>
Πριν από 10 χρόνια, οι Σουηδοί PAIN OF SALVATION, είχαν κυκλοφορήσει το ακουστικό άλμπουμ “12:5”, αφήνοντάς μας τις καλύτερες των εντυπώσεων και τρία χρόνια αργότερα, καλεσμένοι του ROCK HARD, έδωσαν ένα μοναδικό ακουστικό show, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για μία από τις πιο ταλαντούχες μπάντες, που έχουν τον συγκεκριμένο ήχο στο αίμα τους. Ο Daniel Gildenlow και η παρέα του, είχαν αποφασίσει να ηχογραφήσουν ένα ακουστικό άλμπουμ, live, στη Γερμανία πριν από δύο χρόνια, αλλά τελικά δεν «έκατσε» αυτή η περίπτωση. Οπότε, το γκρουπ, μπήκε στη διαδικασία, στο μεσοδιάστημα των «κανονικών» κυκλοφοριών τους, να μπει στο στούντιο και να παίξει ακουστικά κάποια κομμάτια, όχι όμως απλά βγάζοντας τα βύσματα από τις κιθάρες τους, αλλά ουσιαστικά ξανασυνθέτοντας τα τραγούδια από την αρχή και κάνοντάς τα να φαίνονται σαν ολοκαίνουργιες συνθέσεις!
Ακούγοντας το “Stress” που ανοίγει το δίσκο, με το LED ZEPPELIN πέρασμα, είπα από μέσα μου: «ενδιαφέρον το καινούργιο τραγούδι τους». Έλα όμως, που αρχικά με τους στίχους, κατάλαβα ότι επρόκειτο για το συγκεκριμένο, που είναι και από τα αγαπημένα μου από τους λατρεμένους Σουηδούς… Jazz, swing, rock επιρροές, πράγματα που αντικατοπτρίζουν, καλώς ή κακώς, τα ακούσματα του Daniel τα τελευταία χρόνια. Ο ηγέτης των PoS, άλλωστε, πάντα άκουγε πολύ obscure rock και σχεδόν ποτέ metal, οπότε η στροφή που έκαναν στα δύο “Road salt”, μου φάνηκε σαν η φυσική τους εξέλιξη, η οποία μάλιστα άργησε κιόλας, ξένισε όμως πολλούς οπαδούς τους. Προτιμώ όμως κάποιον να παίζει αυτό που λέει η καρδιά του και ας μη μου αρέσει, παρά να κάνει κάτι για τα μάτια του κόσμου και φυσικά να το κάνει με μέτριο τρόπο.
Το “Falling home”, περιέχει 8 κομμάτια της ύστερης –κυρίως- περιόδου των PAIN OF SALVATION, δύο διασκευές στο “Holy diver” του DIO (το έχουν κάνει εντελώς swing και είναι love-or-hate εκτέλεση, την οποία οι φανατικοί του μεγάλου αυτού τραγουδιστή, δεν ξέρω πώς θα πάρουν) και στο “Perfect day” του Lou Reed κι ένα καινούργιο τραγούδι (το ομώνυμο του δίσκου), το οποίο δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, αλλά ταιριάζει απόλυτα στο κλίμα που αποτυπώνει το “Falling home”. Ακούγοντας το δίσκο ξανά και ξανά, μου δίνει την εντύπωση ότι είναι το κατάλληλο ορεκτικό για το επερχόμενο άλμπουμ τους, για το οποίο είμαι βέβαιος ότι ο Daniel, μετά την περιπέτεια της υγείας που είχε, θα δώσει τον καλύτερό του εαυτό, παίζοντας για μία ακόμη φορά αυτό που βγάζει η ψυχή του… Άλλωστε, όπως λέει και ο ίδιος για τις συγκεκριμένες επανεκτελέσεις: «Προτιμώ τις καινούργιες από τις αυθεντικές εκτελέσεις. Μέρος αυτού, έχει να κάνει ίσως επειδή αντικατοπτρίζει αυτό που είμαι τώρα». Ας το σεβαστούμε λοιπόν.
8 / 10
Σάκης Φράγκος
