"/>
Η καινούργια στήλη που εγκαινιάζουμε στο ROCK HARD, ονομάζεται “You don’t remember, I’ll never forget” και σκοπός της είναι να μιλήσουμε για σχήματα και άλμπουμ που θεωρούμε ότι άξιζαν πολύ μεγαλύτερη αναγνώριση από αυτή που τελικά έλαβαν. Τα γκρουπ δεν είναι απαραίτητο να έχουν διαλυθεί, να είναι σούπερ underground, να έβγαλαν μόνο demo ή στην τελική να τα ξέρουμε μόνο εμείς. Μιλάμε για συγκροτήματα που είναι πιθανόν να έβγαλαν δίσκους από μεγάλες εταιρίες, αλλά η εποχή να μην τους ταίριαζε, να μην είχαν την κατάλληλη προώθηση και για χίλιες δυο αιτίες να μην έκαναν κάτι ιδιαίτερα σημαντικό στον χώρο. Να συμπληρώσουμε επίσης, ότι θα παρουσιάζεται μόνο ένα δίσκος από κάθε συγκρότημα. Πλέον, με το internet, όλα μπορούν να βρεθούν σχετικά εύκολα και να έχετε την ευκαιρία να τα ακούσετε και να διαμορφώσετε γνώμη, προτού –πιθανόν- τα αγοράσετε. Η σκέψη υπήρχε και από παλιά, αλλά κάθε φορά που κάναμε κάτι παρόμοιο, οι τιμές των εν λόγω δίσκων, εκτοξεύονταν στα ύψη, οπότε πλέον πάμε εκ του ασφαλούς.
ΜΠΑΝΤΑ: TILES
ΑΛΜΠΟΥΜ: Presents of mind
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1999
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Inside Out / Magna Carta
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: TILES και Chris Andrews
ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΙΣΚΟΥ:
Pat DeLeon: Percussion, Backing Vocals
Mark Evans: Drums, Percussion
Chris Herin: Κιθάρες, μαντολίνο, μπάντζο, πλήκτρα
Paul Rarick: Φωνητικά
Jeff Whittle: Μπάσο
TILES… Μιλάμε για τρελή αγάπη… 1994 και κυκλοφορεί το ομώνυμο ντεμπούτο τους, το οποίο βγήκε ένα χρόνο αργότερα στην Ευρώπη από μία εταιρία, την Dream Circle που ποτέ δεν είχε διανομή στην Ελλάδα, άρα ο μόνος τρόπος να το αποκτήσεις ήταν από mail-order (οι παλιότεροι θα θυμούνται που βάζαμε τα χρήματα ανάμεσα σε καρμπόν για να μην μας τα κλέβουν στα ταχυδρομεία και όλα αυτά τα ωραία)… Εγώ είχα επιλέξει να γράψω γράμμα και να το παραγγείλω από το συγκρότημα, το οποίο όντας εξαιρετικά ευγενικό, μου έστειλε δώρο ένα παζλ με το εξώφυλλο του δίσκου και μία συλλεκτική promo κασέτα για το ραδιόφωνο που τότε δούλευα… Εξαιρετική δουλειά, πολύ RUSH, αλλά εξαιρετική. Τρία χρόνια αργότερα, η πρώτη κεραμίδα. “Fence the clear”, με σήμα τον ξιφομάχο…
Εποχές Metal Invader και κάνω παρουσίαση στο άλμπουμ βάζοντάς του 5/6, έχοντας φάει τρελό κόλλημα με τα “Wading pool” και “Changing of the guard”. Από τότε, ξεκίνησε και η μεγάλη μου λατρεία γι’ αυτό το σχήμα. Συνεχή τηλεφωνήματα (ξέρετε, αυτός ο ενοχλητικός από την Ελλάδα που θέλει να ακούσει πρώτος τα κομμάτια μας και τα σχετικά), ώσπου μερικούς μήνες πριν την κυκλοφορία του “Presents of mind” (ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ λογοπαίγνιο με τις έννοιες “Presents” και “Presence”), έρχεται εντελώς απροειδοποίητα ένα δέμα από το Detroit και την εταιρία Standing Pavement Entertainment (έτσι ονομάζεται η εταιρία που έχουν οι TILES ως συγκρότημα). Βγαίνοντας από το ταχυδρομείο (ακόμα ο ταχυδρόμος ερχόταν δύο φορές την εβδομάδα στο σπίτι μου κι όχι κάθε μέρα με 5-6 δέματα τη φορά για να γλιτώνω τις συνεχείς επισκέψεις στο ταχυδρομείο της περιοχής που έμενα τότε), ανοίγω τον φάκελο και βλέπω την κασέτα με κάποια τραγούδια από το επερχόμενο –τότε- άλμπουμ, σε demo εκτελέσεις… ΣΟΚ!!! Την ώρα που έμπαινα στο αυτοκίνητο, από τη βιασύνη και την συγκίνησή μου να βάλω την κασέτα να παίζει (ναι, τότε τα αυτοκίνητα είχαν κασετόφωνα ακόμα, αυτά που έμπαιναν κι έβγαιναν και τα κουβαλούσες στις καφετέριες όπως τα κινητά!!!), μου φεύγει από τα χέρια και στο τσακ γλιτώσαμε το πρώτο εγκεφαλικό, αφού παραλίγο να πέσει στον υπόνομο!!!
