>
“The grand parade”
Κάθε συζήτηση με τον Hansi Kursch των BLIND GUARDIAN, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Πρόκειται για έναν καλλιτέχνη που είναι ειλικρινής μέχρι εκεί που δεν πάει και σίγουρα έχει πολύ μεγάλη εκτίμηση για το ελληνικό κοινό όλα αυτά τα χρόνια. Το “Beyond the red mirror”, είναι όντως ένα larger-than-life άλμπουμ, με τρεις χορωδίες, δύο ορχήστρες και πολλά συμφωνικά μέρη, το οποίο παρουσίασε αναλυτικότατα ο Φραγκίσκος Σαμοΐλης, δεν παύει να είναι όμως ένας ακόμα καλός δίσκος των BLIND GUARDIAN και μάλιστα μετά από 4,5 χρόνια σιωπής. Διαβάζουμε τη συνέντευξη που κάναμε ένα βράδυ του Ιανουαρίου με τρομερή βροχή και κρατάμε την ανάσα μας για σημαντικά νέα που ελπίζουμε να ανακοινωθούν σύντομα.
Καλησπέρα Σάκη.
Καλησπέρα Hansi. Ευτυχώς προλάβαμε να κάνουμε τη συνέντευξη πριν φύγετε για την κρουαζιέρα… Είναι η πρώτη φορά που παίζετε;
Όχι, είχαμε παίξει και στην πρώτη που είχε γίνει και είχαμε περάσει τόσο καλά, που όταν μας έκαναν την πρόταση πέρσι, αμέσως είπαμε ναι. Την προηγούμενη φορά είχαμε περάσει τέσσερις ημέρες απόλυτης απόλαυσης.
Είχες δηλώσει στο παρελθόν ότι θα δημιουργούσατε ένα ορχηστρικό άλμπουμ με μουσική που είχατε συνθέσει για το “Lord of the rings”. Περιέχεται καθόλου υλικό απ’ αυτό το άλμπουμ στο “Beyond the red mirror”;
Όχι, δεν υπάρχει κάποιο τραγούδι στο δίσκο που να είναι απολύτως συνδεδεμένο με το ορχηστρικό project. Υπάρχει μόνο το “At the edge of time”, που αρχικά ήταν να μπει στο ορχηστρικό και αποφασίσαμε να το βάλουμε στο “Beyond…”. Πιθανώς όμως, να αλλάξουμε την ενορχήστρωση και να το χρησιμοποιήσουμε σαν bonus track στο ορχηστρικό άλμπουμ, σε μία διαφορετική εκτέλεση. Έχε υπόψη σου, πως όταν μιλάμε για το ορχηστρικό άλμπουμ, μιλάμε για εντελώς ξεχωριστά κομμάτια, που δεν έχουν σχέση με δίσκο των BLIND GUARDIAN. Η αλήθεια όμως, είναι ότι με τον δίσκο μας αυτόν, κάναμε μία γέφυρα ανάμεσα στους BLIND GUARDIAN και το ορχηστρικό άλμπουμ. Θα έλεγα ότι είναι μία λογική εξέλιξη από το “At the edge of time”.
