Monday, April 27, 2026




Home Blog Page 157

Weekly metal meltdown (17-23/8)

0
Weekly

Weekly

Weekly Metal Meltdown λοιπόν, με την ανασκόπηση των νέων τραγουδιών που κυκλοφόρησαν και από επερχόμενες κυκλοφορίες που περιμένουμε με ενδιαφέρον. Σ’ αυτήν την εκδοχή, παρουσιάζουμε μερικά από τα πιο πολυαναμενόμενα τραγούδια, που βγήκαν από τις 17 έως τις 23 Αυγούστου, με έντονο το ελληνικό στοιχείο.

Innerwish
Photo by Dimitris Marinis

Να ξεκινήσουμε από το πρώτο νέο τραγούδι των συμπατριωτών μας, INNERWISH, το πρώτο μετά από πραγματικά ΠΟΛΛΑ χρόνια και τον ομώνυμο δίσκο τους. Το “Cult of the blind”, είναι ένα standalone single, που πάντως δεν θα βρίσκεται στον επερχόμενο δίσκο τους, που θα βγει μέσα στη χρονιά από τη Reigning Phoenix Music. Όλες τις λεπτομέρειες, μπορείτε να τις διαβάσετε εδώ.

Mother Of Millions

Συνεχίζουμε με εγχώριο σχήμα, τους progsters, MOTHER OF MILLIONS, οι οποίοι έχουν έτοιμο το “Magna mater” (ημερομηνία κυκλοφορίας, 4 Οκτωβρίου). Το “Feral” είναι το δεύτερο single μέσα από εκεί και όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες για το άλμπουμ και το τραγούδι, μπορείτε να τις διαβάσετε εδώ.

Source: Facebook

Εντελώς ξαφνικά, οι MOTLEY CRUE, ανακοίνωσαν ότι στις 4 Οκτωβρίου θα κυκλοφορήσουν ένα EP που θα ονομάζεται “Cancelled” και θα περιέχει το ομώνυμο τραγούδι, το “Dogs of war”, που είχαμε δει σε περασμένο Weekly Metal Meltdown και τη διασκευή στο “Fight for your right” των BEASTIE BOYS, για το οποίο έχει ξεσηκωθεί ήδη θύελλα αντιδράσεων και ακούγοντάς το, μπορείτε εύκολα να καταλάβετε τον λόγο…

Photo by Tanya Ghosh

“Powernerd” θα ονομάζεται ο νέος σόλο δίσκος του θεοπάλαβου αλλά και τόσο αγαπημένου Καναδού, Devin Townsend. Το άλμπουμ γράφτηκε μέσα σε μόλις 11 μέρες (!!!), με τον καλλιτέχνη να δηλώνει ότι ήθελε να είναι πιο ευθύς και να μην “ψειρίζει” κάθε λεπτομέρεια. Το “Powernerd” θα βγει στις 25 Οκτωβρίου και στο ομώνυμο τραγούδι για το οποίο γυρίστηκε και video clip που μπορείτε να δείτε από κάτω, υπάρχει μία guest εμφάνιση του Jamey Jasta (HATEBREED).

Photo by Chantik Photography

Οι Πορτογάλοι μασκοφόροι black metallers, GAEREA, που θα μας επισκεφθούν αυτήν την εβδομάδα στον Βόλο, στο Golden R. Festival, έδωσαν στη δημοσιότητα το τρίτο τραγούδι μέσα από το επερχόμενο “Coma”. Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει από τη Season Of Mist στις 25 Οκτωβρίου και με το “Unknown” που θα δείτε από κάτω, μπορείτε να καταλάβετε για ποιον λόγο έχουν δημιουργήσει τόσο καλό όνομα στον ακραίο χώρο.

 

Photo by Billy LI

Οι Αμερικάνοι UNTO OTHERS (παλαιότερα γνωστοί ως IDLE HANDS), που συνδυάζουν τον ήχο των CURE με αυτόν των SISTERS OF MERCY και των IRON MAIDEN, έχουν έτοιμο το “Never, neverland” για κυκλοφορία μέσα από τη Century Media στις 20 Σεπτεμβρίου. Από κάτω μπορείτε να δείτε το video clip τους για το τραγούδι “Momma likes the door closed”, που όπως λένε και οι ίδιοι έχει στοιχεία από punk/thrash/hardcore/post punk/goth και metal!!!

Photo by by Orsolya Karancz

Ο Tamás Kátai είναι ο mastermind και το μοναδικό σταθερό μέλος των Ούγγρων avant garde metallers, THY CATAFALQUE. Στις 15 Νοεμβρίου, η Season Of Mist θα κυκλοφορήσει το “XII: A gyönyörű álmok ezután jönnek”, που όπως πιθανώς έχετε καταλάβει και έχει κι αυτό στίχους στη μητρική του γλώσσα. Μαζί του, θα είναι κυριολεκτικά μία στρατιά από καλεσμένους που προσφέρουν τη δική τους πινελιά στον δωδέκατο δίσκο του σχήματος, που βγαίνει μόλις 14 μήνες μετά το πιο πρόσφατο πόνημά τους. Από κάτω, μπορείτε να δείτε το video clip για το ομώνυμο τραγούδι.

Photo by Zach Johnson

Λίγες μέρες απομένουν ακόμη για να μπορούμε να ακούσουμε ολόκληρο το “Where Gods fearto speak” των Αμερικάνων dark cinematic metallers, OCEANS OF SLUMBER, οι οποίοι με το “The given dream”, να δίνουν ένα ακόμα δείγμα γραφής του άλμπουμ τους, με την τραγουδίστριά τους, Cammie Beverly (πρώην Gilbert), να δίνει ένα ακόμη ρεσιτάλ ερμηνείας.

Photo by Lee Barrett

Τέσσερα χρόνια πέρασαν από το “The reckoning dawn” των Βρετανών black metallers, WINTERFYLLETH και το σχήμα έχει έτοιμο το “The imperious horizon” για κυκλοφορία στις 13 Σεπτεμβρίου από την Candlelight. Ο όγδοος δίσκος του σχήματος, θα έχει και μία guest συμμετοχή από AA Nemtheanga των PRIMORDIAL και από κάτω μπορείτε να δείτε το video clip για το τραγούδι τους “To the edge of tyranny”.

Photo by Martin Darksoul

Κλείνουμε το εβδομαδιαίο Weekly Metal Meltdown με μία πιο μελωδική χροιά και συγκεκριμένα με τους Σουηδούς hard rockers, ECLIPSE, το χαρισματικού Erik Martensson, οι οποίοι θα μας χαρίσουν το “Megalomanium II” στις 20 Σεπτεμβρίου από τη Frontiers Music. Το πιο πρόσφατο single τους είναι για το τραγούδι “Still my hero”.

Ραντεβού την ερχόμενη εβδομάδα.

A day to remember… 25/8 [THE HAUNTED]

0
The Haunted

The Haunted

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Exit Wounds” – THE HAUNTED
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2014
ΕΤΑΙΡΙΑ: Century Media
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Tue Madsen
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Marco Aro
Κιθάρες – Patrik Jensen
Κιθάρες – Ola Englund
Μπάσο – Jonas Björler
Τύμπανα – Adrian Erlandsson

Το ποιοι είναι οι THE HAUNTED, τα πεπραγμένα τους και ακόμα περισσότερο το ότι προήλθαν από τη μήτρα των μυθικών AT THE GATES, λίγο πολύ το γνωρίζουμε όλοι. Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας των 90s και λίγο μετά από τη διάλυση των προπατόρων του σουηδικού μελωδικού ακραίου ήχου, έδωσαν το φιλί της ζωής στο thrash metal με το ντεμπούτο τους, κυκλοφορώντας έναν από τους καλύτερους δίσκους του ιδιώματος. Κανένας δίσκος τους μπορεί να μην πλησίασε τον ομώνυμό τους, αλλά κυκλοφόρησαν κάποιες εξαιρετικές δουλειές, αλλά και κάποιες αμφιλεγόμενες. Η δεύτερη αποχώρηση του Peter Dolving το 2012 και η διαφαινόμενη επαναδραστηριοποίηση των AT THE GATES, έβαλε τα πράγματα στον πάγο και έκανε πολλούς να νομίσουν πως το τέλος της μπάντας ήταν… προ των πυλών.

