>
Υπάρχουν στιγμές που απλά κάθεσαι και αναρωτιέσαι πόσα νέα συγκροτήματα μπορούν πλέον να σε συγκλονίσουν με την μουσική τους, να συνθέσουν μελωδίες και ρεφρέν που θα κολλήσουν στο μυαλό και θα τις σιγοτραγουδάς καθώς περπατάς στο δρόμο ή όταν είσαι στάσιμος λόγω κίνησης μέσα στο αμάξι σου. Το ότι θα το πάθαινα με δίσκο ελληνικού συγκροτήματος με εξέπληξε ευχάριστα, με γέμισε αισιοδοξία και δικαίωση για την εμμονή μου στις δυνατότητες της σκηνής μας.
Ένα ωραίο χειμωνιάτικο απόγευμα, κατευθύνθηκα στo Fragile studio του Βαγγέλη Γιαλαμά, δίπλα στο νέο μετρό της Ηλιούπολης (πότε θα τελειώσει επιτέλους) προσκεκλημένος των SACRED BLOOD για να ακούσω το δεύτερο δίσκο τους με τίτλο “Alexandros”. Εδώ θα ήθελα να ευχαριστήσω το συγκρότημα για την τιμή που μου έκανε! Θα ήταν η πρώτη φορά που θα γνώριζα από κοντά μέλη του συγκροτήματος και αναρωτιόμουν σε περίπτωση που δεν μου άρεσε το τελικό αποτέλεσμα τι σχόλια θα έκανα στην ερώτηση «Λοιπόν πως σου φάνηκε ο δίσκος;». Ευτυχώς δεν χρειάστηκε να επιστρατεύσω την πλούσια φαντασία μου για να βγω από δύσκολη θέση.
Πριν ξεκινήσουμε την ακρόαση είχα μια ευχάριστη συζήτηση γύρω από τη μουσική, την κουλτούρα διαφόρων λαών και την ελληνική σκηνή. Χρειάστηκαν μόνο λίγα λεπτά για να «σπάσει» ο πάγος, κάτι που δείχνει τους εξαίρετους χαρακτήρες των Polydeykis (κιθάρες), Epeios Phocaeus (φωνητικά) και Βαγγέλη Γιαλαμά (εξάχορδο μπάσο, παραγωγή).
Πέρα από τα παραπάνω μέλη στο δίσκο συμμετέχουν οι Δημήτρης Σταμάτης (ντραμς), Hildr Valkyrie (γυναικεία και χορωδιακά φωνητικά), Sir Andrew Mcpleary (γκάιντα) και ο Μιχάλης Γαλιάτσος (ex – NIGHFALL, SNOWBLIND, κιθαριστικά σόλο). Τέλος το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τους στίχους έχει ο Μάριος Κουτσούκος γνωστός συγγραφέας ιστορικών μυθιστορημάτων και στιχουργός των FOLKEARTH – FOLKODIA. Όπως αντιλαμβάνεστε το “Alexandros” δεν είναι προϊόν ερασιτεχνικής δουλειάς, αλλά κάτι ξεχωριστό για τα δεδομένα της ελληνικής σκηνής.
Παρακάτω θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε μια ανάλυση track by track της ιστορίας που εξελίσσεται και σχόλια από το συγκρότημα και στο τέλος την δική μου γνώμη, επίσης track by track. Αξίζει να αφιερώσετε λίγα λεπτά από τη ζωή σας!!
Οι SACRED BLOOD σχολιάζουν το concept δίσκο τους “Alexandros”.
1) “The Warrior’s Scion”
Με αυτό το τραγούδι ξεκινά ο δίσκος, αφού ουσιαστικά πρόκειται για την εισαγωγή του. Το κομμάτι το είχα γράψει στο πιάνο αρχικά, αλλά ενορχηστρώθηκε εν συνεχεία με γκάιντα και σαντούρι κάτι που το κάνει πολύ επιβλητικό και επικό, σε συνδυασμό με την αφήγηση που κάνει σε αυτό ο στιχουργός μας, ο Μάριος Κουτσούκος, ο οποίος πρέπει να σου πω ότι έχει γράψει στίχους στα 8 από τα 12 κομμάτια του δίσκου. Στιχουργικά αναφέρεται στο τι προηγήθηκε της γέννησης του Μεγάλου Αλεξάνδρου και είναι σαν μια μικρή αναδρομή από τα χείλια του χρονικογράφου της Ιστορίας.
