Monday, April 27, 2026




Home Blog Page 147

PENTAGRAM – Doom or doomed

0
Pentagram

Pentagram

“Stories unfold but they’ve all been told!”

Χαρακτηριστικός στίχος από τον ύμνο “Sign of the wolf” και απολύτως ταιριαστός με τούτο το μικρό κείμενο. Παίδες, δεν είμαι εδώ για να αραδιάσω πληροφορίες επί πληροφοριών για το πραγματικά ΤΕΡΑΣΤΙΟ group που έρχεται στη χώρα μας στα πλαίσια του Demon’s Gate Festival, για τελευταία μάλιστα φορά. Όποιος δε γνωρίζει έστω επιφανειακά τους PENTAGRAM, τότε μάλλον κάτι έχει πάρει στραβά στην πορεία του ως metalhead. Σε πολύ λίγες γραμμές, μιλάμε για μια από τις τρεις μεγαλύτερες doom metal μπάντες των Η.Π.Α (μαζί με τους TROUBLE και SAINT VITUS), για ένα θρυλικό group, επιδραστικό όσο λίγα, με αριστουργηματικούς δίσκους στο «οπλοστάσιό» του…

… και έναν από τους πιο εμβληματικούς frontmen που έχει δει το metal, τον Bobby Liebling. Να λοιπόν γιατί θα πάω στο Κύτταρο την 1η Οκτωβρίου. Για να αποχαιρετήσω καλλιτεχνικά (εννοείται, καλά να είναι ο άνθρωπος να ζήσει άλλα 200 χρόνια) έναν ιστορικό μουσικό, που μάλιστα ζήτησε ο ίδιος να συμπεριληφθεί η Αθήνα στην “The farewell tour”, ώστε να αποχαιρετίσει κι αυτός τους οπαδούς της μουσικής του. Η Αθήνα μάλιστα δε θα είναι η μοναδική «ελληνική» στάση της περιοδείας αυτής, καθώς την επομένη, ο Bobby και η παρέα του θα πετάξουν για Λευκωσία. Κύπριοι φίλοι, ξέρετε και εσείς τι πρέπει να κάνετε!

Και αν οι Κύπριοι θα έχουν τη χαρά να δουν τους καταπληκτικούς FRIENDS OF HELL και τους DARK POETRY ως support, εμείς εδώ θα δούμε τους ACID MAMMOTH. Που έχουν στα επτά χρόνια «ζωής», ήδη τέσσερεις δίσκους βαρύτατου, SABBATH-ικού doom και ο φετινός τους, αυτός που τιτλοφορείται “Supersonic Megafauna collision” (τι τίτλος!), συζητείται πολύ μεταξύ των οπαδών του είδους ως ο πιθανόν καλύτερός τους. Ταιριαστό support, ό,τι πρέπει για «ορεκτικό» για ένα τέτοιο live!

Αν έχεις δει τους PENTAGRAM ζωντανά, ξέρεις πολύ καλά τι να περιμένεις και αδημονείς για την 1η Οκτωβρίου. Θα είσαι εκεί. Αν όμως είσαι οπαδός της SABBATH-ίλας από όπου κι αν προέρχεται και μέχρι τώρα δηλώνεις άγνοια, τότε τι καλύτερο από το να μάθεις, πίνοντας μια μπύρα (ή και περισσότερες), καθώς ακούς φερέλπιδες νέους μαθητές τους και κυρίως, ένα συγκρότημα που με τη μουσική και τη στάση του, καθόρισε κατά πολύ αυτό που λέμε “doom metal”.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ LIVE.

Be forewarned.

Δημήτρης Τσέλλος

Weekly Metal Meltdown (14-20/9)

0
Weekly

Weekly

Weekly Metal Meltdown και αυτήν την εβδομάδα, με την ανασκόπηση των νέων τραγουδιών που κυκλοφόρησαν και από επερχόμενες κυκλοφορίες που περιμένουμε με ενδιαφέρον. Σ’ αυτήν την εκδοχή, παρουσιάζουμε μερικά από τα πιο πολυαναμενόμενα τραγούδια, που βγήκαν από τις 14 ως τις 20 Σεπτεμβρίου.

Innerwish
Photo by Dimitris Marinis

Ξεκινάμε με “τα δικά μας”, δηλαδή τις δύο σημαντικές ελληνικές κυκλοφορίες και πιο συγκεκριμένα να πάμε στους INNERWISH, που μας “ξετίναξαν”, με το “Sea of lies”, το τραγούδι/video clip με τον Hansi Kursch των BLIND GUARDIAN, στα guest φωνητικά. Τις λεπτομέρειες για το τραγούδι μπορείτε να τις διαβάσετε εδώ κι εδώ μπορείτε να διαβάσετε την προακρόαση του “Ash of eternal flame” από τον Θοδωρή Μηνιάτη.

Η επιστροφή των εγχώριων heavy rock πρωτοπόρων 1000mods είναι γεγονός! Μετά από τέσσερα χρόνια ασταμάτητων συναυλιών ανά τον κόσμο και συμμετοχών στα μεγαλύτερα festivals της Ευρώπης, το συγκρότημα από τη Κόρινθο επιστρέφει με το νέο άλμπουμ “Cheat Death”. Η κυκλοφορία του είναι προγραμματισμένη για τις 8 Νοεμβρίου 2024, μέσω της δικής τους Ouga Booga and the Mighty Oug Recordings, σε όλο τον κόσμο πλην των ΗΠΑ, όπου και κυκλοφορεί μέσω της Ripple Music.

Την έναρξη του νέου τους μουσικού ταξιδιού σηματοδοτεί το οκτάλεπτο single track “Overthrown” που ουσιαστικά επανασυστήνει το συγκρότημα, εν μέσω βαρέων μεταλλικών κιθαριστικών riffs, χορευτικών grooves και χαρακτηριστικών φωνητικών γραμμών που καρφώνονται στο μυαλό! Σε αυτό το πρώτο ηχητικό δείγμα του νέου άλμπουμ, οι 1000mods διανύουν τον δρόμο της ηχητικής εξέλιξης και διαφοροποίησης, όπως άλλωστε μας έχουν συνηθίσει.

Photo by Alessandro Solca

Μεγάλη κουβέντα έχει σηκώσει η διασκευή που έκαναν οι BODY COUNT στο “Comfortably numb” των PINK FLOYD,  που όπως φαίνεται θα υπάρχει και στο επερχόμενο άλμπουμ τους, “Merciless”, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 22 Νοεμβρίου από τη Century Media. Βέβαια, όταν συμμετέχει στο τραγούδι ο ίδιος ο David Gilmour, που δηλώνει ότι βρίσκει την εκτέλεση “ριζοσπαστική” και ότι έκαναν το τραγούδι σχετικό με την εποχή μας, λίγος λόγος μας πέφτει. Ιδιαίτερα όταν αναφέρει πως όταν ο Ice-T του ζήτησε την άδεια να χρησιμοποιήσει το τραγούδι, σκέφτηκε ο ίδιος να παίξει…

Photo by Heli Andrea

Την 1η Νοεμβρίου, αναμένεται να κυκλοφορήσει το “Friend of a phantom”, δηλαδή το νέο άλμπουμ των Δανο-Σουηδών VOLA, από τη Mascot Records. Ήταν σίγουρα πολύ ευχάριστη έκπληξη η συμμετοχή του τραγουδιστή των IN FLAMES, Anders Friden, στο “Cannibal”, που ανοίγει το δίσκο. Όπως αποδείχθηκε, ο Friden (όπως και ο κιθαρίστας Bjorn Gelotte), είναι μεγάλοι οπαδοί των VOLA, και το “ναι” ήταν πολύ εύκολο και για τη στούντιο εκτέλεση και για το video clip, που μπορούμε να δούμε.