Στα 40στά γενέθλια του Jonas Björler, στις 26 Φεβρουαρίου του 2013, ο ίδιος με τον Patrik Jensen κουβέντιασαν, τα έβαλαν κάτω και αποφάσισαν πως δεν έπρεπε να αφήσουν τη μπάντα να διαλύσει. Λίγες μέρες ο δεύτερος σήκωσε το τηλέφωνο και επικοινώνησε με τον Marco Aro, ζητώντας του να επιστρέψει στη μπάντα. Οι εξαντλητικές περιοδείες και οι εξαρτήσεις από τις οποίες υπέφερε ο Aro κατά την προηγούμενη θητεία του στη μπάντα, τον έκαναν διστακτικό στο να απαντήσει θετικά σε μια ενδεχόμενη επιστροφή του στις τάξεις των Σουηδών, μιας και δεν ήθελε μια εκ νέου ενασχόληση με τη μπάντα να τον κρατήσει πίσω σε σχέση με την οικογένειά του. Παρά τους αρχικούς δισταγμούς, εν τέλει πήρε την απόφαση της επιστροφής. Ο Adrian Erlandsson επέστρεψε επίσης στη μπάντα και με την προσθήκη του Ola Englund (ex-SIX FEET UNDER), η πεντάδα ξεκίνησε να δουλεύει πάνω σε καινούργιο υλικό. Το “Eye of the Storm” ΕΡ άνοιξε την όρεξη όλων όσων αγάπησαν τη μπάντα, μιας και άφηνε πίσω όλους τους πειραματισμούς που δίχασαν τους οπαδούς τους και ατένιζε απευθείας τις παλιές μέρες του συγκροτήματος.

Η επάνοδος με το “Exit Wounds” δεν άργησε να έρθει και από την πρώτη ακρόαση ήταν απολύτως εμφανές πως το υλικό του ήταν στοχευμένο, συμπαγές, “τσαντισμένο” και γεμάτο δύναμη. Η απουσία των γενικευμένων πειραματισμών που διεφάνη στο ΕΡ επιβεβαιώνεται στο ακέραιο στο δίσκο, με τη μπάντα να τιμάει τους πρώτους τρεις δίσκους της δισκογραφίας του, θέλοντας να αφήσει ένα ξεκάθαρο στίγμα σχετικά με την καινούργια εποχή των THE HAUNTED. Thrash riffs, μπόλικο groove και μελωδία στις σωστές δόσεις ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά του δίσκου. Οι επιστροφές των Aro και Erlandsson ευνόησαν άλλωστε αυτή την κατεύθυνση, με το πάθος και την εκρηκτικότητα που πάντα έβγαζαν οι ερμηνείες του μεν, αλλά και το ταχύτατο και χειρουργικής ακρίβειας παίξιμο του δε. Η ποικιλία δε λείπει από το δίσκο, αλλά αυτό που σίγουρα λείπει είναι η σπιρτάδα του αποχωρήσαντος Anders Björler, χωρίς όμως να αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για την όγδοη δουλειά του γκρουπ. Ανασταλτικό παράγοντα δεν αποτέλεσαν ούτε τα πολλά σε αριθμό κομμάτια του “Exit Wounds”, με τη συνολική διάρκεια να παραμένει σε λογικά πλαίσια. Ούτε φυσικά και τα 2-3 filler-άκια που αν έλειπαν θα ανέβαζαν το τελικό αποτέλεσμα.

Το “Exit Wounds” μπορεί να μην δύναται ούτε στο ελάχιστο να επισκιάσει και να ξεπεράσει τις πρώτες και λαμπρές δουλειές του συγκροτήματος, αλλά ήταν ένας συνολικά αξιοπρεπής δίσκος, που θύμιζε τους THE HAUNTED που όλοι αγαπήσαμε και καθόλα ιδανικός για να δηλώσει η μπάντα πως είναι ακόμα εδώ και μπορεί ακόμα να χαρίζει δυνατές στιγμές. Επίσης αποτέλεσε και ένα εξαιρετικό ορεκτικό για το comeback των AT THE GATES που κυκλοφόρησε ελάχιστους μήνες αργότερα μέσα στη χρονιά.

Θανάσης Μπόγρης

A day to remember… 23/8 [TESLA]

0
Tesla

Tesla

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Bust a nut” – TESLA
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ : 1994
ΕΤΑΙΡΕΙΑ : Geffen
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ : Terry Thomas
ΣΥΝΘΕΣΗ :
Jeff Keith – φωνή, κιθάρες
Frank Hannon – κιθάρες
Brian Wheat – μπάσο
Tommy Skeoch – κιθάρες
Troy Lucketta – τύμπανα

Όταν έρχεται η στιγμή να γράψει κάποιος για τους TESLA, πάντα θα προθυμοποιηθώ. Η μπάντα από το Sacramento των Η.Π.Α., είναι από τις πιο υποτιμημένες που βγήκαν πότε στο χώρο του hard rock. Μαζί με τους AEROSMITH, τους  EXTREME και τους CINDERELLA, αποτελούν έναν διαμαντένιο κύκλο καλλιτεχνών που κατάφερε να συνδυάσει τον κλασικό hard rock, με τεχνικό παίξιμο και την Αμερικανιά, με την γκλαμουριά των 80s. Ναι, έκαναν επιτυχία και εδραιώθηκαν ως ένα εμπορικό όνομα με τα προηγούμενα άλμπουμ, όμως η αλήθεια είναι πως δεν έφτασαν τις πωλήσεις και την απήχηση των παραπάνω τριών, αν και το ξεκίνημα τους ήταν εντυπωσιακό.

Το “Bust a nut” βγήκε το 1994 και όταν έμεινε στα 500.000 αντίτυπα, θεωρήθηκε απογοήτευση, αφού τα προηγούμενα τρία άλμπουμ τους έφτασαν υψηλότερα στα Αμερικανικά charts πουλώντας πολλαπλάσια. Βέβαια, οι εποχές ήταν διαφορετικές αν και για τους TESLA οι 4 πιο επιτυχημένες κυκλοφορίες τους, βγήκαν σε διάστημα μόλις 4 ετών, πριν ακολουθήσει ένα μεγαλύτερο διάστημα.

Είναι κατώτερο το “Bust a nut” από τα προηγούμενα; Ας ξεκαθαρίσουμε μια και καλή, πως οι TESLA κακό δίσκο δεν έβγαλαν πότε. Όμως το συγκεκριμένο ήταν αρκετά διαφορετικό από το “Psychotic supper” του 1991 και από τα προηγούμενα, οπότε αυτό θα οδηγούσε σε μεγαλύτερη επιτυχία ή αποτυχία και η μπίλια έκατσε στην δεύτερη. Δεν είχε πολλά uplifting τραγούδια με πιο έντονο το μελαγχολικό στοιχείο, το οποίο βέβαια ήταν εντονότερο στην εποχή του grunge. Οι κιθάρες των Frank Hannon και Tommy Skeoch, όταν ριφάρουν, είναι εμφανώς πιο σκληρές, ενώ ρυθμός που κρατά ο Troy Lucketta στα τύμπανα με τον Brian Wheat στο μπάσο, είναι πιο αργός, λιγότερο περίτεχνος και περιπετειώδης.

Το γνωστό καουμπόικο ύφος τους είναι ευδιάκριτο και όσο ακούω αυτό το άλμπουμ, τόσο πιστεύω πως το αδικήσαμε όταν βγήκε. Υπάρχουν τραγούδια που δεν γράφονται εύκολα. Το “Shine away”  για παράδειγμα ή το τόσο χαρακτηριστικό “Try so hard” και το ανατρεπτικό “Action talks” όπως και το εξαιρετικό “Solution”. Μου άρεσε επίσης και το “Rubberband” που βρίσκεται χαμηλά στην σειρά του άλμπουμ. Τραγούδια που φανερώνουν τον προσεγμένο ήχο και εξαιρετική παραγωγή, αλλά με ένα DNA κάπως διαφοροποιημένο.

Βέβαια, αυτά που κυκλοφόρησαν ως single, δεν είναι απαραίτητα και τα καλύτερα του δίσκου. Τόσο το “Mama’s fool” (που το έχω αγαπήσει μετά από πολλά ακούσματα, αλλά δεν φτάνει τα μεγαλεία τους), όσο και το “Need your lovin'” που δεν πλησιάζει κάτι “Song and emotion” ούτε κατά διάνοια. Από τα τρία single, μόνο το “A lot to lose” μπορώ να εκθειάσω. Οι τύποι ανέκαθεν το είχαν με τις power ballads, αναμιγνύοντας ηλεκτρική με ακουστική κιθάρα (ενίοτε και slide) και αυτό ανήκει στις πετυχημένες τους προσπάθειες.

Το “Earthmover” ίσως δεν ταιριάζει στους TESLA γενικότερα και είναι αχρείαστο. Όμως, στην εποχή του CD, με 14 τραγούδια και σχεδόν 70 λεπτά διάρκεια, συγχωρούνται και κάτι τέτοιες στιγμές. Πιο εύκολο είναι να τις συγχωρέσεις όταν τραγουδάει ο Jeff Keith. Αυτή η μοναδική φωνή, γεμάτη πάθος, εύρος και γρέζι που μετατρέπει κάτι μέτριο σε διαμάντι με το χάρισμα του Keith είναι υπερβολικά υπέροχη.

