"/>
Ας μπούμε κατευθείαν στο ζουμί… Αυτό είναι το rock ‘n’ roll του σύγχρονου κάφρου! Μααα, έχει λίγο από hardcore punk, λίγο από sludge, κοιτάζει και προς «νότο» μεριά! Μαζί σου αγαπητέ καλά τα λες, αλλά ως πότε θα περιγράφουμε τις αγαπημένες μας μουσικές με εκατό διαφορετικές λέξεις; Τα έχουμε πει αυτά, στα 00’s το «μαγείρεμα» πολλών και αρκετές φορές ετερόκλητων ειδών μουσικής με σκοπό τη δημιουργία αποτελεσμάτων που να ισοδυναμούν με μαγικό ζωμό, έγινε τόσο σύνηθες όσο και το να σαπακιάζει ο Οβελίξ Ρωμαίους! Και παρόλο που στα 90’s αυτό ήταν κατακριτέο από αρκετούς, στη συνέχεια πολλοί περισσότεροι το κατάλαβαν και το δέχθηκαν σαν φυσική εξέλιξη της μουσικής μας. Σε όλο αυτό το ωραίο παραμυθάκι έχουν τη θέση τους και οι CANCER BATS από τον Καναδά, που και να μη μπορείς να τους πάρεις στα σοβαρά λόγω ονόματος (epic!), σίγουρα η καταγωγή τους θα σε βοηθήσει! Και ναι ρε γαμώτο, οι βρωμίλοι τούτοι τύποι, rock ‘n’ roll – άρουν όλο και περισσότερο από δίσκο σε δίσκο (με αποκορύφωμα τον παρόντα)…υπό μία ευρύτερη έννοια και θα ξηγηθούμε ευθύς αμέσως!
Ο κορμός είναι hardcore punk και τα κλαδιά πολλά και πλούσια… Sludge, southern rock, alternative rock (ω ναι!), με rock ‘n’ roll holy water να ποτίζει το δέντρο. Σκεφτείτε λοιπόν τις νεογέννητες νυχτερίδες να αράζουν αρκετά στον κορμό (βλ. ντεμπούτο “Birthing The Giant”) και όσο μεγαλώνουν να επισκέπτονται όλο και πιο συχνά τα κλαδιά, χωρίς όμως να ξεχνούν το παρελθόν τους (το “Hail Destroyer” παίρνει κεφάλια!). Ε, αυτό συνεχίζεται και στον νέο τους δίσκο, με τη μόνη διαφορά πως ακούγεται ακόμη πιο heavy, πιασάρικος και groove – άτος από ο,τι έχουν ήδη κάνει! Νταξ τώρα, όσο δυσκολόπιστος και να είσαι το εισαγωγικό “R.A.T.S.” σού δίνει τουλάχιστον τρία riffs – Champions League για να αλλάξεις γνώμη. Δεν σου φτάνουν; Υπάρχει και το “Road Sick” που θα κάνει πολλούς σκληρούς μουσάτους να το χορέψ…εεε mosh – άρουν ήθελα να πω, το “Breathe Armageddon” με τα γυρίσματα αλά “Seek & Destroy” στις κιθάρες, το hardcore – άτο “Old Blood” που στα live οι πάσες στο μικρόφωνο θα δίνουν και θα παίρνουν, μέχρι και το “Drunken Physics” με το sing along ρεφρέν του. Ακόμη;; Release the Kraken τότε, αν δεν σε πείσουν και τα υπέρβαρα SABBATH riffs του “The Void”, μάλλον διαβάζοντας rock ‘n’ roll θα περίμενες κάτι σε Little Richard (αγαπάμε αλλά δεν είναι της παρούσης!)
Μπροστάρης σε όλο αυτό είναι ο τραγουδιστής τους Liam Cormier… Στις τσαμπουκαλεμένες στιγμές σε πείθει πως του έχει ανέβει η πίεση, στις πιο χαλαρές βγάζει έναν feel good τόνο. Από την άλλη τα ΚΑΛΑ riffs διαφόρων επιρροών δίνουν και παίρνουν και στο κάτω – κάτω αυτό είναι το νόημα όταν έχεις μπάντα με έστω μία ηλεκτρική κιθάρα. Τίποτα δεν είναι δυσκολοχώνευτο. Αν αρέσκεσαι σε τέτοιες «βρωμιές», ο δίσκος θα σε κερδίσει άμεσα όντας πιασάρικος. Έτσι ίσως δικαιολογούνται και οι δηλώσεις του Cormier, πως άκουγαν πολύ indie rock (και συγκεκριμένα το τελευταίο FLEET FOXES) κατά τη δημιουργία του δίσκου. Από την άλλη αν προτιμάς πιο clean cut ακούσματα, τότε προτίμησε τους FOXES!! Το καλό με τους CANCER BATS είναι πως όσο εξελίσσονται και αλλάζουν τον ήχο τους, πάλι καταφέρνεις να τους αναγνωρίσεις (θα μπορούσε να γίνει και παραλληλισμός με τους EVERY TIME I DIE εδώ). Και εδώ έχουμε να κάνουμε με τον δίσκο που παίζει σε βάθος χρόνου να κοντράρει το “Hail Destroyer”, άρα οι γνώστες τον ακούτε ήδη, οι μη γνώστες ελπίζω να πειστήκατε, αλλιώς… “There’s a special place in hell, for people like you” κατά το ρεφρέν του “R.A.T.S.”!!! Πλάκα κάνω, ραντεβού στις 12 Ιουνίου…
8,5 / 10
Βασίλης Γκορόγιας