Photo by Tanya Ghosh

Έχουμε αναφέρει ξανά ότι ο Devin Townsend στις 25 Οκτωβρίου θα κυκλοφορήσει το “PowerNerd”, το νέο άλμπουμ του, που αυτή τη φορά αποφάσισε να μην υπεραναλύει κάθε πτυχή του, με αποτέλεσμα να το συνθέσει σε μόλις 11 μέρες (νούμερα αδιανόητο γι’ αυτόν τον καλλιτέχνη). Το “Jainism”, είναι ένα ατμοσφαιρικό και συνάμα heavy τραγούδι που μόλις κυκλοφόρησε σε video.

 

Photo by Jussi Ratilainen

Δεν θα περίμενε κανείς από τους Φινλανδούς SWALLOW THE SUN κάτι λιγότερο από ένα τραγούδι που ονομάζεται “Melancholy”… Θα περιέχεται μέσα στο “Shining” (18/10 από τη Century Media) και είναι το τρίτο στη σειρά single του δίσκου.

Photo by VERMILLION

Ύστερα από 20 χρόνια σιωπής, οι TMG, το power trio γύρω από τον κιθαρίστα Tak Matsumoto (εξ ου και Tak Matsumoto Group, τα αρχικά), Jack Blades (NIGHT RANGER) και Eric Martin (MR. BIG) θα κυκλοφορήσει σε φυσική μορφή το “TMG II” στις 6 Δεκεμβρίου από τη Frontiers. Το single που θα ακούσουμε από κάτω, είναι το “Eternal flames” που έχει guest συμμετοχή από τις BABYMETAL, σε άλλη μία απροσδόκητη συνεργασία.

Photo by Chuck Brueckmann

Ο Mark Tremonti (CREED, ALTER BRIDGE), στη σόλο καριέρα του ως TREMONTI, εκτός από συνθέτης και κιθαρίστας, είναι και τραγουδιστής. Μετά από τρεις δεκαετίες στο σανίδι, 18 full length άλμπουμ και χιλιάδες συναυλίες, έχει έτοιμο τον έκτο σόλο δίσκο του, με τίτλο “The end will show us how”. Μπορεί να βγαίνει στις 10 Ιανουαρίου, έχουμε όμως διαθέσιμο ένα ακόμα single, το “The mother, the earth and I”.

Photo by Damiano Tarantino

Λίγο πριν το τέλος, βρίσκουμε τους Ιταλούς progsters, ATHENA XIX που αν σας θυμίζουν κάτι, ναι, είναι οι ΑΤΗΕΝΑ, του το 1998 κυκλοφόρησαν το “A new religion?” 26 χρόνια αργότερα και πάλι με τον Fabio Lione στα φωνητικά, έχουν έτοιμο για τις 25 Οκτωβρίου από τη Reigning Phoenix Music το “Everflow Part 1: Frames Of Humanity”. Το νέο τους single, είναι για το τραγούδι “I wish”, που έχει guest στα φωνητικά τον σπουδαίο Roy Khan (CONCEPTION).

Photo by Lena Lilith Angioni

Κλείνουμε με τους Δανούς STEEL INFERNO, οι οποίοι με το “The blitz”, που θα υπάρχει στο επερχόμενο “Rush of power”, μας δίνουν μία γερή δόση κλασικού μέταλλου στο ύφος των ACCEPT και JUDAS PRIEST.

Ραντεβού και πάλι σε λίγες μέρες με το ερχόμενο Weekly Metal Meltdown!

 

WINTERSUN – “Time II” (Nuclear Blast)

0
Wintersun

Wintersun

Αντικειμενικά υπάρχει μια δυσκολία όταν πρόκειται να πεις ή να γράψεις την άποψή σου για έναν νέο δίσκο, όταν μέσα σου υπάρχει προκατάληψη για αυτό που πας να ακούσεις. Στην περίπτωση των WINTERSUN και του νέου τους άλμπουμ “Time II”, με ότι έχει προηγηθεί, ήταν πολύ δύσκολο να μην είμαι καχύποπτος για την νέα δουλειά των Φινλανδών.

Αρχικά πιστεύω πως γενικά, η παραγωγή και η μίξη, παίζουν πάρα πολύ σημαντικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα που φτάνει στα αυτιά μας. Όμως, για εμένα πάντα, πιστεύω πως αυτό που παίζει πάντα ρόλο είναι το πρωτογενές υλικό. Οι συνθέσεις, τα τραγούδια που δημιουργεί ο καλλιτέχνης. Αν αυτά είναι κακού ή μέτριου επιπέδου, μια εξαιρετική παραγωγή σίγουρα θα τους δώσει κάτι, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αριστουργήματα.

Με γνώμονα αυτή την πεποίθηση, το όλο concept που πουλούσε ο ιθύνων νους του συγκροτήματος, Jari Maenpaa, δεν με έπειθε. Αναμφίβολα πιστεύω πως ο Jari είναι ένας πάρα πολύ καλός συνθέτης. Αλλά αυτό το crowdfunding που έκανε για να μαζέψει λεφτά για το δικό του studio, που θα του επέτρεπε να υλοποιήσει το όραμά του για τη συνέχεια του “Time I”, μου κάθισε πολύ άσχημα. Πιο άσχημα εξέλαβα το γεγονός ότι τελικά συγκέντρωσε τα χρήματα που ήθελε αλλά τελικά, δεν έφτιαξε το δικό του στούντιο, απλά προέβη σε μία αναβάθμιση του δικού του εξοπλισμού!

Και με όλα τα παραπάνω προσπαθούσε ο ίδιος να ανεβάσει το hype για το πολυαναμενόμενο “Time II”, με τις προσδοκίες των οπαδών του να φτάνουν στα ουράνια, πολλοί από αυτούς έχοντας δώσει και τον οβολό τους παρακαλώ. Ο καιρός όμως περνούσε και το “Time II” κόντευε να γίνει ένα ανέκδοτο, μέχρι που τελικά 7 χρόνια μετά το “The forest seasons”, κυκλοφόρησε. Είναι όμως το άλμπουμ που περιμέναμε; Άξιζε αυτή η αναμονή; Έκανε διαφορά η νέα παραγωγή; Η αλήθεια λοιπόν είναι κάπου στη μέση.

