Όπως μπορεί κανείς να “μαντέψει” από το όνομα και μόνο, οι MEZZOPALO μας έρχονται από τη γειτονική μας Ιταλία. Αν και ξεκίνησαν ως συγκρότημα το 1998, αφιέρωσαν τα πρώτα χρόνια της μουσικής τους πορείας ως cover μπάντα, παίζοντας επιτυχίες άλλων συγκροτημάτων. Το 2005 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους EP και εννέα χρόνια μετά, κυκλοφορούν το πρώτο τους LP με τίτλο “Underskin stories”.
Το πρώτο πράγμα που μπορώ να πω για τους MAZZOPALO, είναι ότι ο ήχος τους είναι λίγο από όλα. Δε μπορώ να τον προσδιορίσω με ακρίβεια, καθώς άλλοτε έχουμε εναλλακτικό rock, άλλοτε ο ήχος σκληραίνει με κάποια hard rock riffs, άλλοτε γυρνάμε σε πιο κλασσικές μουσικές γραμμές που παραπέμπουν σε 70s και 80s. Με λίγα λόγια, φαίνεται και από την προσωπική τους δουλειά, ότι οι MEZZOPALO ξεκίνησαν ως cover μπάντα που έπαιζε τραγούδια αρκετών συγκροτημάτων, καθώς έχουν προσπαθήσει να χωρέσουν αρκετά στυλ μέσα στο δίσκο τους. Το δεύτερο, είναι ότι δυστυχώς, σε κάποια από αυτά τα μουσικά στυλ, η φωνή του Cristian Marcolla είναι πολύ αδύναμη. Θα έλεγα ότι σε στυλ πιο κοντά στο κλασσικό rock η φωνή του είναι καλή, αλλά από εκεί και πέρα αρχίζει να «χάνει». Όταν τα τραγούδια είναι χωρίς πειράματα και εναλλαγές στο ύφος του ήχου, τότε ακούγεται ευχάριστα. Όταν όμως το μουσικό ύφος εναλλάσσεται, τότε δυστυχώς βγαίνουν όλες οι αδυναμίες. Δε με χάλασε καθόλου αυτή η εναλλαγή στυλ, καθαρά και μόνο στο μουσικό κομμάτι. Κάθε άλλο μάλιστα, μου άρεσε αρκετά, καθώς το τελικό αποτέλεσμα ακούγεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Στο θέμα των φωνητικών όμως, με χάλασε. Όταν οι συνθέσεις ευνοούν τα φωνητικά του Marcolla, τότε έχουμε πολύ στιβαρά τραγούδια και ευτυχώς αυτά είναι περισσότερα από αυτά που τονίζουν τις αδυναμίες του.
Tο “Underskin stories” είναι ίσως ένα από τα «δυσκολότερα» άλμπουμ για παρουσίαση. Κάθε φορά που το άκουγα, άλλαζα και την απόφασή μου. Ίσως αυτό είναι και ενδεικτικό της μουσικής ποικιλίας που έχουν οι MEZZOPALO, αλλά και της ιδιομορφίας των φωνητικών του Marcolla. Μετά από αρκετές ακροάσεις, νομίζω ότι αν οι MEZZOPALO δώσουν μεγαλύτερη προσοχή σε λεπτομέρειες, μπορούν να παρουσιάσουν μία πολύ καλή δουλειά στο μέλλον. Το “Underskin stories” είναι ένα καλό άλμπουμ και πιστεύω ότι τα σχόλια στον τύπο θα βοηθήσουν το συγκρότημα να μάθει τις αδυναμίες του και να αναδείξει στο μέλλον τα δυνατά του στοιχεία.
7/10
Νίκος Ανδρέου