2) “The Bold Prince of Macedonia”
Το πρώτο «κανονικό» κομμάτι του δίσκου. Εδώ περιγράφουμε την άνοδο του Αλεξάνδρου στο Μακεδονικό θρόνο (δολοφονία Φιλίππου κλπ), όπου σε πολύ νεαρή ηλικία καταφέρνει να διεξάγει επιτυχώς τις εκστρατείες εναντίον της Θράκης και της Θήβας. Εδώ περιγράφεται και η αγωνία του να ενώσει όλους τους Έλληνες σε κοινό αγώνα εναντίον των Περσών, ιδέα που αρχικά είχε συλλάβει ο Φίλιππος, μετά από παραίνεση του γνωστού ρήτορα Ισοκράτη.
3) “The Battle of the Granicus (Persian in throes)”
Η πρώτη μεγάλη νίκη του Αλεξάνδρου στο Γρανικό ποταμό, πολύ κοντά στον Ελλήσποντο, έμελλε να είναι και πολύ επικίνδυνη για τον Βασιλιά μας. Εάν δεν βρίσκονταν ο Κλείτος κυριολεκτικά τη τελευταία στιγμή, ο Πέρσης Σατράπης Ροισάκης θα σκότωνε τον Μέγα Αλέξανδρο, σε μια κατά τα άλλα πολύ επιτυχημένη από τη μεριά των Μακεδόνων μάχη. Με αυτή τη μάχη ο Αλέξανδρος έδειξε το στρατηγικό του μεγαλείο αλλά ο Δαρείος Γ’ ο Κοδομανός, δεν έδειξε τη δέουσα προσοχή…
4-α) “Phalanx Invicta”
Εδώ έχουμε μία μικρή εισαγωγή – πρελούδιο, όπου ο Αλέξανδρος απευθύνεται στους άντρες του και τους προτρέπει να συνεχίζουν την εκστρατεία τους ακόμη πιο βαθιά στην Ασία.
4) “Marching to War”
Μετά από πολλές κακουχίες και μερικές πετυχημένες μάχες (Ισσός, Γαυγάμηλα), ο Δαρείος καταφέρνει να ξεφύγει κυριολεκτικά τη τελευταία στιγμή τραυματισμένος από το πεδίο της μάχης. Είχε προηγηθεί η περίφημη ιστορία του Γόρδιου Δεσμού στην ομώνυμη πόλη (Γόρδιος) της Ασίας, όπου η προφητεία έλεγε ότι όποιος κατάφερνε να λύσει τον εξαιρετικά περίπλοκο κόμπο που βρίσκονταν δεμένος σε μία άμαξα, θα γίνονταν και βασιλιάς της Ασίας. Ο Αλέξανδρος όπως όλοι γνωρίζουμε, έκοψε το κόμπο με το σπαθί του με αποτέλεσμα στη συνέχεια να εκπληρώσει τη προφητεία. Λίγο πιο μετά, ο καιροσκόπος σατράπης Βήσσος δολοφονεί το Δαρείο με την ελπίδα να στεφθεί ο ίδιος αυτοκράτωρ της Ασίας αλλά ο Αλέξανδρος τον προλαβαίνει και διατάσσει την εκτέλεσή του. Ακολούθως, δίνει διαταγή η οικογένεια του Δαρείου να λάβει τις τιμές που αρμόζουν σε Μακεδόνες ευγενείς.
5-α) “Golden Shields in the Sky”
Αρχαίες μαρτυρίες αναφέρουν ότι στη πολιορκία της Τύρου, αρκετοί στρατιώτες και από τις 2 μεριές, παρατήρησαν χρυσές ασπίδες στον ουρανό και τις ερμήνευσαν ως θεϊκά σημάδια. Βοήθησαν άραγε και οι ίδιοι οι θεοί τον Αλέξανδρο…;
5) “Death behind the walls”
Εδώ ασχολούμαστε με τη πολιορκία της Τύρου, που αν και προηγήθηκε από τα γεγονότα που σου ανέφερα πριν, ταίριαζε πιο πολύ μουσικά να μπει στην συγκεκριμένη σειρά, για αυτό και το βάλαμε. Η πολιορκία της νήσου της Τύρου στη σημερινή Γάζα, καθήλωσε τον Αλέξανδρο για 8 μήνες, όπου μετά από ένα μικρό θαύμα μηχανικής, κατόρθωσε να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στη πλωτή πόλη της Τύρου και τη θάλασσα και να καταλάβει την ίδια την Πόλη.
