Λίγο η μιζέρια και η οργή που μας έχει ζώσει από παντού εξαιτίας συνθηκών που όλοι γνωρίζουμε, λίγο το γεγονός ότι έχουμε την τάση να ανασταίνουμε ιδιώματα που η μπογιά τους έχει ξεφτίσει εδώ και κάμποσα χρόνια, το thrash έχει αρχίσει να ριζώνει για τα καλά πλέον στο ρεπερτόριο των νέων ελληνικών συγκροτημάτων. Προερχόμενοι από την πόλη των Ιωαννίνων, οι FATAL MUTINY αποτελούν μέρος αυτού του ρεύματος. Δημιουργήθηκαν το 2011 και μόλις ένα χρόνο μετά κατάφεραν να κάνουν γνωστό το όνομα τους στους underground κύκλους μέσα από το demo, “Insult of life”.
Στην πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική τους προσπάθεια, “Existence in extinction”, παρουσιάζουν ένα σαφώς πιο βελτιωμένο, ουσιώδες και αρκετά καλοδουλεμένο μουσικό σύνολο. Αν και από πλευράς ταχυτήτων υπάρχουν αρκετά σημεία όπου το πόδι είναι κολλημένο συνεχώς στο γκάζι, το άλμπουμ δεν αντιγράφει προκλητικά το εκρηκτικό speed μοτίβο των thrash μεγαθηρίων των 80’s αλλά αντιθέτως στηρίζεται σε μια πιο σύνθετη και progressive δομή. Αυτό αντικατοπτρίζεται αρκετά ξεκάθαρα, άλλωστε, και στην ποικιλομορφία της κιθαριστικής θεματολογίας, η οποία δείχνει να ακολουθεί το πρότυπο των VOIVOD, FORBIDDEN και των νεότερων VECTOR και DEW-SCENTED, με συμπαγείς συνθέσεις σαν τα “Hostile vortex” και “Lament of the soul” να ανεβάζουν κατακόρυφα τα ντεσιμπέλ, αναβλύζοντας ταυτόχρονα οργή και νεανικό ενθουσιασμό. Επιπλέον, στα θετικά του δίσκου ανήκει και το γεγονός ότι η δομή των κομματιών είναι τέτοια που αφήνει χώρο τόσο στο μπάσο και όσο στα ντραμς (τα οποία ομολογουμένως είναι λιγάκι πρίμα) για να βγάλουν τις αρετές και την ενέργεια τους, με χαρακτηριστικά παραδείγματα το “Damage decontrolled” και το μακρόσυρτο “Ligeia”.
Θεωρώ, εν κατακλείδι, ότι το “Existence in extinction” δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τους δίσκους των υπόλοιπων ελληνικών thrash σχημάτων που στηρίζονται αποκλειστικά και μόνο στην ταχύτητα. Έχει βάθος, έχει ποιότητα και κυρίως, από ένα σημείο και μετά, δεν γίνεται εντελώς προβλέψιμο και κουραστικό. Το μόνο που απομένει από δω και μπρος για τους FATAL MUTINY είναι να αποκτήσουν την δική τους προσωπικότητα μέσα από τη συνεχή δουλειά και αυτοβελτίωση.
Πάνος Δρόλιας






>



