Όλα ξεκίνησαν το 2006… Τότε ο μουσικός Γιώργος Ασπιώτης δημιούργησε τους KINGDRAGON. Μετά από πολλά χρόνια προϋπηρεσίας ως πληκτράς σε συγκροτήματα όπως SPITFIRE, RAW SILK και NIGHTFALL και με πολλαπλές εμπειρίες από ζωντανές εμφανίσεις ανοίγοντας για μεγαθήρια όπως IRON MAIDEN, SAXON, Y&T, PINK CREAM 69 και J. S. Soto, αποφάσισε να εκφραστεί μέσα από το δικό του σχήμα. Έτσι λοιπόν οι KINGDRAGON έγιναν από όνειρο πραγματικότητα. Και πλέον ο Γιώργος δεν είναι μόνο πληκτράς αλλά αναλαμβάνει -και μάλιστα με μέγιστη επιτυχία- και τη φωνή.

Πρώτη γνωριμία με τον κόσμο έγινε όταν είχαν την ευκαιρία να ανοίξουν το live των Ελβετών GOTTHARD το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς! Με τα ακυκλοφόρητα τραγούδια τους που πρώτη φορά παρουσίαζαν σε συνδυασμό με μία καταπληκτική διασκευή στο “Separate ways (Worlds apart)” των JOURNEY, κατάφεραν να ξεσηκώσουν τα πλήθη και να δείξουν έτσι ότι οι KINGDRAGON ήρθαν για να μείνουν! Ακολούθησαν δύο ακόμη live εμφανίσεις με  ηχηρά ονόματα του χώρου. Με FIREHOUSE αλλά και HOUSE OF LORDS. Προπομπός ώστε να μπορέσουν όλοι να πάρουν μία μικρή γεύση από το τί ετοίμαζαν οι KINGDRAGON μέσα στο studio ήταν το ep “Fire in the sky” που κυκλοφόρησαν μόνοι τους.

Οκτώβριος του 2013 και οι KINGDRAGON, έπειτα από πολύ καλή και σωστή δουλειά, κυκλοφορούν μέσω της Retrospect Records το ολοκληρωμένο ντεμπούτο τους με τίτλο “Hide the sun”. Δώδεκα συνθέσεις γεμάτο “φρέσκο” melodic hard n’ heavy, αρκετά ατμοσφαιρικό και βγαλμένο μέσα από την ψυχή του συγκροτήματος. Ακούσματα και επιρροές της μπάντας πολλές και διάφορες, από HOUSE OF LORDS, JOURNEY, PRETTY MAIDS και WHITESNAKE μέχρι LEVERAGE, ECLIPSE, STORMZONE και H.E.A.T. . Oι ίδιοι όμως έχουν καταφέρει να κρατήσουν την δική τους χροιά και ταυτότητα. Πολύ σημαντικό αυτό!
Πρώτες νότες στο άκουσμα του άλμπουμ τους έρχονται από το “Last time” ένα ρυθμικό δροσερό τραγούδι, το οποίο δεν με ξετρελαίνει κιόλας αλλά ούτε αδιάφορο μπορεί να με αφήσει… Απλά με γλυκαίνει και μου δίνει καλή πρώτη γεύση για το τί πρόκειται να ακολουθήσει. “Burn it down” με πλήκτρο στο full! Ο Ασπιώτης είναι μεγάλος παιχταράς και γνωρίζει πολύ καλά την τέχνη.. Mid-tempo διάθεση… και χωρίς να το καταλάβω βρίσκομαι ήδη στο τρίτο τραγούδι… “Hide the sun” ο τίτλος. Όσο κυλάει η ακρόαση τόσο και περισσότερο καταλαβαίνω γιατί άργησαν να ντεμπουτάρουν… Κάποια πράγματα είναι σαν το παλιό καλό κρασί που λένε… Όσο το αφήνεις τόσο ωριμάζει. Έτσι λοιπόν νιώθω μέσω των συνθέσεών τους αυτή την ωρίμανση!