6) “New God Rising (At the Oracle of Siwa)”
Εδώ έχουμε ένα instrumental κομμάτι, το οποίο όμως νοερά αναφέρεται στην άφιξη του Αλεξάνδρου στην όαση της Σίουα της Αιγύπτου, όπου οι Αιγύπτιοι ιερείς τον υποδέχθηκαν ως Γιο Θεού και συγκεκριμένα του Άμμωνα – Δία. Στο κομμάτι αυτό ο Βαγγέλης ο Γιαλαμάς έχει παίξει ηλεκτρικό κοντραμπάσσο, ενώ έχουμε συμπεριλάβει και γκάιντα.
7) “Before the Gates of Ishtar”
Εδώ έχουμε τον Αλέξανδρο να καταφθάνει στη Βαβυλώνα, όπου γενικά επικρατεί ένα πολύ θετικό κλίμα μεταξύ του στρατού του. Στο κομμάτι μπορείτε να ακούσετε ακορντεόν και φλογέρες τα οποία παίζω εγώ, ενώ δε θα μπορούσαν να λείπουν οι γκάιντες, ένα όργανο στο οποίο έχω ιδιαίτερη αδυναμία.
8) “Battlefield Aenaon”
Το τραγούδι αυτό είναι ένα πολεμικό άσμα που αναλύει συνοπτικά την επική πορεία του Μακεδονικού στρατού μετά τη Βαβυλώνα και ουσιαστικά περιλαμβάνει όλες τις μάχες μεταξύ Γαυγαμήλων και Ινδίας, ενώ η άτυπη συνέχειά του στο δίσκο είναι το “Ride through the Achaemenid Empire”. Το τραγούδι είναι γραμμένο σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο, που σημαίνει ότι ο ακροατής «ακούει» τον Μακεδονικό Στρατό να ομιλεί με μία φωνή.
9) “Ride through the Achaemenid Empire”
Πλησιάζοντας την Ινδία, ο Αλέξανδρος έχει ήδη διασχίσει όλη την αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών, της βασιλικής δυναστείας της γενιάς του Δαρείου που ξεκίνησε με τον Μέγα Κύρο. Στα βάθη της αυτοκρατορίας του Δαρείου της οποίας είναι πλέον ο ίδιος βασιλέας, ο Αλέξανδρος δεν επαναπαύεται αλλά συνεχίζει προς τον Ινδό ποταμό, έχοντας δίπλα του τους πιστούς του στρατιώτες.
10) “Heart of the Ocean (Nearchus advancing)”
Ένα τραγούδι το οποίο είναι καθαρά ακουστικό, χωρίς κιθάρες και «γκάζια». Εδώ ως lead τραγουδίστρια είναι η καλή μου φίλη Hildr Valkyrie, μια πραγματική μοναδική φωνή στον επικό χώρο. Στο κομμάτι αυτό μπορείτε να ακούσετε διάφορα παραδοσιακά όργανα τα οποία τα έχουμε βρει μέσω μερικών κορυφαίων samples από βιβλιοθήκες ήχων, όπως duduk, αυλό του Πανός (panflute) και ούτι. Στιχουργικά αναφέρεται στο επικό ταξίδι του Νεάρχου, του ναυάρχου του Αλέξανδρου, κατά την κατάπλευση του Ινδού ποταμού (!).
11) “Macedonian Force”
Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι αφιερωμένο στην εκστρατεία του Αλέξανδρου στην Ινδία, την οποία μπορούμε να διαβάσουμε αναλυτικά στον Αρριανό. Το 326 π.Χ. λοιπόν, ο Αλέξανδρος εισβάλει στην Ινδία, σε ένα σκηνικό που μόνο φιλικό δεν ήταν. Πολεμικοί ελέφαντες, δαιμονικοί μάγοι και δίμετροι ινδοί πολέμαρχοι σε συνδυασμό με τους συχνούς μουσώνες και την αδιάκοπη βροχόπτωση, γονατίζουν προσωρινά τον στρατηλάτη μας αλλά με επιμονή και υπομονή, καταφέρνει να επικρατήσει του κυρίως αντιπάλου του, του Ινδού ηγεμόνα Πώρου. Στη πορεία, ο Αλέξανδρος και ο Πώρος θα γίνουν φίλοι και σύμμαχοι, με τον Αλέξανδρο να τον διατηρεί στη θέση του και να του παραδίδει ακόμη μεγαλύτερη γη στην επικράτειά του!! Το clue του κομματιού είναι η αναφορά στο γεγονός ότι ο Αλέξανδρος στην Ινδία συνάντησε απογόνους του… Διονύσου (!), ο οποίος είχε κατακτήσει κατά την απώτατη αρχαιότητα τη χώρα, όπως μας αναφέρουν διάφοροι αρχαίοι συγγραφείς (Αρριανός, Θεόφραστος, κλπ).
