"/>
Από τη στιγμή που σκάνε τα φωνητικά στο εναρκτήριο “Melody”, είσαι σχεδόν σίγουρος ότι πρόκειται για άλμπουμ εικοσάδας. Εκεί, στο τρίτο λεπτό, με το σόλο, εξαφανίζεται και η όποια αμφιβολία. Δεν ξέρω πόσος κόσμος είναι πωρωμένος με τους BORIS, αλλά σίγουρα αυτός τουλάχιστον με καταλαβαίνει.
Στον 19ο δίσκο τους, οι Ιάπωνες θεοί κάνουν πάλι το θαύμα τους και εκεί που λες ότι κοντεύουν να καούν, προσφέρουν έναν δίσκο, όχι μόνο αντάξιο του βάρους του ονόματός τους, αλλά καλύτερο από ότι θα περίμεναν οι περισσότεροι.
Tο “Noise” παρουσιάζει όλα σχεδόν τα πρόσωπα της μπάντας μέσα στα 22 χρόνια της ύπαρξής της, σε ένα αποτέλεσμα πολύ πιο ενιαίο και δεμένο από το “Präparat” π.χ. που προηγήθηκε ένα χρόνο πριν και ταυτόχρονα από τα πιο εμπνευσμένα και ώριμα που έχουν παραδώσει τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια. Οι άπειρες ηχητικές τους επιρροές έχουν κατασταλάξει τόσο καλά μέσα τους, με λογική συνέπεια η μπάντα να παίρνει τα καλύτερα από κάθε μία και να συναρπάζει με κάθε κομμάτι του δίσκου. Μέσα στα 57 λεπτά του, ακούγονται άλλοτε υπερ-heavy και φασαριόζοι, άλλοτε πιασάρικοι και pop, άλλοτε απλωτοί και ατμοσφαιρικοί, αλλά χωρίς να κουράζουν σε κανένα σημείο, ούτε να φαίνονται ασύνδετοι παραδόξως. Ούτε καν στο 19λεπτο τζαμάρισμα “Angel”, το οποίο έχει μερικά από τα καλύτερα λεπτά μουσικής που άκουσα φέτος (όταν μπαίνει το σολο της Wata ανοίγουν οι ουρανοί), μαζί με την επική crust-ίλα του “Quicksilver” που το διαδέχεται.
Mε λίγα λόγια, έχουμε να κάνουμε με έναν καταιγιστικό και πλήρως συναισθηματικό δίσκο. Όχι, δεν καταλαβαίνω Ιαπωνικά στα οποία τραγουδιώνται οι στίχοι, το όλο feeling πηγάζει από τις ίδιες τις συνθέσεις και το φανταστικό παίξιμο του Ιαπωνέζικου τρίο. Δεν ξέρω αν θα πείσει όσους δεν είναι φίλοι των προηγούμενων άλμπουμ των BORIS, αν και έχει τα φόντα μιας και συνοψίζει κατά κάποιον τρόπο την καριέρα της μπάντας, αποτελώντας ταυτόχρονα ένα καλό σημείο εκκίνησης για όσους δυσκολεύονται να βρουν με ποιόν από τους άπειρους δίσκους να ξεκινήσουν τη γνωριμία τους με τα αγαπημένα μας Τζαπάνια. Σίγουρα πάντως, θα ικανοποιήσει και με το παραπάνω όσους τους γουστάρουν για τους σωστούς λόγους.
8/10
Νίκος Χασούρας