Από ένα τέτοιο ντεμπουτάρισμα-δυναμίτη δεν θα μπορούσε να λείπει και κάποιο video clip. Έτσι το “Shout very loud” έρχεται να γίνει το πρώτο hit του άλμπουμ και με ένα βίντεο στο οποίο έχει γίνει άκρως επαγγελματική δουλειά. Ο Αναστάσης τα “σπάει” στην κιθάρα! Μεγάλο φαινόμενο! Τον θυμάμαι από τότε που έπαιζε σε διάφορα club-άκια διασκευές… Από τότε φαινόταν τί αστέρι θα γίνει. Είναι γεννημένος για μεγάλα πράγματα! Όπως και οι KINGDRAGON. “Only winter” στην συνέχεια και οι ρυθμοί πέφτουν… Βαρυχειμωνιά και συναίσθημα… Το “Victim of love” όμως ξαναβάζει το tempoστο σωστό σημείο, με έναν ερωτικό παραπονιάρικο τρόπο. Εδώ να αναφερθώ στα άλλα δύο μέλη της μπάντας τον “γερόλυκο” Μάρκο Κοντοπίδη αλλά και στο “αλφάδι” Ανδρέα Ρουμελιώτη. Σημαντική και ουσιαστική η προσφορά τους μιας και κρατάνε γερά τα ρυθμικά θεμέλια και σε άκρως επαγγελματικό επίπεδο.

Τόσο όμορφα και χωρίς να καταλάβω πότε έφτασα στο έβδομο τραγούδι, έρχεται για μένα η καλύτερη σύνθεσή τους να μου πάρει τα μυαλά…. “Asian star”!!! “Ασπιώτη το θέλω σε 12” single βινυλίου…!!! Χαχαχα!!!”. Απλά ένα έπος! Ήδη το έβαλα ως ringtone στο κινητό μου. Αλήθεια! “Livin’ for tomorrow”, “Judgement day” συνεχίζουν στα ίδια πλαίσια να “χαϊδεύουν” μελωδικά τα αυτιά μου… Το “Dreams are broken” με ταξιδεύει… Το solo της κιθάρας με συνεπαίρνει… Ώσπου έρχεται ένα από τα πρώτα τραγούδια που έγραψαν οι KINGDRAGON και είχα την τιμή να έχω ακούσει από τις πρώτες μέρες τους… Κυρίες και κύριοι… “Man of yesterday”!!! Δεύτερος ύμνος θεωρώ προσωπικά. Το συγκεκριμένο άσμα το είχα λατρέψει από τότε, το οποίο είχε άλλη δομή. Τώρα προστέθηκε μία καταπληκτική ατμοσφαιρική εισαγωγή και δουλεύτηκε έτσι ώστε να έρθει να βρει το τελικό του καλούπι.

Μέτα από όλο το μαγευτικό μελωδικό hard n’ heavy ταξίδι του άλμπουμ “Hide the sun” που μου πρόσφεραν οι KINGDRAGON, δεν θα περίμενα ωραιότερο κλείσιμο από μία δυνατή και straight “ροκιά” όπως αυτή του “Live for rock”. Αυτό θα κρατήσω ως το μήνυμα του συγκροτήματος προς όλους εμάς που είχαμε, έχουμε και θα έχουμε την χαρά να ακούσουμε την δουλειά τους… Οι KINGDRAGON ζουν για το rock και ο δρόμος της επιτυχίας είναι ορθάνοιχτος μπροστά τους! Καλή επιτυχία να τους ευχηθώ κι εφόσον δηλώσω φανατικός οπαδός τους, να ξέρουν ότι και όσοι εκτιμούν αληθινά την ποιότητα στον συγκεκριμένο μουσικό τομέα θα ζουν κι αυτοί για να τους ακούνε και να τους ακολουθούν στα επόμενα βήματά τους. Καλή συνέχεια “Δράκοντες”!