Στα αρνητικά της υπόθεσης, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα άλμπουμ διάρκειας περίπου σαράντα πέντε λεπτών, έξι τραγουδιών, με τα δύο εξ αυτών (“Fields of snow” και “Ominous clouds”) να είναι ιντερλούδια! Μετά από τόσα χρόνια, σίγουρα περίμενα κάτι παραπάνω. Η παραγωγή του “Time II” είναι καλή και αν ακούσετε το άλμπουμ με ακουστικά, σίγουρα είναι πολύ καλύτερος ο ήχος. Αυτό όμως δεν την κάνει και τέλεια, καθώς σε αρκετά σημεία, τα πολλαπλά εφέ και τα κανάλια που έχουν χρησιμοποιηθεί μπουκώνουν τον ήχο που ασφυκτιεί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το τραγούδι “Storm”, το πιο επιθετικό και δυνατό τραγούδι του δίσκου, που όμως είναι στο ίδιο tempo για περίπου δώδεκα λεπτά και κάπου αδυνατεί να αναπνεύσει μέσα σε όλο αυτό χάος που επικρατεί. Από την άλλη πλευρά έχουμε και τις καλές στιγμές, όπου για εμένα ξεχωρίζει το “The way of fire”, που σε αρκετά σημεία μου βγάζει στοιχεία από τους ENSIFERUM, ενώ το “One with the shadows”, που κινείται σε πιο mid-tempo ρυθμό, έχει τις εναλλαγές και τις αρμονίες που σε κρατά σε ενδιαφέρον.

Συνοψίζοντας, το “Time II” είναι ένα φιλόδοξο άλμπουμ, στο οποίο αναμιγνύεται το μελωδικό death metal με το συμφωνικό, με πολύ μεγάλες δώσεις Ασιατικής folk ατμόσφαιρας, epic στοιχεία και κινηματογραφική αίσθηση. Από την άλλη όμως, δεν είναι σε καμία περίπτωση κάτι επαναστατικό και κάτι το τρομερά ιδιαίτερο. Ο ντόρος που έγινε για την δημιουργία του “Time II”, δεν δικαιολογεί το τελικό αποτέλεσμα. Τα τραγούδια είναι καλά, οι συνθέσεις φανερώνουν την ικανότητα του Jari να γράφει πολύπλοκα μοτίβα αλλά προσωπικά δεν με ενθουσίασαν. Οπότε το τελικό μου συμπέρασμα είναι πως το “Time II”, ενώ δεν είναι κακό άλμπουμ, σίγουρα δεν ενθουσιάζει και ο χρόνος που πέρασε για να δημιουργηθεί, με ότι πραγματικά συνέβη αυτό το διάστημα, λειτουργεί εις βάρος του.

6,5 / 10

Δημήτρης Μπούκης

BUS – “We are the night” (Sound Effect Records)

0
Bus

Bus

Από το ντεμπούτο τους μου άρεσαν ιδιαίτερα αυτοί εδώ οι Αθηναίοι με το όνομα BUS (The Unknown Secretary) και από τότε πέρασαν οκτώ χρόνια στα οποία ευχάριστα βλέπω πόσο έχουν εξελίξει τον ήχο τους προς μια κατεύθυνση που τους ταιριάζει πιο πολύ από ποτέ.

Σε αυτό, το τρίτο τους πλέον full length, η μπάντα παίζει ένα καθαρό heavy metal επηρεασμένο τόσο από τις μεγάλες μπάντες των 70s (SABBATH, UFO, SCORPIONS) φθάνοντας μέχρι τα πρώτα χρόνια του ΝWOBHM και σχήματα όπως οι ANGELWITCH , WITCHFINDER GENERAL και πρώιμους ΙRΟΝ ΜΑΙDEN). Όλες αυτές οι επιρροές φαίνεται ότι έχουν μπολιάσει ουσιαστικά στον ήχο τους και αυτοί με μαεστρία τις βγάζουν προς τα έξω προτάσσοντας εξ αρχής μια αγάπη προς αυτόν τον ήχο και εφ’ ετέρου διαθέτουν μια ικανότητα να πείθουν με τις συνθέσεις τους και να σε αρπάζουν με το καλημέρα στο άρμα τους.

Από την έναρξη του θεϊκού riff “Αmass empathy” μας σκάει στα μούτρα η ΑΝGELWITCH επιρροή, τα εξαιρετικά δε “Nevermind, realise” και “Rumors” βαδίζουν και αυτά στο ΝWOBHM πλαίσιο των πρώτων ετών των 80s.

Η ξεκάθαρη αγάπη/επιρροή των early 70s SABBATH δεν μπορεί να λείπει και κάνει αισθητή την εμφάνισή της σε σπουδαία τραγούδια όπως είναι το “Rise of the fallen” ενώ επίσης το εναρκτήριο “We are the night” μου θύμισε τους SCORPIONS στην (πρώτη και καλύτερη) 70s εποχή τουs.

Mια πρώιμη Di’anno εποχής ΜΑΙDEN αύρα φέρει το “Somebody spits on you” ενώ το σαρωτικό κομμάτι που κλείνει τον δίσκο (“Under my skin”) μας πάει πίσω στις πρώιμες εποχές του Βρετανικού metal του 1979/1980 όταν ξεπετάγονταν μπάντες σαν τους SLEDGEHAMMER, VARDIS, HOLLOW GROUND, DESTROYER, TRESPASS και δεκάδες άλλες. Τι κομματάρα Θεέ μου!

M’ ένα εξαιρετικό εξώφυλλο, οκτώ μόλις κομμάτια με διάρκεια που δεν κουράζει και μια super παραγωγή οι ΒUS δείχνουν ότι είναι έτοιμοι για σπουδαία πράγματα στο μέλλον. Διαθέτουν ενέργεια, τσαμπουκά, attitude, ταυτότητα, ικανές συνθέσεις και σωστή αφομοίωση των επιρροών τους που θα τους επιτρέψει να μεγαλουργήσουν στα επόμενα χρόνια, είμαι απόλυτα πεπεισμένος γι’ αυτό.

Επίσης αυτός ο δίσκος είναι από τα πιο σπουδαία άλμπουμ της χρονιάς σε αυτόν τον ήχο σε παγκόσμιο επίπεδο. Μιας και η χρονιά οδεύει προς το τέλος της σιγά σιγά, θα το δούμε να ξεπροβάλει σε διάφορες ανάλογες λίστες, να μου το θυμηθείτε. Έως τότε, οι λάτρεις του είδους παρακαλούνται να του δώσουν την δέουσα προσοχή. Για να μην πω επιβάλλεται!

8,5 / 10

Γιάννης Παπαευθυμίου

Unto Others Live @Temple

0
Unto Others

Unto Others

Unto Others – Angels of the Night Haunting Athens

Οι Unto Others επιστρέφουν στην Αθήνα!

Προερχόμενοι από το Portland και από τη δημιουργία τους ως Idle Hands, οι Unto Others απέκτησαν γρήγορα αφοσιωμένους οπαδούς, χάρη στο μοναδικό τους ηχόχρωμα και τις συναισθηματικά φορτισμένες εμφανίσεις τους.

Με επιρροές από το κλασικό heavy metal και το πατροπαράδοτο post punk έως και εμβληματικά gothic συγκροτήματα όπως οι The Sisters of Mercy και Fields Of The Nephelim, οι Unto Others προσφέρουν έναν φρέσκο αλλά νοσταλγικό ήχο που προσελκύει ένα ευρύ φάσμα ακροατών. Τα στοιχειωτικά φωνητικά τους, τα σκοτεινά  κιθαριστικά riffs και οι ατμοσφαιρικοί τόνοι δημιουργούν μια καθηλωτική ακουστική εμπειρία που μαγνητίζει το κοινό παγκοσμίως.