12) “Legends Never Die”
Ο Αλέξανδρος αφήνει τη τελευταία του πνοή στη Βαβυλώνα, καταρρακωμένος από υψηλό πυρετό και κακουχίες. Είναι πλέον πληγωμένος σε όλο το σώμα και ο οργανισμός του καταβεβλημένος. Κατά την άποψή μας και πάντα σύμφωνα με την αντιπαραβολή των ιστορικών στοιχείων, ο Αλέξανδρος δηλητηριάστηκε από το Χαλδαϊκό ιερατείο της Βαβυλώνας, το οποίο άλλωστε είχε προφητέψει και το θάνατό του. Και τι καλύτερο για την αξιοπιστία του προφήτη, όταν αυτός φροντίζει για την επαλήθευση της «προφητείας» του!!!
Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για την ιστορία του Αλεξάνδρου και σίγουρα υπάρχουν σημεία της ιστορίας του τα οποία δεν έχουμε αναλύσει σε κάποιο τραγούδι, αλλά κάνουμε μία όσο μπορούμε πιο σωστή ανασκόπηση μέσα από τις ιστορικές σημειώσεις στο βιβλιαράκι.
Μουσικά έχουμε βάλει πολύ ψυχή και με τη βοήθεια του Βαγγέλη του παραγωγού μας, βγήκε ένας δίσκος ο οποίος τιμάει τόσο τον μεγάλο πρόγονό μας, όσο και την Ελληνική σκηνή γενικότερα. Μουσικά δε μας δυσκόλεψε κάτι, είχαμε τέλεια χημεία γιατί ήμασταν ευέλικτο σχήμα όσον αφορά τις ηχογραφήσεις, και πάνω κάτω ξέραμε τη κατεύθυνση που θα ακολουθήσουμε. Αυτό που ήθελα να πω ότι κάθε ελληνική μπάντα που ηχογραφεί έναν δίσκο θα πρέπει να σταματήσει να νομίζει ότι τα ξέρει όλα, και να εμπιστευτεί έναν παραγωγό, ο οποίος θα αναλάβει να βγάλει εις πέρας τις ηχογραφήσεις ως τεχνικός ήχου αλλά και ως επιβλέπων. Προσωπικά πιστεύω ακράδαντα ότι το θέμα παραγωγός είναι ένα θέμα στο οποίο δεν έχει δοθεί αρκετή προσοχή στην Ελλάδα με τα γνωστά αποτελέσματα…
Σας παραθέτω σχόλιο του Βαγγέλη Γιαλαμά, από την πλευρά του ηχολήπτη – παραγωγού.
Ο καλύτερος και πιο σύντομος τρόπος να περιγράψω τη πορεία του «Alexandros», είναι ότι πριν από μερικούς μήνες οι SACRED BLOOD ήρθαν στο στούντιο κρατώντας από το χέρι ένα παιδί, έχοντας όμως ένα πολύ υποσχόμενο δυναμισμό στο βλέμμα του και τώρα φεύγοντας, βλέπουμε (ή μάλλον ακούμε) να έχει εξελιχθεί σε έναν πολεμιστή, ώριμο και έτοιμο να αναζωπυρώσει την epic metal στη σκηνή και όχι μόνο… Σεβάστηκα και εκτίμησα το πάθος και την αγάπη των SACRED BLOOD για τη metal μουσική και για το πόσο ήθελαν να προχωρήσουν ένα βήμα παραπέρα από τα τετριμμένα. Ακούγοντας πρόσφατα όλο το άλμπουμ από την αρχή έως το τέλος, μπορώ να πω ότι είμαι περήφανος για μια πολύ όμορφη, δυνατή και ειλικρινή δουλειά. Δεν βοήθησα τα παιδιά τόσο επειδή το είχαν ανάγκη, αλλά κυρίως επειδή μου άρεσαν τα κομμάτια όλο και πιο πολύ, καθώς αυτά έπαιρναν «χαρακτήρα».