9 / 10

Χάρης Στουραΐτης

Και να πω ότι ο Mat Sinner δεν είχε με τι να ασχοληθεί και αποφάσισε να επανεκδώσει ένα από τα χειρότερα (εάν όχι το χειρότερο) άλμπουμ της καριέρας του… Με τόσα πράγματα καταπιάνεται είτε σαν μουσικός είτε σαν παραγωγός / συνθέτης. Τέλος πάντων…η AFM επανακυκλοφορεί το δυσεύρετο –η αλήθεια είναι- “Touch of sin” που είχε βγει αρχικά στην αγορά στα μέσα της δεκαετίας του ‘80. Και μόνο για αυτό, θα πρέπει να δικαιολογήσω ως ένα βαθμό την εν λόγω κυκλοφορία καθώς σίγουρα θα υπάρχουν άτομα που ψάχνουν το δίσκο και δεν διατίθεται να πληρώσουν υπέρογκα ποσά (και πολύ καλά κάνουν).

Ωστόσο, πρόκειται για μία μετριότατη δισκογραφική στιγμή από μέρους των Γερμανών που θα βρει φανατικούς υποστηρικτές μονάχα σε όλους αυτούς που ακούν 80’s hard rock αμερικάνικης καταβολής. Όταν όμως οι SINNER επιχειρούν να γίνουν οι MOTLEY CRUE της Στουτγάρδης τότε υπάρχει πρόβλημα. Γιατί, βρε Mat, δεν μένεις στο πολύ πιο ταιριαστό για σένα μελωδικό, τευτονικό metal; Βέβαια, για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, ο Mat Sinner λίγο καταπιάστηκε με τα ποζεριλίκια (αφού είδε ότι δεν του έβγαινε) ενώ δεν θα πρέπει να μας διαφύγει της προσοχής ότι βρισκόμαστε στα mid-80’s.

Η επανηχογράφηση περιλαμβάνει καλύτερη παραγωγή, πιο μεστές και δυνατές κιθάρες, διάφορους καλεσμένου, τέσσερα bonus tracks (εκ των οποίων μία καλή διασκευή στο “Don’t believe a word των THIN LIZZY) αλλά δυστυχώς το αποτέλεσμα δεν είναι δυνατό να αλλάξει.

Το “Touch of Sin 2” μπορεί, πράγματι, να είναι απόλυτα εναρμονισμένα ηχητικά με τις απαιτήσεις της εποχής μας (ο Achim Kohler έχει συμβάλει τα μέγιστα πίσω από την κονσόλα) αλλά δε νομίζω ότι αξίζει να ξοδέψετε 13-15 Ευρώ για να αγοράσετε αυτή τη δουλειά. Αναμένοντας την επιστροφή των PRIMAL FEAR…

5 / 10

Σάκης Νίκας

Έχοντας παρακολουθήσει την δισκογραφική πορεία των EDEN’S CURSE, περίμενα να δω και να ακούσω, πώς θα αναπλήρωναν το κενό του γνώριμου τραγουδιστή με το επώνυμο που παρέπεμπε στο όνομα της μπάντας.

Άλλωστε ο τραγουδιστής, η χροιά του και ο τρόπος που τονίζει τα “πατήματά” του, επηρεάζουν υπερβολικά τον χαρακτήρα ενός συγκροτήματος. Βέβαια δεν αρχίζουν και τελειώνουν όλα εκεί. Για μένα οι λόγοι που άξιζαν την προσοχή μας ήταν κυριώς το μουσικό αποτέλεσμα, αλλά για τους ψαγμένους, υπάρχουν κι άλλοι λόγοι.
Για παράδειγμα, η ανάμιξη του Thorsten Koehne, του Γερμανού αριστερόχειρα κιθαρίστα που μας είχε συστηθεί με εκείνο τα κορυφαίο power metal αριστούργημα των ATTACK, “The secret place”  (αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους τους συνομήλικους Ρεθυμνιώτες φίλους μου!).

