & lies”, είναι ένας από τους καλύτερους δίσκους του ιδιώματος που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια, με καταπληκτικά φωνητικά (που μοιάζουν πάρα πολύ με τον Khan, αλλά αυτό δεν είναι ελάττωμα, αφού δεν έχω ακούσει κανέναν άλλο να προσεγγίζει το μεγαλείο του), πολύ καλές κιθάρες (που δεν το παρακάνουν), αλλά και συνθέσεις που μένουν στο μυαλό. Ακούγοντας πριν από μήνες το “Rhymes of a false orchestra”, έπαθα σοκ. Δεν πίστευα όμως, ότι θα μπορούσαν να έχουν κι άλλα τόσο καλά τραγούδια στο δίσκο τους, όπως το “Lines in the sand” , το “Into the night” ή το “Call of the wild”. Οι πρωταρχικές επιρροές προέρχονται από τους KAMELOT και τους CONCEPTION, αλλά ακούμε και πολύ DREAM THEATER και EVERGREY και γιατί όχι και SYMPHONY X. Η μοναδική μου ένσταση είναι τα τύμπανα που σε μερικά σημεία δεν ακούγονται τόσο καλά από θέμα παραγωγής ίσως… Είναι όμως εντελώς αμελητέο μπροστά σ’ αυτήν την πανδαισία μελωδιών που ακούω τους τελευταίους δύο μήνες που έχω το άλμπουμ στα χέρια μου. Δεν είμαι από τους τύπους που θέλουν με το ζόρι να υποστηρίζουν τα ελληνικά συγκροτήματα, είναι δεν είναι καλά.

    Είμαι από τους τύπους που θέλουν να ακούνε ωραία μουσική, ανεξαρτήτου προελεύσεως. Και οι BLACK FATE, μου έδωσαν εξαιρετική μουσική για τα γούστα μου. Το ότι είναι συμπατριώτες μας, τους δίνει κι έναν πόντο ακόμα. Περιμένω πολλά στο μέλλον απ’ αυτούς. Έχουν ανεβάσει επικίνδυνα τον πήχη. Όσοι ακούτε τα γκρουπ που προανέφερα, μην κάνετε το λάθος και δεν τους δώσετε σημασία…

    8,5 / 10

    Σάκης Φράγκος

    LEAVE A REPLY

    Please enter your comment!
    Please enter your name here