Αφού τα πράγματα είναι έτσι, ελπίζω να μη βγει το ορχηστρικό άλμπουμ σε άλλα 4,5 χρόνια, αφού πλέον ο επόμενος δίσκος σας θα βγει, αναλογικά μιλώντας, σε 9 και θα έχετε ξεπεράσει και τους DEF LEPPARD σε αργοπορία…
(γέλια) Όχι, δεν φαίνεται ότι θα γίνει έτσι… Έχουμε ξεκινήσει να δουλεύουμε πάνω σ’ αυτόν το δίσκο με ορχήστρες, από την εποχή του “A twist in the myth” κιόλας. Συνεχίσαμε όταν γράφαμε το “Sacred worlds” και το “At the edge of time” και πλέον, ουσιαστικά, αυτό που έχει μείνει, είναι να ηχογραφήσω τα φωνητικά, κάτι που έχει προγραμματιστεί κάποια στιγμή μέσα στο 2015. Θα ξεκινήσω τον Φεβρουάριο, θα συνεχίσω τον Αύγουστο κι ελπίζω να έχω τελειώσει τον Δεκέμβριο, οπότε οι πιθανότητες ο δίσκος να βγει το 2016, είναι πολύ μεγάλες. Κι αυτό σημαίνει ότι ένας νέος δίσκος των BLIND GUARDIAN, μπορεί να είναι έτοιμος μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια! Έτσι όπως το βλέπω τώρα και αν τα κομμάτια είναι περίπλοκα μουσικά και στιχουργικά, μιλάμε για το τέλος του 2019…
Ήσασταν στο στούντιο από τον Οκτώβριο του 2012 για τη δημιουργία του δίσκου. Μπορεί κανείς να υποθέσει ότι κατά τη διάρκεια αυτών των δύο χρόνων (και ίσως κάτι παραπάνω), χιλιάδες ιδέες θα έχουν αλλάξει. Τι ήταν αυτό που έκανε την ηχογράφηση του δίσκου τόσο δύσκολη και πως βλέπεις τις τελικές εκδοχές των κομματιών συγκρίνοντάς τες με τα demo;
Πρέπει να έχεις στο μυαλό σου, ότι δεν ήμασταν στο στούντιο δουλεύοντας αυτά τα δυόμιση χρόνια. Αποφασίσαμε να δουλέψουμε αυτή τη φορά με διαφορετική στρατηγική, συνθέτοντας και ηχογραφώντας τα τραγούδια δύο-δύο. Αν σκεφτείς ότι στο μεσοδιάστημα δίναμε και συναυλίες, η όλη διαδικασία δεν πρέπει να κράτησε πάνω από 13-14 μήνες και σίγουρα όχι 2,5 χρόνια όπως φαίνεται εξ αρχής. Τα κομμάτια τα συνθέτω αρχικά εγώ με τον Andre, μετά βάζουμε τα ντραμς και ασχολούμαστε πολύ με τις αρμονίες των φωνητικών. Τα τραγούδια είναι τόσο πολυεπίπεδα, που όταν φτάνουμε στο σημείο να συζητάμε όλοι μας σχετικά με το πώς πρέπει να ακούγονται, ξοδεύουμε πολύ ώρα. Έτσι, όταν περάσουμε το στάδιο της προ-παραγωγής, το κομμάτι έχει διαμορφωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό και δεν ακούς μόνο τα βασικά του πράγματα και μετά πρέπει να γίνει πολύ σοβαρή και δύσκολη δουλειά στη μίξη με τον Charlie Bauerfeind…
Τώρα που μιλάς για τον Charlie Bauerfeind, πρέπει να παραδεχτώ ότι είχε πολύ δύσκολη δουλειά σ’ αυτόν το δίσκο…
(γέλια) Ο Charlie, έχει πολύ δύσκολη δουλειά με κάθε δίσκο των BLIND GUARDIAN…
Αυτή τη φορά όμως, το παρακάνατε. Είχε τόσες διαφορετικές ορχήστρες, χορωδίες, τόσες στρώσεις μουσικής…
Μιλώντας για στρώσεις μουσικής, πρέπει να ξέρεις ότι δουλέψαμε με δύο ορχήστρες και τρεις χορωδίες, αλλά προσέξαμε σε κανένα σημείο του δίσκου, να μην μπλέκονται αυτά μεταξύ τους και να χρησιμοποιούμε μόνο ένα κάθε φορά. Υπάρχει μόνο ένα σημείο που γίνεται χαμός και υπάρχουν και οι τρεις χορωδίες μαζί, στο ξεκίνημα του “The ninth wave”, ένα σημείο που ήταν ΠΑΡΑ πολύ δύσκολο να αποδοθεί σωστά… Γενικότερα όμως, δεν μπορώ να σου δώσω άδικο, ότι όλη η διαδικασία, είναι πολύ δύσκολη κι επίπονη…
Προσωπικά βρίσκω τον ήχο των ντραμς σχετικά αδύναμο σε όλο το δίσκο. Έτσι θέλατε να ακούγεται;
Ξέρεις, Σάκη, η μουσική των BLIND GUARDIAN είναι πολύ περίπλοκη και αν το αρχείο είναι συμπιεσμένο, όπως το mp3, δεν αποδίδεται σε καμία περίπτωση ο ήχος έτσι όπως είναι στην πραγματικότητα. Αυτό που έχω να πω, είναι να περιμένεις μέχρι να βγει το άλμπουμ κι εκεί θα ακούσεις τον πραγματικό ήχο των τυμπάνων. (σ.σ. η συνέντευξη έγινε στα μέσα του Ιανουαρίου)
Το ίδιο θα έλεγα και για τον ήχο στις κιθάρες. Έχετε χρησιμοποιήσει εφτάχορδες, χαμηλοκουρδισμένες κιθάρες, αλλά δεν μπορώ να ακούσω αυτόν τον όγκο στο άλμπουμ.