Επίσης το πέρασμα του Ferdy Doernberg (ROUGH SILK κανείς;), ή του επίσης πληκτρά από την γειτονική Ιταλία, του κορυφαίου Alessandro Del Vecchio (Glenn Hughes, HARDLINE, κλπ). Άσε που δυο ντουέτα, αυτά με τους James LaBrie και Andi Deris, σίγουρα ανέβασαν την αναγνωρισιμότητά τους.
Έτσι, φτάνουμε στο 2013 και στο τέταρτο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους, με τον νεαρό Nikola Mijic, να μας συστήνεται ως ο αντικαταστάτης του Michael Eden. Υψίφωνος, με κρυστάλλινη φωνή και κλασικές επιρροές, ταιριάζει στο μελωδικό hard n’ heavy των EDEN’S CURSE. Από την άλλη, η θεατρικότητα και η ζεστασιά της φωνής τους προκατόχου του, μου έλειψαν πολύ στο “Symphony of sin”. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο μειονέκτημα του άλμπουμ για μένα.

Μουσικά η συνεργασία του Koehne και τους ιδρυτή, μπασίστα Paul Logue, παραμένει εξαιρετική με κάποιες φοβερές ιδέες, όπως το “Turn the page” και ιδιαίτερα την κιθάρα του πρώτου, ή το μελωδικότατο και άκρως κολλητικό “Wings to fly” . Γενικά οι συγκρίσεις παραπέμπουν σε όλα τα σύγχρονα hard rock Ευρωπαϊκά σχήματα, όπως οι W.E.T., PC 69, THE POODLES, EDGUY αλλά με αρκετές αναφορές σε ΤΝΤ και τον υψίφωνο Tony Harnell ή ακόμα και JOURNEY (“Where is the love?” ας πούμε ή το μέτριο “Unbreakable” με τα πολλά κλισέ).  
Για όσους γνωρίζουν την μουσική ταυτότητα των Βρετανο-Σερβο-Γερμανών, πρέπει να πω ότι δεν θα βρουν μεγάλες εκπλήξεις. Κομμάτια όπως το “Devil in disguise” θυμίζουν περισσότερο τον σκληρότερο χαρακτήρα τους, αν και νομίζω πως το “Symphony of sin” έχει περισσότερη μελωδία και λιγότερο σκληροτράχηλες συνθέσεις. Παρόλα αυτά, το μόνο που με ξένισε τελικά, είναι η χροιά του Mijic και κάποιες μέτριες συνθέσεις (“Losing my faith”, “Unbreakable” και το κουραστικό ομώνυμο 8άλεπτο τραγούδι). Πρέπει να τονίσω πως είναι εξαιρετικός ο Σέρβος, αλλά επαναλαμβάνω πως χάνει λίγο στο συναίσθημα που απέπνεε ο Eden.

Δεν ξεχώρισα κομμάτια που θα μπορούσα να συγκρίνω με το “Saints of tomorrow” ή το “Jerusalem sleeps” για παράδειγμα, αν και επιμελώς προσπαθούν να αναπαράγουν κάποια από τα συνθετικά τους κόλπα, όπως στο “Evil & divine” που φέρνει στους αγαπημένους τους QUEENSRYCHE (εποχής “Operation…”).

Μετά από πολλά ακούσματα, βλέπω πως το έχω… χωνέψει καλύτερα, ως δίσκο, με το ίδιο “αλλά” να με βασανίζει. Ίσως να φταίει και ο μονοδιάστατος Dennis Ward (PC69) που δίνει σε όλους τον ίδιο ήχο. Μάλλον αυτόν πρέπει να κατηγορήσω περισσότερο.

Πάντως το “Symphony of sin” είναι αρκετά μελωδικό και προσεγμένο συνθετικά οπότε θα εξακολουθώ να το ακούω.

