"/>
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Load” – METALLICA
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1996
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Elektra
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Bob Rock
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά, κιθάρες – James Hetfield
Κιθάρες – Kirk Hammett
Μπάσο – Jason Newsted
Drums – Lars Ulrich
30 ΧΡΟΝΙΑ “LOAD”!
Τρίτη φορά που καλούμαι να γράψω για το έκτο άλμπουμ της αγαπημένης μου μπάντας στο κόσμο. Όχι ότι με χαλάει ποτέ να γράφω για Εκείνους, αλλά καταλαβαίνετε! Έγραψα insider με όσες περισσότερες πληροφορίες μπορούσα να βρω εκεί έξω, έγραψα και worst to best (σχετικά εύκολη αποστολή εν συγκρίσει με άλλες περιπτώσεις), το πλήρωμα του χρόνου ήρθε και για τα 30 στρογγυλά χρόνια του. Τρελαίνεσαι όταν διαβάζεις το νούμερο αρχικά, μια και ο γράφων είναι γεννημένος το 1990. Επιπλέον, συνειδητοποιείς πράγματα και καταστάσεις. Πρώτον, πόσο δύναται ένας δίσκος να μεγαλώσει στα αυτιά του κόσμου γενικά, είτε τον έμαθαν σε πραγματικό χρόνο είτε όχι. Δεύτερον, πως ένας δίσκος που είχε διχάσει τότε, αγκαλιάστηκε τόσο μα τόσο έντονα από μια ολόκληρη φουρνιά μπαντών (λέγε με heavy/stoner rock των τελευταίων 10-15 ετών) που εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια στον παγκόσμιο μουσικό χάρτη με έντονο κοινό από πίσω του.
To τελευταίο, το είδα πολύ μα πολύ πιο έντονα, στην εγχώρια εκπροσώπηση του ιδιώματος, με ανθρώπους να το θεωρούν ακόμα και το αγαπημένο τους. Κάτι που ενδεχομένως, έκανε πολλούς που το είδαν δει χλιαρά σε πραγματικό ή μη χρόνο, να του ξαναδώσουν μια ευκαιρία. Κάποιοι ανακάλυψαν έτσι, έναν δίσκο που είχε να προσφέρει πολύ πλούτο μουσικά μιλώντας. Κάποιοι εκτίμησαν αλλιώς τις σπουδαίες του στιγμές (γιατί έχει τέτοιες μπόλικες), αναγνωρίζοντας παράλληλα τις αδυναμίες του ως ο πρώτος μη τέλειος δίσκος των METALLICA. Κάποιοι ενώ καταλαβαίνουν γιατί βγήκε όπως βγήκε, δεν μπόρεσαν να το βάλουν ψηλά, ειδικά μετά από 5 χρόνια, ειδικά μετά το “Black album”, ειδικά με τα πράγματα που ειπώθηκαν (αχρείαστα κατά την άποψή μου), τω καιρώ εκείνω. H θέση μου είναι απλή, ξεκάθαρη και χωρίς πολλά πολλά: μου αρέσει ΠΟΛΥ το “Load”. Έχει fillers; ΝΑΙ! “Ronnie”, “Cure” και “Poor twisted me” αν δεν υπήρχαν, δεν νομίζω να στεναχωριόταν κάποιος, παρότι ακούγονται ευχάριστα στο σύνολο του δίσκου (σίγουρα πιο ευχάριστα από τα fillers του “ReLoad”). Έχει πολύ περισσότερες πολύ ωραίες στιγμές ως και κομματάρες στο σύνολο του; ΠΑΛΙ ΝΑΙ!
Από τα κρυφά χαρτιά τύπου “Thorn within” (βαρύ και στοιχειωμένο πέραν αμφιβολίας), “Wasting my hate”, “Ain’t my bitch” (εκπληκτικά βρώμικο άνοιγμα δίσκου – σηκώνει άνοιγμα μπύρας μόνο του) “The house Jack built” (βαρύ και μεθυσμένο) και “2Χ4” (ατόφια SABBATH-ίλα), στα συγκλονιστικά “Bleeding me”, “Mama said” και “The outlaw torn”, στο διαφορετικό “Hero of the day”, στα συναυλιακά αγαπημένα και δίκαια singles “King nothing” (τι έγινε όταν το παίξανε πριν ένα μήνα περίπου….) και “Until it sleeps”, το “Load” έχει πολλές κομματάρες για τον φιλόκαινο METALLICA-κια αλλά και μουσικόφιλο εν γένει. Βάλτε το να παίξει αγκαζέ με το “Deliverance” των παλιόφιλων CORROSION OF CONFORMITY, ή κάποιο από τα 2-3 πρώτα DANZIG και θα μερακλώσετε τα μάλα. Σας το υπογράφω. Το έχω κάνει.
30 χρόνια μετά, γίνανε πραγματικά, τόσα πολλά σχετικά με το “Load”. Τα τραγελαφικά σχόλια γύρω από τα κουρέματα και τις φωτογραφίες, δείχνουν πόσο γραφικοί είναι ορισμένοι (παρότι μπορώ να καταλάβω, για ποιον λόγο προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων), ανεξάρτητα από το άμα τους αρέσει ή όχι ο δίσκος. Οι ιαχές περί ξεπουλήματος για τον πιο πειραματικό δίσκο Τους (ως εκείνο το σημείο τουλάχιστον) είναι επιεικέστατο ανέκδοτο, μια και αν όντως ήθελαν συνειδητά να ξεπουληθούν, θα επέλεγαν πιο ασφαλή οδό, χωρίς πολλές πολλές εκπλήξεις. Και εκείνοι έκαναν το αντίθετο, με 70s αισθητική, με southern στοιχεία και τα ρέστα. Και τους βγήκε. Μετά αναρωτιέστε γιατί τους έχω ΤΟΣΟ ψηλά. Η συνέχεια λίγο πολύ γνωστή, τόσο με το υποδεέστερο δεύτερο μέρος όσο και με το τι ακολούθησε γενικότερα.
Did you know that?
– Η πρώτη από τις 4 χρονιές όπου οι METALLICA είχαν μια τουλάχιστον κυκλοφορία (χωρίς να μετράμε τα singles πριν και μετά). “Load” (1996), “ReLoad” (1997), “Cunning stunts” VHS (1998), “Garage inc” (1998), “S&M” (1999). 5 χρονιές, άμα μετράτε και το “I disappear” single του 2000.
– Δεύτερος σερί δίσκος με τον Bob Rock στη παραγωγή.
– Για μερακλήδες, το επετειακό boxset του δίσκου που κυκλοφόρησε πριν ένα χρόνο. Ειλικρινά, για μια ακόμα φορά, αποτελεί παράδειγμα του πως γίνεται σωστά.
Γιάννης Σαββίδης