Εκτός του ότι ισχύει πάλι αυτό που σου είπα και για την ήχο στα ντραμς, ουσιαστικά χρησιμοποιήσαμε τέτοιες κιθάρες μόνο στο “The ninth wave”. Όλος ο υπόλοιπος δίσκος ηχογραφήθηκε με εξάχορδες κιθάρες, κανονικά. Ακούγοντας όμως το “The ninth wave”, θα ξαφνιαζόμουν αν εσύ, δεν καταλάβαινες τη διαφορά.
Από την εποχή του “A night at the opera”, χρησιμοποιείτε ολοένα και περισσότερο ορχήστρες, χορωδίες και γενικότερα μακροσκελείς, περίπλοκες συνθέσεις. Αυτή τη φορά είναι βέβαιο ότι επηρεαστήκατε από τραγούδια σας όπως το “Wheels of time” ή το “Sacred worlds”. Έχεις σκεφτεί ποτέ, ότι με όλες αυτές τις ορχήστρες και τις χορωδίες, ίσως είναι δύσκολο να αποδοθούν τα κομμάτια σας ζωντανά με τον τρόπο που θα θέλατε;
Όταν γράφουμε ένα τραγούδι, δεν έχουμε στο μυαλό μας ότι πρέπει σώνει και καλά να έχουμε χορωδία ή ορχήστρα, αυτό προκύπτει στην πορεία. Το ότι, όμως, έχει ορχήστρα ή είναι περίπλοκο, δεν νομίζω ότι μας εμποδίζει να αναπαράγουμε στις ζωντανές μας εμφανίσεις, σε αρκετά μεγάλο βαθμό, θέλω να πιστεύω, αξιοπρεπείς εκδοχές κομματιών όπως το “Sacred worlds”. Το ίδιο θα συμβεί και με τα καινούργια μας τραγούδια.
Βρίσκεις ότι αυτός ο δίσκος έχει μουσικές ομοιότητες με το “Imaginations…” κι όχι μόνο θεματικές; Πως θα περιέγραφες το concept του άλμπουμ σε αδρές γραμμές;
Πάντα βρίσκω ότι οι BLIND GUARDIAN κρατάνε τα trademark στοιχεία του ήχου τους και τα εμπλουτίζουν σε κάθε δίσκο από το “Imaginations…” και μετά, οπότε σίγουρα βρίσκω πολλές ομοιότητες ανάμεσα στο “Beyond the red mirror” και σ’ αυτό το άλμπουμ. Πολύ περισσότερο όμως, έχει να κάνει και με το στιχουργικό κομμάτι και με τραγούδια όπως το “Bright eyes” και το “And the story ends”. Ο νεαρός, τότε, πρωταγωνιστής, που είχε σταθεί μπροστά από μία μαγική πόρτα και δεν ήξερε αν θα πρέπει να κάνει το άλμα σ’ έναν άγνωστο κόσμο, ενηλικιώθηκε. Οι δύο κόσμοι που περιγράφηκαν τότε, έχουν αλλάξει προς το χειρότερο κι ενώ υπήρχαν πολλά περάσματα ανάμεσα στους κόσμους, πλέον υπάρχει μόνο μία πύλη, ο κόκκινος καθρέφτης, ο οποίος πρέπει να βρεθεί με κάθε κόστος. Θα πρέπει ο καθένας που θα πάρει το άλμπουμ να προσέξει και τους στίχους, αφού μιλάνε για την έρευνα για την αλήθεια, τη σχετικότητα του καλού και του κακού, τις συνέπειες των χαμένων ευκαιριών, προφητείες, υποσχέσεις επανάστασης, πλάνα εκδίκησης και πολλά άλλα. Για να επανέλθω όμως στο μουσικό μέρος, βρίσκω ομοιότητες με όλα τα τελευταία άλμπουμ των BLIND GUARDIAN κι όχι μόνο με το “Imaginations…” για τους λόγους που σου εξήγησα.