6,5 / 10

Γιώργος Κουκουλάκης

Ζώντας σε εποχές που εταιρίες, μπάντες και metal ακροατήριο σκαλίζουν το παρελθόν, τινάζοντας απλά τη σκόνη και πλασάροντάς το ως καινούριο, η Century Media που έχει ξεκινήσει πρώτη τις ανασκαφές, εκθέτει ήδη τα ευρήματά της με τους TREBLINKA , γνωστότεροι στο ευρύ κοινό ως η μπάντα που προϋπήρχε των ΤΙΑΜΑΤ, κυκλοφορώντας τα άπαντά της σε 3-CD και 5-LP. Οι TREBLINKA θεωρούνται δικαιολογημένα -τουλάχιστον χρονικά- από τους πατέρες του σουηδικού death metal και παρά το γεγονός ότι δεν είχαν προλάβει να κυκλοφορήσουν κάποιο full-length μιας και είχαν μόλις δύο χρόνια ύπαρξης, το όνομά τους μνημονεύεται συχνά-πυκνά στα ενημερωμένα death metal πηγαδάκια. H εν λόγω συλλογή με τίτλο “Shrine of the pentagram”, περιέχει στο πρώτο CD τα δύο demo “Crawling in vomits” (1988) και “The sign of the pentagram” (1989), με τον τότε drummer των NIHILIST και μετέπειτα ENTOMBED Nicke Anderson να αναλαμβάνει την παραγωγή στο τελευταίο, ρίχνοντας και κάποια φωνητικά στο “Nocturnal funeral” ενώ για το τέλος συμπεριλαμβάνεται και το “Severe abominations” 7″ όπως επίσης κάποιες πρόβες.

Στα υπόλοιπα δύο cd θα ακούσετε κάποια live τραγούδια από τρεις διαφορετικές εμφανίσεις με ήχο από κακό ως μέτριο ενώ σχετικό ενδιαφέρον κρύβουν τα instrumental studio outtakes από το επερχόμενο ντεμπούτο των TIAMAT, “Sumerian cry”. Διακρίνοντας κάποια ψήγματα εξέλιξης από το πρώτο demo tape μέχρι το 7″, οι TREBLINKA ήταν μία άγουρη death metal μπάντα που παραβίαζε αρκετά συχνά τη διαχωριστική γραμμή με το black metal και η απόφασή τους να διαλύσουν μετά από εσωτερικές προστριβές και την εν συνεχεία αποχώρηση των Emetic και Najse με το που ολοκλήρωσαν τις ηχογραφήσεις του “Sumerian cry” στα Sunlight Studios με τα εναπομείναντα μέλη Hellslaughter (Johan Edlund) και Juck (Jörgen Thullberg) να αλλάζουν το όνομα σε ΤΙΑΜΑΤ μιας και το προηγούμενο όνομα παρέπεμπε στο επί Ναζιστικού καθεστώτος στρατόπεδο εξόντωσης Treblinka, να αποδεικνύεται σωστή. Για τον Johan Edlund σίγουρα. Καιρός να πετάξετε τις κακογραμμένες σας κασέτες σας ή bootleg κυκλοφορίες που είχατε ξοδέψει τσάμπα τα λεφτά σας στο παρελθόν μιας και το “Shrine of the pentagram” θα καλύψει το όποιο κενό στη δισκοθήκη σας μιας και τα αυθεντικά items είναι σχεδόν αδύνατον να τα αποκτήσεις σήμερα. Οι αρχαίοι οπαδοί των TIAMAT και οι πιουρίστες του σουηδικού death metal ήχο και συγκροτημάτων όπως MEFISTO, OBSCURITY και NIHILIST ίσως συγκινηθούν.  

5/10

Κώστας Αλατάς

Το νέο βίντεο των Αυστραλών hard rockers AIRBOURNE, για το κομμάτι τους “Live it up”, είναι διαθέσιμο και μπορείτε να το δείτε στο κλιπ από κάτω.

