>
Δεν έκρυψα ποτέ την αδυναμία που τρέφω στις, δικές μας πλέον, NERVOSA. Με την Prika Amaral να δηλώνει πια μόνιμος κάτοικος Τρικάλων αλλά και τις Έλενα Κοτίνα και Hel Pyre να αποτελούν μόνιμα μέλη τις μπάντας, σίγουρα δεν μπορεί να τις χαρακτηρίσει πια ως Βραζιλιάνικο σχήμα. Τρία χρόνια μετά το εξαιρετικό “Jailbreak” που αποτέλεσε κομβικό άλμπουμ για τη μπάντα μια και σηματοδότησε το ντεμπούτο της Amaral πίσω από το μικρόφωνο, τα κορίτσια επιστρέφουν με το νέο, έκτο τους άλμπουμ που τιτλοφορείται “Slave machine”.
Ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει και η σύνθεση των NERVOSA παραμένει ίδια, ενώ στη θέση του παραγωγού συναντούμε ξανά τον γνωστό και μη εξαιρετέο Martin Furia. Από το εισαγωγικό “Impending doom” γίνεται σαφές ότι ο ήχος των NERVOSA διαφοροποιείται αισθητά σε σύγκριση με τις προηγούμενες δουλειές τους. Πιο κοντρολαρισμένες ταχύτητες, πιο μελωδικές συνθέσεις που όμως δεν χάνουν καθόλου σε τραχύτητα και επιθετικότητα. Προφανώς τα κορίτσια δεν ήθελαν να κυκλοφορήσουν ένα ακόμα “Jailbreak” και προσπάθησαν να εμπλουτίσουν τον ήχο τους με πιο μελωδικά στοιχεία και με μια φρέσκια, μοντέρνα προσέγγιση.
Για αρκετές μπάντες αυτό μπορεί να αποβεί δίκοπο μαχαίρι, για τις NERVOSA αυτό όμως λειτουργεί περίφημα. Σε αυτό παίζει καταλυτικό ρόλο η απίστευτη κιθαριστική δουλειά της Έλενας με τα φοβερά μελωδικά solos της, χωρίς να θέλω να υποτιμήσω την εξαιρετική απόδοση των υπόλοιπων κοριτσιών. Η Prika σκίζει το λαρύγγι της δείχνοντας να απολαμβάνει πλέον το ρόλο της ως τραγουδίστριας, χωρίς όμως να παραμελεί στο ελάχιστο να ξερνοβολάει κολασμένα riffs.
Στα του δίσκου τώρα, υπάρχουν συνθέσεις που σου καρφώνονται κατευθείαν στο μυαλό , όπως για παράδειγμα τα “Hate” και “The call” που εντυπωσιάζουν με την ωμότητά τους. Στην πλειοψηφία του όμως ο δίσκος, αν και αμιγώς thrash, απαιτεί από τον ακροατή την αμέριστη προσοχή του καθώς υπάρχει τέτοια ποικιλομορφία που δείχνει ότι οι NERVOSA δεν έκαναν έναν απλό thrash δίσκο, αλλά έναν δίσκο καλοδουλεμένο, με απίστευτα ποιοτικές συνθέσεις που δεν νομίζω να αφήσουν κανέναν παραπονεμένο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το “Slave machine” είναι το πρώτο άλμπουμ των NERVOSA που δεν έχει κάποιο καλεσμένο, καθώς η μπάντα ήθελε από τους ακροατές να επικεντρωθούν αποκλειστικά στη μουσική.
Το “Slave machine” δεν είναι το δεύτερο μέρος του “Jailbreak” και όσοι περιμένατε κάτι ανάλογο, ενδεχομένως να απογοητευτείτε. Είναι όμως το πιο πειραματικό, το πιο ποικιλόμορφο άλμπουμ των NERVOSA, που σαφέστατα ανοίγει νέους ορίζοντες στη μπάντα για να εξερευνήσει και εδώ θα είμαστε και εμείς να παρακολουθούμε στενά αυτά τα τρομερά κορίτσια.
8,5 / 10
Θοδωρής Κλώνης