Το ντεμπούτο άλμπουμ τους, Mana (2019), ανέδειξε την ικανότητά τους να συνδυάζουν ένταση και μελωδία χωρίς να γίνονται εκπτώσεις στις ταχύτητες, κερδίζοντας θετικές κριτικές από τον παγκόσμιο μουσικό τύπο. Στο επόμενο άλμπουμ τους, Strength (2021), εδραιωθήκαν και πλέον θεωρούνται ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα στο ύφος που υπηρετούν.

Όλα αυτά οδήγησαν τους Unto Others σε συνεχόμενες περιοδείες δίπλα σε μεταλλικούς θρύλους όπως King Diamond, Arch Enemy, Behemoth, Mayhem, Napalm Death κλπ. αλλά και σε συμβόλαιο με την Century Media για το νέο τους πόνημα Never, Neverland (2024) το οποίο θα το παρουσιάσουν ζωντανά στην σκηνή του Temple.

Την Παρασκευή 31 Ιανουαρίου οι νυχτερίδες της πρωτεύουσας θα ξυπνήσουν προσδοκώντας την επιστροφή των Unto Others στον τόπο του εγκλήματος.

*** Τα εισιτήρια στην προπώληση κοστίζουν 25€

*** Εισιτήρια προπωλούνται μέσω του more.com και του δικτύου καταστημάτων του (Media Markt, Public, βενζινάδικα Eko, Shell, BP κ.α.).

*** Οι μεταπωλητές χρεώνουν προμήθεια βάσει των τιμοκαταλόγων τους.

Online presale: https://www.more.com/music/unto-others/

Hard Copy Tickets :

Monsterville (Αγίας Ειρήνης 13, Μοναστηράκι)

Le Disque Noir Record Shop (Θεμιστοκλέους 29, Εξάρχεια)

Παραγωγή : Como Esta Events

SMOULDER live in Athens | special guests Wrathblade / Darklon

0
Smoulder

Smoulder

SMOULDER

with special guests

Wrathblade + Darklon

Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2025 | An Club

Doors:20.00

Οι Smoulder έρχονται για πρώτη φορά στην Αθήνα!

Οι Καναδοί epic metallers Smoulder παρουσιάζουν ένα μοναδικό headlining show, μαζί με δύο από τους καλύτερους εκπροσώπους του ελληνικού heavy metal, τους Wrathblade και τους Darklon.

Οι Smoulder έχουν ήδη κυκλοφορήσει 3 από τα σημαντικότερα album του επικού μέταλ της τελευταίας πενταετίας. Το ντεμπούτο τους, Times of Obscene Evil and Wild Daring, καθόρισε τον ήχο που θα υπηρετούσαν και μέσα σε ελάχιστο χρόνο κέρδισαν τις καρδιές των απανταχού φίλων του heavy metal. Την επόμενη χρονιά το EP Dream Quest Ends, μας χάρισε άλλα 2 υπέροχα νέα τραγούδια, μια διασκευή στο Cage of Mirrors των Manilla Road αλλά και τις 3 συνθέσεις του demo The Sword Woman, με το οποίο συστήθηκαν. Το περσινό, καταπληκτικό album Violent Creed of Vengeance, βρέθηκε στις υψηλότερες θέσεις των λιστών της χρονιάς και όχι άδικα, ήδη θεωρείται ως κλασικό του ήχου. Το special headlining show που ετοιμάζει για το αθηναϊκό κοινό, η εμβληματική Sarah Ann και η μπάντα της, θα σκορπίσει φόβο στους εχθρούς του μέταλ και χαρά σε όλους του φίλους του επικού ήχου.

LINKS
Facebook
Instagram
Bandcamp

Η ελληνική metal σκηνή έχει τεράστια παράδοση στον επικό ήχο και μια από τις πιο ιστορικές μπάντες αυτής, είναι οι Wrathblade. Με δύο δίσκους, Into the Netherworld’s Realm (2012) και  God of the Deep Unleashed (2017) που οι παλαιοί θεοί και αρχαίοι βασιλιάδες θα λάτρευαν, η ειλικρίνεια της μουσικής τους συνεχίζει να εμπνέει και κυρίως να συγκινεί τους φίλους του αγνού μέταλ.

LINKS
Facebook
Bandcamp

Με ορμή και χωρίς καμία έκπτωση στην οργή που θα μεταφέρουν στα σανίδια του An Club, οι Darklon θα ανοίξουν την βραδιά με τρόπο που αρμόζει σε αυτή την “Συντροφιά του Ατσαλιού”. Οι δύο δίσκοι τους, Rise from Death (2019) και The Redeemer (2023), έχουν καταγραφεί ως κορυφές της ελληνικής metal παραγωγής και αυτά ακριβώς τα τραγούδια περιμένουμε να απολαύσουμε.

LINKS
Facebook
Instagram
Bandcamp

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τιμή Προπώλησης: 22€

Ηλεκτρονική προπώληση : μέσω του more.com και του δικτύου καταστημάτων του (Media Markt, Public, βενζινάδικα Eko, Shell, BP κ.α.)

LINK ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ

https://www.more.com/music/smoulder-live-for-the-first-time-in-athens/

Hard Copy Tickets: No Remorse Records (Ακαδημίας 81)

DARK FUNERAL – W.E.B (22/9/2024, Gagarin205) (Photo report)

0

Την Κυριακή 22 του Σεπτεμβρίου, στο Gagarin205, έπαιξαν δύο σπουδαία σχήματα του ακραίου χώρου. Οι βετεράνοι Σουηδοί black metallers, DARK FUNERAL και οι συμπατριώτες μας, W.E.B.

Δείτε το photo report της Έλενας Βασιλάκη από εκείνη τη βραδιά (δυστυχώς ένα επείγον πρόβλημα της τελευταίας στιγμής, δεν επέτρεψε στον συντάκτη μας να είναι παρών).

INNERWISH – “Ash of eternal flame” (listening session)

0
Innerwish
Photo by Dimitris Marinis
Innerwish
Photo by Dimitris Marinis

Οι INNERWISH, παρόλο που δεν είναι ένα από τα πιο συνεπή συγκροτήματα, δισκογραφικά, είναι όμως από τους πιο γνωστούς πρεσβευτές της χώρας μας στο εξωτερικό. Έτσι κάθε τους νέα κυκλοφορία, σίγουρα χρίζει ιδιαίτερης προσοχής. Το τελευταίο διάστημα έχουν ήδη ξεκινήσει την προώθηση της καινούργιας τους δουλειάς, δίνοντας στην δημοσιότητα δυο καινούργια τραγούδια, ένα που θα διανεμηθεί μόνο ψηφιακά κι ένα που θα συμπεριλαμβάνεται στον νέο δίσκο.

Την Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου, το συγκρότημα μας κάλεσε στα Devasoundz studio να ακούσουμε το νέο του άλμπουμ, και να έχουμε τα πρώτα συμπεράσματα για αυτό. Ο Θοδωρής Μηνιάτης ήταν εκεί και παραθέτει παρακάτω ότι αποκόμισε από την πρώτη ακρόαση των τραγουδιών.