Το κομμάτι είναι από το τελευταίο άλμπουμ της μπάντας “Black dog barking” του οποίου παρουσίαση μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Το νέο βίντεο κλιπ των APOCALYPTICA για το “Ludwig wonderland” από το επερχόμενο ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ “Wagner reloaded”, που ηχογραφήθηκε τον Ιούλιο στο Leipzig της Γερμανίας, μπορείτε να δείτε παρακάτω.

Το “Wagner reloaded” αποτελεί ένα δίσκο-φόρο τιμής στο Richard Wagner, γιορτάζοντας 200 χρόνια από τη γέννησή του, που περιλαμβάνει μπαλέτο, θέατρο, χορό και φυσικά rock που κυριαρχούν τα cello των APOCALYPTICA.

Ο 51-χρονος κιθαρίστας των DEF LEPPARD και LAST IN LINE, Vivian Campbell πρόσφατα μίλησε στην Lymphoma Association σχετικά με τη διάγνωσή του με λέμφωμα Hodgkin. Μπορείτε να δείτε το κλιπ παρακάτω.

Ο Campbell ξεκίνησε να κάνει χημειοθεραπεία τον Απρίλιο. Το λέμφωμα Hodgkin είναι μία μορφή καρκίνου του ανοσοποιητικού συστήματος που διογκώνει τους λεμφαδένες, τη σπλήνα ή τον ανοσοποιητικό ιστό. Ο ίδιος δήλωσε πως στην αρχή σκεφτόταν να μην το ανακοινώσει δημόσια, ενώ για κάποια περίοδο δεν το είχε αναφέρει ούτε στα παιδιά του, καθώς ήθελε να μπορέσει να το διαχειριστεί ο ίδιος αρχικά. Επίσης ανέφερε πως είναι ικανοποιημένος με το πως αντιδράει το σώμα του στη θεραπεία.

Εμείς από τη μεριά μας του ευχόμαστε γρήγορη και όσο το δυνατόν ανώδυνη ανάρρωση.

Στις 19 Νοεμβρίου ο τραγουδιστής των VAN HALEN, David Lee Roth, πρόκειται να κυκλοφορήσει τη συλλογή “The greatest hits / The deluxe edition” σε μορφή CD/DVD που θα περιέχει τραγούδια και videosαπό την προσωπική του καριέρα και ειδικά από albumsσαν τα “Crazy from the heat”, “Eat ’em and smile” και “Skyscraper”. 

To track listing:

CD:

01. California Girls
02. Just A Gigolo
03. Easy Street
04. Coconut Grove
05. Just Like Paradise
06. A Little Luck
07. I’m Easy
08. Tobacco Road
09. Goin’ Crazy
10. Yankee Rose
11. A Lil’ Ain’t Enough
12. Sensible Shoes
13. Hey, You Never Know
14. Hot Dog And A Shake
15. Land’s Edge
16. No Big “Ting

DVD:

01. Just A Gigolo
02. California Girls
03. Yankee Rose
04. Goin’ Crazy
05. Sensible Shoes
06. A Lil’ Ain’t Enough
07. The Nightlife
08. Goin’ Crazy (Ισπανικά)
09. Tell The Truth 

Και ενώ οι θρύλοι του NWOBHM, DIAMOND HEAD, ετοιμάζονταν για την έναρξη της Aμερικανικής του περιοδείας στα πλαίσια της προώθησης της συλλογής “Am I evil: The best of Diamond Head”, ο θάνατος του πατέρα του τραγουδιστή τους, NickTart, ανάγκασε το συγκρότημα να βρει τον προσωρινό αντικαταστάτη του στο πρόσωπο του Chas West( JASON BONHAM, LYNCH MOB, TRIBE OF GYPSIES).

Η περιοδεία των DIAMOND HEAD ξεκινά στις 8 Οκτωβρίου με πρώτο σταθμό το Vancouver.