Μετά από 30 χρόνια είναι ευκολότερο να εκτιμήσεις το “Bust a nut”, έστω κι αν πρέπει να παραλείψεις μερικά από τα τραγούδια του. Όμως στα μέσα εκείνης της δεκαετίας τα πράγματα δεν ήταν ιδανικά και μετά από μεγάλες διαφωνίες με την εταιρεία τους, την Geffen (που επίσης ήταν σε μεταβατική φάση) αποφάσισαν να το διαλύσουν. Άλλωστε με μια πολυεθνική, με τεράστια νούμερα προηγουμένως και μια dream team στο πλευρό τους (Q Prime management, τον John Kalodner στο A&R, τον Hugh Syme στην καλλιτεχνική επιμέλεια, κ.ο.κ.) οι απαιτήσεις όλων ήταν πολύ μεγαλύτερες.

Did you know that:

  • Με το “Five man acoustical jam” να φέρνει τους TESLA ψηλά στα Αμερικάνικα chart, στο νούμερο 12 και το “Psychotic supper” ένα χρόνο αργότερα στο νούμερο 13, καταλαβαίνετε πόσο είχαν ανέβει οι μετοχές τους. Το “Bust a nut” έφτασε στο διόλου ευκαταφρόνητο νούμερο 20, αλλά δεν άντεξε για πολύ.
  • Η περιοδεία τους, ξεκίνησε πολύ αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1995 και μέρος από τον ενθουσιασμό της νέας δουλειάς, είχε εξαφανιστεί. Βέβαια, έδωσαν 160 συναυλίες σε 18 μήνες και προσπάθησαν πολύ να διατηρηθούν επίκαιροι.

Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης

YOTH IRIA: Ανακοινώθηκαν οι πρώτες λεπτομέρειες του νέου δίσκου από το γκρουπ του Jim Mutilator

0
Yoth Iria

Yoth Iria

Ανακοινώθηκαν οι πρώτες λεπτομέρειες του νέου δίσκου των συμπατριωτών μας, Hellenic black metalers, YOTH IRIA, του Jim Mutilator (ex-ROTTING CHRIST, ex-VARATHRON).

Το άλμπουμ θα ονομάζεται “Blazing inferno” και θα βγει στις 8 Νοεμβρίου από την Edged Circle Productions. Το πρώτο single, θα είναι το “We call upon the elements”, που αναμένεται να δοθεί στη δημοσιότητα στις 6 Σεπτεμβρίου.

Τα format που θα είναι διαθέσιμο, είναι τα εξής:

Gold vinyl (limited 100 copies)
Coke bottle green transparent vinyl (limited 200 copies)
Red/gold swirl vinyl w/ exclusive 7inch EP (limited 300 copies)
Black vinyl
Jewelcase CD
Limited 2CD Boxset w/ patch
Cassette

Track list:
01. Blazing Inferno
02. But Fear Not
03. In the Tongue of Birds
04. Rites of Blood and Ice
05. Purgatory Revolution
06. Mornings of the One Thousand Golds
07. Our Father Rode Again His Ride
08. We Call Upon the Elements

Η μίξη και το mastering του “Blazing inferno” έγινε από τον Lawrence Mackrory (KATATONIA), ενώ το εξώφυλλο φιλοτέχνησε ο Harshanand Singh.

Lineup:
HE – φωνητικά
Jim Mutilator – μπάσο
Nikolas Perlepe – κιθάρα
Naberius – κιθάρα
Vasilis Stavrianidis – ντραμς

MOTHER OF MILLIONS: Δείτε το lyric video για το τραγούδι “Feral”

0
Mother Of Millions

Mother Of Millions

Το Αθηναϊκό post/progressive metal κουαρτέτο Mother of Millions, κυκλοφορεί το δεύτερο single από το πολυαναμενόμενο 4ο full-length album τους “Magna Mater”. Το κομμάτι, με τίτλο “Feral” -το οποίο έρχεται μετά την κυκλοφορία του “Inside” πριν από ένα μήνα- συνοδεύεται από ένα Lyric Video.

Σύμφωνα με το συγκρότημα: «Το “Feral” είναι ένα από τα πρώτα κομμάτια που γράφτηκαν για το Magna Mater, και αποτελεί πυρήνα της αίσθησης που διαπνέει το άλμπουμ. Συνεχίζοντας το υπαρξιακό ταξίδι που ξεκίνησε με το “Inside”, το τραγούδι εστιάζει σε εκείνη την αρχέγονη φωνή μέσα μας, που μας δυναμώνει για να αντιμετωπίσουμε την εσωτερική μας ερημιά, ενώ παράλληλα αγγίζει την έννοια της ευαλωτότητας. Το Feral αφιερώνεται σε όλους όσοι δίνουν τις δικές τους μάχες, στο μυαλό και την ψυχή».

Το βίντεο είναι μια δημιουργία του ΝΑΠΑΝ Studio.

To Magna Mater ηχογραφήθηκε στα Eightyard, HD Factory & Jerry Studios, με στίχους & μουσική των Mother of Millions και παραγωγή, mix & master από τον hector.d. Επιπλέον φωνητικά ηχογράφησε η Αντωνία Μαυρονικόλα.

Το Magna Mater θα κυκλοφορήσει στις 4 Οκτωβρίου από τη Vicisolum.

Merchandise & Presale: https://motherofmillions.bandcamp.com/
Pre-save: https://orcd.co/magna-mater

Παράλληλα οι Mother of Millions ανακοινώνουν τις ημερομηνίες της περιοδείας τους για την προώθηση του Magna Mater:

MAGNA MATER TOUR 2024

14 Sep | Soundart Festival Malta​​
20 Sep | Kne Festival, GR | Parko Tritsi
23 Oct | Sofia, BG | Live & Loud
24 Oct | Sibiu, RO | Love Bar
25 Oct | Cluj-Napoca, RO | Harward Pub
26 Oct | Budapest, HU | Barhole Music
27 Oct | Krakow, PL | Garage Pub
29 Oct | Brno, CZ | Klub Melodka
30 Oct | Lollar, DE | Kulturbahnhof
31 Oct | Bree, BE | Ragnarock
01 Nov | Vlaardingen, NL | Kroepoekfabriek
02 Nov | Antwerp, BE | Djingel Djangel
04 Nov | Prague, ​CZ | Rock Cafe
05 Nov | Vienna, AT | Kramladen
09 Nov | Athens, GR | Fuzz Club​​​​​​​​
16 Nov | Thessaloniki, GR | We
30 Nov | Larnaca, CY | Savino

INNERWISH: Υπέγραψαν στη Reigning Phoenix Music και παρουσιάζουν το νέο τους τραγούδι

0
Innerwish
Photo by Dimitris Marinis
Innerwish
Photo by Dimitris Marinis

Οι Έλληνες power metallers INNERWISH, υπέγραψαν δισκογραφικό συμβόλαιο με τη Reigning Phoenix Music, εταιρία που έχει στο ρόστερ της καλλιτέχνες όπως οι HELLOWEEN, OPETH, AMORPHIS, KERRY KING και πολλούς άλλους κι έδωσαν στη δημοσιότητα το πρώτο καινούργιο τους τραγούδι, το “Cult of the blind”.

Το τραγούδι αυτό είναι standalone single, που δεν θα συμπεριλαμβάνεται στο επερχόμενο άλμπουμ τους, που θα κυκλοφορήσει αργότερα μέσα στη χρονιά.

Δείτε από κάτω το visualizer video για το “Cult of the blind”.

 

CRIPPLED BLACK PHOENIX: Ανακοινώθηκε συναυλία τους στην Αθήνα για τα 20 χρόνια τους

0
Crippled Black Phoenix

Crippled Black Phoenix

Pedrera Live Productions presents

CRIPPLED BLACK PHOENIX
20th anniversary – Live in Athens
Special guests:
Their Methlab
Opening act:
ΝΑΦΘΑLYN

Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2024
Fuzz Live Music Club (Πατριάρχου Ιωακείμ 1, Ταύρος)

Join the FB Event

Τιμές εισιτηρίων:
€25 (early birds / αποκλειστικά online)
€29 (προπώληση)
€32 (ταμείο)

Προπώληση εισιτηρίων:
Δίκτυο More by Viva:
Online
Physical spots

Hard copy tickets:
Metal Era (Εμμ. Μπενάκη 22, Εξάρχεια)
Full Moon Store (Θεμιστοκλέους 42, Εξάρχεια)
Monsterville (Αγ. Ειρήνης 13, Μοναστηράκι)

CRIPPLED BLACK PHOENIX

 “Confusion with a whiff of the macabre…

… Like a crate of rotten memories”

Η ιστορική κληρονομιά του Crippled Black Phoenix είναι αποτέλεσμα 734 ετών σύγχυσης. Πολλά έχουν γραφτεί και ακόμα περισσότερες υπήρξαν οι λανθασμένες εικασίες, κάτι που συνέβαλε στο μυστηριακό πέπλο που σκεπάζει το γκρουπ. Όμως, ας αφήσουμε τα περιττά και ας μεταφερθούμε κατευθείαν από το 2004 και την αρχή της ιστορίας μας, στο σήμερα, που βρίσκει τους Crippled Black Phoenix να γιορτάζουν την 20ή τους επέτειο.

