"/>
Η ούτως ή άλλως διχασμένη βάση οπαδών των CRADLE OF FILTH, με το “Nymphetamine” έφτασε στο «ως εδώ και μη παραπέρα» της, όμως το άλμπουμ, το οποίο εντέλει αποτέλεσε εμπορική επιτυχία, έφερε νέο κόσμο στο συγκρότημα, διαφορετικό μεν, αλλά τελικά λειτούργησε ανανεωτικά για το ίδιο το σχήμα το οποίο εμφανώς ακολουθούσε την δική του πορεία, χτίζοντας κάτι δικό του, πάνω στην μουσική βάση που το ίδιο έθεσε.
Τι συναντά κανείς όμως στο “Nymphetamine”; Μια ποικιλία από όμορφα κομμάτια, τα οποία είναι σαφώς αρκετά μακρύτερα από το μαυρομεταλλικό παρελθόν της μπάντας, παρόλα αυτά, αρκετά «πιασάρικα», με όμορφη και επιβλητική την φιλική παρουσία της Liv Kristine (Ex- THEATRE OF TRAGEDY) αλλά και του γνωστού «Pinhead» Doug Bradley του HELLRAISER ως αφηγητή. Αξιοσημείωτος ο διάχυτος «άρρωστος» ερωτισμός σε όλο το άλμπουμ και το σχεδόν ερωτικό παιχνίδι του θανάτου και της ζωής μέσα στις βαμπιρικές σκιές που τόσο όμορφα ξέρουν να απλώνουν οι FILTH σε κάθε μα κάθε δουλειά τους.
Το “Nymphetamine”, κατηγορήθηκε πολύ όταν κυκλοφόρησε, ως «ξεπουλημένο», ως «ψεύτικο». Δεν είναι η πρώτη φορά που η μουσική ενός σχήματος, γίνεται αποδέκτης τέτοιων χαρακτηρισμών, απλά γιατί είναι διαφορετική από αυτήν που ήθελε ο μέσος οπαδός τους. Παρόλα αυτά, φυσικά και η μουσική που μας αρέσει ή όχι είναι ξεκάθαρα θέμα προσωπικού γούστου, το άλμπουμ όμως, μακριά από «ταμπέλες» ειδών και υποκατηγοριών, μόνο κακό δεν είναι. Έχει την οπτική του και την υποστηρίζει με επαγγελματισμό και μεράκι στο έπακρο. Άραγε το δικαίωσε ο χρόνος;
Φανούρης Εξηνταβελόνης
