>
Ποιος θα φανταζότανε, ότι το 2003, εκεί που οι screamo/metalcore μπάντες ξεπετάγονταν σαν τα μαρούλια, θα υπήρχαν ορισμένες που μέχρι και σήμερα όχι απλά θα παρέμεναν γνωστές για ένα-δύο άλμπουμ, αλλά ότι θα εξακολουθούσαν να κυκλοφορούν δισκάρες, ανακηρύσσοντας τους εαυτούς τους ταγούς, ενός ολόκληρου παρακλαδιού της core σκηνής.
Βέβαια, η ιστορία ξεδιπλώνεται πιο ταπεινή μπροστά στους AUGUST BURNS RED. Ουσιαστικά μιλάμε για μία μπάντα που δεν κατέφυγε ποτέ σε φανφάρες και που απλά συνέχισε να βγάζει ποιοτικούς δίσκους, στη σκιά συγκροτημάτων που φλέρταραν ανοιχτά με χορηγούς, trends και μεγάλες εταιρείες. Βέβαια, δεν ξέρω αν αυτό απορρέει από το γεγονός ότι μπροστά τους χαράσσεται ο δρόμος του Χριστού με όλους τους σχετικούς ηθικούς περιορισμούς.
Το “Found in far away places”, μου θύμισε πολύ το περσινό “Watchers of rule” των UNEARTH (διαβάστε την κριτική του εδώ). Έχοντας άλλη αφετηρία κάθε μπάντα και για διαφορετικούς λόγους, καταφέρνουν και οι δύο να κυκλοφορήσουν από έναν ολόφρεσκο δίσκο, που στηρίζεται πάνω στη συνεχή εναλλαγή των μανιωδών breakdowns και των μελωδικών περασμάτων. Εν προκειμένω, οι AUGUST BURNS RED καταφέρνουν να κρατηθούν σε ένα πολύ υψηλό συνθετικό επίπεδο για δεύτερη συνεχόμενη κυκλοφορία, αφού και το “Rescue & Restore” (2013) βασίζεται σε αυτό το επιτυχημένο δίπτυχο, που σε ένα μεγάλο ποσοστό έχει αναδιαμορφώσει τον ήχο της μπάντας, προσθέτοντας δίπλα από το σκληροπυρηνικό metalcore, τον χαρακτηρισμό melodic. Αυτό όμως που έχει δώσει μία εντελώς διαφορετική πνοή στο άλμπουμ, είναι το τρομερό δέσιμο του παραδοσιακού ήχου της μπάντας με νέα όργανα και prog στοιχεία. Σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια, ανά δύο ή τρία κομμάτια, θα συναντήσουμε και από ένα ιντερλούδιο, που είναι πλήρως εναρμονισμένο με την κανονική ροή του εκάστοτε κομματιού. Και δεν εννοώ τις μελωδικές γέφυρες που συναντάμε στα τραγούδια, αλλά για ακουστικές κιθάρες, διαφορετικούς folk ρυθμούς και τα σχετικά. Δεν ξέρω αν ο John Benjamin Brubaker και η παρέα του θέλουν να δώσουν μία πιο ανάλαφρη πνοή, ώστε να μην κουράζεται ο ακροατής ή απλά να πειραματιστούν με τον δυνατότερο τρόπο, πάντως το αποτέλεσμα φαίνεται πως τους δικαιώνει.
Είναι πια ξεκάθαρο, πως ο ήχος των AUGUST BURNS RED έχει αναβαθμιστεί, προσαρμοσμένος επί τα βελτίω στα σημερινά δεδομένα. Όποιος ψάχνει ένα νέο “Constellations” (2007)… θα το βρει. Διότι, αν θυμάστε καλά και τότε η μπάντα πήγε δυο βήματα πιο πέρα τον ήχο της, ανέβασε στα ύψη τη συνθετική της απόδοση και τελικά παρουσίασε ένα δίσκο όνειρο για τους απανταχού οπαδούς της core. Το “Found in far away places” καταφέρνει να σε παρασύρει στη δική του πραγματικότητα, χωρίς να σε κουράσει με χιλιοπαιγμένες σοβαροφανείς νόρμες. Αποδέχεσαι την ύπαρξή του, όπως είναι, δίχως δεύτερη κουβέντα.
8.5/10
Νίκος Ζέρης