Στο studio ήταν τα 5 από τα 6 μέλη του group, αφού στο slot που ήταν το Rock Hard, απουσίαζε ο ένας εκ των δυο κιθαριστών, Θύμιος Κρίκος, ο οποίος εμφανίστηκε στο τέλος της ακρόασης όλου του δίσκου. Την κυκλοφορία αλλά και το κάθε τραγούδι προλόγισε/σχολίαζε ο Μανώλης Τσίγκος, ο έτερος κιθαρίστας των INNERWISH. Το άλμπουμ ήταν έτοιμο σχεδόν πριν τον covid αλλά εξαιτίας του, αλλά και λόγω απωλειών συγγενικών και πολύ στενών ανθρώπων του συγκροτήματος, έπαιρνε συνεχώς παράταση, με αποκορύφωμα ότι κανονικά θα κυκλοφορούσε φέτος τον Απρίλιο. Δυστυχώς ο Θύμιος Κρίκος έχασε τον αδερφό του, οπότε ήταν και η τελευταία παράταση που πήρε, με τελική ημερομηνία κυκλοφορίας την 8η Νοεμβρίου.

Το άλμπουμ στην ολότητά του παίρνει την σκυτάλη από το προηγούμενο, σαν να συνεχίζει το έργο που ξεκίνησε η ομώνυμη δουλειά τους που κυκλοφόρησε αρκετά –πλέον- χρόνια πριν. Η δομή δημιουργίας της εκάστοτε σύνθεσης δείχνει η ίδια, με τραγούδια που και πάλι έχουν άκρως δυναμικά ριφ, «καλπάζοντα» tempo σε καθένα, «επιθετική» διάθεση, πολλά μελωδικά σημεία, ρεφρέν που θα σιγοτραγουδάς και μια υποβόσκουσα ατμόσφαιρα με την χρήση της χορωδίας, η οποία δίνει έναν εξαιρετικό όγκο στην σύνθεση αφενός και αφετέρου διάρκεια τέτοια, που ενώ θα μπορούσε να ήταν βαρετή, αντιθέτως σε «κρατάει» να την ακούσεις όσο και αν διαρκεί.

Με την πρώτη ακρόαση καταλαβαίνεις εύκολα ότι όλα τα τραγούδια είναι καλοδουλεμένα, με όσους έχουν ασχοληθεί με την επιμέλειά τους, όποια και αν είναι αυτή και σε όποιο επίπεδο, να έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά. Συνθετικά, τα νέα τραγούδια, αποδεικνύουν ότι το συγκρότημα «είναι σε τρελά κέφια» αφού ότι ακούσαμε, παρόλο που ήταν η παρθενική φορά, σίγουρα άρεσε και με το παραπάνω. Ειδικά με τις μουσικές «εκπλήξεις», έστω και λίγες, που υπάρχουν.

Όταν μας έρθει ο δίσκος, σίγουρα θα χρειαστούν πολλές ακροάσεις για να τον «νιώσεις», αφού εκ πρώτης τα τραγούδια ηχούν άμεσα, αλλά ουχί απλοϊκά, οπότε χρίζουν ιδιαίτερης προσοχής και εποικοδομητικού χρόνου ασχολίας με αυτά. Αίσθηση θα προκαλέσει και η επιλογή της διασκευής που υπάρχει στο δίσκο, αφού ναι μεν το τραγούδι είναι πολύ γνωστό στους οπαδούς, ιδιαίτερα των μεγαλύτερων σε ηλικία, κατάφεραν όμως να το «φέρουν» πολύ εύκολα στα μέτρα τους, βάση τελικού αποτελέσματος. Δεν θα αποκαλύψουμε τον τίτλο μέχρι την δισκοκριτική, για να υπάρχει και μια επιπλέον προσμονή.

Ανυπομονώ να έχω όλο το δίσκο «στα χέρια μου» γιατί η πρώτη ακρόασή του, «προέβλεψε» ότι τους επόμενους μήνες θα συζητάμε για ένα από τα μάλλον καλύτερα άλμπουμ της Ελληνικής σκηνής των τελευταίων ετών. Η κατακλείδα είναι μία και δεν νομίζω να αλλάξει: το άλμπουμ είναι η καλύτερη ηχητική συντροφιά που μπορεί να έχει κανείς. Περισσότερα στην δισκοκριτική σύντομα.

Θοδωρής Μηνιάτης

“Into the crypt of occult rock!” – THE CRYPT, by Rock Hard Records

0
Crypt

Crypt

Τιμή μου και χαρά μου να παρουσιάζω το δεύτερο άλμπουμ που κυκλοφορεί υπό την σκέπη του Rock Hard. Το πρώτο βήμα που έγινε, με το “Armageddon boogie” των AMERIKAN KAOS, του καινούργιου project του Jeff Waters των ANNIHILATOR, θαρρώ πως ήταν, πέραν από ποιοτικό, αισιόδοξο για την συνέχεια. (Και τα δύο αυτά άλμπουμ, είναι διαθέσιμα προς πώληση και από τα δισκοπωλεία No Remorse και Metal Era). «Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει» λέει ο σοφός λαός, αλλά δεν είναι αυτό που με κάνει να πιστεύω πως από το Rock Hard θα δούμε και θα ακούσουμε υπέροχα πράγματα στο μέλλον. Το θεωρώ δεδομένο, ξέροντας πρόσωπα και πράγματα εκ των έσω. Πράγματα υπέροχα, σαν το ομώνυμο ντεμπούτο των THE CRYPT. Το άκουσα που λες και το βρήκα πολύ δυνατό! Τόσο, που κανόνισα και μια μικρή κουβεντούλα με την τραγουδίστρια της μπάντας, την ικανότατη Pepper, την οποία και θα διαβάσεις μετά την παρουσίαση του δίσκου. Για πάμε…

Ο ΔΙΣΚΟΣ

“The crypt” λοιπόν, από το ομώνυμο συγκρότημα, δημιούργημα του Leif Edling των CANDLEMASS. Με τους Danne και Dave McKenzie στα τύμπανα και στην κιθάρα αντίστοιχα (ο πρώτος επίσης στους doomsters THE HEARD), τον Joakim Floke (πρώην MEMENTO MORI και DIONYSUS) στα πλήκτρα, την Pepper Potemkin (σύζυγος του Danne και μαζί του στους THE HEARD) στα φωνητικά και τον αγνώστων λοιπών στοιχείων Rigor Mortimer, στο μπάσο. Να πω τώρα πως η παρουσία του Leif Edling από μόνη της αποτελεί το καλύτερο εχέγγυο, ώστε να προχωρήσουμε στην ακρόαση χωρίς την παραμικρή έγνοια στο κεφάλι μας; Χρειάζεται; Όχι. Ή μήπως αξίζει να εξωτερικεύσω την πεποίθησή μου πως ο «αγνώστων λοιπών στοιχείων Rigor Mortimer», είναι ο ίδιος; Ας το αφήσω για την ώρα…