Η ατμόσφαιρα στο στούντιο θύμιζε το Γαλατικό χωριό του Αστερίξ, με γέλιο, δουλειά και εντάσεις, αλλά στο τέλος νιώθουμε και με το παραπάνω ότι όλα αυτά ήταν σημαντικό μέρος της συνταγής για το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Όσον αφορά το τεχνικό τομέα του άλμπουμ, παρότι το κούρδισμα είναι σε standard E, καταφέραμε πιστεύω να βγάλουμε έναν συμπαγή ήχο και όσο όγκο χρειάζεται, χρησιμοποιώντας λαμπάτους ενισχυτές με πολλά takes στις κιθάρες αλλά και στις φωνές. Όσο για το μπάσο, έχοντας σαν γκουρού τον Jens Becker [ex-RUNNING WILD (….Πολυδεύκη μη βάλεις δίπλα “GRAVE DIGGER” , θα σε κοπανήσω, χα χα χα χα!], ήταν εύκολη υπόθεση να βρούμε τον κατάλληλο ήχο που θα έδινε στα κομμάτια τις απαραίτητες χαμηλές συχνότητες. Νιώθω ότι αυτό το άλμπουμ θα είναι ο προάγγελος για ακόμα πιο δυναμικές δουλειές των SACRED BLOOD κοντινό μέλλον. Εύχομαι κάθε επιτυχία!!
Η δική μου κριτική track by track:
Θα αφήσω εκτός της ανάλυσής μου τα μικρά intro και instrumental, καθώς λειτουργούν σαν ευχάριστες προσθήκες στην ακρόαση και κατανόηση του concept του δίσκου και θα περάσω κατευθείαν στο «ζουμί»:
“The bold prince of Macedonia”: Μετά από ένα εκπληκτικό intro με συμμετοχή παραδοσιακών οργάνων (uilleann pipes) ξεκινά το πρώτο τραγούδι του δίσκου με mid tempo ρυθμό, ογκώδη και πομπώδη ήχο (λόγω πλήκτρων). Από το πρώτο λεπτό καταλαβαίνουμε ότι έχουμε να κάνουμε με επικό heavy / power δίσκο. Στο solo του Γαλιάτσου οι ταχύτητες ανεβαίνουν προσφέροντας την πρώτη καλή στιγμή.
“The battle of Granicus (Percian in throes)”: Το μεγαλύτερο σε διάρκεια τραγούδι του δίσκου, κοντά 7 λεπτά. Η αφήγηση στη γλώσσα μας μαγνητίζει και το τραγούδι ξεκινά σε πιο power ρυθμούς με έμφαση στην μουσική παράδοση των RUNNING WILD. Τραχύ, δυναμικό με υπέροχες μελωδίες και την lead κιθάρα να πρωταγωνιστεί. Στα solos η ικανότητα των Polydeykis, Γιαλαμά (ναι παίζει και κιθάρα μεταξύ άλλων) και Γαλιάτσου ανεβάζει επίπεδο στο τραγούδι αντί να κουράσει (εξαιτίας της μεγάλης διάρκειας).
“Marching to war”: Το συγκρότημα επιστρέφει σε mid tempo, επικό, με τα δυνατά φωνητικά να πρωταγωνιστούν. Μετά το ρεφρέν, έρχεται ένας πιο γρήγορος ρυθμός, στο ίδιο κλίμα και το solo για να επανέρθει στο mid tempo και το ρεφρέν να κλείσει το τραγούδι. Η εναλλαγή του ρυθμού από mid tempo σε πιο γρήγορες ταχύτητες αποτελεί βασικό στοιχείο του δίσκου, κάτι που βοηθά τον ακροατή να παραμένει σε εγρήγορση.
“Death behind the walls”: Σειρά έχει το πιο heavy τραγούδι του δίσκου. Το συγκρότημα αφήνει για λίγο το power feeling για χάρη του κλασικού heavy metal ήχου. Η lead κιθάρα «χρωματίζει» υπέροχα μέχρι που φτάνει η στιγμή του refrain, το οποίο είναι η πιο επική στιγμή του δίσκου και κολλάει με το πρώτο άκουσμα στο μυαλό σου. Το λάτρεψα!! Στο solo ο Γαλιάτσος για μια ακόμη φορά εντυπωσιάζει χωρίς να κουράζει.