Μετά το τέλος της ακρόασης, γλίτωσα και το δεύτερο εγκεφαλικό (ή έτσι νομίζω τουλάχιστον), αφού τα τραγούδια που είχα ακούσει, με έστειλαν αδιάβαστο… Θυμάμαι (για την ακρίβεια, διαβάζω στο site των TILES την μεταφρασμένη κριτική μου, πάλι από το έντυπο Metal Invader εκείνης της εποχής), ότι «μπορεί οι TILES να μοιάζουν πάρα πολύ με τους RUSH, αλλά δεν θυμάμαι οι RUSH να έχουν βγάλει καλύτερο δίσκο από το “Presents of mind” από την εποχή του “Grace under pressure”» και παρότι έκτοτε οι RUSH έχουν κυκλοφορήσει κάποιες πολύ καλές δουλειές, συνεχίζω να πιστεύω το ίδιο!!! Οι TILES πήγαιναν γυρεύοντας, αφού πέραν της ολοφάνερης ομοιότητας με τους RUSH, έβαλαν τον Hugh Syme να τους κάνει το εξώφυλλο (ο οποίος έχει κάνει τα εξώφυλλα στη συντριπτική πλειοψηφία των δίσκων των Καναδών γιγάντων, αλλά και σε πολλά άλλα σπουδαία συγκροτήματα), αλλά και για μία ακόμη φορά τον Terry Brown να τους κάνει τη μίξη (ο οποίος φυσικά και είχε γίνει διάσημος από τη δουλειά του –μαντέψτε με ποιους; Τους RUSH βέβαια- αλλά κι εκείνη τη χρονιά, είχε συνεργαστεί με τους DREAM THEATER κάνοντας το ρόλο του ψυχοθεραπευτή στο “Scenes from a memory”, ένα ρόλο για τον οποίο τσακώθηκαν με πολύ άσχημο τρόπο με τον Mike Portnoy, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία, για άλλη στήλη). Ποιον απασχολεί όμως αυτό το γεγονός, όταν έχουμε μυθικών διαστάσεων συνθέσεις, όπως το εναρκτήριο “Static”, το “Modifications”, το “Facing failure”, το “Safe procedures”, αλλά κυρίως το ΑΣΥΛΛΗΠΤΟ “Reasonable doubt”, με τη συγκλονιστική ιστορία ενός ανθρώπου που κατηγορούνταν για φόνο και την ακόμα πιο συγκλονιστική ερμηνεία όλων των μελών του γκρουπ; Το συγκεκριμένο τραγούδι, το κατατάσσω άνετα στα 10 καλύτερα prog διαμάντια που έχω ακούσει ποτέ και πιστέψτε με, όσοι με γνωρίζουν καλά μπορούν να το επιβεβαιώσουν, ότι έχω ακούσει πάμπολλα…
Τα φωνητικά του Paul Rarick, που θυμίζουν την ανδρόγυνη έως και εξωγήινη χροιά του Geddy Lee, το φοβερό συνθετικό μυαλό του mastermind Chris Herin και το πανέξυπνο μπάσο του Jeff Whitle (χωρίς να υποτιμώ το παίξιμο στα ντραμς του Mark Evans), δημιούργησαν ένα αριστούργημα, που ήμουν βέβαιος ότι θα μπορούσε να οδηγήσει τους TILES πάρα πολύ ψηλά. Στην Ευρώπη είχαν την Inside Out για εταιρία, στην Αμερική τη Magna Carta, εταιρίες που έβγαζαν ΜΟΝΟ διαμάντια, με πολύ περιορισμένο αριθμό σχημάτων στο roster τους και πολύ υψηλό επίπεδο.
