ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Synchestra” – THE DEVIN TOWNSEND BAND
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2006
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: HevyDevy
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Devin Townsend
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά, κιθάρα – Devin Townsend
Κιθάρα, φωνητικά – Brian Waddell
Μπάσο, τούμπα, κοντραμπάσο – Mike Young
Πλήκτρα, πιάνο, Hammond, μαντολίνο, κιθάρα, φωνητικά – Dave Young
Τύμπανα – Ryan Van Poederooyen
Το 2004 ο Καναδός μουσικοσυνθέτης ξεκίνησε να δουλεύει πάνω στο τέταρτο δίσκο των STRAPPING YOUNG LAD, “Alien”. Η δημιουργία του “Alien” είχε οδηγήσει τον Devin στα άκρα γιατί σταμάτησε να παίρνει τα φάρμακα που του είχαν συνταγογραφηθεί για τη θεραπεία της διπολικής διαταραχής του, επειδή δεν είχε μείνει ικανοποιημένος από τον προηγούμενο και ομώνυμο δίσκο της μπάντας. «Νομίζω ότι ως καλλιτέχνης, για να φτάσω στο επόμενο επίπεδο, νιώθω την ανάγκη να εξερευνήσω πράγματα και μερικές φορές αυτή η εξερεύνηση σε οδηγεί σε μέρη που είναι λίγο τρελά», είχε παραδεχθεί ο ίδιος.
Μετά την κυκλοφορία του “Alien” τον Μάρτιο του 2005, ο Devin άρχισε να δουλεύει πάνω στον όγδοο προσωπικό του δίσκο (τον δεύτερο με το όνομα THE DEVIN TOWNSEND BAND μετά το “Accelerated Evolution” το 2003). «Επειδή το “Alien” ήταν τόσο ακραίο, ένιωσα ότι έπρεπε να αντισταθμίσω αυτό το συναίσθημα με λίγο ανθρωπισμό» είχε πει ο Devin. Ο δίσκος “Synchestra” λοιπόν γεννήθηκε ως μια ανθρωπιστική, ευχάριστη και φωτεινή απάντηση στο σκοτεινό, ακραίο και μηδενιστικό “Alien”.
Ο δίσκος σήμανε επίσης την πρώτη φορά που ο Devin ανέλαβε καθήκοντα μίξης του ήχου, πέρα από εκείνα του παραγωγού. Εκτός από τα τύμπανα και το μπάσο που ηχογραφήθηκαν σε ένα στούντιο, όλα τα υπόλοιπα έγιναν στο υπόγειο του σπιτιού του Devin όπου είχε στήσει το στούντιο DevLab.
Μεγάλο μέρος του δίσκου μοιάζει με μια μακρά, συνεχή σουίτα παρά με μια συλλογή μεμονωμένων τραγουδιών, με επαναλαμβανόμενα μοτίβα και συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα, μιας που ο ίδιος ο Devin είχε πει ότι αυτή ήταν η αρχική ιδέα. Το άλμπουμ είναι αρκετά εκλεκτικό και κινείται μεταξύ του progressive metal, του folk, και του ambient.
Προσωπικά, θα διέκρινα τα κομμάτια “Gaia” και “Vampira” ως τα πιο πιασάρικα και δυναμικά κομμάτια, και τα “Triumph”, “Judgement”, “Pixillate” και “Notes from Africa” ως τα πιο επικά και progressive (στο πρώτο συμμετέχει μάλιστα και ο παλιός του φίλος, από την εποχή του “Sex & Religion”, Steve Vai).
Σε τελική ανάλυση, δεν είναι ένα απλό metal άλμπουμ αλλά ένα ιδιόρρυθμο, έντονα συναισθηματικό και τολμηρά εκλεκτικό ηχητικό ταξίδι. Ίσως, περιστασιακά, να χάνει το focus, λόγω της φιλοδοξίας του να καλύψει όσο πιο πολλά πεδία μπορεί, και το άκουσμά του από την αρχή ως το τέλος να χρειάζεται μια έξτρα προσπάθεια εκ μέρους του ακροατή, αλλά μιλάμε για τον δίσκο όπου για πρώτη φορά ο Devin είναι 100% ο εαυτός του, αισθάνεται 100% ελεύθερος να εκφραστεί έτσι όπως ακριβώς θέλει και είναι μουσικά και συναισθηματικά πιο ώριμος. Οι πραγματικές βάσεις της μετέπειτα μουσικής του πορείας, βρίσκονται εδώ.
Γιώργος Γκούμας