Ο τωρινός πυρήνας του γκρουπ αποτελείται από τον ιδρυτή, πολυοργανίστα και συνθέτη Justin Greaves, την τραγουδίστρια και στιχουργό Belinda Kordic, τον τραγουδιστή και στιχουργό Joel Segerstedt, τον κιθαρίστα Andy Taylor και τη Helen Stanley σε πιάνο, τρομπέτα και synth.

CRIPPLED BLACK PHOENIX – “Everything is Beautiful But Us” (official video) 2022

Με μια πλούσια δισκογραφία, που αριθμεί έως τώρα 12 στούντιο άλμπουμ και μια σειρά από EPs, συλλογές και bootlegs, καθώς και με διεθνείς περιοδείες στο ενεργητικό του, το βρετανικό dark rock γκρουπ (με πολυεθνή σύνθεση) ξεκίνησε την πορεία του πριν από 20 χρόνια, υπό το όραμα και την καθοδήγηση του Justin Greaves, ευρύτερα γνωστού στον σκληρό ήχο ως ντράμερ των Iron Monkey, Electric Wizard και Teeth of Lions Rule the Divine (μάλιστα, το όνομα των Crippled Black Phoenix είναι εμπνευσμένο από τους Iron Monkey, ενώ αποτελούσε και το ψευδώνυμο του Greaves).

Crippled Black Phoenix – Cry of Love (official music video)

Αξιοσημείωτη, δε, υπήρξε στην αρχή της πορείας τους, τόσο η στήριξη του Dominic Aitchison των Mogwai, όσο η συνεργασία τους με τον Geoff Barrow των Portishead (και των Beak>, που προσφάτως παρακολουθήσαμε στην Αθήνα), ο οποίος δούλεψε μαζί τους ως παραγωγός, αλλά και ως live μέλος τους.

Κατά καιρούς, οι Crippled Black Phoenix έχουν κατηγοριοποιηθεί σε διάφορα ιδιώματα, όπως το progressive rock, το dark folk, το psychedelic rock και το post-rock/metal, ενώ οι ίδιοι χαρακτηρίζουν τα τραγούδια τους ως “μπαλάντες για το τέλος του κόσμου”, γράφοντας για όσους δεν έχουν φωνή, είτε πρόκειται για τα ζώα, είτε για τους αδύναμους, διαφορετικούς και περιθωριοποιημένους ανθρώπους, και νιώθοντας χρέος τους να ρίξουν φως στις ανισότητες που πλήττουν την ανθρωπότητα και τα πλάσματά της. “Stand up, speak out and fight for a better tomorrow”.

CRIPPLED BLACK PHOENIX – LOST – Live at Summer Dying Loud, Poland 2023.

Όσο για τις ζωντανές τους εμφανίσεις, αυτές υπήρξαν ανέκαθεν μια μυσταγωγική διαδικασία, με την αναζήτηση ιδιαίτερων χώρων, τη συμμετοχή έως και 9 μουσικών πάνω στη σκηνή και τη χρήση παραδοσιακών και Βικτωριανών οργάνων, τα οποία συνδυάζονταν περίφημα με τα ροκ στοιχεία του ήχου τους.

Άλλωστε, όπως αναφέρει και το όνομά τους, οι Crippled Black Phoenix είναι ένα ηλικιωμένο πτηνό με γερό σκαρί. Και όπως λένε και οι ίδιοι: “Ένα πράγμα που δεν θα κάνουμε ποτέ, είναι να τηρούμε τους κανόνες και να παραμένουμε μέσα σε ένα κουτί”.

CRIPPLED BLACK PHOENIX – ‘Bonefire’ (official music video) 2022

Οι Crippled Black Phoenix φέρνουν το “μακάβριο ροκ” τους στην Αθήνα, μια 6ετία μετά την τελευταία τους εμφάνιση, γιορτάζοντας την 20ή τους επέτειο με ένα σπέσιαλ σόου και ανταμείβοντας με αυτό τον τρόπο το ελληνικό κοινό για τη στήριξή του, σε μια σχέση που κρατάει από το 2007 και την παρθενική τους συναυλία στον τόπο μας.

Crippled Black Phoenix – Painful Reminder (official music video) 2021

Για την ιδιαίτερη αυτή περίσταση, ο Justin Greaves μοιράζεται μαζί μας τα εξής λόγια: “Το 2004, αποφάσισα να ακολουθήσω τον δικό μου δρόμο, αποχωρώντας από τη ‘σκηνή’ και ξεκινώντας να γράφω μόνος μου κομμάτια που είχαν την αίσθηση του πρωτόγονου. Αυτό γρήγορα μετουσιώθηκε σε κάτι που δεν είχα σχεδιάσει. Όμως, να που είμαστε εδώ, 20 χρόνια μετά, να συλλογιζόμαστε τις περιπέτειες που έχουμε ζήσει, τις περιοδείες, τα άλμπουμ, τις απίστευτες εμπειρίες και τους δρόμους στους οποίους ταξιδέψαμε. Ανυπομονούμε να γιορτάσουμε αυτό το ορόσημο με τους απανταχού φίλους μας, ετοιμάζοντας ένα σετ που θα περιλαμβάνει τόσο σπουδαίες στιγμές από το παρελθόν, όσο και τη φρεσκάδα των νεότερων τραγουδιών μας”.

Crippled Black Phoenix – Scared and Alone (Official Video)

Discography:

Studio albums

  • 2007 / A Love of Shared Disasters
  • 2009 / The Resurrectionists
  • 2009 / Night Raider
  • 2010 / I, Vigilante
  • 2012/ (Mankind) The Crafty Ape
  • 2012 / No Sadness or Farewell
  • 2014 / White Light Generator
  • 2015 / New Dark Age
  • 2016 / Bronze
  • 2018 / Great Escape
  • 2020 / Ellengæst
  • 2022 / Banefyre

EPs

  • 2015 / Oh’Ech-oes (w/ Se Delan)
  • 2017 / Horrific Honorifics
  • 2017 / Budapest Vigilante Sessions

Live albums

  • 2012 / Poznan 2011 A.D.
  • 2012 / Live in Bern 2012 A.D.
  • 2016 / Destroy Freak Valley

Crippled Black Phoenix – Great Escape Pt 1 (Official Music Video)

Special guests:

THEIR METHLAB

Οι Their Methlab είναι ένα instrumental rock τρίο που ξεκίνησε την πορεία του στα Γιάννενα το 2011 και από το 2017 έχει μεταφέρει τη βάση του στην Αθήνα. Δημιουργικό τους καταφύγιο είναι το BlackBox Studio στα Σεπόλια, ένας χώρος που ενσαρκώνει τη DIY φιλοσοφία στη μουσική και γενικότερα στην τέχνη.

Ο ήχος τους, επηρεασμένος από τη heavy πλευρά της post-rock αλλά και από το ευρύτερο φάσμα του alternative rock/metal, χαρακτηρίζεται από μια εναλλασσόμενη δυναμική συναισθημάτων που γεννάται από τη μουσική συνομιλία μεταξύ των τριών οργάνων.

Η παρουσία των Their Methlab στη σκηνή μετρά πολυάριθμες ζωντανές εμφανίσεις, που κυμαίνονται από μικρά underground στέκια μέχρι μεγάλα φεστιβάλ, ενώ ταυτόχρονα έχουν  πραγματοποιήσει τρεις ευρωπαϊκές περιοδείες, με την πιο πρόσφατη να λαμβάνει χώρα τον Μάιο του 2023.

Το ντεμπούτο άλμπουμ τους “The Last Second” γνώρισε σημαντική απήχηση, οδηγώντας σε επανέκδοση του LP από την The Lab Records τον Σεπτέμβριο του 2022.

Κατά τη διάρκεια της πορείας τους, οι Their Methlab έχουν μοιραστεί τη σκηνή με καταξιωμένα διεθνή και εγχώρια ονόματα του συγκεκριμένου ήχου όπως οι Jakob, Toundra, Brutus, Villagers of Ioannina City, Mother’s Cake και Elder.

Αυτή την περίοδο, το συγκρότημα βρίσκεται στη διαδικασία προπαραγωγής του δεύτερου ολοκληρωμένου άλμπουμ του, το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει στα τέλη του 2025.

Οι Their Methlab συνεχίζουν να εξελίσσουν τον ήχο τους, προσφέροντας μοναδικές μουσικές εμπειρίες και εδραιώνοντας τη θέση τους ως μια από τις πιο αξιόλογες instrumental rock μπάντες της σύγχρονης ελληνικής σκηνής.

