A day to remember… 31/8 [MASTODON]

0
2








"/>



H συνέχεια τους βρίσκει μονίμως στο δρόμο. Στην Ευρώπη στα πλαίσια της Τhe Unholy Alliance tour μαζί με τους SLIPKNOT, SLAYER και HATEBREED, ακολουθούν τους δεύτερους στη Jagermeister Music Tour μαζί με τους KILLSWITCH ENGAGE στις Η.Π.Α, περιοδεύουν στην Ιαπωνία μαζί με τους CONVERGE και ISIS και καταλήγουν να ανοίγουν για τους IRON MAIDEN. Από τους τελευταίους σταθμούς της περιοδείας ήταν και παρθενική εμφάνιση των MASTODON στη χώρα μας (9/12/2005) στα πλαίσια του πρώτου release party της έντυπης μορφής του ελληνικού Rock Hard.

Did you know that:

  • Στo εξώφυλλο και στο ένθετο του “Leviathan” που έχει επιμεληθεί ο Paul Romano, υπάρχουν αναφορές στην απεικόνιση του Φάρου της Αλεξάνδρειας από τον Ολλανδό Maarten van Heemskerck και στο φημισμένο πίνακα του Ιάπωνα χαράκτη/καλλιτέχνη Hocusai, “The Great Wave off Kanagawa”.
  • Για την προώθηση του δίσκου γυρίστηκαν τα αντίστοιχα video για τα “Iron tusk”, “Blood and thunder” και “Seabeast” όπου στο τελευταίο -αν και δεν φαίνεται καθαρά- ο Troy Sanders φοράει μπλουζάκι που αγόρασε από μαγαζί με τουριστικά είδη στο Μοναστηράκι την επόμενη μέρα από τη συναυλία τους στην Ελλάδα.
  • Η ιδέα του Brann Dailor για το concept του Moby-Dick του ήρθε καθώς διάβαζε το ομότιτλο βιβλίο σε μία πτήση από την Hawaii στο Λονδίνο. Οπαδός ο ίδιος των concept δίσκων όπως αυτών των GENESIS και KING DIAMOND θεώρησε πως ήταν καλή ιδέα να έχουν την ιστορία του Moby-Dick ως κατευθυντήρια γραμμή για τη μουσική και τους στίχους. Όταν απευθύνθηκε στα υπόλοιπα μέλη προτείνοντας τους την ιδέα που είχε, ένα από τα επιχειρήματά του ήταν πως o Moby-Dick αναφέρεται στο βιβλίο ως sea-salt mastodon και πως το άλμπουμ θα είχε ναυτικό θέμα και το συγκρότημα θα ήταν το πλήρωμα του πλοίου, ο Ahab με λίγα λόγια και το επίκεντρο θα είναι το ταξίδι, μια ιδέα που θα αντανακλούσε την εξαντλητική πτυχή της περιοδείας κάνοντας πολλούς παραλληλισμούς μεταξύ του τρόπου ζωής τους και του βιβλίου.
  • Το τραγούδι που κλείνει το άλμπουμ με τίτλο “Joseph Merrick”, πρόκειται για ένα instrumental παραπλήσιο των αντίστοιχων ακουστικών στιγμών των LED ZEPPELIN με τον τίτλο να προέρχεται από τo όνομα ενός Άγγλου πολίτη που έζησε τον 18ο αιώνα ο οποίος έπασχε από μία σπάνια διαταραχή που ονομάζεται Σύνδρομο του Πρωτέα, μία εξαιρετικά σπάνια και πολύπλοκη διαταραχή που χαρακτηρίζεται από δυσμορφία και δυσπλασίες του σώματος. Η ζωή του Merrick αποτυπώθηκε στην κινηματογραφική ταινία “The Elephant Man” του σκηνοθέτη David Lynch, με τον τίτλο να δανείζονται οι MASTODON για το αντίστοιχο instrumental που κλείνει το “Remission” και αποτελεί μία από τις αγαπημένες ταινία του Brann Dailor.
  • Ο Brann Dailor πάντα ήθελε να συνεργαστεί με τον Scott Kelly o οποίος του είχε ζητήσει αρκετές φορές από πλευρά του να συνεργαστούν σε κάποιο από τα solo project του. Με αφορμή ένα σημείο στο “Aqua dementia” που θύμιζε αρκετά τους NEUROSIS, το βασικό του συγκρότημα, του ζήτησαν αν θέλει να συμμετάσχει γράφοντας μάλιστα ο ίδιος του στίχους που θα τραγουδούσε. Στην περίπτωση του Neil Fallon, οι MASTODON είχαν περιοδεύσει αρκετές φορές με τους CLUTCH στο παρελθόν κι έψαχναν αφορμή για τον βάλουν κάπου να τραγουδήσει γιατί τους άρεσε αρκετά η φωνή του και θεώρησαν πως το “Blood and thunder” ήταν το ιδανικό τραγούδι γι’ αυτόν.
  • Το “Iron tusk” συμπεριλήφθηκε στο soundtrack των video game “Tony Hawk’s American wasteland” και “NHL 2K9” ενώ το “Blood and thunder” στα “Need for speed: Most wanted, “Project Gotham racing 3”, “Saints row, “Drummania V2” και “Guitarfreaks V2” και φυσικά στο Guitar Hero: Metallica. «Πάντα θα υπάρχουν αυτοί που θέλουν να σου πετάξουν αυγά λέγοντάς σου ότι ξεπουλήθηκες επειδή έπαιξες στο MTV ή ότι τα τραγούδια μας υπάρχουν σε soundtrack. Ε, φίλε! Πρέπει να αγοράσω νέο παντελόνι και ρούχα. Δεν μπορώ να μένω συνέχεια σε μία τρύπα όπως εδώ και να κάνω το ίδιο πράγμα κάθε νύχτα. Δεν είμαστε πλούσιοι. Δεν έχω μία αυτή τη στιγμή στο πορτοφόλι μου». Αυτά μας είχε πει σε συνέντευξή του ο κιθαρίστας Bill Kelliher στα backstage του Mean Fiddler στο Λονδίνο λίγα λεπτά πριν την εμφάνισή τους στις 16 Φεβρουαρίου 2005.
  • Στην ίδια συνέντευξη όταν τον ρωτήσαμε αν τους είχε προσεγγίσει κάποια πολυεθνική δισκογραφική εταιρεία μέχρι τότε, ο έτερος κιθαρίστας, Brent Hinds μας ενημέρωσε πως το φαγητό που βρισκόταν στο τραπέζι, τους το είχε φέρει κάποιος από την Warner, εταιρεία με την οποία υπέγραψαν μετά από λίγους μήνες και ανήκουν στο roster της μέχρι και σήμερα. Άλλες εταιρείες που είχαν έρθει σε επαφή μαζί τους ήταν η Capitol, Interscope και Sony.

Κώστας Αλατάς