"/>
14 σχεδόν μήνες μετά την τελευταία εμφάνιση τους στη χώρα μας, οι θρυλικοί WARLORD έδωσαν την πρώτη από μία σειρά συναυλιών στη χώρα μας και φυσικά δεν γινόταν να λείπουμε αφού γνωρίζαμε εκ προοιμίου ότι το τελικό αποτέλεσμα θα μας δικαίωνε σε απόλυτο βαθμό. Υπήρχαν και μερικά επιπλέον κίνητρα για τα οποία θα μιλήσουμε παρακάτω…
Αν και αρχικά είχε ανακοινωθεί ότι η συναυλία θα γινόταν στο Gagarin, εν τέλει μεταφέρθηκε στο Stage Volume 1 και όπως είχα σημειώσει στην παρουσίαση της συναυλίας των GAMMA RAY/RHAPSODY OF FIRE δεν μπορώ να πω ότι η όλη διαρρύθμιση του χώρου είναι ιδανική αφού για παράδειγμα αν πας πάνω, πρέπει να είσαι στο κάγκελο για να βλέπεις ενώ όταν είσαι κάτω και προς τα πίσω τα πράγματα δυσκολεύουν όσον αφορά την ορατότητα. Αν και δεν μπορώ να είμαι 100% σίγουρος, θα έλεγα ότι την Κυριακή στο live θα πρέπει να ήμασταν γύρω στα 800 άτομα (αλλά και πάλι με επιφύλαξη…). 
Οι Έλληνες BATTLEROAR άνοιξαν τη συναυλία ακριβώς στις 9:00 και για τα επόμενα 45 λεπτά απέδειξαν γιατί παραμένουν η σπουδαιότερη epic metal μπάντα της χώρας μας. Έχοντας μόλις κυκλοφορήσει το πάρα πολύ καλό “Blood of legends” και με τον Gerrit Mutz πίσω από το μικρόφωνο τα έδωσαν όλα πάνω στη σκηνή βασιζόμενοι –όπως αναμενόταν- στο τελευταίο τους άλμπουμ. Η εισαγωγή με το (ήδη) κλασικό “The swords are drawn” αλλά και η παρουσία των “Poisoned well” και “Immortal chariot” (των τριών καλύτερων κομματιών του δίσκου, κατά την προσωπική μου άποψη) ήταν άριστες επιλογές ενώ δεν θα μπορούσε να υπάρξει ιδανικότερο κλείσιμο από το “Battleroar” που μας γύρισε πίσω καμιά δεκαριά και βάλε χρόνια. Να σημειώσουμε ότι στη σκηνή βρέθηκαν για ένα κομμάτι σαν guests οι Γιώργος Εικοσιπεντάκης (INNERWISH), Γιάννης Παπανικολάου (ROCK N’ ROLL CHILDREN) και η Χριστιάνα (ELYSION) αν και θα πρέπει να πω ότι η σκηνική παρουσία της τελευταίας δεν κόλλαγε και τόσο πολύ με το γενικότερο προφίλ των BATTLEROAR.
Στις 10:15 ακριβώς ακούστηκε η εισαγωγή από το “And the cannons of destruction have begun…” με το “Lucifer’s hammer” να προκαλεί γενικό πανζουρλισμό και ανατριχίλα μαζί. Με τον ήχο να «μπουκώνει» ελαφρώς στην αρχή (αλλά ευτυχώς να διορθώνεται στη συνέχεια), τα μάτια όλων «καρφώθηκαν» στο νέο τραγουδιστή των WARLORD, το Νικόλα Λεπτό. Ο Tsamis μας είχε πει 2-3 μέρες πριν ότι επιτέλους είχαν βρει τον ιδανικό Damien King και έτσι είχα μεγάλη απορία για το πώς θα τα πήγαινε ο Νικόλας στα νέα του καθήκοντα. Και πρέπει να πω ότι ο…Πατριάρχης είχε απόλυτο δίκιο! Ο Λεπτός ήταν με μία λέξη ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟΣ! Με μία περίσσεια άνεση πάνω στη σκηνή και με τη φωνή του να αγγίζει και τις πιο απαιτητικές νότες (στα “Aliens” και “Mrs Victoria” ήταν συγκλονιστικός), ο Νικόλας Λεπτός ήταν εύκολα ο MVP της βραδιάς και όλοι οι φίλοι των WARLORD έμειναν απολύτως ικανοποιημένοι.
Ένα επιπλέον στοιχείο που διαφοροποιούσε την εμφάνιση των WARLORD σε σχέση με την περσινή τους εμφάνιση ήταν ο Gary Wehrkamp (SHADOW GALLERY) ο οποίος ήταν εξαιρετικός στο μπάσο αλλά κυρίως στα δεύτερα φωνητικά αναπαράγοντας πιο πιστά τις studio εκτελέσεις των κομματιών των WARLORD. Οι Paolo Viani και Άγγελος Βαφειάδης ήταν για μία ακόμη φορά σταθερές αξίες ενώ ο Bill Tsamis και ο Mark Zonder ήταν αλάνθαστοι με τον πρώτο να μας ευχαριστεί δια μικροφώνου για τη στήριξη όλα αυτά τα χρόνια και το δεύτερο να μη χάνει ούτε μισό χτύπημα πίσω από το drum kit.
Όσον αφορά το set list, ακούστηκαν για πρώτη φορά τα “70.000 sorrows”, “Battle of the living dead” και “Night of the fury” τα οποία αντικατέστησαν ουσιαστικά τα “Penny for a poor man”, “Father” και “Soliloquy” σε σχέση με τις περσινές εμφανίσεις των WARLORD. Ακούστηκε όλο σχεδόν το “Deliver us” (εκτός του προαναφερθέντος “Penny for a poor man”), τα “Aliens” και “Lost and lonely days”, τέσσερα τραγούδια από το “Rising out of the ashes” (“Winds of Thor”, “Battle of the living dead”, “War in heaven”, “Achilles Revenge”) και πέντε από το “The holy empire” (“Glory”, “City walls of Troy”, “Kill Zone”, “Night of the fury”, “70.000 sorrows”).
Ας ελπίσουμε ότι το επερχόμενο DVD θα ανταμείψει την αναμονή μας ενώ ήδη ανυπομονούμε για το νέο δίσκο των WARLORD με το Νικόλα Λεπτό. Hail To The One!
Σάκης Νίκας
Φωτογραφίες: Δέσποινα Σταματάκη