“New God rising”: Παρότι είναι instrumental θα σταθώ λίγο, εξαιτίας της διάρκειάς του (2:50 λεπτά) και της χρήσης παραδοσιακών οργάνων και κοντραμπάσου που δίνουν ένα επιβλητικό τόνο στη σύνθεση.
“Before the gates of Ishtar”: Το πιο folk τραγούδι του δίσκου με τις κιθάρες και τα παραδοσιακά όργανα να συνδυάζονται ιδανικά. Χαρούμενη ατμόσφαιρα που σου ανεβάζει την διάθεσή και σε παρασέρνει να χορέψεις. Συγκροτήματα σαν τους ALESTORM πρέπει να ακούσουν το τραγούδι μήπως καταφέρουν και γράψουν κάτι ανάλογο.
“Battlefield Aenaon”: Το τραγούδι ξεκινά με ακουστικές κιθάρες, πλήκτρα και χορωδία δημιουργώντας επική ατμόσφαιρα. Το κυρίως θέμα του τραγουδιού έχει γρήγορο ρυθμό με μελωδικό ρεφρέν. Σε γενικές γραμμές το συγκρότημα έχει καταφέρει να συνθέσει μελωδίες που μετά από 2-3 ακούσματα είναι δύσκολο να ξεχάσεις.
“Ride through the Achaemenid empire”: Το καλύτερο τραγούδι του δίσκου, εντυπωσιακή σύνθεση που θα ικανοποιήσει και τον πιο απαιτητικό. Επικό power με εκπληκτικές μελωδίες και στακάτους ρυθμούς με το refrain να απογειώνει το τελικό αποτέλεσμα. Το μπάσο να έχει το δικό του μερίδιο ευθύνης και το τραγούδι να τελειώνει με ακουστικές κιθάρες. Προσωπική άποψη η καλύτερή τους στιγμή.
“Heart of the ocean (Nearchus advancing)”: Το συγκεκριμένο τραγούδι θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει το ρόλο της «μπαλάντας», πάντα όμως σε επικό feeling. Από την μια φορά που το άκουσα μου ήρθε στο μυαλό οι BATHORY και οι BLIND GUARDIAN με τραγούδια όπως τα “Α past and future secret”. Στο συγκεκριμένο τραγούδι τραγουδά μόνο η Hildr Valkyrie, ενώ ο ήχος της θάλασσας σε ηρεμεί μετά τα την «καταιγίδα» του προηγούμενου τραγουδιού.
“Macedonian force”: Folk εισαγωγή, μικρή απαγγελία στη γλώσσα μας και το τραγούδι ξεκινά επιβλητικά με τα πλήκτρα να δημιουργούν εκπληκτική ατμόσφαιρα με μια γλυκιά μελωδία που σε «ταξιδεύει» να ακολουθεί. Στα solos ο Polydeykis με τον Γιαλαμά οργιάζουν, ενώ το τραγούδι κλείνει με ακουστικές κιθάρες. Το αγαπημένο μου τραγούδι το αφήσανε για το τέλος. Ο δίσκος κλείνει με ένα πένθιμο outro.
Συνοψίζοντας το “Alexandros” είναι ένας ποιοτικός, καλά δουλεμένος δίσκος. Οι SACRED BLOOD χρησιμοποίησαν τα παραδοσιακά όργανα με μέτρο, αποφεύγοντας να «φορτώσουν» τα τραγούδια, ενώ τα πλήκτρα έχουν ένα και μόνο ρόλο, να δώσουν ένα πιο πομπώδη ήχο στα τραγούδια. Ευτυχώς δεν υπάρχουν πολλές απαγγελίες για να κουράσουν και η παραγωγή δεν λειτουργεί ως τροχοπέδης. Για να είμαι ειλικρινής μου θύμισαν τις τελευταίες δουλειές των ROTTING CHRIST, αλλά στην power εκδοχή τους. Όλα με μέτρο και βάρος στις μελωδίες που δεν ξεχνάς εύκολα. Μακράν μέσα στις 5 καλύτερες δουλειές που έχω ακούσει μέχρι στιγμής από ελληνικό power metal συγκρότημα.. Περισσότερες λεπτομέρειες στην κριτική και στην συνέντευξη όταν το “Alexandros” θα είναι έτοιμο να κυκλοφορήσει. Μακάρι κατά την διάρκεια της χρονιάς να ακούσω και άλλες, εκπληκτικές, δουλειές από ελληνικά συγκροτήματα.
Παναγιώτης Δημητρόπουλος