Διαβάζοντας το Δελτίο Τύπου, η αλήθεια είναι πως χαμογέλασα. Γράφει που λες στην τελευταία παράγραφο: «Σε μια εποχή που οι καινοτόμες μπάντες είναι σπάνιες, οι THE CRYPT στέκουν μόνοι τους ως μια αναζωογονητική ανακάλυψη…». Ε, αν οι THE CRYPT είναι καινοτόμοι και αναζωογονητικοί, τότε εγώ θα είμαι ο επόμενος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Αφήνω λοιπόν την «καινοτομία» στην άκρη και κοιτώ την ποιότητα. Εκτός αυτού, χρειάζεται άραγε να τη ψάχνουμε συνεχώς (την καινοτομία); Φυσικά και είναι κάτι το οποίο πρέπει να βρίσκεται στους στόχους μας, ως μουσικοί και ακροατές, αλλά δεν είναι αυτοσκοπός. Αυτοσκοπός πρέπει να είναι η συνθετική ποιότητα και από δαύτη, το “The crypt” ξεχειλίζει!

photo by Tallee Savage

Heavy rock ή doom rock να το χαρακτηρίσω; Και τα δυο σωστά είναι, μιας και η «ταμπακιέρα» έχει μέσα τους GHOST των δυο πρώτων δίσκων, τους AVATARIUM, τους LUCIFER και κατ’επέκταση τις επιρροές αυτών. Φτάνει φαντάσου μέχρι το NWOBHM (λέγε με DEMON). Επί προσωπικού, μου φαίνεται ιδανικός ο συνδυασμός αυτός, ώστε να επιτευχθεί το «πάντρεμα» του rock με το occult που είναι από μόνο του, πάντα, τόσο επιτυχημένο. Μέτριο τραγούδι στο “The crypt” δε θα βρεις ούτε ένα, όλα τους στέκουν πολύ πάνω από τον μέσο όρο. Πιασάρικα, μελωδικά και με αυτό το «καταχθόνιο» και μυστικιστικό feeling που τόσο (μου) αρέσει. Η παραγωγή διά χειρός Marcus Jidell (AVATARIUM, THE DOOMSDAY KINGDOM, EVERGREY, ROYAL HUNT κλπ) είναι εννοείται υποδειγματική, ενώ τα περισσότερα φώτα πέφτουν, δικαιολογημένα θα πεις και συ όταν ακούσεις τον δίσκο, επάνω στην Pepper και στην υπέροχη φωνή της.

Με τον Leif να τους συμβουλεύει και να τους τροφοδοτεί με τραγούδια και μια ικανή live σύνθεση, είμαι πεπεισμένος πως οι THE CRYPT θα ανοίξουν τα φτερά τους πολύ σύντομα για άλλες, ακόμη μεγαλύτερες πολιτείες. Έχουν την καθοδήγηση ενός τεράστιου μουσικού, ο οποίος τυγχάνει και γνώστης πολλών ακόμη πτυχών, όλων τους εξίσου σημαντικών με την σύνθεση τραγουδιών, για να «ανθήσει» ένα συγκρότημα, έχουν ταλέντο και ικανότητες μεγάλες, για να προχωρήσουν και γιατί να μην το πω; Ολόκληρο Rock Hard στο πλευρό τους. Τίποτα δεν τους λείπει, αρκεί να προσέξουν. Ως είθισται, βαθμό σε δική μας κυκλοφορία, δε θα βάλω. Αλλά από όσα διάβασες, θα συμπέρανες πως θα ήταν αρκετά κολακευτικός, n’est pas?

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Αγαπητή Pepper, σε καλωσορίζουμε στο ελληνικό Rock Hard! Πολλά συγχαρητήρια για το “The crypt“, είναι μια κυκλοφορία που μας «κέρδισε» από την πρώτη ακρόαση!
Εγώ σας ευχαριστώ για την πρόσκληση και χαίρομαι πολύ που το ακούω αυτό!

Πως ξεκίνησαν οι THE CRYPT;
Όλα ξεκίνησαν το 2019, όταν ο Leif με ρώτησε αν ήθελα να τραγουδήσω κάποια κομμάτια τα οποία είχε ήδη έτοιμα και πίστευε πως δεν ταίριαζαν στους CANDLEMASS. Και όταν μιλάμε για τον Leif, ξέρουμε πως συνθέτει άμεσα, πολύ γρήγορα και γενικά δεν κρατά αρχειακό υλικό, οπότε για να προλάβω τυχόν ερώτημα, δε νομίζω να ήταν παλαιά κομμάτια.

Όντως με πρόλαβες! Πες μας για το concept. Ποια είναι η «Μεταλλική Ιέρεια» (“Metal Priestess”) και ποια η ιστορία της;
Ο κόσμος ξέρει ήδη για τον “Metal God”, τον “Godfather of rock” κλπ., σωστά; Ήρθε λοιπόν η ώρα να μάθει και για τη βασιλεία της Μεταλλικής Ιέρειας! Ξέρεις, μου αρέσει να δουλεύω επάνω σε διάφορους χαρακτήρες και να τους διαμορφώνω σε κάτι με το οποίο μπορώ να ταυτιστώ. Παίρνω τα καλύτερα μέρη τους και τα αναμειγνύω με τις δικές μου, κατά τη γνώμη μου πάντα, καλύτερες πλευρές και στο τέλος τους νιώθω σαν μια προέκταση του εαυτού μου.

Πως είναι να δουλεύεις με κάποιον σαν τον Leif Edling; Είμαι βέβαιος πως τόσο εσύ όσο και οι υπόλοιποι στη μπάντα, είστε πρωτίστως οπαδοί του και ύστερα συνεργάτες του.
Νομίζω ότι οι CANDLEMASS είναι σαν το αλφάβητο στο σουηδικό heavy metal, οπότε είμαστε όλοι οπαδοί σίγουρα, δε γινόταν αλλιώς! Φυσικά, είναι μια από τις μεγάλες στιγμές στην καριέρα μου να δουλεύω με τον Leif, αλλά για μένα είναι πιο σημαντικό το ότι μπορούσα να τον αποκαλώ φίλο μου, πολύ πριν αρχίσουμε να δουλεύουμε μαζί. Είναι σπουδαίος μουσικός και τραγουδοποιός και έχει επίσης εξαιρετική αίσθηση του χιούμορ.

Μήπως είναι ο Rigor Mortimer;
Όχι, δεν είναι. Ο Rigor Mortimer είναι ο Rigor Mortimer! (σ.σ: καλή μου Pepper, δε με έπεισες…)

Photo by Bianca Sand

Ποια είναι η συμβολή του Marcus Jidell στην παραγωγή; Υπήρξε συμβολή από μέρους του και στη σύνθεση της μουσικής;
Ο Marcus είναι ένας σπουδαίος παραγωγός και επίσης καλός μας φίλος. Έχει εξαιρετική αίσθηση και γνωρίζει πολύ καλά τα πάντα γύρω από την παραγωγή. Ήξερε πώς ήθελε ο Leif να ακούγονται οι THE CRYPT, αφού συνεργάζονται πολλά χρόνια, οπότε ήταν ο καταλληλότερος για αυτήν τη θέση. Επίσης, έπαιξε όλες τις κιθάρες στο άλμπουμ.

