"/>
7 / 10
Δεν μπορώ παρά να ομολογήσω πως έχω μια αδυναμία στους MR. BIG. Το παράδοξο είναι πως τους πρωτογνώρισα (όπως πολλοί στην Ελλάδα) με το “To be with you”, δίχως να ενθουσιαστώ. Αργότερα, ψάχνοντας ξένα περιοδικά και τα διθυραμβικά τους σχόλια για άλλες τους συνθέσεις με έκαναν να ασχοληθώ περισσότερο.
Έτσι τα νέα της επανασύνδεσής τους μου έφεραν ένα πλατύ χαμόγελο. Μέσα μου βέβαια ακόμα υπάρχει η ελπίδα πως θα τους δω και ζωντανά. Βέβαια, μέχρι σήμερα οι Αμερικάνοι έχουν κυκλοφορήσει τόσα ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ που αφήνουν πολύ λίγα για την φαντασία μου. Η αλήθεια είναι πως δρα κάπως ανασταλτικά αυτό, ακόμα κι όταν το live– είναι “εναλλακτικό” όπως στην προκείμενη περίπτωση.
Συγκεκριμένα μετά την εμπορική επιτυχία του “What if…” στην αγαπημένη μου / τους / σας / μας Ιαπωνία, όπου έγινε χρυσό ξεπερνώντας τα 100 χιλιάδες αντίτυπα, η μπάντα προσκλήθηκε για ένα ακουστικό σόου στο πιο δημοφιλές μουσικό κανάλι της χώρας. Το αποτέλεσμα την βραδιάς αυτής έχουμε τώρα στα χέρια μας.
Το “Live from the living room” ξεκινά όπως και το “What if…” με το “Undertow”, σε μια συμπαθητική, ακουστική εκτέλεση. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται κι άλλα τραγούδια εδώ. Η διαφορά όμως είναι πιο εντυπωσιακή όταν αποφασίζουν να ξεχειλώσουν λίγο τις αρχικές δομές και να σολάρουν. Ο Billy Sheehan (μπάσο) όσο κι ο Paul Gilbert (κιθάρα) είναι εξαιρετικοί σε κάτι τέτοια. Η τεχνική τους κατάρτιση ήταν ανέκαθεν πόλος έλξης για άλλους μουσικούς, αλλά και για τους πιο ψαγμένους από το κοινό τους. Ακούστε το φανταστικό “Still ain’t enough for me” και θα καταλάβετε τι εννοώ. Απίστευτο!
Τα κρουστά του Pat Torpey, αφήνουν περισσότερο χώρο για να λάμψουν οι άλλοι τρεις, ιδιαίτερα όταν οι Sheehan και Gilbert παίζουν παπάδες ο ένας πάνω από τον άλλο.
Το σετ, αποτελούμενο από 10 κομμάτια, στηρίχτηκε στο “What if…” εκείνη την νύχτα του Γενάρη στο Τόκυο. Εκτός από τα 2 παραπάνω, επέλεξαν τα “As far as I can see”, “Stranger in my life” με πολύ καλή δουλειά στην διασκευή του, το “Nobody left to blame” αν και ηλεκτρακουστικό, το αγαπημένο μου “All the way up” με την εξαιρετική μελωδία και το “Around the world”.
Εκτός αυτών, σαν από σπόντα, πρόσθεσαν το φοβερό “Voodoo kiss” με τις ερωταποκρίσεις, το πιο συμβατικό “Take cover” και το απανταχού “To be with you”. Για τους φίλους των ΜΕΓΑΛΩΝ, είναι μια ευχάριστη κυκλοφορία από το πρώτο τους ακουστικό σόου. Εγώ σε κάποια φάση έκλεισα τα μάτια και ήταν σαν να έπινα ένα ποτό σε κάποιο Hard Rock Café (βάλτε εδώ όποια πόλη προτιμάτε) και να έπαιζαν δίπλα μου.
Οι MR. BIG παραμένουν όχι BIG αλλά HUGE, ακόμα κι όταν βγάζουν τους ενισχυτές από την πρίζα. Τρανή απόδειξη το “Live from the living room”.
Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης
