"/>
Όταν ξεκινούσε ο Jim Mutilator το δικό του σχήμα πριν από 7 χρόνια είχε ένα όραμα που μετουσιωνόταν βήμα-βήμα με κάθε κυκλοφορία τους. Ο συγκερασμός των αμιγώς heavy metal στοιχείων με τα αντίστοιχα black metal ήταν όλα στο πνεύμα του επονομαζόμενου Hellenic black metal. Το “Blazing inferno” πριν δύο χρόνια ήταν ουσιαστικά το προαπαιτούμενο βήμα ώστε να επιτευχθεί η απόλυτη ισορροπία ανάμεσα σε αυτά τα δύο στοιχεία.
Κάπως έτσι οι YOTH IRIA στο τρίτο full length άλμπουμ τους αποκτούν την ηχητική ταυτότητα που ήθελε εξ αρχής ο ηγέτης τους. Τα ενιαία στοιχεία που διαπνέουν τα δέκα μέρη του δίσκου φέρνουν απολύτως ελεγχόμενα ξεσπάσματα στους ρυθμούς με τις μελωδικές lead κιθάρες που οδηγούν συνολικά τον δίσκο. Τα παραδοσιακά όργανα εμπλουτίζουν μόνο τα σημεία που ταιριάζουν χωρίς να αποδίδουν μια συγκεκριμένη ταυτότητα στο γκρουπ όπως συνηθίζεται. Ενδεικτική είναι η συνένωση της λύρας με τους mid tempo ρυθμούς στο “Give ’em my beautiful hell” είναι απόλυτα αρμονική, δημιουργώντας ένα ηχητικό πλαίσιο ολοκληρωμένο.
Εκείνο, όμως, που καθιστά τον δίσκο πολυεπίπεδο πέρα από τη μουσική του μορφή είναι η αρμονική συνύπαρξη καθαρών και ακραίων φωνητικών με μελωδικές γραμμές από τον He όπως στο “3am”. Το γεγονός αυτό μετατρέπει τις συνθέσεις σε τραγούδια, έχοντας μαεστρική δομή που δεν ξεπερνά τα 5 λεπτά και καθηλώνει σε κάθε ακρόαση του το “Gone with the devil”. Αυτό το γεγονός οφείλεται στην ικανότητά τους να εμπλουτίζουν κάθε σημείο των τραγουδιών, δίνοντας συμπυκνωμένα τις ιδέες τους χωρίς να κουράζουν ούτε μια στιγμή. Το τελικό αποτέλεσμα δεν θα μπορούσε να είναι ακριβώς τόσο πειστικό αν δεν έδινε ο ηγέτης τους τον απαραίτητο χώρο σε όλους τους μουσικούς της μπάντας. Ο Mutilator μαζί με τον Νικόλα Περλεπέ που ανέλαβε και την παραγωγή, δημιούργησε ένα ηχητικό σύμπαν που απομακρύνεται από τα στερεότυπα του ελληνικού black metal, αγκαλιάζοντας κάθε πτυχή του κλασικού metal όπως συμβαίνει στο “Blessed be he who enters”.
Η οπτικοποίηση του “The blind eye of Antichrist” ανέδειξε πλήρως την στιχουργική τους διαβολική φιλοσοφία με τον Ορέστη Οικονομόπουλο να δείχνει και τις υποκριτικές του ικανότητες. Αναμφίβολα είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις που ένα video clip αντικατοπτρίζει πλήρως ένα συγκρότημα και όχι απλά να αναδείξει ένα τραγούδι. Η επιλογή του συγκεκριμένου κομματιού για video clip ως προάγγελο της κυκλοφορίας του δίσκου δείχνει ότι τόλμησαν να επανασυστηθούν, μιας και είναι το πιο πολύπλευρο κομμάτι του δίσκου με τη χρήση και μέρους του “Pobedna pesma”, που είναι σέρβικο ορθόδοξο τραγούδι.
Ακυρώνοντας κάθε ταμπέλα που θα μπορούσε να τους περιορίσει και μετουσιώνοντας τις ιδέες τους σε ολοκληρωμένα τραγούδια, οι YOTH IRIA μπαίνουν στα μεγάλα σαλόνια της μουσικής βιομηχανίας χωρίς να χάνουν την ταυτότητά τους. Αυτό είναι, ίσως, και το μεγαλύτερο επίτευγμα αυτής της κυκλοφορίας και θα ακουστεί από ακροατές από όλο το φάσμα της σκληρής μουσικής. Προσωπικά ανυπομονώ να τους δω live να αποδίδουν τα νέα τους τραγούδια με τον Ορέστη Οικονομόπουλο, που είναι για μένα ο καλύτερος frontman της ευρύτερης μαυρομεταλικής σκηνής σε παγκόσμιο επίπεδο.
9 / 10
Λευτέρης Τσουρέας