Η φωνή σου ξεχωρίζει με την απόδοσή της. Ποιες είναι οι επιρροές σου ως τραγουδίστρια και frontwoman;
Ευχαριστώ! Όσο μπορώ, ροκάρω. Πάντα μου άρεσε το heavy metal σχημάτων όπως οι JUDAS PRIEST, ACCEPT και GUNS ‘N’ ROSES αλλά και συγκροτήματα όπως οι DEPECHE MODE, SKINNY PUPPY, οι EINSTURZENDE NEUBAUTEN (σ.σ: πειραματικό βερολινέζικο σχήμα), οπότε επιστρέφω σε αυτά που και που. Αλλά μου αρέσει να ακούω και σπουδαίους καλλιτέχνες όπως ο Scott Walker ή ο Gene Pitney (σ.σ: υπέροχος τραγουδιστής, συνθέτης και παραγωγός στα 60s) που πάντα θα με συγκινούν. Όσον αφορά τώρα τις frontwomen, βρίσκω έμπνευση από σπουδαίες γυναίκες όπως η Tina Turner, η Wendy O’ Williams , η Poison Ivy (THE CRAMPS), ηθοποιούς του κινηματογράφου και φυσικά θρύλους του burlesque.

Πως θα μπορούσαμε να περιγράψουμε τη μουσική σας, με «οδηγό» κάποια σχήματα ή άλμπουμ;
Λοιπόν, μερικοί λένε ότι είμαστε μια μίξη των ACCEPT, των PENTAGRAM και των GHOST! (σ.σ: ποιος άκουσε ACCEPT στους THE CRYPT, απορία το έχω…)

Θα σας «ακολουθήσει» η θεατρικότητα και στη σκηνή, εκτός από το άλμπουμ; Θα παρουσιάσετε κάτι το θεατρικό στις ζωντανές σας εμφανίσεις;
Ναι, είμαι υπέρ της προσθήκης περισσότερων θεατρικών στοιχείων στην εμφάνισή μας. Όλα θα γίνουν, είναι όμως θέμα χρόνου και χρημάτων για να αποκτήσω πρώτα τα πράγματα που θέλω.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι όλη αυτή η αναβίωση του rock/metal ήχου των 70s δεν έχει καλές προθέσεις και είναι απλά άλλη μια «μόδα». Τι θα ήθελες να τους πεις;
Όποιος δεν έχει παρατηρήσει ότι οι τάσεις επανέρχονται κατά καιρούς, πρέπει να ξυπνήσει. Και στο κάτω-κάτω, γιατί να είσαι ξινισμένος, όταν μπορείς να απολαύσεις και να ονειρευτείς καλύτερες εποχές, μέσα από τον ήχο μιας νέας μουσικής, ντυμένης όμως με old school στυλ; Αφήστε τους καλλιτέχνες να δημιουργήσουν και να αναμείξουν τους ήχους που τους εμπνέουν. Φανταστείτε να είστε κολλημένοι σε μια δουλειά, στην οποία δεν μπορείτε να έχετε καμία εξέλιξη για την καριέρα σας. Πως θα σας φαινόταν; Το ίδιο ισχύει και για τους καλλιτέχνες. Πρέπει να εξελισσόμαστε και να δημιουργούμε, να παίρνουμε διαφορετικούς δρόμους και να βλέπουμε πού καταλήγουμε. Και ένας τέτοιος δρόμος θα μπορούσε να οδηγήσει σε έναν ήχο εμπνευσμένο από το 70’s rock ή σε κάτι άλλο.

photo by Tallee Savage

Πόσο δύσκολο είναι να ακούγεσαι ταυτόχρονα “old school” και «φρέσκος»;
Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ, αλλά αν κρίνω από μας, μάλλον πρέπει να είναι εύκολο!

Τα μεγαλύτερα ή πιο τρελά σας όνειρα, όσον αφορά τη μουσική;
Λοιπόν, πραγματικά δεν θέλω να αποκαλύψω τα όνειρά μου, καθώς αυτό θα στερήσει το στοιχείο της έκπληξης, όταν φτάσει η στιγμή να σας τα αποκαλύψω. Αλλά νομίζω ότι είναι πάντα καλό να ονειρεύεσαι, γιατί τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Οπότε, όταν αυτό συμβεί, είναι καλύτερα τα όνειρά σου να είναι μεγάλα!

Κάποιο νέο από το στρατόπεδο των THE HEARD;
Ναι, υπάρχουν νέα. Μπορώ να σας πω ότι βρισκόμαστε στη διαδικασία σύνθεσης του δευτέρου άλμπουμ μας. Μείνετε συντονισμένοι!

Μελλοντικά σχέδια;
Θα ήθελα πολύ να επιστρέψω στην Ιαπωνία και να παίξω εκεί. Αυτή είναι μια από τις «αποστολές» μου, να επιστρέψω εκεί και να αφήσω το «σημάδι» μου! Φυσικά, θέλω να περιοδεύσω και στην Ευρώπη, να γράψω περισσότερα τραγούδια και να σκάψω ακόμη βαθύτερα την καταραμένη γη, έξω από την κρύπτη όπου κατοικούμε.

Σε ευχαριστώ για άλλη μια φορά, Pepper και σου εύχομαι καλή τύχη για την συνέχεια! Το μήνυμά σου;
Αγαπητά μου παιδιά του νεκροταφείου, να θυμάστε… Tits up, horns up and don’t be a dick! (σ.σ: αμετάφραστο!)

Δημήτρης Τσέλλος

IN FLAMES – The jesters through time

0
InFlames2022r.jpg

In Flames

Υπάρχει ένα δεδομένο για τους IN FLAMES που δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς και αυτό είναι ότι η μουσική τους δεν έμεινε ποτέ στάσιμη, είτε αυτό μας αρέσει είτε όχι. Θεμέλιοι λίθοι της μελωδικής death metal σκηνής του Gothenburg, ινδάλματα μιας ολόκληρης γενιάς στη metal core σκηνή ή και πρότυπα εξέλιξης, οι IN FLAMES στο πέρας του χρόνου κατάφεραν να αφήσουν ανεξίτηλο το στίγμα τους στην παγκόσμια metal κοινότητα, κερδίζοντας συνεχώς νέους οπαδούς, ακόμα και με το ρίσκο να χάσουν κάποιους άλλους. Η μουσική τους γεμάτη επιθετικότητα, αλλά με μελωδία και συναίσθημα, η οποία μεταλλάχθηκε από άλμπουμ σε άλμπουμ. Με αφορμή την επίσκεψη τους στη χώρα μας στις 29 Σεπτεμβρίου στο Floyd, είναι ευκαιρία να θυμηθούμε ή και να εξερευνήσουμε, πως διαμορφώθηκε το συγκρότημα στο βάθος του χρόνου.

Τα πρώτα άλμπουμ των IN FLAMES, το “Lunar strain” και κυρίως το αξεπέραστο “The jester race”, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στον ορισμό του μελωδικού death metal. Εκεί όπου το death metal συνάντησε τις αρμονίες των IRON MAIDEN, με τις κιθάρες να χαρίζουν απίστευτες σουηδικές μελωδίες, με τη συνοδεία πάντα growl φωνητικών, ήταν η γέννηση του ήχου τους. Μαζί με τους AT THE GATES και DARK TRANQUILLITY, οι IN FLAMES έβαλαν το Gothenburg στον χάρτη του metal, ως την πρωτεύουσα της καινοτομίας στο death metal.

