HORNA – “Hengen Tulet” (World Terror Committee)









    >








    Έπειτα από τους ARCHGOAT και τους CLANDESTINE BLAZE ήρθε η σειρά για μια ακόμη από τις μεγάλες black metal μπάντες της Φινλανδίας να κυκλοφορήσει καινούργιο δίσκο φέτος. Επιστρέφοντας στους κανονικούς τους ρυθμούς, έπειτα από ένα διάστημα πέντε ετών που μεσολάβησε μέχρι το προηγούμενο, εξαιρετικό “Askel lähempänä Saatanaa”, το “Hengen Tulet” έρχεται δυόμισι χρόνια μετά ως άξια προσθήκη στην εντυπωσιακή αν μη τι άλλο δισκογραφία των HORNA.

    Το ένατο άλμπουμ στην πορεία των Φιλανδών γιγάντων αποτελεί το δεύτερο γι’αυτή τους την τρίτη περίοδο, αν ορίσουμε τις διαφορετικές περιόδους ανάλογα με τον frontman, και όπως θα περίμενε κανείς, δεν φέρνει και πολλά καινούργια πράγματα στο τραπέζι, κάτι το οποίο μάλλον καλό είναι. Η ήχος παραμένει σκονισμένος, ο Spellgoth δικαιώνει για άλλη μια φορά την θέση του πίσω από το μικρόφωνο, αν και ελαφρώς πιο συγκρατημένος σε σχέση με τις ερμηνείες του στο “Askel lähempänä Saatanaa”, ενώ όπως πάντα τα riffs του Shatraug προφανώς και είναι όλο το ζουμί. Μπορεί σε στιγμές να φαίνεται ότι είναι γραμμένα στον αυτόματο, αλλά είναι πραγματικά εντυπωσιακό πώς αυτός ο άνθρωπος με τη συχνότητα που κυκλοφορεί δουλειές με τις διάφορες μπάντες/projects του τόσα χρόνια τώρα, όχι μόνο δεν έχει καεί αλλά καταφέρνει να διατηρεί την ποιότητα σε υψηλά επίπεδα. Αυτή τη φορά η μελωδική πλευρά έχει λίγο καταλαγιάσει για χάρη πιο πρωτόγονων και thrash-y κιθαρισμών, προσδίδοντας μια νότα αλητείας παραπάνω, κάτι για το οποίο είναι άλλωστε γνωστοί οι HORNA. Υπάρχουν όμως φυσικά και οι χαρακτηριστικές, μυστικιστικές μελωδίες, κυρίως στο δεύτερο μισό του δίσκου, όπου τα πράγματα κάπως χαλαρώνουν.  

    Άλλο ένα κλασικό λοιπόν άλμπουμ HORNA, με τις μελωδίες τους, τις punk-ίλες του, την παραδοσιακή, old school αισθητική του και όλα τα χαρακτηριστικά τα οποία τους έκαναν αυτούς που είναι. Και αν κανείς αναρωτηθεί ποιός είναι ο λόγος για ακόμη ένα τέτοιο άλμπουμ, το χαμόγελο που σχηματίζεται αυτόματα στο πρόσωπο όταν πρωτοακούς riffs σαν αυτά του “Amadriada” ή του “Saatanalle” είναι η απάντηση. Οι Φιλανδοί βρίσκονται σε πολύ καλή κατάσταση και μακάρι να συνεχίσουν έτσι, γιατί παρότι γνωρίζεις ότι έχεις συναντήσει και καλύτερες δουλειές, άλμπουμ σαν  το “Hengen Tulet” νιώθουν οικεία και αυθεντικά, από αυτά που πραγματικά χαίρεσαι ν’ ακούς.

    7 / 10

    Νίκος Χασούρας

    LEAVE A REPLY

    Please enter your comment!
    Please enter your name here