ADMIRAL SIR CLOUDESLEY SHOVELL – “Check ‘em before you wreck ‘em” (Rise Above)











"/>





Σουηδικό retro hard rock από μια ένα τρίο μουσικών που έχει κάνει μάθει καλά, το μάθημα του, της ιστορίας. Με επιρροές από 60’s και 70’s, καλοδουλεμένες και χωνεμένες στον ήχο τους, αγκαλιάζουν την Αμερικάνικη σχολή δηλαδή AMBOY DUKES, GRAND FUNK RAILROAD, TRAPEZE, BLACK OAK ARKANSAS, BLUE CHEER, ATOMIC ROOSTER, LYNYRD SKYNYRD αλλά και BLACK SABBATH. Πολύ κοντά στον ήχο των FIREBIRD, παραδίδουν ένα άλμπουμ σαγηνευτικού κιθαριστικού hard rock, με απόηχους από τις εποχές που τα παντελόνια καμπάνες κυριαρχούσαν.

Η ψυχεδέλεια όπως την όρισαν οι JEFFERSON AIRPLANE αλλά και οι LOVE είναι παρούσα μαζί με τον μεταλλικό αργό ήχο που γεννήθηκε στο Birmingham, το “Captain merryweather” είναι ένα πολύ πετυχημένο. παράδειγμα αυτής της προσπάθειας, Το άλμπουμ έχει σειρά πετυχημένων συνθέσεων που πατάνε με σταθερότητα στο κλασικό ροκ, με μεταλλική επίστρωση, π.χ. “2tone fuckboot” αφήνοντας τον ακροατή σε μια μόνιμη θαμπάδα από τον οδοστρωτήρα που συνθλίβει τα οπτικά και ακουστικά του νεύρα. Αν η μουσική σας θέλετε να έχει κιθάρες που καλούν μάγισσες σε χορούς του Σαββάτου, rhythm section που κατεδαφίζει κτίρια και μελωδίες βγαλμένες από αραβικά παραμύθια, με φωνητικά που θυμίζουν αρκετά τον Wyndorf , νομίζω εδώ έχετε βρει το σχήμα που θα σας δικαιώσει. Δεν έχουν θέμα με την διάρκεια των συνθέσεων, από μικρές (“Happiness begins”) έως μεγάλες (“Late night mornings”) ο όγκος του ήχου και το δυναμικό είναι παρόντα και απλά εντυπωσιάζουν με την ποικιλία στον ήχο τους. Ακούγονται σαν ένα καλοδουλεμένο χαρμάνι των καλύτερων στιγμών από τα σκληρά 60’s και 70’s. Δεν φοβούνται να αναμείξουν το boogie, swing, southern blues με το πρώιμο hard rock, heavy metal ακόμη και όταν το αποτέλεσμα ακούγεται στα αυτιά τραχύ και άκομψο βλέπε “Don’t fear it…hear it”. Σκοπός είναι η μουσική να περνάει στον ακροατή, αβίαστη και ταξιδιάρικη.

Ένα μικρό διαμάντι για τους φίλους της Ευρωπαϊκής σχολής του retro rock (ο όρος stoner, προσωπικά με απωθεί), με έντονο το στοιχείο της λατρείας στην Αμερικάνικη σκηνή αλλά και τον Αμερικάνικο Νότο, έστω και σε λανθάνουσα μορφή.

7 / 10

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here