Να ανοίξω άλλη μία παρένθεση και να πω ότι επειδή το άλμπουμ κυκλοφόρησε στην Αμερική αρκετούς μήνες αργότερα από την Ευρώπη, περιείχε τρία bonus tracks, ένα instrumental ακυκλοφόρητο και δύο live τραγούδια. Ο δίσκος επανακυκλοφόρησε το 2004, με τα αμερικάνικα bonus tracks συν άλλο ένα, το “Ambition”. Μαζί με το “Presents of mind”, επανακυκλοφόρησαν και τα δύο πρώτα άλμπουμ. Εκεί, μπορεί κανείς να ακούσει demo εκτελέσεις τραγουδιών που μπήκαν στο “Presents…” και να καταλάβει την πρόοδο που είχε το γκρουπ και πόσο δούλεψε για να τις τελειοποιήσει και να προβάλλει ακόμα περισσότερο την μελωδία και το πιασάρικο στοιχεία ακόμα και σε βάρος της τεχνικής που αναμφισβήτητα είχαν. Μία ακόμα παρένθεση, στο παραλήρημα που με έπιασε γράφοντας γι’ αυτόν το δίσκο, ότι το εξώφυλλο, ένα από τα καλύτερα το Hugh Syme, με φοβερά έξυπνο artwork στην πρώτη και τελευταία σελίδα του booklet, πέρασε από χίλια κύματα για να πάρει έγκριση από τις διάφορες εταιρίες τους, καθώς άλλες το θεώρησαν ακραίο, άλλες πολύ χαρούμενο για τη θεματολογία του κ.ο.κ. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε…
Επιστρέφω όμως στον αρχικό συλλογισμό μου (ακόμα και μέσα στο παραλήρημα μπορώ να βρίσκω τον αρχικό προορισμό)… Πίστευα λοιπόν, ότι το γκρουπ αυτό έχει όλα τα εχέγγυα να κάνει πολύ μεγάλη καριέρα… Έσφαλα όμως… Εκείνη την περίοδο, το prog είχε αρχίσει να φθίνει, το trend ήταν διαφορετικό και οι RUSH δεν υμνούνταν απ’ όλον τον κόσμο (από τους τρεντο-χιπστερο-μουσάτους, μέχρι τους μπλακμεταλλάδες) και τότε θεωρούνταν «φλώροι». Θυμάμαι ότι μιλώντας με τον Mike Pοrtnoy (την εποχή που είχε άμεση επικοινωνία με επιλεγμένους οπαδούς στον κόσμο) και με ρωτούσε για πιθανά γκρουπ που θα μπορούσαν να πάρουν μαζί τους στην περιοδεία για το “Scenes from a memory”, του πρότεινα ανεπιφύλακτα τους TILES και τον παρέπεμψα στον Terry Brown για περισσότερα (ακόμα δεν είχαν τσακωθεί). Λίγες εβδομάδες αργότερα, ανακοινώθηκαν ως support για ένα κομμάτι της περιοδείας των THEATER. Εκεί ήταν και η ευκαιρία τους να κάνουν το βήμα παραπάνω. Δυστυχώς όμως, από κει και πέρα εξαφανίστηκαν. Διαβάζοντας σχόλια οπαδών και μπαίνοντας σε forum, αλλά και βλέποντας video, η ζωντανή τους απόδοση δεν ήταν εφάμιλλη της απόδοσής τους στο στούντιο και οι περισσότεροι έλεγαν ότι στέκονταν σαν «αγγούρια» στη σκηνή… Έκτοτε, έκαναν την εμφάνισή τους με δύο άλμπουμ, το “Window dressing” και το “Fly paper”, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπόρεσαν να προσεγγίσουν το μεγαλείο του “Presents of mind”, ενός δίσκου που θα μπορούσε να αφήσει εποχή υπό άλλες συνθήκες. Ένα τελευταίο tip, είναι να ακούσετε το δίσκο ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ με ακουστικά, για να μπορέσετε να απολαύσετε κάθε μικρό ή μεγάλο εφέ που υπάρχει σ’ αυτόν, τα πολλά όργανα που ακούγονται (μαντολίνο, μπάντζο, βιολί κτλ) κι εν τέλει να περάσετε μία ώρα που θα σας μείνει αξέχαστη. Το άλμπουμ (η επανακυκλοφορία του) βρίσκεται πλέον πολύ εύκολα και φθηνά. Δοκιμάστε άφοβα όσοι τυχόν δεν τους γνωρίζετε… Δεν θα ξεχάσετε τους RUSH (δεν γίνεται κάτι τέτοιο), αλλά θα βρείτε κάτι που να μπορεί να σταθεί δίπλα στη δισκογραφία τους επάξια. Μακράν η κορυφαία μπάντα που μοιάζει με τους απίθανους Καναδούς.
Δισκογραφία:
“Tiles” – 1994
“Fence the clear” – 1997
“Presents of mind” – 1999
“Window dressing” – 2004
“Fly paper” – 2008
Σάκης Φράγκος