Δισκογραφία:

  • Their Methlab (EP, 2013)
  • The Last Second (LP, 2019)
  • Tsunami (EP, 2020)
  • Apocalypse 82 (Single, 2022)

Links:

Facebook | Instagram

Youtube | Bandcamp | Spotify

Opening act:

ΝΑΦΘΑLYN

Ο Θάνος Μαντάς, γνωστός και από την ενασχόλησή του με τους Straighthate και τους Dephosphorus, ξεκίνησε το μουσικό του ταξίδι ως ΝΑΦΘΑLYN το 2008, πειραματιζόμενος με το feedback της ηλεκτρικής κιθάρας σε λούπες και διάφορα effects. Το αποτέλεσμα ήταν η split κυκλοφορία στην Insult Recordings με τους Death by a Thousand Cuts.

Σήμερα, το μουσικό του έργο έχει εξελιχθεί και εμπλουτιστεί με μια ποικιλία από έγχορδα όργανα, όπως το σάζι, αλλά και πολλά ηλεκτρονικά όργανα, δημιουργώντας πολύπλοκα μουσικά στρώματα που δομούνται και αποδομούνται με τάξη και αταξία.

Η τελευταία κυκλοφορία του ΝΑΦΘΑLYN είναι μια split κασέτα 60 λεπτών με τους KOMMPOUND, με τίτλο “Northward Equinox”, που κυκλοφορεί από τις HeadToAvoid Recordings και BlastBeat Mailmurder. Αυτή η νέα δουλειά συνεχίζει την πορεία του Θάνου Μαντά στον χώρο του drone, noise και avant-folk, αναδεικνύοντας τη μοναδική του ικανότητα να δημιουργεί εντυπωσιακά ηχητικά τοπία.

Links:

Instagram  | Bandcamp

DARK FUNERAL Live στην Αθήνα 22 Σεπτεμβρίου 2024 / Special Guest W.E.B. @ Gagarin 205

0
Dark Funeral

Dark Funeral

Οι Black Metal Legions Dark Funeral για μια μοναδική παράσταση στην Αθήνα, Ελλάδα στις 22 Σεπτεμβρίου.

Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, υπηρετούν τη Μαύρη Τέχνη και επιστρέφουν στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 2024, για μια μοναδική και πολυαναμενόμενη παράσταση που θα καλύψει ολόκληρη την ιστορία τους.

Οι Έλληνες οπαδοί και όχι μόνο, σπεύδουν να προμηθευτούν τα εισιτήρια τους!

Το σόου θα ανοίξει από τους φημισμένους Extreme/Symphonic Gothic Metallers W.E.B. και αναμένεται να βάλουν φωτιά στη σκηνή και να προετοιμάσουν το κοινό για τους Dark Funeral.

Gagarin205 – Live Music Space

Λεωφ. Λιοσίων 205 – Αθήνα 104 45

22 Σεπτεμβρίου 2024

Doors open 20.00

 

Προπώληση εισιτηρίων στο

https://cometogether.live/event/669/

PRE-SALE : 40 ευρώ

Show Day : 45 ευρώ

Facebook event: https://www.facebook.com/events/888880829275708

Video spot:

https://www.darkfuneral.se/
https://webmetalband.com/

 

A day to remember… 18/8 [DRAGONFORCE]

0
Dragonforce

Dragonforce

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Μaximum overload” – DRAGONFORCE
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ2014
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: earMUSIC
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Jens Bogren
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Marc Hudson
Kιθάρες – Herman Li
Κιθάρες – Sam Totman
Μπάσο – Frédéric Leclercq
Drums – Dave Mackintosh
Πλήκτρα – Vadim Pruzhanov

Ρε παιδί μου άμα σ αρέσει το Power Metal και δε σε χαλάει να τρίβεις και λίγο παραπάνω ρεγκάτο απάνω του, είχες περάσει καλά με το “Maximum overload”. Αυτά είναι τα καλά νέα. Τα κακά είναι ότι κιόλας πέρασαν 10 χρόνια από την κυκλοφορία του έκτου κατά σειρά δίσκου των DRAGONFORCE και γενικά πέρασαν ήδη δέκα χρόνια από το 2014 που από μόνο του είναι σοκ.

Το όνομα του δίσκου πρόδιδε τις προθέσεις των shredders από το Λονδίνο οι οποίοι από την πρώτη δισκογραφική τους δουλειά είχαν καταστήσει σαφές ότι ήθελαν να πηγαίνουν όλα στο κόκκινο. Ταχύτητες δίκασες σόλο τσιρίδες και ρεφρενάρες μεγαλεπίβολες. Ε, στο “Maximum overload” τα τσίτωσαν όλα όσο μπορούσαν. Από το εναρκτήριο “The Game” το άλμπουμ έμπαινε με τα μπούνια. Πρόκειται για το πιο γρήγορο τραγούδι που έγραψαν ποτέ, στα 240 bpm. Συντονισμένοι με το πνεύμα της εποχής μάλιστα που το core γνώριζε τις δόξες του, οι DRAGONFORCE δεν είχαν διστάσει να μπουν με ένα «τέρμα early 10s» σουηδοντέθ ριφ που θα το ζήλευαν οι KILLSWITCH ENGAGE και να διανθίσουν τον ήχο τους με blastbeats και brutal φωνητικά.

Fun Fact στο εν λόγω κομμάτι κάνει guest ο Matt Heafy των TRIVIUM οπότε από εκεί καταλαβαίνεις πολλά. To έκανε και σε άλλα δύο κομμάτια του δίσκου (“Defenders”, “No more”). Μετά βέβαια στο ρεφρέν γυρνάνε στα γνώριμα cheesy power μονοπάτια που είτε τσινάς, είτε τα απολαμβάνεις. Και κάπου εκεί τελειώνει η διάθεση για πειραματισμούς του “Maximum overload”. Κάτσε αυτό είναι καλό ή κακό; Μάλλον καλό, Δέκα χρόνια μετά o δίσκος αυτός ακούγεται ευχάριστα. Δεν αναλώθηκε σε μοντερνιές για να εναρμονιστεί με την εποχή. Τις χρησιμοποίησε με το σταγονόμετρο. Η μπάντα έχοντας στο οπλοστάσιο της τη μεγάλη δημοτικότητα που απέκτησε λόγω ταχυτήτων και καλού μάρκετινγκ (βλ. Guitar Hero) έχει δώσει ένα τίμιο δισκάκι που ευχαρίστως το βάζεις και σε κρατάει ακόμα.

Όμορφες συνθέσεις ωραία κουπλεδάκια και σχεδόν όλα μα όλα τα ρεφρέν είναι τόσο catchy ώστε να μη θες να πατήσεις το skip. “Tomorrow’s king” με τις χαρωπές αλλά και λίγο νοσταλγικές μελωδίες. “Three hammers” που θα το ζήλευαν αρκετές επικομπάντες. “Symphony of the night” με την Castlevania θεματολογία και τις έξυπνες εναλλαγές στη σύνθεση. “Ring of fire” που είναι διασκευή Johny Cash και πραγματικά εκπλήσσεσαι από το πόσο μια country σύνθεση μπορεί να γίνει power metal έπος. Είναι μερικά παραδείγματα των όμορφων στιγμών που σου χαρίζει το “Maximum overload”. Η παραγωγή επίσης είναι πολύ γεμάτη και απολαυστική που κινείται σε πιο μοντέρνα προσέγγιση και δεν έχει τις κιθάρες – τζιτζίκια αρκετών power metal πονημάτων. Δεν είναι τυχαίο ότι φέρει την υπογραφή του Jens Bogren ο οποίος έχει δουλέψει για τη μισή σουηδική Death σκηνή και όχι μόνο.

Ανακάλυψαν τον τροχό με αυτό το δίσκο οι DRAGONFORCE; Σε καμία περίπτωση. Άλλαξαν το μέλλον τις μουσικής; Με την καμία. Όμως. Διάβαζα κριτικές της εποχής που το ψιλοέθαβαν με το γάντι λόγω της απουσίας καινοτόμων στοιχείων. Όμως μάλλον είχαν εξαντλήσει την αυστηρότητά τους. Δεν είναι απαραίτητο κάθε δίσκος να σου αλλάζει τη ζωή ούτε χρειάζεται να λύνεις εξισώσεις για να απολαύσεις καλή μουσική. Οι DRAGONFORCE είχαν καταφέρει να δώσουν 16 πολύ ωραία και ευχάριστα κομμάτια (όχι και λίγα) τα οποία σε κράταγαν και σε έκαναν να περνάς όμορφα. Δέκα χρόνια μετά το πετυχαίνουν ακόμα… Κάπου ίσως αυτό είναι και το νόημα της μουσικής. Όχι;

Υ.Γ. Να μη μιλήσουμε πάλι για το ότι όλοι οι τύποι είναι τέρατα τεχνικής. Τα ’χουμε πει αυτά.

Άρης Λάμπος

A day to remember …17/8 [W.A.S.P.]

0
W.A.S.P.

W.A.S.P.

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “W.A.S.P.” – “W.A.S.P.”
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1984
ΕΤΑΙΡΙΑ: EMI
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Mike Varney & Blackie Lawless
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Blackie Lawless – Φωνητικά, μπάσο
Chris Holmes – Κιθάρες
Randy Piper – Κιθάρες
Tony Richards – drums

«Ήταν αηδιαστικό, ήταν αγενές, ήταν άξεστο και ήταν τέλειο!»