Το πρώτο και το τελευταίο τραγούδι του δίσκου, το “The ninth wave” και το “Grand parade”, έχουν την ίδια ακριβώς διάρκεια. 9.29! Το κάνατε επίτηδες αυτό;
(γέλια) Όχι!!! Απίστευτο, δεν είναι; Είχαμε τελειώσει τις ηχογραφήσεις και ήμασταν στο στάδιο του editing και του mastering, όταν συνειδητοποιήσαμε αυτό το γεγονός! Μα είναι φοβερό. 9.29, ούτε καν στρογγυλεμένο!
Κι εγώ που νόμιζα ότι ήταν μέρος κάποιου φοβερού και τρομερού σχεδίου!
(γέλια) Όχι… Καμία σχέση!
Συμφωνείς με τον Andre, που δήλωσε ότι το “Grand parade” είναι το καλύτερο κομμάτι των BLIND GUARDIAN;
Όλη αυτή η κουβέντα για το καλύτερο ή το χειρότερο κομμάτι, είναι κάτι πολύ υποκειμενικό. Είμαι σίγουρος ότι για να το είπε ο Andre, το πιστεύει κιόλας. Οι BLIND GUARDIAN έχουν πολλά κομμάτια που θα μπορούσαν να έχουν αυτόν τον τίτλο, το “Sacred worlds” και τόσα άλλα. Σίγουρα πάντως, είναι ένα από τα πιο φιλόδοξα τραγούδια μας, να το θέσω έτσι.
Ποιος παίζει μπάσο στο δίσκο, γιατί δεν τον βλέπω γραμμένο πουθενά;
Παίζει ο Ολλανδός Barend Curbois, ο οποίος παίζει μαζί μας στις συναυλίες από το 2012 και σε λίγες μέρες θα ανακοινωθεί κι ως ο νέος μπασίστας του συγκροτήματος (σ.σ. κάτι που ήδη έχετε διαβάσει από το ROCK HARD).
Για ποιον λόγο σταματήσατε τη συνεργασία με τον Oli Holzwarth;
Βασικά, δεν μπορούσε να περιοδεύει μαζί μας, εξαιτίας της καθημερινής του δουλειάς, οπότε ο Barend, θα είναι full μέλος των BLIND GUARDIAN.
Ξέρεις, Hansi, οι συμπατριώτες σου, οι CREMATORY, συνήθιζαν να ονομάζουν έναν δίσκο τους, με κάποιον τίτλο τραγουδιού από τον προηγούμενό τους δίσκο, οπότε κάθε φορά που είχαμε ένα άλμπουμ τους στα χέρια μας, είχαμε 10-12 επιλογές για τον τίτλο του επόμενου!
Σοβαρά; Δεν το ήξερα!
Εσείς, κάνατε ακριβώς το αντίθετο. Έχετε στο νέο σας άλμπουμ, το τραγούδι “At the edge of time”, που είναι ο τίτλος του προηγούμενου δίσκο σας. Έγινε τυχαία;
Ο τίτλος του τραγουδιού, είχε να κάνει καθαρά με το concept. Όταν σκιαγραφούσα την ιστορία, ήταν κάτι παραπάνω από προφανές ότι θα υπήρχε κομμάτι με αυτόν τον τίτλο, παρότι ήταν ήδη ο τίτλος του προηγούμενου δίσκου μας. Δεν έχει καμία σημασία για εμένα. Ταίριαζε απόλυτα στο «υπερφυσικό» concept και το χρησιμοποιήσαμε. (σ.σ. εκείνη την ώρα, ο μικρός μου «νίντζα» μπήκε μέσα στο δωμάτιο και προσπαθούσε να μιλήσει κι αυτός με τον Hansi, κάνοντας μία μικρή επίδειξη των αγγλικών του, προσπαθώντας να μετρήσει μέχρι το 10!)
