>
Κάποιοι άνθρωποι λες ότι έχουν κάτι σαν το κοκκαλάκι της νυχτερίδας (δε ξέρω αν πιάνουν και το Τζόκερ με αυτό). Ένας από αυτούς είναι και ο κύριος Dan Tompkins.
Ο τραγουδιστής των TESSERACT, αφού ξαναμπήκε προσφάτως στη μπάντα, έβγαλε νέο δίσκο με τους PIANO, ηχογράφησε και με μπάντες όπως οι WHITE MOTH BLACK BUTTERFLY και IN COLOUR, ε, είπε να βγάλει και δεύτερο δίσκο με τους SKYHARBOR. Τη μπάντα του Ινδού κιθαρίστα Keshav Dhar.
Πριν βάλω να ακούσω το δίσκο, περίμενα κάτι σαν το πρώτο άλμπουμ της μπάντας, “Blinding white noise”. Djent-οειδές progressive, με διπλά φωνητικά από δύο τραγουδιστές, τον Tompkins και τον Sunneith Ruvankar, αρκετά καλό και υποσχόμενο, το οποίο είχαν επαινέσει μεγάλα ονόματα της metal σκηνής, όπως οι Marty Friedman (ex- MEGADETH) και Chris Adler (LAMB OF GOD). Τα πράγματα όμως άλλαξαν πολύ!
Πλέον, ο Tompkins είναι ο μόνος τραγουδιστής της μπάντας και τα φωνητικά είναι αποκλειστικά καθαρά. Από εκεί που το συγκρότημα είχε μέλη από 3 (!) ηπείρους, οπότε δεν ήταν και ιδιαίτερα λειτουργικό, με αποτέλεσμα τα λίγα live shows, τώρα αποτελείται αποκλειστικά από Ινδούς μουσικούς. Αυτοί είναι ο Devesh Dayal (κιθάρα, GODDESS GAGGED), Krishna Jhaveri (μπάσο, GODDESS GAGGED) και ο Anup Sastry (drums, INTERVALS). Έχουμε μία Ινδική μπάντα, με Άγγλο τραγουδιστή. Όμορφα ως εδώ. Η μουσική τους έχει αποστασιοποιηθεί αρκετά από το djent, έχοντας βέβαια στοιχεία του, είναι αισθητά λιγότερο heavy, έχει γίνει πολύ πιο ατμοσφαιρική και neo-progressive, ενώ είναι ταυτόχρονα και αρκετά πολύπλοκη συνθετικά, αλλά καθόλου δύσκολη στην ακρόαση. Το αντίθετο. Τα τραγούδια κινούνται σε mid tempo ταχύτητες κυρίως, με κάποιες λίγες εξαιρέσεις, είναι λυρικά και ο Tompkins πραγματοποιεί κάποιες υπέροχες ερμηνείες. Φανταστείτε γενικότερα μία μίξη συγκροτημάτων όπως οι DEFTONES (των ατμοσφαιρικών στιγμών τους), TOOL, A PERFECT CIRCLE και φυσικά και αναπόφευκτα TERSSERACT. Χωρίς πάρα πολλά γκάζια όμως. Η παραγωγή, από τα χέρια του Forrester Savell (ο οποίος έχει κάνει για παράδειγμα και το “Sound awake” των CARNIVOOL), αφήνει τον απαραίτητο χώρο σε κάθε όργανο για να αναδειχθεί, αλλά ίσως ήθελε λίγο περισσότερη «μεταλοσύνη» συνολικά. Αν κάτι ίσως ήθελε περισσότερο το άλμπουμ είναι μικρότερη διάρκεια, καθώς μπορεί και τα 10 κομμάτια του να έχουν λόγω ύπαρξης, αλλά η παραπάνω από μία ώρα που κρατάει η ακρόασή του, σε κάποια σημεία κουράζει λίγο.
Ιδανικά παραδείγματα του ήχου και της ποιότητας του δίσκου είναι τα δύο εναρκτήρια κομμάτια, “Allure” και “Evolution”, το πιο «ζωντανό» “New devil”, αλλά και το καλύτερο από όλα, το δαιδαλώδες “Halogen”.
Μόνο και μόνο για τη χώρα καταγωγής του συγκροτήματος, θα δώσω μισό βαθμό παραπάνω στο “Guiding lights”. Δεν ακούμε συχνά συγκροτήματα από την Ινδία, πόσο μάλλον να παίζουν τόσο καλά και να νομίζεις ότι ακούς κάποια από τις καλύτερες μπάντες του είδους από την Αμερική ή την Αγγλία. Δε ξέρω αν το φως αυτού του άλμπουμ οδηγήσει τους SKYHARBOR σε τρελή επιτυχία, ξέρω όμως πως αν είστε οπαδοί του Tompkins και της δουλειάς του, αλλά και του είδους γενικότερα, πρέπει σίγουρα να το ακούσετε. Πολύ ποιοτική κυκλοφορία.
7.5/10
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