Photo by Petros Karalis

Οι επόμενες κυκλοφορίες τους, “Whoracle” και “Colony”, παγίωσαν τους IN FLAMES ως ένα από τα πιο ανερχόμενα συγκροτήματα της εποχής εκείνης. Η μουσική τους σε κάθε δίσκο εμπεριείχε όλο και περισσότερα στοιχεία, αλλά με την λογική πάντα ίδια. Με βασικό συνθέτη τον Jesper Stromblad, οι IN FLAMES παρουσίαζαν τραγούδια με riff αξέχαστα που συνοδεύονταν από συνεχόμενες μελωδίες, που προσέδιδαν στο death metal τους έναν φρέσκο αέρα, που τους έδινε την ώθηση να δημιουργήσουν και να πειραματιστούν ακόμα περισσότερο.

Το “Clayman” θεωρείται από πολλούς ως το σημείο καμπής, όπου η μπάντα άρχισε να ενσωματώνει περισσότερα μοντέρνα στοιχεία, βάζοντας τις βάσεις για ακόμα περισσότερο πειραματισμό, εκτός τους death metal. Με τον συνδυασμό πιασάρικων ρεφρέν, καθαρών φωνητικών και μελωδικών hooks, οι IN FLAMES δημιούργησαν ίσως και τον καλύτερο δίσκο στην ιστορία τους. Τραγούδια όπως το “Only for the weak” έχουν γίνει πλέον κλασσικά, ενώ τα “Bullet ride” και “Pinball map”, έδειξαν τον δρόμο για το πως μπορεί το melodic death metal να γίνει ακόμα πιο ελκυστικό για νέο ακροατήριο.

Η επιρροή τους άρχισε να είναι εμφανής σε πιο σύγχρονες μπάντες που κινούνταν από το μελωδικό death metal έως το metalcore. Συγκροτήματα όπως οι TRIVIUM, KILLSWITCH ENGAGE, ALL THAT REMAINS και PARKWAY DRIVE, έχουν δηλώσει ευθέως το πόσο επηρεάστηκαν από τους IN FLAMES. Μάλιστα ο Matt Heafy των TRIVIUM, είχε δηλώσει στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα Full Metal Jackie’s weekend, πως αν δεν υπήρχαν οι IN FLAMES δεν θα υπήρχαν οι TRIVIUM και πως χωρίς τα “The jester race”, “Whoracle”, “Colony”, “Clayman” και “Reroute to remain”, οι TRIVIUM δεν θα είχαν ποτέ αυτόν τον ήχο. Εξίσου σημαντική είναι η συνέχεια της δήλωσης του με την οποία ανέφερε πως λόγω των IN FLAMES, ανακάλυψε συγκροτήματα όπως οι AT THE GATES, DARK TRANQUILLITY, SOILWORK, ARCH ENEMY και OPETH, δείγμα ότι η εμπορικότητα που γνώρισαν οι IN FLAMES, ανέδειξε και άλλες σπουδαίες σουηδικές μπάντες στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Το μεγάλο άλμα στον ήχο τους όμως δεν ήρθε στο “Clayman”, αλλά δύο χρόνια μετά, το 2002, με το “Reroute to remain”. Στο “Reroute to remain” παρουσίασαν περισσότερα μοντέρνα στοιχεία, με πιο πολλούς ηλεκτρονικούς ήχους. Έχοντας το βλέμμα τους πλέον στραμμένο στην Αμερική, με το ρεύμα και την επιρροή που δημιούργησαν εκεί, κυκλοφορούν το “Soundtrack to your escape”. Ένα άλμπουμ πιο ογκώδες, με τις κιθάρες να κυριαρχούν σε στακάτο ύφος, κρατώντας τις γνωστές τους μελωδίες, διαγράφοντας όμως παράλληλα τα solos. Πλέον ολοένα και περισσότεροι οπαδοί συνέρρεαν στη μαγεία της μουσικής τους και το “Come clarity” ήρθε για να τους παγιώσει ως το πιο εμπορικό συγκρότημα της σκηνής αυτής, σε παγκόσμια πλέον εμβέλεια.

Οι IN FLAMES δεν δίστασαν ούτε στιγμή να προσαρμόζονται και να αλλάζουν δημιουργικά. Το “A sense of purpose” όμως φανέρωσε πως το συγκρότημα χρειαζόταν μια αλλαγή και η αποχώρηση του Jesper ήταν ένα σοκ για όλους τους οπαδούς του συγκροτήματος. Το “Sounds of a playground fading”, σίγουρα ήταν διαφορετικό από τον προκάτοχό του, ακόμα πιο εναλλακτικό και μοντέρνο, αλλά με αρκετούς οπαδούς, κυρίως τους πιο παλιούς, να αρχίζουν να απομακρύνονται από το μονοπάτι που διάλεξε να πορευτεί το συγκρότημα.

Στα επόμενα χρόνια οι IN FLAMES έκαναν τη μεγαλύτερη αλλαγή στη μουσική τους παλέτα, κινούμενοι στο “Siren charms” και “Battles” σε ένα alternative metal ύφος. Οι απόψεις για την αλλαγή αυτή διίστανται και ο διχασμός στους οπαδούς μεγάλωσε ακόμα περισσότερο. Τα καθαρά φωνητικά άρχισαν να κυριαρχούν και η ταυτότητα της μπάντας είχε αλλοιωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό. Οι νέες γενιές των οπαδών τους τα λάτρεψαν, ενώ οι παλαιότεροι οπαδοί τους προτιμούσαν να θυμούνται τις παλιές ημέρες δόξας.

Το “I, the mask” έδειξε την προσπάθεια των IN FLAMES να σταματήσουν αυτόν τον διχασμό και να ενώσουν το παρελθόν με το μέλλον, ενώ η πιο πρόσφατη τους δουλειά, το “Foregone”, έκανε μία μεγαλύτερη επιστροφή στον παραδοσιακό τους ήχο, κρατώντας μικρά στοιχεία της νεότερης ιστορίας τους. Μια επιστροφή άκρως καλοδεχούμενη που μας βάζει ένα τεράστιο ερωτηματικό, για το τι έχουν να επιδείξουν στην επόμενη τους δουλειά.

Αν μη τι άλλο, οι IN FLAMES όλα αυτά τα χρόνια έσπασαν κάθε τοίχο που μπορεί να εμπόδιζε οποιοδήποτε άλλο συγκρότημα στον τομέα της δημιουργίας. Είτε άρεσε σε κάποιους η οποιαδήποτε αλλαγή στο μουσικό τους ύφος είτε όχι, οι IN FLAMES έπραξαν χωρίς να τους φοβίζει το οτιδήποτε και αυτό σίγουρα είναι κάτι που το αναγνωρίζουν όλοι. Ο ήχος των IN FLAMES διαμόρφωσε διαφορετικές σκηνές και έκανε θραύση σε αγορές τεράστιες, όπως αυτές των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας.

Η διάθεση τους για εξέλιξη, έκανε τους IN FLAMES να ξεπεράσουν κάθε μουσικό φράγμα και να οριστούν ως ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα της εποχή μας.

“Collect some stars to shine for you,

and start today ’cause there’s only a few

a sign of times my friend”

 

Δημήτρης Μπούκης

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece