>
Είναι πραγματικά τρομακτικό όταν έρχεται η ώρα να γράψω, με αφορμή επέτειο κάποιου άλμπουμ, το πόσο απίστευτα γρήγορα έχουν περάσει τα χρόνια!
Σαν σήμερα λοιπόν, πριν 19 ΟΛΟΚΛΗΡΑ χρόνια, οι DIMMU BORGIR κυκλοφορούν την έβδομη ολοκληρωμένη δισκογραφική τους δουλειά με τίτλο: “In Sorte Diaboli” (σε συμμαχία με τον διάβολο) στα λατινικά.
Σαν σήμερα κυκλοφόρησε και σαν χθες θυμάμαι να μου το κάνουν δώρο σε μια πανέμορφη digipack έκδοση με υπέροχο artwork και ένα καθρεφτάκι που μέχρι να καταλάβω ότι έπρεπε να το βάλεις μπροστά από τους ανάποδα γραμμένους στίχους, για να τους διαβάσεις κανονικά, έσπαγα το κεφάλι μου τι… Diaboli χρησιμεύει αυτό το πράμα!
Το “In Sorte Diaboli” έμελλε να είναι το πρώτο concept άλμπουμ του συγκροτήματος, ενώ αφηγείται την ιστορία ενός ιερέα στην μεσαιωνική Ευρώπη, που αρχίζει να αμφιβάλει για τα πιστεύω του, κλίνει περισσότερο προς τη σκοτεινή πλευρά, παλεύει μέσα του και καταλήγει συνειδητά στο σκοτάδι ως μια μορφή απελευθέρωσης από την καταπίεση της πίστης του!
Ο δίσκος μπορούμε να πούμε πως ήταν ένα σημείο καμπής για το συγκρότημα, καθώς ήταν ο τελευταίος για τους ICS Vortex, Hellhammer και Mustis. Ήταν αναμφίβολα ένα line up… Dream team!
Ας βάλουμε τραγούδια του, λοιπόν, σε σειρά καταλήγοντας στο καλύτερο του άλμπουμ!
The “In sorte diabolic” countdown:
- “The Fallen Arises”
Ένα ατμοσφαιρικό συμφωνικό διάλειμμα στα μέσα του δίσκου ότι πρέπει για να χαλαρώσει το αυτί, έτσι όπως μόνο ο Mustis ήξερε να κάνει.
- “The Sinister Awakening”
Ξεκινά εντυπωσιακά αλλά δεν συνεχίζει με την ίδια ένταση. Εδώ ο πρωταγωνιστής αποκτά νέα συνείδηση βλέποντας τον κόσμο διαφορετικά από την σκοτεινή πλευρά αυτή την φορά.
- “The Conspiracy Unfolds”
Έντονη θεατρικότητα ωραίo αρχικό riff αλλά όσο περνάει ο χρόνος χάνεται. Εδώ η αμφισβήτηση του πρωταγωνιστή γίνεται πεποίθηση πιστεύοντας πλέον πως η εκκλησία χειραγωγεί και η αλήθεια βρίσκεται κρυμμένη.
- “The foreshadowing Furnace”
Τελευταίο κομμάτι του δίσκου, πιο βαρύ, με έντονη ατμόσφαιρα. Πλέον η μεταμόρφωση του χαρακτήρα μας, έχει ολοκληρωθεί. Ο παλιός του εαυτός έχει φύγει ανεπιστρεπτί και υπάρχει μόνο ταύτιση με το σκοτάδι.
- “The Chosen Legacy”
Πολύ δυνατή εκκίνηση, πολύ σημαντικό για την ιστορία του δίσκου αλλά έρχεται δεύτερο μετά το απόλυτο έπος. Στο κομμάτι παρακολουθούμε το παρελθόν του προσώπου της ιστορίας, το οποίο είναι δεμένο με την θρησκεία την παράδοση και το δόγμα, πλέον όμως αρχίζει να βλέπει αυτή την κληρονομιά ως βάρος.
- “The Invaluable Darkness”
Από τα πιο βαριά και επιβλητικά κομμάτια του δίσκου με υπέροχο Vortex στα καθαρά φωνητικά. Εδώ το σκοτάδι δεν είναι πλέον κάτι κακό. Είναι δύναμη αλήθεια και επιλογή.
- “The Sacrilegious Scorn”
Πιο κοντά στο Black metal των DIMMU BORGIR, πιο επιθετικό, με τρομερά και πάλι φωνητικά από Vortex, αρκετή ένταση και γρήγορα περάσματα. Σε αυτό το σημείο ο πρωταγωνιστής γίνεται αντίπαλος της πρώην θρησκείας του και εκφράζει την περιφρόνησή του προς τον Θεό.
- “The Fundamental Alienation”
Από τα πιο ολοκληρωμένα τραγούδια του δίσκου με συναισθηματική κορύφωση στο επαναλαμβανόμενο υπέροχο και θυμωμένο ρεφραίν. Αποτυπώνει τέλεια την εσωτερική σύγκρουση της ιστορίας. Εδώ βρίσκεται στη μετάβαση αποκόπτεται από την κοινωνία, είναι ελεύθερος πλέον αλλά μόνος.
- “The Serpentine Offering”
Το απόλυτο έπος του δίσκου. Από το συγκλονιστικό intro του Mustis μέχρι το τέλος, σε τσακώνει από το λαιμό και σε βγάζει νοκ άουτ με ένα λάκτισμα. Ουσιαστικά ξεκινάς να ακούσεις τον δίσκο και από το πρώτο κομμάτι έχεις ολοκληρωθεί. Εδώ για πρώτη φορά ο χαρακτήρας έρχεται αντιμέτωπος με τον πειρασμό και η ιδέα της ανταρσίας φυτεύεται μέσα του για τα καλά.
Αντρέας Ζώρας