Όταν καλούμαι να γράψω ένα κείμενο για ένα τόσο κλασσικό άλμπουμ όπως το ντεμπούτο των W.A.S.P., θεωρώ δεδομένο ότι δεν υπάρχει άνθρωπος ο οποίος δεν το έχει ακούσει ή δεν ξέρει περί τίνος πρόκειται. Οπότε θεωρώ περιττό να κάτσω να χαλάσω το χρόνο μου, προσπαθώντας να εκθειάσω μια κυκλοφορία η οποία εδώ και σαράντα χρόνια μας αφήσει τόσα all time classic τραγούδια. Προτιμώ να κάνω πάντα ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο, στην μπάντα, στις συνθήκες, στις συγκυρίες, στις στιγμές στην νοοτροπία και εν γένη στην ιστορία. Αλλά κυρίως προσπαθώ να περιγράψω (πετυχημένα ή όχι) εκείνο το πρώτο συναίσθημα που μου προκάλεσε η μουσική τους. Προσπαθώ να μεταφερθώ και εγώ λοιπόν, πίσω σε εκείνα τα χρόνια που ως νέοι οπαδοί, εντυπωσιαζόμασταν, ωραιοποιούσαμε και ηρωοποιούσαμε της μπάντες και τους καλλιτέχνες. Αν στο τέλος του κάθε κειμένου έχετε έστω και λίγο μεταφερθείτε και εσείς μαζί μου, τότε έχω πετύχει. Αν όχι, να ξέρετε ότι προσπάθησα τουλάχιστον και την επόμενη φορά θα τα καταφέρω.

Οι W.A.S.P. για μένα πάντα ήταν η μπάντα η οποία, ειδικά στα πρώτα, τρία της άλμπουμ, ήταν μια κατηγορία μόνοι τους, αφού εξαιρετικά δύσκολα μπορούσες με τον ογκώδη ήχο που είχαν να τους κατατάξεις κάπου συγκεκριμένα. Από την άλλη το image που υιοθέτησαν, επίσης ήταν ένα δισεπίλυτο πρόβλημα για το πού ανήκαν. Τους χαρακτήρισαν glam, αλλά η μουσική τους και τα επιθετικά φωνητικά του Blackie δεν είχαν καμία σχέση. Τους είπαν metal, αλλά η υπερβολική και ακραία σκηνική και ενδυματολογική τους παρουσία, πιο πολύ έφερνε σε …glam μπάντα. Τους είπαν poser, αλλά με τόσο heavy ήχο ούτε αυτό τους προσδιόριζε επαρκώς. Για hard rock ήταν πολύ heavy, για heavy metal ήταν πολύ μονοδιάστατοι και αρκετά rock n’ roll. Το μόνο σίγουρο ήταν πως δεν μπορούσες να τους κατηγορήσεις για αντιγραφή αν και οι επιρροές τους ήταν αρκετά φανερές τουλάχιστον στο image τους από την Αγγλική glam σκηνή.

Μετά την κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ πολλοί τους χαρακτήρισαν ακόμα ως μια shock rock μπάντα, αλλά αυτός ο όρος μάλλον είναι αδόκιμος και αποτυχημένος γενικότερα αφού ούτε καλλιτέχνες του διαμετρήματος του Alice Cooper δεν μπόρεσε ποτέ επαρκώς να περιγράψει. Σίγουρα πάντως η πρώιμη σκηνική τους παρουσία με τα πριόνια, τα αίματα, τις νεκροκεφαλές, τις λεπίδες, τα κρέατα (!!) κλπ, έδειξε μια πρωτόγονη προκλητικότητα που είχαν ακολουθήσει τόσο ο Alice Cooper, όσο και οι KISS, αλλά και αυτοί σε όχι τόσο μεγάλο βαθμό. Η παρέα του Blackie Lawless είχε κάτι το μοναδικό που δυσκόλεψε πολύ τους μουσικοκριτικούς της εποχής να τους οριοθετήσουν. Ήταν όμως μια μπάντα που σίγουρα είχε δυναμισμό, εκρηκτικότητα, ακραία σκηνική παρουσία, ήταν προκλητικοί, είχαν όγκο την μουσική τους και παραδόξως πολλές μελωδίες και έντονα ρεφρέν που έκαναν σχετικά προσιτά τα τραγούδια τους. Όλα αυτά μαζί τους έκαναν αναγνωρίσιμους και πολύ ιδιαίτερους στην ανερχόμενη metal σκηνή της Αμερικής στις αρχές των 80s.

Με έδρα το Λος Άντζελες ο Blackie Lawless (Steven Duren το πραγματικό του όνομα παρακαλώ!) το 1982 ξεκίνησε ξανά την πορεία του, αφού με τους SISTER αρχικά και τους LONDON ύστερα (όπου συμμετείχε και ο Nikki Sixx και στις δύο μπάντες), τα demo τους είχαν πέσει στο κενό. Λογικό με αυτό το όνομα να μην πάνε και πολύ μακριά θα έλεγα… Όταν ο Rik Fox (μπάσο στην αρχική μορφή της μπάντας) ήρθε σε …αντιπαράθεση με μια σφήκα στον δρόμο πρότεινε στην μπάντα το όνομα W.A.S.P., αλλά αυτές οι τελείες ανάμεσα στα γράμματα ήταν πολύ ιντριγκαδόρικες τελικά. «Μου θύμισε το παλιό λογότυπο του Green Hornet από τη δεκαετία του ’60. Σκεπτόμενος την ιδέα τις επόμενες μέρες, ο Lawless συμφώνησε με το όνομα, αλλά του έδωσε την εμβληματική, αν και αινιγματική, στίξη». Να αναφέρω εδώ ότι η πρώτη, επίσημη σύνθεση των W.A.S.P. ήταν η εξής: Blackie Lawless και “Randy” Piper κιθάρες, ο Rik Fox μπάσο και ο drummer Tony Richards. Πολλές ανακατατάξεις έγιναν η αλήθεια να λέγεται μέχρι να κυκλοφορήσει το πρώτο τους άλμπουμ και από τις τάξεις της μπάντας πέρασαν αρκετοί τρελοί όπως ο μπασίστας Don Costa (μετά πήγε στον Ozzy, δείτε πιο κάτω πως απολύθηκε από εκεί!) ο οποίος, για να καταλάβετε για τι μούρλα είχαν όλοι τους, στο πίσω μέρος του μπάσου στερέωνε έναν ..τρίφτη τυριού και κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του σόου άρχιζε να ξύνει με τον τρίφτη τα πόδια του, τα οποία φυσικά μάτωναν και έτσι έκανε …σόου με το αίμα που έτρεχε… Επίσης οι ταινίες “Κόναν ο Βάρβαρος” και “The Road Warrior” αποτέλεσαν μεγάλη έμπνευση για την μπάντα όσον αφορά τις ενδυματολογικές τους επιλογές επάνω στην σκηνή, αλλά και όσον αφορά την θεματολογία του σόου τους.

Όπως και να έχει το πράμα πάντως καθοριστικό ρόλο στην πορεία της μπάντας προς το πρώτο τους άλμπουμ έπαιξαν οι συναυλίες τους στις 21 και 28 Σεπτεμβρίου 1982 στο Troubadour, ένα γνωστό club του L.A. όπου και είχαν καλέσει τους manager του Ace Frehley και των KISS. To σόου όπως ο ίδιος ο Blackie το περιγράφει «Ήταν αηδιαστικό, ήταν αγενές, ήταν άξεστο και ήταν τέλειο! » Αποκορύφωμα φυσικά η ιστορική στιγμή που ο Blackie ξεκινά να πετά ωμό κρέας στους θεατές, κάτι που έγινε μέρος του ψυχωτικού «τρομο»-σόου της μπάντας και σήμα κατατεθέν των πρώτων χρόνων τους στις ζωντανές τους εμφανίσεις. Το σόου τους το εμπλούτισαν και με διάφορα (ψεύτικα φυσικά) όργανα βασανισμού, τα οποία κατασκεύασαν οι ίδιοι και τα χρησιμοποιούσαν με μοντέλα επί σκηνής. Ήθελαν να είναι προκλητικοί, αιμοβόροι, επιθετικοί, να φέρνουν τον τρόμο στο κοινό, να είναι σεξιστές, σοκαριστικοί και μουσικά κάτι ανάμεσα στο punk και στο εκκωφαντικό heavy metal όπως ακριβώς αυτό παίζονταν τότε στα τεράστια αμερικάνικα στάδια. Και τα κατάφεραν και με το παραπάνω!