Επειδή δεν βλέπω να μας αφήνει για πολλή ακόμα ώρα ο γιος μου να μιλήσουμε, πες μου πως βλέπεις το μέλλον της γερμανικής σκηνής; Βλέπουμε ότι οι SCORPIONS κυκλοφορούν δίσκο για να γιορτάσουν την 50η τους επέτειο!
Ναι, φοβερό δεν είναι; Δυστυχώς, δεν βλέπω ότι υπάρχουν σχήματα που έχουν τη δυνατότητα να γίνουν τόσο μεγάλα όσο οι SCORPIONS, αλλά σίγουρα υπάρχουν πολλά αξιόλογα σχήματα στο χώρο. Θέλω να ελπίζω ότι θα βγουν νέοι BLIND GUARDIAN, νέοι EDGUY, νέοι HELLOWEEN, από την άλλη όμως, επίσης, είμαι πολύ αισιόδοξος και πιστεύω ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να παίζουμε για δέκα ακόμα χρόνια, σίγουρα.
Έχεις ακούσει τη νέα μπάντα του Thomen Stauch, τους SERIOUS BLACK;
Ναι. Νομίζω ότι έχουν πολύ αξιόλογα τραγούδια και μου αρέσουν!
Έχεις ακούσει ότι ο Thomen έχει ένα σοβαρό θέμα με τη μέση του; (σ.σ. να θυμίσουμε ότι η συνέντευξη έγινε πριν την ανακοίνωση του προβλήματος υγείας του Thomen)
Όχι, αλήθεια λες; Πριν λίγους μήνες μιλήσαμε και δεν μου είπε κάτι τέτοιο…
Αυτό συνέβη πριν λίγες μέρες…
Οπότε θα πρέπει να τον πάρω τηλέφωνο να μιλήσουμε…
Οι BLIND GUARDIAN και οι Έλληνες οπαδοί, έχουν μία σχέση λατρείας. Πάντα κάνετε κάτι ξεχωριστό όταν έρχεστε εδώ. Θα φανταζόσουν, για παράδειγμα, να έπαιζες μπάσο σ’ ένα τραγούδι όταν έρθετε στην Ελλάδα;
ΟΧΙ! Σε καμία περίπτωση (γέλια)! Δεν έχω βελτιώσει το παίξιμό μου καθόλου τα τελευταία χρόνια κι άλλωστε έχουμε και καινούργιο μπασίστα… Δεν είναι επιλογή μας να γίνει αυτό, σε καμία περίπτωση. Τα τελευταία χρόνια προτιμώ να παίζω ακουστική κιθάρα. Το να παίζω μπάσο, δεν θα μας οδηγούσε πουθενά.
Θα μας επιφυλάξετε κάποια έκπληξη για τις συναυλίες στην Ελλάδα ή δεν έχετε αποφασίσει ακόμα;
Τις επόμενες μέρες έχουμε ραντεβού για να κανονίσουμε αυτά τα θέματα, με τον τεχνικό που θα είναι υπεύθυνος για την παραγωγή του show. Αυτό που ξέρω είναι ότι θα μιλήσουμε μεταξύ μας για να καθορίσουμε τον μάξιμουμ αριθμό κομματιών που θα προβάρουμε για την περιοδεία και θα προσπαθήσουμε να βάλουμε στο set list 3-4 καινούργια τραγούδια, όπως και να βάλουμε τραγούδια που τα παίζαμε σπάνια ή ακόμα και καθόλου στο παρελθόν.
Ωραία. Ευχαριστώ πολύ Hansi και θα τα πούμε από κοντά τον Μάιο.
Εγώ ευχαριστώ. Περιμένω να τα ξαναπούμε από κοντά.
Σάκης Φράγκος
www.blind-guardian.com
Line-up:
Hansi Kursch – φωνητικά
Andre Olbrich – lead κιθάρες
Marcus Siepen – ρυθμικές κιθάρες
Frederik Ehmke – ντραμς
Barend Curbois – μπάσο
Δισκογραφία:
“Battalions of fear” (1988)
“Follow the blind” (1989)
“Tales from the twilight world” (1990)
“Somewhere far beyond” (1992)
“Imaginations from the other side” (1995)
“Nightfall in Middle-Earth” (1998)
“A night at the opera” (2002)
“A twist in the myth” (2006)
“At the edge of time” (2010)
“Beyond the red mirror” (2015)