Όσο οι W.A.S.P. άρχιζαν να έχουν όλο και περισσότερο κόσμο στα live τους, τόσο πιο ακραίοι γίνονταν, αλλά και τόσο πιο πολύ κυκλοφορούσαν οι φήμες για το νόημα του ονόματος της μπάντας. Αυτό βέβαια δεν ήταν τυχαίο αφού ο τρόπος γραφής με τις τελείες ανάμεσα στα γράμματα παρέπεμπε σε αρχικά παρά στην λέξη wasp. Πολλές ήταν οι ερμηνείες, η πιο λογική ήταν φυσικά αυτή που χαράχτηκε στο matrix του βινυλίου, στο ομώνυμο άλμπουμ τους, το “We Are Sexual Perverts” αλλά με τα χρόνια αυτή η ερμηνεία ατόνησε. Πολλά ακούστηκαν,”White Anglo-Saxon Protestants”, “We Are Satan’s People”, “We Are So Perfect”, “We Are So Powerful”, “We Are Sexual Prophets”, αλλά η πιο ωραία ερμηνεία δόθηκε τελικά από τον ίδιο τον Blackie με το αποστομωτικό .. “We Ain’t Sure, Pal” !!!

Πάμε πίσω στην μπάντα, η οποία το 1982 ακόμα δεν είχε υπογράψει κανένα συμβόλαιο, έκανε συνεχείς πρόβες, έπαιζε live μπροστά σε 3.000 κόσμο, αλλά συμβόλαιο με δισκογραφική δεν είχε και δεν μπορούσαν φυσικά να κυκλοφορήσουν άλμπουμ. Οι δύο manager, που αναφέραμε πιο πάνω, προσφέρθηκαν να βοηθήσουν την μπάντα, αλλά αυτός που τους έβαλε στα σαλόνια των δισκογραφικών ήταν ο Rob Smallwood, ο οποίος και τους έκλεισε το deal με την EMI και μάλιστα τότε οι W.A.S.P. έγιναν η πιο ακριβοπληρωμένη νέα μπάντα του πλανήτη, υπογράφοντας συμβόλαιο με την EMI για 7 άλμπουμ έναντι 2,7 εκατομμυρίων δολαρίων και στις 17 Αυγούστου του 1984 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ! Για τα επόμενα 14 χρόνια W.A.S.P. και Rob Smallwood παρέα θα έκαναν σπουδαία πράγματα.

Ήχος ακατέργαστος, θορυβώδης, θρασύς, άγριος, προκλητικός, επιθετικός αλλά ταυτόχρονα καθαρός, γεμάτος ενέργεια, έντονα ρεφρέν και μελωδίες, τα φωνητικά του Blackie να είναι στα όρια του υπερβολικού, χρησιμοποίησαν πολλές αντιθέσεις προκειμένου να χτίσουν τον ηχητικό χαρακτήρα της μπάντας ο οποίος μέσα από πολλές μουσικές αντιπαραθέσεις και εμφανισιακές ακρότητες πρότεινε ένα ακαταμάχητο συνδυασμό που τράβηξε αμέσως την προσοχή του κοινού. Από την άλλη όμως οι W.A.S.P. μπορεί να είχαν έντονα ρεφρέν στα τραγούδια τους, αλλά δεν είχαν καμία pop αισθητική, μπορεί να είχαν μελωδίες αλλά είχαν και τέτοια ωμή ορμή που δεν μπορούσαν να σαγηνέψουν ακροατήρια τα οποία δεν είχαν άμεση σχέση με το heavy metal ή έστω το κλασσικό rock για να πάνε πολύ ψηλά στα charts με το ντεμπούτο τους. Παρόλα αυτά, κέρδισαν αμέσως το πλατύ ακροατήριο το οποίο ήθελε πιο σκληρά ακούσματα. Και αυτό το ακροατήριο στην Αμερική, Ευρώπη και Ιαπωνία μόνο μικρό δεν ήταν.

Το single “Animal (Fuck Like a Beast),” καταλαβαίνετε προκάλεσε και αφού προκάλεσε έγινε ύμνος. Στην Αγγλία υπό τον φόβο ακόμα και φυλάκισης, η ΕΜΙ το έδωσε στην Music for Nations να το κυκλοφορήσει, στην Ιρλανδία και Νορβηγία τους απαγορεύτηκαν ακόμα και οι live εμφανίσεις, στην Αμερική δεν κυκλοφόρησε καν μετά από την πίεση της PMRC αλλά έγινε θρυλικό και πολλά χρόνια ακόμα θα έκανε μεγάλες πωλήσεις ως import single 45’’. Παραδόξως στην χώρα τους η απαγόρευση του “Animal..” έδωσε ώθηση στο “I wanna be somabody” με το “Tormentor” b side, το οποίο αν και δεν μπήκε στα single charts έγινε ένα από τα κλασικά metal τραγούδια των 80s, ενώ στην Βρετανία παραδόξως έφτασε μέχρι το νο 77, το οποίο κάθε άλλο παρά άσχημο ήταν για μια μπάντα με τόσο επιθετικό και ωμό ήχο.

Πόσα τραγούδια από το πρώτο άλμπουμ τους, έμειναν κλασικά; Τουλάχιστον τέσσερα, δεν είναι και λίγα ε; “I wanna be somebody”, “L.O.VE. machine”, “On your knees””, “Sleeping in the fire” μια από τις πιο χαρακτηριστικές μπαλάντες των 80s και από τα πιο όμορφα τραγούδια της μπάντας, συνυπολογίζουμε και το “Animal…”. Πέντε ύμνοι και νομίζω ότι κανένα από τα υπόλοιπα “The flame”, “B.A.D.”, “School daze”, “ Tormentor”, “The torture never stops” μπορούν να λογιστούν ως fillers. Βάλτε στον λογαριασμό και το επικό “Hellion” όμως!

Το ομώνυμο άλμπουμ των W.A.S.P. σκαρφάλωσε μέχρι το νο 74 του Billboard 200 chart, όχι άσχημα αλλά ούτε και πολύ καλά, αργότερα βέβαια έφτασε να γινεί χρυσό, και τα δύο singles “I Wanna Be Somebody” και “L.O.V.E. Machine” γνώρισαν αρκετό airplay στα Αμερικάνικα FM και βοήθησαν πολύ την μπάντα να γνωρίσει επιτυχία και να κάνει ένα πολύ καλό όνομα.

Οι Blackie Lawless, Chris Holmes, Randy Piper, Tony Richards παρέα μα τον παραγωγό τους Mike Varney και μηχανικό ήχου τον Bill Metoyer, είχαν κάνει ένα μικρό θαύμα χωρίς κανέναν δισταγμό, χωρίς καμία υποχώρηση. Είχαν βγάλει ένα άλμπουμ τόσο απλό και τόσο παταγωδώς θορυβώδες που άρεσε σε όλους τους metalheads. Ευνόησε το κλίμα και το πνεύμα της εποχής που επικροτούσε την ακρότητα; Σαφώς. Σήμερα μπορεί να μην τους δίναμε καμία σημασία. Αλλά τότε ήταν το 1984 και η ζωή ήταν διαφορετική και διαφορετικά δημιουργική ήταν και η μουσική.

Did you know that:

  • Ο Steven Duren δηλαδή ο Blackie Lawless, εμφανίστηκε αρχικά ως ..Blackie Goozeman για 2 εβδομαδες στους τελειωμένους στην ουσία NEW YORK DOLLS παίρνοντας την θέση του Johnny Thunders!
  • Mε τον μπασίστα των NEW YORK DOLLS, Arthur Kane, έκαναν τους KILLER KANE BAND, οι οποίοι κυκλοφόρησαν ένα 7″ με 3 τραγούδια, ένα εκ των οποίων, το “Mr.cool”, μεταμορφώθηκε αργότερα στο “Cries in the night” από το “Last command”.
  • Η πρώτη και πρώιμη σύνθεση των W.A.S.P. (1982) ήταν οι: Blackie Lawless, Randy Piper, Don Costa, Gary Holland.
  • Αρχικά το πρώτο άλμπουμ των W.A.S.P. ήταν να κυκλοφορήσει ως “Winged Assassins” και μάλιστα σε κάποια βινύλια αναφέρεται αυτός ο τίτλος όπως επίσης σε κάποια άλλα αναφέρεται ως “I wanna be somebody”.
  • Οι W.A.S.P. ήταν όπως έχουμε πει ήταν διαβόητοι για το ότι πετούσαν κρέας στο κοινό κατά τη διάρκεια των live τους. Σύντομα όμως κάποιοι από το κοινό άρχισαν να κάνουν το ίδιο! Να φέρνουν δηλαδή και αυτοί κομμάτια -συκώτι κατά κύριο λόγο- και με την σειρά τους το πετούσαν πίσω στην μπάντα. Το πράμα όμως πήρε άσχημη τροπή σε μια συναυλία στη Φινλανδία το 1984, όταν κάποιος πέταξε ένα τεράστιο κομμάτι ..κατεψυγμένου κρέατος στον Chris Holmes, αυτό τον χτύπησε στο κεφάλι και ο κιθαρίστας έπεσε τάβλα!
  • Τα σκηνικά για το εξώφυλλο του πρώτου τους άλμπουμ τα δανείστηκαν από τα γυρίσματα της ταινίας “Star Trek III” που γυρίζονταν στο διπλανό στούντιο!
  • To video clip του “L.O.V.E. machine” κόστισε περίπου 000$. Το “I wanna be somebody” έγινε τόσο δημοφιλές που το VH1 το συμπεριέλαβε στο “Top 100 Hard Rock Songs” όλων των εποχών στην θέση #84.
  • Στην ταινία “Ragewar” που κυκλοφόρησε και με τον τίτλο “ Dungeonmaster”, εμφανίζεται η αυθεντική σύνθεση της μπάντας με τον Blackie να έχει το Torture Rack και να βασανίζει την πρωταγωνίστρια της ταινίας!
  • Ξέρετε τι ήταν το περίφημο Torture Rack στα live της μπάντας; Θα σας εξηγήσω, αφού σας τονίσω ότι το είχαν φτιάξει μόνοι τους! Λοιπόν, Οι W.A.S.P. στην πρώτη του περιοδεία παρουσίασαν την περιβόητη μηχανή «βασανισμού» με το όνομα Torture rack. Γίνονταν το εξής: Κατά την διάρκεια του “Tormentor”, ο Blackie άνοιγε δύο μεγάλες πόρτες αποκαλύπτοντας μια δεμένη μισόγυμνη γυναίκα (μοντέλο φυσικά). Η οποία με μια μαύρη κουκούλα στο κεφάλι φυσικά ήταν δεμένη σε έναν ξύλινο τροχό. Ο Lawless και καλά έκανε ότι της έκοβε το λαιμό, τη μαστίγωνε ή την εξανάγκαζε με τη βία σε κάποια πράξη σεξουαλικού αντικειμένου. Όταν τελείωνε το τραγούδι τελείωναν και τα «βασανιστήρια» του δύσμοιρου μοντέλου. Μετά το πέρας της περιοδείας το Torture Rack δεν το χρησιμοποίησαν ξανά παρά μόνο στην εμφάνιση τους στο Monsters of rock του 1987. Βάλτε τώρα τα αίματα, τα κρέατα, τις λεπίδες κλπ και φανταστείτε τι σάλο προκάλεσαν οι W.A.S.P. στην πρώτη τους περιοδεία στην Αμερική. Αν προσέξετε και στο εξώφυλλο του δίσκου, στο βάθος εκεί που είναι ο σκελετός, διακρίνεται κάτι αντίστοιχο. Μάλιστα είχαν βγάλει και αγγελίες και έψαχναν για κοπέλες οι οποίες πιθανόν να ενδιαφερόντουσαν για την θέση στο Torture Rack αλλά χωρίς (χρηματική) αμοιβή! Φαντάζομαι ότι θα τους έδιναν ..άλλου είδους αμοιβές!! Επιπλέον το fan club της μπάντας είχε τυπώσει μέχρι μπλουζάκια με το Torture Rack!
  • Να σας πω εδώ για τον Don Costa (ο οποίος ο έφυγε από την ζωή τον Ιούλιο που μας πέρασε, από καρδιακή ανακοπή), τον πρώτο τρελό μπασίτα των W.A.S.P., όχι δηλαδή πως οι άλλοι ήταν τίποτα φυσιολογικοί, αλλά λέμε τώρα. Ο τύπος ήταν τόσο σεξομανής και τρελός που μέχρι και ο Chris Holmes όταν μπήκε στην μπάντα ζήτησε από τον Blackie να τον διώξει. Όχι γιατί τον ενοχλούσε αυτό που έκανε με τον τρίφτη του τυριού και τα πόδια του, ή ότι μπορεί στα καλά του καθουμένου να σταματούσε να παίζει και να έκανε του κεφαλιού του, αλλά γιατί θεωρούσε ότι ήταν τόσο τρελός που καταντούσε επικίνδυνος για την μπάντα. Ο Blackie αν και δεν ήθελε, τελικά τον έδιωξε και αυτός έκανε μια μπάντα με το όνομα DAMIEN. Έστειλε τα τραγούδια του στον OZZY ο οποίος έψαχνε για μπασίστα και παράλληλα ο Mark Kendall των GREAT WHITE (ο Costa είχε περάσει και από αυτούς) τον πρότεινε στον Jake E Lee που μόλις είχε μπει στο σχήμα του Ozzy. Να σημειώσουμε ότι παρά την τρέλα του ο Costa, ήταν ένας εξαιρετικά καλός και πολύ ταλαντούχος μουσικός. Πήρε την θέση τελικά, με τα ίδια κριτήρια που μπήκε ο Jake E. Lee στην μπάντα και απορρίφθηκε ο George Lynch. Ήταν και οι δύο καλοί μουσικοί, αλλά παράλληλα έπρεπε ήταν σέξι, όμορφοι και να είχαν μακριά μαλλιά! Κάτι που δεν είχε ο κοντοκουρεμένος George Lynch! Ξεκινήσανε την περιοδεία (πριν κυκλοφορήσει το “Bark at the moon”) και ο Costa είχε την κακή συνήθεια επάνω στη σκηνή να βγαίνει πιο μπροστά από τον Ozzy. Μεγάλο έγκλημα κατά τη κρίση της Sharon! Του δόθηκε μια προειδοποίηση, του δόθηκε και μια ακόμα. Αλλά δεν άκουσε την Sharon, η Sharon μάλλον το είπε στον Ozzy και ο Ozzy μέσα στη μαστούρα του, έδωσε μια κουτουλιά στον Costa με αποτέλεσμα να του σπάσει την μύτη. Τον έβαλαν να υπογράψει ένα έγγραφο το οποίο έλεγε ότι δεν θα κάνει μηνήσεις, δεν θα μιλήσει δημόσια ποτέ γι’ αυτό και του έδωσαν ως αποζημίωση 5.000$. Τελικά του φέρθηκαν τόσο άσχημα ώστε ακριβώς πριν βγουν στην σκηνή του US Festival είχαν καλέσει κρυφά από αυτόν, τον Bob Daisley να παίξει μπάσο, και εκείνη την ώρα του ανακοίνωσαν την απόλυσή του. Ο φτωχός ο Costa είχε καλέσει εκείνη την ημέρα όλη την οικογένεια του να τον δει να παίζει με τον Ozzy στο φεστιβάλ…
  • Ο Blackie Lawlwss προτάθηκε για τον ρόλο του T-1000 στο “Terminator 2: Judgement Day”. Όμως ο ρόλος είχε γραφτεί για έναν άνδρα μέσου ύψους, ο οποίος θα μπορούσε να κρυφτεί στο πλήθος, και ο James Cameron επέμενε σε αυτό. Τελικά τον ρόλο τον πήρε ο Robert Patrick, και ο Blackie έχασε την ευκαιρία. «Ο Σβαρτζενέγκερ ήθελε να κάνω τον ρόλο, αλλά όταν ανακάλυψε ότι ήμουν 1,93 ύψος, αυτό ήταν πραγματικό πρόβλημα και έτσι δεν μπόρεσα συμμετάσχω στην ταινία.”
  • Επίσης του ζητήθηκε να κάνει audition για τον ρόλο του Sammi Curr το 1986 στο περίφημο “Trick or Treat”, αλλά απέρριψε την ιδέα.
  • Πιο πάνω αναφέραμε την ταινία “Road warriors”. Από αυτήν την ταινία γενικά ο Blackie επηρεάστηκε πάρα πολύ. Μάλιστα αρχικά στις συναυλίες τους αυτός και ο Joe Holmes φορούσαν κάτι δερμάτινα παντελόνια τα οποία από πίσω ήταν χωρίς δέρμα και φαίνονται τα οπίσθια τους. Αυτήν την εξυπνάδα την έκλεψαν από την συγκεκριμένη ταινία. Επίσης, διευθυντής φωτογραφίας και (αργότερα και σκηνοθέτης/κινηματογραφιστής) στην ταινία ήταν ο διάσημος Dean Semler. Αργότερα συνεργάστηκε με την μπάντα στα video clip των “The real me” και “Forever free”. Μόλις τελείωσε τα γυρίσματα στα δυο clip των W.A.S.P. έφυγε και έκανε μια ταινία που ονομάζονταν … «Χορεύοντας με τους λύκους» για την οποία κέρδισε Όσκαρ!

Θα ήθελα να ευχαριστήσω το φίλο Θεοδόση Λίθαρη, έναν από τους μεγαλύτερους οπαδούς και γνώστες της ιστορίας των W.A.S.P. σε παγκόσμιο επίπεδο, για τις πληροφορίες που μου έδωσε και χρησιμοποίησα στο παρόν άρθρο. Αν θέλετε να πάρετε μια ιδέα τι θα πει να είσαστε πραγματικός οπαδός μιας μπάντας, κάντε το κόπο και μπείτε στο site του: www.waspfire.gr

Δημήτρης Σειρηνάκης

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece